Lucas 15
Xtidxcoob Dios ni biädnä dad Jesucrist (ZAWNT) vs VC
1 Guiraa reni rusquijx impuest näjza rebeṉdojḻ cabigreni loj Jesús, te cuadiajgreni rextiidxni.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Refarisee näjza rebejṉ ni ruluii leii gusloj camojm̲reni, räjpreni:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Dxejcti bij Jesús cuent ni ruluiire lojreni, räjpni:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 ―Chutejtu ni rajp tegayuu xiil, palga chanijtni tejni, ¿la dini gusaan stapbitzuubigaa rexiilni lo niaa te chatiilni xile' ni gunijt, hasta guidxällinini, ä?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Luxh che guidxälnini sibaduxh lajzni, dxejc sutzuubnini ro xhajcwni.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Che guidzujṉni rolijzni sutojpni rexamiigwni näjza rexpisiṉni te gäbni lojreni: “Coḻguibalaznäj narä sa'csi abidxälä xile' ni gunijt.”
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Rniä lojtu, sigajcza su'ru yäḻrbalajz xhaguibaa xcuent tejtis bejṉ ni guibig lo Dios ni gusiechlajz xtojḻni quela xcuent tapbitzubigaa bejṉ ni di guiquiin gusiechlazreni xtojḻreni.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Räjpzani:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Luxh che guidxälnini, sutojpni rexamiigwni näjza rexpisiṉni, säjpni lojreni: “Coḻguibalaznäj narä sa'csi abidxälä meel ni gunijt.”
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Rniäza lojtu, sigajcza sibalajz rexangl Dios xhaguibaa xcuent te beṉdojḻ ni rusiechlajzni.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Dxejc bijza Jesús cuentre lojreni:
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Dxejc xi'nni ni najc huinruga, räjpni lo xtadni: “Dad, baniidx yälnasa'c nani nungäjḻ xca'a.” Sas badeed xtadni xerensni.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Di niaclaa, balsi dxej gudejd, chela bato' xinhuinni guiraa xhixtenni, dxejc sääni, bidzujṉni te guedxzijt. Ro'c banijtni guiraa xmeelni lo recosguijdx.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Che abanijtni guiraa xhixtenni, biääd te gubinduxh guedxzijtga cadro yu'ni. Sas guslojzani calaanni.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Dxejc huitiilni dzuun lo te beṉguejdxga. Baxhaḻ bejṉgani te huigajpni cuch lo xyuj dade'ga.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Luxh calanduxhni bejnni xhigab malaii sajc gauni recuaan ni najc si'c lia ni cayajw recuch, niluxh rut badeeddi xhi niajwni.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Laḻ ni cadejdni trabajwga, bianij xcäriejnni bejnni xhigab, naani: “Balti rexmos xtadä rausa'c, ria'nru xhi gaureni. Luxh narä ree calanduxhä, ameerli guetä.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Guibi'älis ladxä, rolijz xtadä, gäpä lojni, Dad, banitä lo Dios näjza lojlu.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Diru nungäjḻ guirilaä xi'nlu. Cua' narä si'c te xmoslu.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Dxejc gunazgajcni nejz te gubi'ni rolijz xtadni.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Dxejc räjp xi'nni lojni: “Dad, abanitä lo Dios näjza lojlu. Diru nungäjḻ guirilaä xi'nlu.”
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Per räjp xtadni loj rexmosni: “Coḻtanä te ladsa'c, coḻshuajcwnini xi'nä, coḻgusäḻ te niil bicueṉaani, xcajza te gura'ch ni'ni.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Coḻtanä te biseṟ ni guro' coḻgu'tni. ¡Coḻsquejn te guidauunu, jiennu te lanij!
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Sa'csi xi'näre abenä xhigab gujtni, luxh ṉaj si'cni agubaṉsacni, gunijtni niluxh ṉaj abidxäjlni.” Dxejc guslojreni bejnreni te lanij.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 ’Laḻ ni cayajc dee, xingangalooni cayujn dzuun lo niaa. Che gubi'ni, siäddzuṉgajxhni rolijzni, che biejn diajgni cayeḻ rolijzni, caguya'zareni.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Dxejcti gurejdxni te mos, gunabdiidxni lojni xhi cayajc royu'.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Dxejc räjp mosga lojni: “Gubisac bejtzlu, luxh xtadlu gunibee gujt te biseṟ guro' te gac lanij sa'csi nadaanni gubi'ni.”
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Dxejc bidxe'ch xingangalooni. Naadtini jiu'ni rolijzni. Che gucbee xtadni naadtini jiu'ni, bihuii xtadnini te gunabni jiu'gani.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Dxejc räjpni lo xtadni: “¡Bahuilaare! Agujc xchej cayunä dzuun lojlu, luxh rusobdiagä guiraa xtiidxlu, per nicla tej huält gajdlu guniidx nicla te dxibe' loä te gunä te lanij con rexamigwä.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Luxh ṉaj ni abidzujṉ xi'nlure, ni banijt xmeellu con regunadxab, xhoxh bagu'tlu te biseṟ guro' te cayujnlu xlanijni.”
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Dxejc räjp xtadni lojni: “Xi'nä, sugagajclu loä, luxh guiraa ni rapä najc xtenlu.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Niluxh ṉaj riäjḻpac jiennu lanij, guibalaaznu, sa'csi bejtzlu ni benä xhigab agujt, agubi'ni ṉaj, najcni si'cni gubaṉsacni; gunijtni, ṉaj abidxäjlni.”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.