Atos 27

Xtidxcoob Dios ni biädnä dad Jesucrist (ZAWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Basoobtireni dxej ni niu'nu neṉ barcw te chonnu Italia. Dxejc bateedreni Pabl näjza sgaii bejṉ nani niäuza lo capitán ni laa Julio. Rnibee Julio te gayuu soldaad, najcreni te cuaa ni laa Augusto.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Näjza te dade' ni laa Aristarco guzaj, siäädni guedx Tesalónica xten Macedonia. Biu'nu neṉ barcw ro' guedx Cesarea. Barcwga siääd guedx Adramitio. Biriitinu, najc xhigab teednu nez reguejdx nani yu' ro' nisdoo lo reyuj xten Asia.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Che bara yääl guläjz barcw ro' guedx Sidón. Huenduxh gujc Julio con Pabl, basaanni bihuii Pabl rexamigwni ni yu' guejdxga te bahuiireni Pabl, badeedreni xhi rquiinni.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Che säsac barcw lo nisdoo, bideednu stelaad Chipre, yuj ni tre' lo nisdoo, sa'csi sääb te beduxh, ni'c naga' Chipre xladbäjgwnu, te guxiiru rda' bej loonu.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Che sonnu neṉ barcw, bideednu xnisdoo reguedx Cilicia näjza xnisdoo reguedx Panfilia, te bidzuṉnu ro' guedx Mira xten Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Ro'c bidxäjl capitán xten resoldaad stee barcw ni siääd guedx Alejandría. Agojl chää barcwga Italia. Bateedtini guiraanu lo barcwga.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Balti dxej chäigaj sonnu lo nisdoo. Trabajwduxh bidzuṉnu lo nisdoo ro' guedx Gnido, sa'csi entis cabi' beduxh nez cadro sonnu. Ni'c trabajwduxh bideednu xladbäjgw yuj Creta ni tre' lo nisdoo xladbeenu. Gudejdnu guedx Salmón.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Dxejcti chäiduxh sonnu neṉ barcw lo nisdoo nez cuä' yu Creta; si'ctis gujc bidzuṉnu te lajt ro' nisdoo ni laa Buenos Puertos cadro guxii sääb bej. Gajxh ro'c tre' guedx Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Agujc balti dxej cayaclaanu, luxh agudejdza dxej ni rucua'n rexpejṉ Israel, guxii riäädx chaa ijz. Rebäire di bejṉ chää neṉ barcw sa'csi yuduxh riesgw lo nisdoo, ni'c balijdx Pabl rebejṉ,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 räjpni lojreni:
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Niluxh di capitán xten resoldaad niu xtidx Pabl. Biuruni xtidx nani rusaj barcw näjza xtidx baxhuaan xten barcw.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Luxh sa'csi lajtga dini gajc huen tedreni rebäii naḻduxh, bejnreni xhigab hueenru guiriinu ro'c te chonnu guedx Fenice ni tre'za lo yu Creta, sa'csi di bej guibiduxh ro'c. Hueenru ro'c guilääznu ted rebäinajḻ, rajpreni.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Ni'c che gusloj cabi' te bebäz nez lad sur, naareni pet xhet najcdi guiriinu lo nisdoo con barcw. Dxejc basḻaareni barcw, sontinu ro' nisdoo gajxh cuä' Creta.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Niluxh di niaclaa gusloj te nisguipeduxh birii nez redajn xten Creta.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Gunaaz bejga barcw, diru gacdi gusajrenini. Basa'ntireni sanä bejga barcw cadrotis rlajzni.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Siädgobiuj barcw te canuu. Che bidzuṉnu stelaad te yuje' ni tre' lo nisdoo ni laa Clauda, guxiiru cabi' beduxhga. Dxejcli bejnreni gaan guläsreni canuu neṉ barcw.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Che basäḻnu canuu neṉ barcw, cua'reni gaii duro te baliibreni barcwro, bateedreni gaii duu xque' barcw te na'c guibiḻni. Cadxejbreni te di chachu' barcw lo yujxh ni laa Sirte ni yu' neṉ nisdoo. Ni'c guläjtreni ladro ni rniaaz bej te rusajni barcw, gudixhreni lajdga neṉ barcw. Sanäti beduxhga barcw cadrotis rlajzni.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Che bara yääl caguscuä' beduxh barcw lo nisdoo. Sas basäḻreni che'n cargw lo nisdoo te bicharu barcw.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Ni riojṉ dxej, lagajc laareni basäḻreni lo nisdoo guiraa xtrast barcw.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Che agujc balti dxej niäu lo gubijdx, diza rebale' nieṉ xhaguibaa sa'csi laḻtis cayajb nisguipeduxhga, biennu xhigab guiraanu sejtnu.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Xchero rut rlajzdi gau. Dxejc gusuj Pabl galäii rebejṉ räjpni lojreni:
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Niluxh coḻcuecdxi lastootu. Niclatej bejṉ ni siääd lo barcw di guet. Barcwtis sinitloj.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Nacä te xpejṉ Dios, runä xhitis ni rnibeeni gunä. Nayääl biädsuj te xangl Dios cuä'ä,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 najni loä: “Na'c guidxejblu Pabl. Nanabpac chäälu lo ṟeii César. ¡Bahuilaa! Abasalajz Dioslu reni siädnälu; nicla tej reni yu' neṉ barcwre di guet”, najni loä.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Ni'cni caniä lo guejbtu, na'c guidxejbtu. Narä rililazä xtidx Dios. Rililazä sisiojb xtidx Dios si'c ni naj xangl Dios loä.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Niluxh yu' cadro chalaj barcw lo yujxh neṉ nisdoo gajxh lo te yuje' ni tre' neṉ nisdoo ―räjp Pabl.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Si'cti tiop xman balaṉaa beduxhga barcw nezre, nezrec lo nisdoo ni laa Adria. Pet garol yääl ni bejn reniguii ni ruzaj barcw xhigab abidzujṉ barcw gajxh lo yuj,
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 ni'c bastejbreni te guiib lo duu xhajn nisdoo, te barexhreni ro'c, dxejc gucbeereni najc nisdoo jiät si'cti gaḻbitzubixho'p metr. Che guzaj barcw stelabäze', bastebsacreni guiib con duu xajn nisdoo, dxejc gucbeereni ro'c najc nisdoo jiät si'cti gaḻbigajdz metr.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Dxejc bidxejbreni te di chalaj barcw yejc reguij. Bacuaatireni tajp guibro si'c guench ni naliib te cadeṉ te ru'reni neṉ yujxh te ruscuääzreni barcw, te jia'nni tejsi lajt. Dxejc rlajzreni malaii jianijga lo guedxliuj.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Dxejcti gulät remos canuu lo nisdoo cayujnsireni si'cni chastejbreni stee guench guiib lo nisdoo, niluxh rlajzreni guxuṉreni guidon la sajc guidzujṉreni ro' nisdoo.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Dxejcti räjp Pabl lo capitán näjza lo resoldaad:
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Dxejcti batiugya' resoldaad duu ni naaz canuu te bitejbni lo nisdoo, sanäti nisdoo canuuga.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Che gusloj cayanij, gunibee Pabl, räjpni lojreni:
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 N̲aj coḻtajw te gac guixoobtu lo nisdoo. Na'c guntu xhigab guettu, nicla tej xquidxejctu di nitloj.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Che gulujx gunii Pabl si'c, cua'ni yätxtiil, badeedni xquixtios lo Dios nez loj guiraareni. Dxejc gula'nini, gusloj cayajwnini.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Dxejc bibaa-lajzreni, näjza laareni gusloj cayajwreni.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Nuunu najcnu tiop gayuu gayoṉbitzubixho'p bejṉ ni yu' neṉ barcwga.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Che agujc gudajwreni, basäḻreni triuu lo nisdoo te bicharu barcw.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Che bianisac, direni niembee yujga, niluxh bahuiireni cadro rdzujṉ te gueubäz ro' nisdoo cadro yu' xhiroob yujxh ro' nisdooga. Rlajzreni nusiu'reni barcw ro'c.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Dxejcti basḻaareni guidap guench guiib ni naaz barcw, bia'nreni guideb cadeṉ neṉ nisdoo, baxheczareni yajg ni ruzaj barcw, guläszareni ladro nez delant barcw te balaṉaa bej barcw. Badzuréreni barcw sääreni nez ro' nisdoo.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Sas biu'reni te lajt cadro rdxagsa' tiop cuaa nis. Ro'c huilaj yejc barcw neṉ yujxh neṉ nisdoo, digacdiru guiniibni. Dxejcti gusloj cabijḻ dejtz barcw sa'csi sanuutis caguijn nisdoo detz barcw.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Dxejcti rlajz resoldaad nugu't repres te di guixoobreni lo nis guxuṉreni.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Niluxh di rlajz capitán xten resoldaad guet Pabl, ni'c dini nusaan nugu't resoldaad repres. Gunibee capitán ganiddoo renani rajc rxoob lo nis guitiäjs lo nisdoo te guidzujṉreni lo yujxh.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Dxejcti birinajl rebejṉ ni digacdi guixoob lo nis, naazreni barajd o te la' yajg ni gula' detz barcw. Si'c gujc bidzujṉ guiragajc rebejṉ lo yujxh ro' nisdoo. Nadaanreni bidzujṉreni lo yujxhga.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.