Romanos 4

Xtidxcoob Dios ni biädnä dad Jesucrist (ZAWNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ¿Xhini'c sajc guiniinu xcuent toxtadgoldoonu, Abram?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Paru niajc toAbram beṉnaya nez loj Dios por redzuun ni bejnni, pet sajc guibalazduxhni, per xhet nez lojdi Dios.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 ¿Xhini'c caj lo xtidx Dios? Caj rediidxre:
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Meel nani rca' te bejṉ ni rujn te dzuun, meelga najc ni riäjl xca'ni, xhet rcaxlia'dinini.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Luxh nani rililajztis xtidx Dios ni rusḻaa bejṉ lo dojḻ, lacuaa naani yu' xhi dzuun sajc gunni te guibicaj xtojḻni, bejṉga najc te beṉnaya nez loj Dios, sa'csi huililajzni xtiidxni.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Sigajcza naj toDavid, chicbaa bejṉ nani ruchaag Dios cuent najcni te beṉnaya luxh di niquiin niujnni redzuun ni caj lo leii. Räjpni:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Chicbaa renani abasḻaa Dios lo xtojḻreni,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Chicbaa bejṉ nani diru Dios gun cuent xtojḻni.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 ¿La sajc guiniini chicbaa rebejṉtis nani guyu' bee, ä? ¿La et näjdiza renani di niu' bee, ä? Sa'csi rniinu: “ToAbram gujc te beṉnaya nez loj Dios sa'csi huililajzni xtidx Dios.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Guc bidxaag cuent najcni te beṉnaya nez loj Dios ¿che gajdni chu bee, ä? O ¿Laa che guyu'ni bee? Bidxaagpac xcuentni che gajdni chu bee.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Dxejcti guyu'ni bee si'c te seen xten yäḻnaya sa'csi huililajzni xtidx Dios che gajdlini chu bee te gacni xtad guiraa renani rililajz laḻ ni xhet beedi yu'reni, te näjza laareni guidxaag cuent najcreni beṉnaya nez loj Dios,
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 te gaczani xtad guiraa renani yu' bee ni huililajzza xtidx Dios si'c huililajz toAbram cheni gajdni chu bee.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Bia'n Dios diidx loj toAbram näjza loj rexagdooni, xca'ni guedxliujre si'c yäḻnasa'c xtenni. Xhet sa'csi gusoobni xtidx leii xca'nini, sica'nini sa'csi najc toAbram te beṉnaya nez loj Dios sa'csi huililajzni xtidx Dios.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Sa'csi paru renani rusoob xtidx leiiga najc nani xca' yäḻnasa'cga, xlia'si chalilajz bejṉ xtidx Jesucrist, luxh xhetza sajcdi diidx nani bia'n Dios loj toAbram.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Che yu' te leii, luxh yu' chu di gusoobni, dxejc rdxe'ch Dios loj bejṉ. Cadro xheti leii, xhetiza xtojḻreni.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ni'cni balaslajz Dios nuunu, te sudzu'tz diidx ni bia'nni loj toAbram, te guiraa rexagdooni ni rililajz sica' yälnasa'c, xhet xtebtis renani sasanäj xleii toMoisés, nägajcza renani rililajz xtidx Dios si'c huililajz toAbram, nani najc xtad guiraanu nani chalilajz xtidx Dios.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Si'cza caj lo xtidx Dios, caj rediidxre: “Abenä gaclu xtad xhidal renacióṉ.” Si'c bia'n Dios diidx loj toAbram, Gueb Dios nani gudeed yäḻnabajṉ loj rebeṉgut, nani rnii xcuent recos nani gajd gac ascanu ala najcni.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Anajn toAbram naganduxh soob diidx ni bia'n Dios con laani, luxh laani empac huililajzni, ni'c gujcni xtad xhidajl nacióṉ, te gusojb xtidx Dios ni guniini che räjpni: “Scree gac xhidajl rexagdoolu.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Di toAbram nunijt xcäḻrililajzni, mase ayu'ni tegayuu ijz, najnni anajcni beṉgool, luxh sigajcza Sara abeṉgool diru xi'nreni chu.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Dini niun-tio'p lajzni xcuent rediidx nani bia'n Dios con laani, alga gusutijpruni huililajzni xtiidxni, gulä'pni xpala'n Dios, badeedni xquixtios lojni.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Anajnni rajp Dios yäḻrnibee te gunni guiralii nani bia'n diidx gunni.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ni'c bachaag Dios cuent najcni te beṉnaya nez lojni sa'csi huililajzni xtidx Dios.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Xhet xtebtisdi xcuent toAbram cuaj rediidxre: “Bidxaag cuent najcni te beṉnaya nez loj Dios sa'csi huililajzni xtidx Dios”,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 näjza xcuentnu cuajni, sa'csi che chalilaaznu xtiidx nani baspaṉsac Xtad Jesucrist loj rebeṉgut, sidxaag cuent najcnu beṉnaya nez loj Dios.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Bacuaareni Jesucrist lo crujz te gudijxni rextojḻnu nez loj Dios, luxh gubaṉsacni lo rebeṉgut, te gac gacnu beṉnaya nez loj Dios.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.