Romanos 9
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs BKJ
1 — ausente —
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 — ausente —
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 xte zelaža'a cuiayi'a žalə' na'anə' yecui'ižə' Diozən' nada' cuit Cristən' par nic̱h beṉə' gwlaž c̱hia' ca' so'onḻilaže'ene'. Che'enda' so'onḻilaže'ene' c̱hedə' ḻega'aque' gwsa'alɉe' zɉənaque' beṉə' Izrael ca nada'.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Diozən' gwcue'e chio'o beṉə' Izrael ca xi'iṉe'. Na' gwzoe' len de'e x̱axta'ocho ca' to ḻo'o beɉw de'en chey che'eni'. Na' bene' lyebe gaquəlene' ḻega'aque'. Na' ḻeczə bnežɉue' ḻega'aque' ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən'. Na' Dioz nan' əblo'ine' ḻega'aque' naquən' se'eɉṉi'alaže'ene'. Na' ḻeczə benche' lyebe de'e bene' len ḻega'aque'.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Beṉə' golə blao beṉə' za' che'elte zɉənaque' x̱axtao' chio'o beṉə' Izrael. Cristən' ben' bseḻə' Diozən' par gaquəlene' beṉac̱hən' golɉe' lao dia c̱he beṉə' Izrael. Ḻe' naque' Dioz na' chnabi'e yoguə'əte, chnabi'e beṉac̱h na' bia ca' chsa'aš, na' yoguə'əḻoḻ cuantzə de'e zɉəde. Cheyaḻə' socho güe'ela'ochone' zeɉḻicaṉe. Can' gonšgaczcho.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Clelən' choncho xbabən' šə chaquecho de que Diozən' bito bene' complir ca lyebe de'en bene'. De'e ḻi caguə yoguə' beṉə' ca' əgwsa'alɉə lao dia c̱he Izraelən' zɉənaque' beṉə' Izrael lao Diozən'.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Na' caguə beṉə' ca' əgwsa'alɉə lao dia c̱he de'e Abraanṉə' chon Diozən' cuent zɉənaque' xi'iṉ dia c̱he de'e Abraanṉə'. Quinga gož Diozən' Abraanṉə': “Xi'iṉ dia c̱he Isaac gona' cuent lao dia c̱hio'onə'.”
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 De'e nga chlo'in chio'o de que caguə ni c̱he de'e golɉcho lao dia c̱he beṉə' Izraelən' naccho xi'iṉ Dioz. Naccho xi'iṉ Dioz c̱hedə' cheɉḻe'echo c̱he lyebe de'en bene' len de'e Abraanṉə', gwne' de que əque'e ca xi'iṉe' con beṉə' so'onḻilažə' ḻe'.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Catə'ən ben Diozən' lyebe len de'e Abraanṉə' gwne': “Ḻeczə ca tyemp nga ṉa'a yida' yetgüiz, na' cana' bazo to bi'i c̱he Sar ni.”
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Na' ḻeczə be' Diozən' dižə' len de'e Rebequən' catə'ən gwzoe' bi'e bi'i cuaš ca', xi'iṉ de'e x̱axta'ocho Isaaquən'.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 Ze'e sa'alɉlə bi'i cuaš ca'anə', na' ni de'e güen ni de'e mal cuiṉə' so'ombo'. Na' lao cuiṉə' gatə'əbia' naquən' so'ombo', gwleɉ Diozən' tobo' par gaquə güen c̱hebo'. Con bagwc̱hoglaogüe' can' gaquə c̱hega'acbo' na' bene' can' bansi'e xṉezen'.
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 De'e na'anə' gože' de'e Rebequən': “Bi'in galɉə nech sobo' xni'a bi'in yedenao ḻebo'.”
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Na' nyoɉczə de'en gwna Diozən' c̱he bi'i cuaš ca': “Chacda' c̱he Jacobən' na' chgue'ida' Esa'on'.”
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Bito cheyaḻə' goncho xbab de que Diozən' bito zde' ḻicha de'en gwne' ca'. Zdacze' ḻichan'.
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Ze' Diozən' de'e Moisezən': “Yeyašə'əlaža'a len beṉə' che'enda' yeyašə'əlaža'a, na' əži'ilaža'a len beṉə' che'enda' əži'ilaža'a.”
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Quinga naquən: Diozən' nži'ilaže'e chio'o caguə por ni c̱he che'enecho əži'ilaže'e chio'onə'. Na' caguə por ni c̱he zocho lao juisy əži'ilaže'e chio'onə' nži'ilaže'e.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Nyoɉczə Xtižə' Diozən' can' gože' de'e Rei Faraonṉə': “Nada' bena' par nic̱h naco' rei parzə nic̱h gona' len le' ca yesə'əṉeze beṉə' can' naquə yeḻə' guac c̱hia'anə'. Gona' par nic̱h yoguə'əḻoḻ beṉə' ža' yežlyon' yesə'əṉezene' non' naca' nada'.”
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Can' naquən, Diozən' cheyašə'əlaže'e beṉə' chene'ene' yeyašə'əlaže'e, na' chone' par nic̱h nitə' beṉə' žod beṉə' chene'ene' cui yoso'ozenague' c̱he'.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Na' de'en chon Diozən' ca' de repent chonḻe xbab nale: “Chio'o beṉac̱h choncho con can' banžia' Diozən' bia'. ¿Bixc̱hen' ne' de xtoḻə'əchon'?”
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Pero ¿no naquə chio'on ža par gaquəyožcho Diozən'? ¿Egüe' to yesə' ben' ben ḻen: “¿Bixc̱he nga beno' nada' quinga?” Ṉezecho bito ye'en ḻe' ca'.
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Beṉə' güen yesə' xguaguən', chac gone' no yesə' par gonən žin len de'e naquə de'e xoche. Na' ḻe'e gon' na'atezə ḻeczə gone' yesə' par gonən žin len de'e cui naquə xoche.
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Ca cheyaḻə'əczən' nžia' Diozən' bia' gwnežɉue' castigw zeɉlicaṉe c̱he beṉə' ca' cui choso'ozenag c̱he', na' can' nžie' bia' gone' bichlə par gwlo'ine' yeḻə' guac c̱he'enə'. Na' de'e cheyaḻə'əczən' can' nžia Diozən' bia' gone' c̱hedə' bagwzoine' bagwdape' yeḻə' chxenḻažə' len ḻega'aque' ḻa'aṉə'əczə zɉəzaque'e par yesə'əzi'e castigw zeɉḻicaṉen', na' yesyə'əžine' lao yi' gabiḻən'.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 — ausente —
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 — ausente —
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Can' na ḻe'e ḻibr de'en bzoɉ de'e profet Oseasən', Diozən' gwne':
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Na' ḻeczə nan:
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Ḻeczə can' gwna de'e profet Isaiazən' c̱he beṉə' Izrael ca': “Ḻa'aṉə'əczə chio'o beṉə' Izrael šancho ca yox de'e chi' cho'a nisdao' baḻgachon' yechoɉcho xni'a de'e malən'.
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 La' X̱ancho Diozən' gone' can' banc̱hoglaogüe'en len chio'o beṉac̱h, na' to žalṉez gone' yoguə'əḻoḻ de'en bangüie' gone'.”
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Ḻeczə de'e Isaiazən' gwne' antslə:
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Quingan' naquən, beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael bito besyə'əyilɉe' naclən' so'one' par nic̱h Diozən' əṉe' de que zɉənaque' beṉə' güen laogüe'enə', pero baḻe' bac̱h chso'onḻilaže'e Cristən' na' Diozən' ne' c̱hega'aque' de que zɉənaque' beṉə' güen laogüe'enə'.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Na' beṉə' Izrael ca' ɉəsə'ənaogüe' to ḻei de'e chon mendad naclən' so'one' par nic̱h əsa'aque' beṉə' güen lao Diozən'. Pero bito gwso'one' can' nanṉə'. De'e nan' Diozən' gwc̱hoglaogüe'en c̱hega'aque' de que bito zɉənaque' beṉə' güen laogüe'enə'.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 Na' gwc̱hoglaogüe'en c̱hega'aque' ca' c̱hedə' caguə gwso'onḻilaže'e Dioz na'anə' con gwsa'aquene' so'one' can' na ḻein' par nic̱h əsa'aque' beṉə' güen laogüe'enə'. De'e na'anə' gwxaquə'əlebəga'aquene' ca beṉə' ɉti'i to yeɉ.
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 Goc can' nyoɉczə Xtižə' Diozən' nan:
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.