Romanos 4
Xtidxcoob Dios ni biädnä dad Jesucrist (ZAWNT) vs VC
1 ¿Xhini'c sajc guiniinu xcuent toxtadgoldoonu, Abram?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Paru niajc toAbram beṉnaya nez loj Dios por redzuun ni bejnni, pet sajc guibalazduxhni, per xhet nez lojdi Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 ¿Xhini'c caj lo xtidx Dios? Caj rediidxre:
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Meel nani rca' te bejṉ ni rujn te dzuun, meelga najc ni riäjl xca'ni, xhet rcaxlia'dinini.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Luxh nani rililajztis xtidx Dios ni rusḻaa bejṉ lo dojḻ, lacuaa naani yu' xhi dzuun sajc gunni te guibicaj xtojḻni, bejṉga najc te beṉnaya nez loj Dios, sa'csi huililajzni xtiidxni.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Sigajcza naj toDavid, chicbaa bejṉ nani ruchaag Dios cuent najcni te beṉnaya luxh di niquiin niujnni redzuun ni caj lo leii. Räjpni:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Chicbaa renani abasḻaa Dios lo xtojḻreni,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Chicbaa bejṉ nani diru Dios gun cuent xtojḻni.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿La sajc guiniini chicbaa rebejṉtis nani guyu' bee, ä? ¿La et näjdiza renani di niu' bee, ä? Sa'csi rniinu: “ToAbram gujc te beṉnaya nez loj Dios sa'csi huililajzni xtidx Dios.”
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Guc bidxaag cuent najcni te beṉnaya nez loj Dios ¿che gajdni chu bee, ä? O ¿Laa che guyu'ni bee? Bidxaagpac xcuentni che gajdni chu bee.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Dxejcti guyu'ni bee si'c te seen xten yäḻnaya sa'csi huililajzni xtidx Dios che gajdlini chu bee te gacni xtad guiraa renani rililajz laḻ ni xhet beedi yu'reni, te näjza laareni guidxaag cuent najcreni beṉnaya nez loj Dios,
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 te gaczani xtad guiraa renani yu' bee ni huililajzza xtidx Dios si'c huililajz toAbram cheni gajdni chu bee.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Bia'n Dios diidx loj toAbram näjza loj rexagdooni, xca'ni guedxliujre si'c yäḻnasa'c xtenni. Xhet sa'csi gusoobni xtidx leii xca'nini, sica'nini sa'csi najc toAbram te beṉnaya nez loj Dios sa'csi huililajzni xtidx Dios.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Sa'csi paru renani rusoob xtidx leiiga najc nani xca' yäḻnasa'cga, xlia'si chalilajz bejṉ xtidx Jesucrist, luxh xhetza sajcdi diidx nani bia'n Dios loj toAbram.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Che yu' te leii, luxh yu' chu di gusoobni, dxejc rdxe'ch Dios loj bejṉ. Cadro xheti leii, xhetiza xtojḻreni.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ni'cni balaslajz Dios nuunu, te sudzu'tz diidx ni bia'nni loj toAbram, te guiraa rexagdooni ni rililajz sica' yälnasa'c, xhet xtebtis renani sasanäj xleii toMoisés, nägajcza renani rililajz xtidx Dios si'c huililajz toAbram, nani najc xtad guiraanu nani chalilajz xtidx Dios.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Si'cza caj lo xtidx Dios, caj rediidxre: “Abenä gaclu xtad xhidal renacióṉ.” Si'c bia'n Dios diidx loj toAbram, Gueb Dios nani gudeed yäḻnabajṉ loj rebeṉgut, nani rnii xcuent recos nani gajd gac ascanu ala najcni.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Anajn toAbram naganduxh soob diidx ni bia'n Dios con laani, luxh laani empac huililajzni, ni'c gujcni xtad xhidajl nacióṉ, te gusojb xtidx Dios ni guniini che räjpni: “Scree gac xhidajl rexagdoolu.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Di toAbram nunijt xcäḻrililajzni, mase ayu'ni tegayuu ijz, najnni anajcni beṉgool, luxh sigajcza Sara abeṉgool diru xi'nreni chu.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Dini niun-tio'p lajzni xcuent rediidx nani bia'n Dios con laani, alga gusutijpruni huililajzni xtiidxni, gulä'pni xpala'n Dios, badeedni xquixtios lojni.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Anajnni rajp Dios yäḻrnibee te gunni guiralii nani bia'n diidx gunni.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ni'c bachaag Dios cuent najcni te beṉnaya nez lojni sa'csi huililajzni xtidx Dios.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Xhet xtebtisdi xcuent toAbram cuaj rediidxre: “Bidxaag cuent najcni te beṉnaya nez loj Dios sa'csi huililajzni xtidx Dios”,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 näjza xcuentnu cuajni, sa'csi che chalilaaznu xtiidx nani baspaṉsac Xtad Jesucrist loj rebeṉgut, sidxaag cuent najcnu beṉnaya nez loj Dios.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Bacuaareni Jesucrist lo crujz te gudijxni rextojḻnu nez loj Dios, luxh gubaṉsacni lo rebeṉgut, te gac gacnu beṉnaya nez loj Dios.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.