Romanos 9

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 — ausente —
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 xte zelaža'a cuiayi'a žalə' na'anə' yecui'ižə' Diozən' nada' cuit Cristən' par nic̱h beṉə' gwlaž c̱hia' ca' so'onḻilaže'ene'. Che'enda' so'onḻilaže'ene' c̱hedə' ḻega'aque' gwsa'alɉe' zɉənaque' beṉə' Izrael ca nada'.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Diozən' gwcue'e chio'o beṉə' Izrael ca xi'iṉe'. Na' gwzoe' len de'e x̱axta'ocho ca' to ḻo'o beɉw de'en chey che'eni'. Na' bene' lyebe gaquəlene' ḻega'aque'. Na' ḻeczə bnežɉue' ḻega'aque' ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən'. Na' Dioz nan' əblo'ine' ḻega'aque' naquən' se'eɉṉi'alaže'ene'. Na' ḻeczə benche' lyebe de'e bene' len ḻega'aque'.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Beṉə' golə blao beṉə' za' che'elte zɉənaque' x̱axtao' chio'o beṉə' Izrael. Cristən' ben' bseḻə' Diozən' par gaquəlene' beṉac̱hən' golɉe' lao dia c̱he beṉə' Izrael. Ḻe' naque' Dioz na' chnabi'e yoguə'əte, chnabi'e beṉac̱h na' bia ca' chsa'aš, na' yoguə'əḻoḻ cuantzə de'e zɉəde. Cheyaḻə' socho güe'ela'ochone' zeɉḻicaṉe. Can' gonšgaczcho.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Clelən' choncho xbabən' šə chaquecho de que Diozən' bito bene' complir ca lyebe de'en bene'. De'e ḻi caguə yoguə' beṉə' ca' əgwsa'alɉə lao dia c̱he Izraelən' zɉənaque' beṉə' Izrael lao Diozən'.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Na' caguə beṉə' ca' əgwsa'alɉə lao dia c̱he de'e Abraanṉə' chon Diozən' cuent zɉənaque' xi'iṉ dia c̱he de'e Abraanṉə'. Quinga gož Diozən' Abraanṉə': “Xi'iṉ dia c̱he Isaac gona' cuent lao dia c̱hio'onə'.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 De'e nga chlo'in chio'o de que caguə ni c̱he de'e golɉcho lao dia c̱he beṉə' Izraelən' naccho xi'iṉ Dioz. Naccho xi'iṉ Dioz c̱hedə' cheɉḻe'echo c̱he lyebe de'en bene' len de'e Abraanṉə', gwne' de que əque'e ca xi'iṉe' con beṉə' so'onḻilažə' ḻe'.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Catə'ən ben Diozən' lyebe len de'e Abraanṉə' gwne': “Ḻeczə ca tyemp nga ṉa'a yida' yetgüiz, na' cana' bazo to bi'i c̱he Sar ni.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Na' ḻeczə be' Diozən' dižə' len de'e Rebequən' catə'ən gwzoe' bi'e bi'i cuaš ca', xi'iṉ de'e x̱axta'ocho Isaaquən'.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 Ze'e sa'alɉlə bi'i cuaš ca'anə', na' ni de'e güen ni de'e mal cuiṉə' so'ombo'. Na' lao cuiṉə' gatə'əbia' naquən' so'ombo', gwleɉ Diozən' tobo' par gaquə güen c̱hebo'. Con bagwc̱hoglaogüe' can' gaquə c̱hega'acbo' na' bene' can' bansi'e xṉezen'.
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 De'e na'anə' gože' de'e Rebequən': “Bi'in galɉə nech sobo' xni'a bi'in yedenao ḻebo'.”
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Na' nyoɉczə de'en gwna Diozən' c̱he bi'i cuaš ca': “Chacda' c̱he Jacobən' na' chgue'ida' Esa'on'.”
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Bito cheyaḻə' goncho xbab de que Diozən' bito zde' ḻicha de'en gwne' ca'. Zdacze' ḻichan'.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Ze' Diozən' de'e Moisezən': “Yeyašə'əlaža'a len beṉə' che'enda' yeyašə'əlaža'a, na' əži'ilaža'a len beṉə' che'enda' əži'ilaža'a.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Quinga naquən: Diozən' nži'ilaže'e chio'o caguə por ni c̱he che'enecho əži'ilaže'e chio'onə'. Na' caguə por ni c̱he zocho lao juisy əži'ilaže'e chio'onə' nži'ilaže'e.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Nyoɉczə Xtižə' Diozən' can' gože' de'e Rei Faraonṉə': “Nada' bena' par nic̱h naco' rei parzə nic̱h gona' len le' ca yesə'əṉeze beṉə' can' naquə yeḻə' guac c̱hia'anə'. Gona' par nic̱h yoguə'əḻoḻ beṉə' ža' yežlyon' yesə'əṉezene' non' naca' nada'.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Can' naquən, Diozən' cheyašə'əlaže'e beṉə' chene'ene' yeyašə'əlaže'e, na' chone' par nic̱h nitə' beṉə' žod beṉə' chene'ene' cui yoso'ozenague' c̱he'.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Na' de'en chon Diozən' ca' de repent chonḻe xbab nale: “Chio'o beṉac̱h choncho con can' banžia' Diozən' bia'. ¿Bixc̱hen' ne' de xtoḻə'əchon'?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Pero ¿no naquə chio'on ža par gaquəyožcho Diozən'? ¿Egüe' to yesə' ben' ben ḻen: “¿Bixc̱he nga beno' nada' quinga?” Ṉezecho bito ye'en ḻe' ca'.
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Beṉə' güen yesə' xguaguən', chac gone' no yesə' par gonən žin len de'e naquə de'e xoche. Na' ḻe'e gon' na'atezə ḻeczə gone' yesə' par gonən žin len de'e cui naquə xoche.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Ca cheyaḻə'əczən' nžia' Diozən' bia' gwnežɉue' castigw zeɉlicaṉe c̱he beṉə' ca' cui choso'ozenag c̱he', na' can' nžie' bia' gone' bichlə par gwlo'ine' yeḻə' guac c̱he'enə'. Na' de'e cheyaḻə'əczən' can' nžia Diozən' bia' gone' c̱hedə' bagwzoine' bagwdape' yeḻə' chxenḻažə' len ḻega'aque' ḻa'aṉə'əczə zɉəzaque'e par yesə'əzi'e castigw zeɉḻicaṉen', na' yesyə'əžine' lao yi' gabiḻən'.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 — ausente —
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 — ausente —
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Can' na ḻe'e ḻibr de'en bzoɉ de'e profet Oseasən', Diozən' gwne':
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Na' ḻeczə nan:
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Ḻeczə can' gwna de'e profet Isaiazən' c̱he beṉə' Izrael ca': “Ḻa'aṉə'əczə chio'o beṉə' Izrael šancho ca yox de'e chi' cho'a nisdao' baḻgachon' yechoɉcho xni'a de'e malən'.
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 La' X̱ancho Diozən' gone' can' banc̱hoglaogüe'en len chio'o beṉac̱h, na' to žalṉez gone' yoguə'əḻoḻ de'en bangüie' gone'.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Ḻeczə de'e Isaiazən' gwne' antslə:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Quingan' naquən, beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael bito besyə'əyilɉe' naclən' so'one' par nic̱h Diozən' əṉe' de que zɉənaque' beṉə' güen laogüe'enə', pero baḻe' bac̱h chso'onḻilaže'e Cristən' na' Diozən' ne' c̱hega'aque' de que zɉənaque' beṉə' güen laogüe'enə'.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Na' beṉə' Izrael ca' ɉəsə'ənaogüe' to ḻei de'e chon mendad naclən' so'one' par nic̱h əsa'aque' beṉə' güen lao Diozən'. Pero bito gwso'one' can' nanṉə'. De'e nan' Diozən' gwc̱hoglaogüe'en c̱hega'aque' de que bito zɉənaque' beṉə' güen laogüe'enə'.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Na' gwc̱hoglaogüe'en c̱hega'aque' ca' c̱hedə' caguə gwso'onḻilaže'e Dioz na'anə' con gwsa'aquene' so'one' can' na ḻein' par nic̱h əsa'aque' beṉə' güen laogüe'enə'. De'e na'anə' gwxaquə'əlebəga'aquene' ca beṉə' ɉti'i to yeɉ.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Goc can' nyoɉczə Xtižə' Diozən' nan:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.