Atos 27
Xtidxcoob Dios ni biädnä dad Jesucrist (ZAWNT) vs ARC
1 Basoobtireni dxej ni niu'nu neṉ barcw te chonnu Italia. Dxejc bateedreni Pabl näjza sgaii bejṉ nani niäuza lo capitán ni laa Julio. Rnibee Julio te gayuu soldaad, najcreni te cuaa ni laa Augusto.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Näjza te dade' ni laa Aristarco guzaj, siäädni guedx Tesalónica xten Macedonia. Biu'nu neṉ barcw ro' guedx Cesarea. Barcwga siääd guedx Adramitio. Biriitinu, najc xhigab teednu nez reguejdx nani yu' ro' nisdoo lo reyuj xten Asia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Che bara yääl guläjz barcw ro' guedx Sidón. Huenduxh gujc Julio con Pabl, basaanni bihuii Pabl rexamigwni ni yu' guejdxga te bahuiireni Pabl, badeedreni xhi rquiinni.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Che säsac barcw lo nisdoo, bideednu stelaad Chipre, yuj ni tre' lo nisdoo, sa'csi sääb te beduxh, ni'c naga' Chipre xladbäjgwnu, te guxiiru rda' bej loonu.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Che sonnu neṉ barcw, bideednu xnisdoo reguedx Cilicia näjza xnisdoo reguedx Panfilia, te bidzuṉnu ro' guedx Mira xten Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ro'c bidxäjl capitán xten resoldaad stee barcw ni siääd guedx Alejandría. Agojl chää barcwga Italia. Bateedtini guiraanu lo barcwga.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Balti dxej chäigaj sonnu lo nisdoo. Trabajwduxh bidzuṉnu lo nisdoo ro' guedx Gnido, sa'csi entis cabi' beduxh nez cadro sonnu. Ni'c trabajwduxh bideednu xladbäjgw yuj Creta ni tre' lo nisdoo xladbeenu. Gudejdnu guedx Salmón.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Dxejcti chäiduxh sonnu neṉ barcw lo nisdoo nez cuä' yu Creta; si'ctis gujc bidzuṉnu te lajt ro' nisdoo ni laa Buenos Puertos cadro guxii sääb bej. Gajxh ro'c tre' guedx Lasea.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Agujc balti dxej cayaclaanu, luxh agudejdza dxej ni rucua'n rexpejṉ Israel, guxii riäädx chaa ijz. Rebäire di bejṉ chää neṉ barcw sa'csi yuduxh riesgw lo nisdoo, ni'c balijdx Pabl rebejṉ,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 räjpni lojreni:
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Niluxh di capitán xten resoldaad niu xtidx Pabl. Biuruni xtidx nani rusaj barcw näjza xtidx baxhuaan xten barcw.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Luxh sa'csi lajtga dini gajc huen tedreni rebäii naḻduxh, bejnreni xhigab hueenru guiriinu ro'c te chonnu guedx Fenice ni tre'za lo yu Creta, sa'csi di bej guibiduxh ro'c. Hueenru ro'c guilääznu ted rebäinajḻ, rajpreni.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Ni'c che gusloj cabi' te bebäz nez lad sur, naareni pet xhet najcdi guiriinu lo nisdoo con barcw. Dxejc basḻaareni barcw, sontinu ro' nisdoo gajxh cuä' Creta.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Niluxh di niaclaa gusloj te nisguipeduxh birii nez redajn xten Creta.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Gunaaz bejga barcw, diru gacdi gusajrenini. Basa'ntireni sanä bejga barcw cadrotis rlajzni.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Siädgobiuj barcw te canuu. Che bidzuṉnu stelaad te yuje' ni tre' lo nisdoo ni laa Clauda, guxiiru cabi' beduxhga. Dxejcli bejnreni gaan guläsreni canuu neṉ barcw.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Che basäḻnu canuu neṉ barcw, cua'reni gaii duro te baliibreni barcwro, bateedreni gaii duu xque' barcw te na'c guibiḻni. Cadxejbreni te di chachu' barcw lo yujxh ni laa Sirte ni yu' neṉ nisdoo. Ni'c guläjtreni ladro ni rniaaz bej te rusajni barcw, gudixhreni lajdga neṉ barcw. Sanäti beduxhga barcw cadrotis rlajzni.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Che bara yääl caguscuä' beduxh barcw lo nisdoo. Sas basäḻreni che'n cargw lo nisdoo te bicharu barcw.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Ni riojṉ dxej, lagajc laareni basäḻreni lo nisdoo guiraa xtrast barcw.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Che agujc balti dxej niäu lo gubijdx, diza rebale' nieṉ xhaguibaa sa'csi laḻtis cayajb nisguipeduxhga, biennu xhigab guiraanu sejtnu.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Xchero rut rlajzdi gau. Dxejc gusuj Pabl galäii rebejṉ räjpni lojreni:
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Niluxh coḻcuecdxi lastootu. Niclatej bejṉ ni siääd lo barcw di guet. Barcwtis sinitloj.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Nacä te xpejṉ Dios, runä xhitis ni rnibeeni gunä. Nayääl biädsuj te xangl Dios cuä'ä,
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 najni loä: “Na'c guidxejblu Pabl. Nanabpac chäälu lo ṟeii César. ¡Bahuilaa! Abasalajz Dioslu reni siädnälu; nicla tej reni yu' neṉ barcwre di guet”, najni loä.
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Ni'cni caniä lo guejbtu, na'c guidxejbtu. Narä rililazä xtidx Dios. Rililazä sisiojb xtidx Dios si'c ni naj xangl Dios loä.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Niluxh yu' cadro chalaj barcw lo yujxh neṉ nisdoo gajxh lo te yuje' ni tre' neṉ nisdoo ―räjp Pabl.
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Si'cti tiop xman balaṉaa beduxhga barcw nezre, nezrec lo nisdoo ni laa Adria. Pet garol yääl ni bejn reniguii ni ruzaj barcw xhigab abidzujṉ barcw gajxh lo yuj,
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 ni'c bastejbreni te guiib lo duu xhajn nisdoo, te barexhreni ro'c, dxejc gucbeereni najc nisdoo jiät si'cti gaḻbitzubixho'p metr. Che guzaj barcw stelabäze', bastebsacreni guiib con duu xajn nisdoo, dxejc gucbeereni ro'c najc nisdoo jiät si'cti gaḻbigajdz metr.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Dxejc bidxejbreni te di chalaj barcw yejc reguij. Bacuaatireni tajp guibro si'c guench ni naliib te cadeṉ te ru'reni neṉ yujxh te ruscuääzreni barcw, te jia'nni tejsi lajt. Dxejc rlajzreni malaii jianijga lo guedxliuj.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Dxejcti gulät remos canuu lo nisdoo cayujnsireni si'cni chastejbreni stee guench guiib lo nisdoo, niluxh rlajzreni guxuṉreni guidon la sajc guidzujṉreni ro' nisdoo.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Dxejcti räjp Pabl lo capitán näjza lo resoldaad:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Dxejcti batiugya' resoldaad duu ni naaz canuu te bitejbni lo nisdoo, sanäti nisdoo canuuga.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Che gusloj cayanij, gunibee Pabl, räjpni lojreni:
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 N̲aj coḻtajw te gac guixoobtu lo nisdoo. Na'c guntu xhigab guettu, nicla tej xquidxejctu di nitloj.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Che gulujx gunii Pabl si'c, cua'ni yätxtiil, badeedni xquixtios lo Dios nez loj guiraareni. Dxejc gula'nini, gusloj cayajwnini.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Dxejc bibaa-lajzreni, näjza laareni gusloj cayajwreni.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Nuunu najcnu tiop gayuu gayoṉbitzubixho'p bejṉ ni yu' neṉ barcwga.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Che agujc gudajwreni, basäḻreni triuu lo nisdoo te bicharu barcw.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Che bianisac, direni niembee yujga, niluxh bahuiireni cadro rdzujṉ te gueubäz ro' nisdoo cadro yu' xhiroob yujxh ro' nisdooga. Rlajzreni nusiu'reni barcw ro'c.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Dxejcti basḻaareni guidap guench guiib ni naaz barcw, bia'nreni guideb cadeṉ neṉ nisdoo, baxheczareni yajg ni ruzaj barcw, guläszareni ladro nez delant barcw te balaṉaa bej barcw. Badzuréreni barcw sääreni nez ro' nisdoo.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Sas biu'reni te lajt cadro rdxagsa' tiop cuaa nis. Ro'c huilaj yejc barcw neṉ yujxh neṉ nisdoo, digacdiru guiniibni. Dxejcti gusloj cabijḻ dejtz barcw sa'csi sanuutis caguijn nisdoo detz barcw.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Dxejcti rlajz resoldaad nugu't repres te di guixoobreni lo nis guxuṉreni.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Niluxh di rlajz capitán xten resoldaad guet Pabl, ni'c dini nusaan nugu't resoldaad repres. Gunibee capitán ganiddoo renani rajc rxoob lo nis guitiäjs lo nisdoo te guidzujṉreni lo yujxh.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Dxejcti birinajl rebejṉ ni digacdi guixoob lo nis, naazreni barajd o te la' yajg ni gula' detz barcw. Si'c gujc bidzujṉ guiragajc rebejṉ lo yujxh ro' nisdoo. Nadaanreni bidzujṉreni lo yujxhga.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.