Lucas 15
Xtidxcoob Dios ni biädnä dad Jesucrist (ZAWNT) vs ACF
1 Guiraa reni rusquijx impuest näjza rebeṉdojḻ cabigreni loj Jesús, te cuadiajgreni rextiidxni.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Refarisee näjza rebejṉ ni ruluii leii gusloj camojm̲reni, räjpreni:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Dxejcti bij Jesús cuent ni ruluiire lojreni, räjpni:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 ―Chutejtu ni rajp tegayuu xiil, palga chanijtni tejni, ¿la dini gusaan stapbitzuubigaa rexiilni lo niaa te chatiilni xile' ni gunijt, hasta guidxällinini, ä?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Luxh che guidxälnini sibaduxh lajzni, dxejc sutzuubnini ro xhajcwni.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Che guidzujṉni rolijzni sutojpni rexamiigwni näjza rexpisiṉni te gäbni lojreni: “Coḻguibalaznäj narä sa'csi abidxälä xile' ni gunijt.”
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Rniä lojtu, sigajcza su'ru yäḻrbalajz xhaguibaa xcuent tejtis bejṉ ni guibig lo Dios ni gusiechlajz xtojḻni quela xcuent tapbitzubigaa bejṉ ni di guiquiin gusiechlazreni xtojḻreni.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Räjpzani:
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Luxh che guidxälnini, sutojpni rexamiigwni näjza rexpisiṉni, säjpni lojreni: “Coḻguibalaznäj narä sa'csi abidxälä meel ni gunijt.”
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Rniäza lojtu, sigajcza sibalajz rexangl Dios xhaguibaa xcuent te beṉdojḻ ni rusiechlajzni.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Dxejc bijza Jesús cuentre lojreni:
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Dxejc xi'nni ni najc huinruga, räjpni lo xtadni: “Dad, baniidx yälnasa'c nani nungäjḻ xca'a.” Sas badeed xtadni xerensni.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Di niaclaa, balsi dxej gudejd, chela bato' xinhuinni guiraa xhixtenni, dxejc sääni, bidzujṉni te guedxzijt. Ro'c banijtni guiraa xmeelni lo recosguijdx.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Che abanijtni guiraa xhixtenni, biääd te gubinduxh guedxzijtga cadro yu'ni. Sas guslojzani calaanni.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Dxejc huitiilni dzuun lo te beṉguejdxga. Baxhaḻ bejṉgani te huigajpni cuch lo xyuj dade'ga.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Luxh calanduxhni bejnni xhigab malaii sajc gauni recuaan ni najc si'c lia ni cayajw recuch, niluxh rut badeeddi xhi niajwni.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Laḻ ni cadejdni trabajwga, bianij xcäriejnni bejnni xhigab, naani: “Balti rexmos xtadä rausa'c, ria'nru xhi gaureni. Luxh narä ree calanduxhä, ameerli guetä.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Guibi'älis ladxä, rolijz xtadä, gäpä lojni, Dad, banitä lo Dios näjza lojlu.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Diru nungäjḻ guirilaä xi'nlu. Cua' narä si'c te xmoslu.”
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Dxejc gunazgajcni nejz te gubi'ni rolijz xtadni.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Dxejc räjp xi'nni lojni: “Dad, abanitä lo Dios näjza lojlu. Diru nungäjḻ guirilaä xi'nlu.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Per räjp xtadni loj rexmosni: “Coḻtanä te ladsa'c, coḻshuajcwnini xi'nä, coḻgusäḻ te niil bicueṉaani, xcajza te gura'ch ni'ni.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Coḻtanä te biseṟ ni guro' coḻgu'tni. ¡Coḻsquejn te guidauunu, jiennu te lanij!
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Sa'csi xi'näre abenä xhigab gujtni, luxh ṉaj si'cni agubaṉsacni, gunijtni niluxh ṉaj abidxäjlni.” Dxejc guslojreni bejnreni te lanij.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 ’Laḻ ni cayajc dee, xingangalooni cayujn dzuun lo niaa. Che gubi'ni, siäddzuṉgajxhni rolijzni, che biejn diajgni cayeḻ rolijzni, caguya'zareni.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Dxejcti gurejdxni te mos, gunabdiidxni lojni xhi cayajc royu'.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Dxejc räjp mosga lojni: “Gubisac bejtzlu, luxh xtadlu gunibee gujt te biseṟ guro' te gac lanij sa'csi nadaanni gubi'ni.”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Dxejc bidxe'ch xingangalooni. Naadtini jiu'ni rolijzni. Che gucbee xtadni naadtini jiu'ni, bihuii xtadnini te gunabni jiu'gani.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Dxejc räjpni lo xtadni: “¡Bahuilaare! Agujc xchej cayunä dzuun lojlu, luxh rusobdiagä guiraa xtiidxlu, per nicla tej huält gajdlu guniidx nicla te dxibe' loä te gunä te lanij con rexamigwä.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Luxh ṉaj ni abidzujṉ xi'nlure, ni banijt xmeellu con regunadxab, xhoxh bagu'tlu te biseṟ guro' te cayujnlu xlanijni.”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Dxejc räjp xtadni lojni: “Xi'nä, sugagajclu loä, luxh guiraa ni rapä najc xtenlu.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Niluxh ṉaj riäjḻpac jiennu lanij, guibalaaznu, sa'csi bejtzlu ni benä xhigab agujt, agubi'ni ṉaj, najcni si'cni gubaṉsacni; gunijtni, ṉaj abidxäjlni.”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.