Lucas 15
Xtidxcoob Dios ni biädnä dad Jesucrist (ZAWNT) vs ARIB
1 Guiraa reni rusquijx impuest näjza rebeṉdojḻ cabigreni loj Jesús, te cuadiajgreni rextiidxni.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Refarisee näjza rebejṉ ni ruluii leii gusloj camojm̲reni, räjpreni:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Dxejcti bij Jesús cuent ni ruluiire lojreni, räjpni:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 ―Chutejtu ni rajp tegayuu xiil, palga chanijtni tejni, ¿la dini gusaan stapbitzuubigaa rexiilni lo niaa te chatiilni xile' ni gunijt, hasta guidxällinini, ä?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Luxh che guidxälnini sibaduxh lajzni, dxejc sutzuubnini ro xhajcwni.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Che guidzujṉni rolijzni sutojpni rexamiigwni näjza rexpisiṉni te gäbni lojreni: “Coḻguibalaznäj narä sa'csi abidxälä xile' ni gunijt.”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Rniä lojtu, sigajcza su'ru yäḻrbalajz xhaguibaa xcuent tejtis bejṉ ni guibig lo Dios ni gusiechlajz xtojḻni quela xcuent tapbitzubigaa bejṉ ni di guiquiin gusiechlazreni xtojḻreni.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Räjpzani:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Luxh che guidxälnini, sutojpni rexamiigwni näjza rexpisiṉni, säjpni lojreni: “Coḻguibalaznäj narä sa'csi abidxälä meel ni gunijt.”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Rniäza lojtu, sigajcza sibalajz rexangl Dios xhaguibaa xcuent te beṉdojḻ ni rusiechlajzni.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Dxejc bijza Jesús cuentre lojreni:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Dxejc xi'nni ni najc huinruga, räjpni lo xtadni: “Dad, baniidx yälnasa'c nani nungäjḻ xca'a.” Sas badeed xtadni xerensni.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Di niaclaa, balsi dxej gudejd, chela bato' xinhuinni guiraa xhixtenni, dxejc sääni, bidzujṉni te guedxzijt. Ro'c banijtni guiraa xmeelni lo recosguijdx.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Che abanijtni guiraa xhixtenni, biääd te gubinduxh guedxzijtga cadro yu'ni. Sas guslojzani calaanni.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Dxejc huitiilni dzuun lo te beṉguejdxga. Baxhaḻ bejṉgani te huigajpni cuch lo xyuj dade'ga.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Luxh calanduxhni bejnni xhigab malaii sajc gauni recuaan ni najc si'c lia ni cayajw recuch, niluxh rut badeeddi xhi niajwni.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Laḻ ni cadejdni trabajwga, bianij xcäriejnni bejnni xhigab, naani: “Balti rexmos xtadä rausa'c, ria'nru xhi gaureni. Luxh narä ree calanduxhä, ameerli guetä.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Guibi'älis ladxä, rolijz xtadä, gäpä lojni, Dad, banitä lo Dios näjza lojlu.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Diru nungäjḻ guirilaä xi'nlu. Cua' narä si'c te xmoslu.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Dxejc gunazgajcni nejz te gubi'ni rolijz xtadni.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Dxejc räjp xi'nni lojni: “Dad, abanitä lo Dios näjza lojlu. Diru nungäjḻ guirilaä xi'nlu.”
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Per räjp xtadni loj rexmosni: “Coḻtanä te ladsa'c, coḻshuajcwnini xi'nä, coḻgusäḻ te niil bicueṉaani, xcajza te gura'ch ni'ni.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Coḻtanä te biseṟ ni guro' coḻgu'tni. ¡Coḻsquejn te guidauunu, jiennu te lanij!
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Sa'csi xi'näre abenä xhigab gujtni, luxh ṉaj si'cni agubaṉsacni, gunijtni niluxh ṉaj abidxäjlni.” Dxejc guslojreni bejnreni te lanij.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Laḻ ni cayajc dee, xingangalooni cayujn dzuun lo niaa. Che gubi'ni, siäddzuṉgajxhni rolijzni, che biejn diajgni cayeḻ rolijzni, caguya'zareni.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Dxejcti gurejdxni te mos, gunabdiidxni lojni xhi cayajc royu'.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Dxejc räjp mosga lojni: “Gubisac bejtzlu, luxh xtadlu gunibee gujt te biseṟ guro' te gac lanij sa'csi nadaanni gubi'ni.”
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Dxejc bidxe'ch xingangalooni. Naadtini jiu'ni rolijzni. Che gucbee xtadni naadtini jiu'ni, bihuii xtadnini te gunabni jiu'gani.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Dxejc räjpni lo xtadni: “¡Bahuilaare! Agujc xchej cayunä dzuun lojlu, luxh rusobdiagä guiraa xtiidxlu, per nicla tej huält gajdlu guniidx nicla te dxibe' loä te gunä te lanij con rexamigwä.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Luxh ṉaj ni abidzujṉ xi'nlure, ni banijt xmeellu con regunadxab, xhoxh bagu'tlu te biseṟ guro' te cayujnlu xlanijni.”
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Dxejc räjp xtadni lojni: “Xi'nä, sugagajclu loä, luxh guiraa ni rapä najc xtenlu.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Niluxh ṉaj riäjḻpac jiennu lanij, guibalaaznu, sa'csi bejtzlu ni benä xhigab agujt, agubi'ni ṉaj, najcni si'cni gubaṉsacni; gunijtni, ṉaj abidxäjlni.”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.