Atos 27

Xtidxcoob Dios ni biädnä dad Jesucrist (ZAWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Basoobtireni dxej ni niu'nu neṉ barcw te chonnu Italia. Dxejc bateedreni Pabl näjza sgaii bejṉ nani niäuza lo capitán ni laa Julio. Rnibee Julio te gayuu soldaad, najcreni te cuaa ni laa Augusto.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Näjza te dade' ni laa Aristarco guzaj, siäädni guedx Tesalónica xten Macedonia. Biu'nu neṉ barcw ro' guedx Cesarea. Barcwga siääd guedx Adramitio. Biriitinu, najc xhigab teednu nez reguejdx nani yu' ro' nisdoo lo reyuj xten Asia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Che bara yääl guläjz barcw ro' guedx Sidón. Huenduxh gujc Julio con Pabl, basaanni bihuii Pabl rexamigwni ni yu' guejdxga te bahuiireni Pabl, badeedreni xhi rquiinni.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Che säsac barcw lo nisdoo, bideednu stelaad Chipre, yuj ni tre' lo nisdoo, sa'csi sääb te beduxh, ni'c naga' Chipre xladbäjgwnu, te guxiiru rda' bej loonu.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Che sonnu neṉ barcw, bideednu xnisdoo reguedx Cilicia näjza xnisdoo reguedx Panfilia, te bidzuṉnu ro' guedx Mira xten Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Ro'c bidxäjl capitán xten resoldaad stee barcw ni siääd guedx Alejandría. Agojl chää barcwga Italia. Bateedtini guiraanu lo barcwga.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Balti dxej chäigaj sonnu lo nisdoo. Trabajwduxh bidzuṉnu lo nisdoo ro' guedx Gnido, sa'csi entis cabi' beduxh nez cadro sonnu. Ni'c trabajwduxh bideednu xladbäjgw yuj Creta ni tre' lo nisdoo xladbeenu. Gudejdnu guedx Salmón.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Dxejcti chäiduxh sonnu neṉ barcw lo nisdoo nez cuä' yu Creta; si'ctis gujc bidzuṉnu te lajt ro' nisdoo ni laa Buenos Puertos cadro guxii sääb bej. Gajxh ro'c tre' guedx Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Agujc balti dxej cayaclaanu, luxh agudejdza dxej ni rucua'n rexpejṉ Israel, guxii riäädx chaa ijz. Rebäire di bejṉ chää neṉ barcw sa'csi yuduxh riesgw lo nisdoo, ni'c balijdx Pabl rebejṉ,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 räjpni lojreni:
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Niluxh di capitán xten resoldaad niu xtidx Pabl. Biuruni xtidx nani rusaj barcw näjza xtidx baxhuaan xten barcw.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Luxh sa'csi lajtga dini gajc huen tedreni rebäii naḻduxh, bejnreni xhigab hueenru guiriinu ro'c te chonnu guedx Fenice ni tre'za lo yu Creta, sa'csi di bej guibiduxh ro'c. Hueenru ro'c guilääznu ted rebäinajḻ, rajpreni.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Ni'c che gusloj cabi' te bebäz nez lad sur, naareni pet xhet najcdi guiriinu lo nisdoo con barcw. Dxejc basḻaareni barcw, sontinu ro' nisdoo gajxh cuä' Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Niluxh di niaclaa gusloj te nisguipeduxh birii nez redajn xten Creta.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Gunaaz bejga barcw, diru gacdi gusajrenini. Basa'ntireni sanä bejga barcw cadrotis rlajzni.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Siädgobiuj barcw te canuu. Che bidzuṉnu stelaad te yuje' ni tre' lo nisdoo ni laa Clauda, guxiiru cabi' beduxhga. Dxejcli bejnreni gaan guläsreni canuu neṉ barcw.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Che basäḻnu canuu neṉ barcw, cua'reni gaii duro te baliibreni barcwro, bateedreni gaii duu xque' barcw te na'c guibiḻni. Cadxejbreni te di chachu' barcw lo yujxh ni laa Sirte ni yu' neṉ nisdoo. Ni'c guläjtreni ladro ni rniaaz bej te rusajni barcw, gudixhreni lajdga neṉ barcw. Sanäti beduxhga barcw cadrotis rlajzni.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Che bara yääl caguscuä' beduxh barcw lo nisdoo. Sas basäḻreni che'n cargw lo nisdoo te bicharu barcw.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Ni riojṉ dxej, lagajc laareni basäḻreni lo nisdoo guiraa xtrast barcw.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Che agujc balti dxej niäu lo gubijdx, diza rebale' nieṉ xhaguibaa sa'csi laḻtis cayajb nisguipeduxhga, biennu xhigab guiraanu sejtnu.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Xchero rut rlajzdi gau. Dxejc gusuj Pabl galäii rebejṉ räjpni lojreni:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Niluxh coḻcuecdxi lastootu. Niclatej bejṉ ni siääd lo barcw di guet. Barcwtis sinitloj.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Nacä te xpejṉ Dios, runä xhitis ni rnibeeni gunä. Nayääl biädsuj te xangl Dios cuä'ä,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 najni loä: “Na'c guidxejblu Pabl. Nanabpac chäälu lo ṟeii César. ¡Bahuilaa! Abasalajz Dioslu reni siädnälu; nicla tej reni yu' neṉ barcwre di guet”, najni loä.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Ni'cni caniä lo guejbtu, na'c guidxejbtu. Narä rililazä xtidx Dios. Rililazä sisiojb xtidx Dios si'c ni naj xangl Dios loä.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Niluxh yu' cadro chalaj barcw lo yujxh neṉ nisdoo gajxh lo te yuje' ni tre' neṉ nisdoo ―räjp Pabl.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Si'cti tiop xman balaṉaa beduxhga barcw nezre, nezrec lo nisdoo ni laa Adria. Pet garol yääl ni bejn reniguii ni ruzaj barcw xhigab abidzujṉ barcw gajxh lo yuj,
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 ni'c bastejbreni te guiib lo duu xhajn nisdoo, te barexhreni ro'c, dxejc gucbeereni najc nisdoo jiät si'cti gaḻbitzubixho'p metr. Che guzaj barcw stelabäze', bastebsacreni guiib con duu xajn nisdoo, dxejc gucbeereni ro'c najc nisdoo jiät si'cti gaḻbigajdz metr.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Dxejc bidxejbreni te di chalaj barcw yejc reguij. Bacuaatireni tajp guibro si'c guench ni naliib te cadeṉ te ru'reni neṉ yujxh te ruscuääzreni barcw, te jia'nni tejsi lajt. Dxejc rlajzreni malaii jianijga lo guedxliuj.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Dxejcti gulät remos canuu lo nisdoo cayujnsireni si'cni chastejbreni stee guench guiib lo nisdoo, niluxh rlajzreni guxuṉreni guidon la sajc guidzujṉreni ro' nisdoo.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Dxejcti räjp Pabl lo capitán näjza lo resoldaad:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Dxejcti batiugya' resoldaad duu ni naaz canuu te bitejbni lo nisdoo, sanäti nisdoo canuuga.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Che gusloj cayanij, gunibee Pabl, räjpni lojreni:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 N̲aj coḻtajw te gac guixoobtu lo nisdoo. Na'c guntu xhigab guettu, nicla tej xquidxejctu di nitloj.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Che gulujx gunii Pabl si'c, cua'ni yätxtiil, badeedni xquixtios lo Dios nez loj guiraareni. Dxejc gula'nini, gusloj cayajwnini.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Dxejc bibaa-lajzreni, näjza laareni gusloj cayajwreni.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Nuunu najcnu tiop gayuu gayoṉbitzubixho'p bejṉ ni yu' neṉ barcwga.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Che agujc gudajwreni, basäḻreni triuu lo nisdoo te bicharu barcw.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Che bianisac, direni niembee yujga, niluxh bahuiireni cadro rdzujṉ te gueubäz ro' nisdoo cadro yu' xhiroob yujxh ro' nisdooga. Rlajzreni nusiu'reni barcw ro'c.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Dxejcti basḻaareni guidap guench guiib ni naaz barcw, bia'nreni guideb cadeṉ neṉ nisdoo, baxheczareni yajg ni ruzaj barcw, guläszareni ladro nez delant barcw te balaṉaa bej barcw. Badzuréreni barcw sääreni nez ro' nisdoo.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Sas biu'reni te lajt cadro rdxagsa' tiop cuaa nis. Ro'c huilaj yejc barcw neṉ yujxh neṉ nisdoo, digacdiru guiniibni. Dxejcti gusloj cabijḻ dejtz barcw sa'csi sanuutis caguijn nisdoo detz barcw.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Dxejcti rlajz resoldaad nugu't repres te di guixoobreni lo nis guxuṉreni.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Niluxh di rlajz capitán xten resoldaad guet Pabl, ni'c dini nusaan nugu't resoldaad repres. Gunibee capitán ganiddoo renani rajc rxoob lo nis guitiäjs lo nisdoo te guidzujṉreni lo yujxh.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Dxejcti birinajl rebejṉ ni digacdi guixoob lo nis, naazreni barajd o te la' yajg ni gula' detz barcw. Si'c gujc bidzujṉ guiragajc rebejṉ lo yujxh ro' nisdoo. Nadaanreni bidzujṉreni lo yujxhga.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.