Atos 22
Xtidxcoob Dios ni biädnä dad Jesucrist (ZAWNT) vs NTLH
1 ―Guejbtu beṉgool, guejbtu resa'ä, näjza la'tu dade'. Gucuadiajgtu rextidxä ―räjpni.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Che biejn diajgreni caniini didx hebreo, dxidujru guzuj rebejṉ. Räjp Pabl lojreni:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―Narä nacä te xpejṉ Israel. Guedx Tarso xten Cilicia goḻä. Reepac gulaä. Lo Gamaliel bisiedä guijtz. Baluisa'cni narä guiragajc releii xten retoxtadgoldoonu. Guideb xtipä basobä ni gunibee Dios. Gucä si'cpac ni najctu ṉaj.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Dxejcti bidxechduxhä loj renani huililajz xtidx Jesucrist, bagu'täzareni. Balibä xhidajl bejṉ, niguii näjza gunaa, con cadeṉguiib. Basäuäreni neṉ latzguiib.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Bixhojz ni sajcru näjza guiraa rebeṉgool ni sajcru neṉ xquidootu, sajc guinii xhini'c benä. Laareni baniidxreni guijtz loä. Ni'c huinää lo rexpejṉ Israel ni yu' guedx Damasco, cadro hua'a te niniazä rebejṉ nani huililajz xtidx Jesucrist. Benä xhigab jiädnää́reni guedx Jerusalén te jiäureni neṉ latzguiib, te gusacsíreni rebejṉga.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Räjpzani:
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Biabrloä lo yuj, dxejc biejn diagä te se' ni canii loä, najni: “Saulo, Saulo, ¿xhicuent rusacsílu narä näjza rexpeṉä?” najni.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Dxejcti räpä lojni: “¿Chuluj, Dad?” Najni loä: “Narä nacä Jesucrist ni siääd Nasare't, nani cagusacsíduxhlu.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Rebejṉ ni sanää́ bahuiloj bajlga, bidxejbreni, niluxh di diajgreni niejn xse' nani gunii loä.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Räpä lojni: “Dad, ¿xhini'c gunä?” Dxejcti najni loä: “Huistie, huij guedx Damasco. Ro'c sinii te dade' lojlu guiraa ni guinibeä gunlu.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Bastujxh bajlga loä, diru loä nieṉ, ni'cni gunaaz resa'ä ṉaä, sontinu guedx Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Räjp Pabl:
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Cuä'ä guzujni najni loä: “¡Saulo, betzä, bahuisac!” Lagajc dxejc biajc loä, bahuiä lojni.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Naj Ananías loä: “Xtios retoxtadgoldoonu agulelu. Gule Dios luj te jiejn diajglu rediidx ni rlajzni gunlu, te filojlu Jesucrist, Xindxan Dios, te jiejnza diajglu rextiidxpac Jesucrist.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Loj guiraa bejṉ susule'lu guiraa ni bahuiilu näjza nani biejn diajglu.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 ¿Xhicuent sojbtislu ro'c? Basquejn, huistie te tiobnislu. Huililajz xtidx Jesucrist, gurejdx lo Dios te gudzucajni rextojḻlu.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’Che gubi'ä guedx Jerusalén, biu'ä neṉ guidoro xten rexpejṉ Israel te guredx-gunabä lo Dios. Laḻ ni cabedx-canabä lo Dios, astoo gunixcaḻä,
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 dxejc bahuiä lo Jesucrist. Najni loä: “Basquejn, birii guedx Jerusalén sa'csi di rebejṉ chalilajz xtidxä ni gusule'lu lojreni.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Narä räpäza lojni: “Dad, anajnreni xho biu'ä guiraa reguidoo, gunazä guiraa rebejṉ nani huililajz xtiidxlu, gudinduxhäreni, basäuäreni neṉ latzguiib.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Che bacuaareni guij yejc Esteban nani gunii xtiidxlu, ro'c guzuä, cuäbä bejnreni si'c. Go'pä xhajb xten renani bagu't Esteban laḻ ni bacuaareni guij.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Dxejcti naj Jesucrist loä: “Huij. Suxhaḻä luj zitduxh. Chäälu lo guiraa rebeṉzijt ni di gac xpejṉ Israel.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Bacuadiajg guiraa rebejṉ laḻ ni gunii Pabl rediidxga, dxejcti guredxa'reni, räjpreni:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Sanuutis cabedxa'reni. Gulääreni xcamangwreni, cacuaazareni yuyoḻ jiaa.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Dxejcti gunibee comandant lo resoldaad, räjpni:
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Sanätireni Pabl. Entis baliibreni ni', ṉaa Pabl con duguijd te niguijnrenini che gunabdiidx Pabl lo capitán, räjpni:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Che biejn diajg capitán xtiidxni, bidxejbni, huijni lo comandant, räjpni lojni:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Biädguxuṉ comandant lo Pabl, räjpni:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Dxejcti räjp comandant:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Che biejn diajg resoldaad nani niguijn Pabl si'c, basḻagajcreni reduguijd ni naliib ni', ṉaani. Che biejnza diajg comandant najc Pabl beṉ roman, bidxejbni sa'csi gunibeeni biliib Pabl.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Che bara yääl, rlajz comandant gacbeeni xhicuent rlajz rexpejṉ Israel ju't Pabl. Ni'c gunibeeni jiääd rebixhojz ni sajcru näjza reguxhtis xten guidoro. Dxejcti biädnäni Pabl, bazujnini nez loj guiraa rebejṉ ni bire' ro'c.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.