Romanos 9

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 — ausente —
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 xte zelaža'a cuiayi'a žalə' na'anə' yecui'ižə' Diozən' nada' cuit Cristən' par nic̱h beṉə' gwlaž c̱hia' ca' so'onḻilaže'ene'. Che'enda' so'onḻilaže'ene' c̱hedə' ḻega'aque' gwsa'alɉe' zɉənaque' beṉə' Izrael ca nada'.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Diozən' gwcue'e chio'o beṉə' Izrael ca xi'iṉe'. Na' gwzoe' len de'e x̱axta'ocho ca' to ḻo'o beɉw de'en chey che'eni'. Na' bene' lyebe gaquəlene' ḻega'aque'. Na' ḻeczə bnežɉue' ḻega'aque' ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən'. Na' Dioz nan' əblo'ine' ḻega'aque' naquən' se'eɉṉi'alaže'ene'. Na' ḻeczə benche' lyebe de'e bene' len ḻega'aque'.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Beṉə' golə blao beṉə' za' che'elte zɉənaque' x̱axtao' chio'o beṉə' Izrael. Cristən' ben' bseḻə' Diozən' par gaquəlene' beṉac̱hən' golɉe' lao dia c̱he beṉə' Izrael. Ḻe' naque' Dioz na' chnabi'e yoguə'əte, chnabi'e beṉac̱h na' bia ca' chsa'aš, na' yoguə'əḻoḻ cuantzə de'e zɉəde. Cheyaḻə' socho güe'ela'ochone' zeɉḻicaṉe. Can' gonšgaczcho.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Clelən' choncho xbabən' šə chaquecho de que Diozən' bito bene' complir ca lyebe de'en bene'. De'e ḻi caguə yoguə' beṉə' ca' əgwsa'alɉə lao dia c̱he Izraelən' zɉənaque' beṉə' Izrael lao Diozən'.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Na' caguə beṉə' ca' əgwsa'alɉə lao dia c̱he de'e Abraanṉə' chon Diozən' cuent zɉənaque' xi'iṉ dia c̱he de'e Abraanṉə'. Quinga gož Diozən' Abraanṉə': “Xi'iṉ dia c̱he Isaac gona' cuent lao dia c̱hio'onə'.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 De'e nga chlo'in chio'o de que caguə ni c̱he de'e golɉcho lao dia c̱he beṉə' Izraelən' naccho xi'iṉ Dioz. Naccho xi'iṉ Dioz c̱hedə' cheɉḻe'echo c̱he lyebe de'en bene' len de'e Abraanṉə', gwne' de que əque'e ca xi'iṉe' con beṉə' so'onḻilažə' ḻe'.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Catə'ən ben Diozən' lyebe len de'e Abraanṉə' gwne': “Ḻeczə ca tyemp nga ṉa'a yida' yetgüiz, na' cana' bazo to bi'i c̱he Sar ni.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Na' ḻeczə be' Diozən' dižə' len de'e Rebequən' catə'ən gwzoe' bi'e bi'i cuaš ca', xi'iṉ de'e x̱axta'ocho Isaaquən'.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 Ze'e sa'alɉlə bi'i cuaš ca'anə', na' ni de'e güen ni de'e mal cuiṉə' so'ombo'. Na' lao cuiṉə' gatə'əbia' naquən' so'ombo', gwleɉ Diozən' tobo' par gaquə güen c̱hebo'. Con bagwc̱hoglaogüe' can' gaquə c̱hega'acbo' na' bene' can' bansi'e xṉezen'.
11 — ausente —
12 De'e na'anə' gože' de'e Rebequən': “Bi'in galɉə nech sobo' xni'a bi'in yedenao ḻebo'.”
12 — ausente —
13 Na' nyoɉczə de'en gwna Diozən' c̱he bi'i cuaš ca': “Chacda' c̱he Jacobən' na' chgue'ida' Esa'on'.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Bito cheyaḻə' goncho xbab de que Diozən' bito zde' ḻicha de'en gwne' ca'. Zdacze' ḻichan'.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Ze' Diozən' de'e Moisezən': “Yeyašə'əlaža'a len beṉə' che'enda' yeyašə'əlaža'a, na' əži'ilaža'a len beṉə' che'enda' əži'ilaža'a.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Quinga naquən: Diozən' nži'ilaže'e chio'o caguə por ni c̱he che'enecho əži'ilaže'e chio'onə'. Na' caguə por ni c̱he zocho lao juisy əži'ilaže'e chio'onə' nži'ilaže'e.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Nyoɉczə Xtižə' Diozən' can' gože' de'e Rei Faraonṉə': “Nada' bena' par nic̱h naco' rei parzə nic̱h gona' len le' ca yesə'əṉeze beṉə' can' naquə yeḻə' guac c̱hia'anə'. Gona' par nic̱h yoguə'əḻoḻ beṉə' ža' yežlyon' yesə'əṉezene' non' naca' nada'.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Can' naquən, Diozən' cheyašə'əlaže'e beṉə' chene'ene' yeyašə'əlaže'e, na' chone' par nic̱h nitə' beṉə' žod beṉə' chene'ene' cui yoso'ozenague' c̱he'.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Na' de'en chon Diozən' ca' de repent chonḻe xbab nale: “Chio'o beṉac̱h choncho con can' banžia' Diozən' bia'. ¿Bixc̱hen' ne' de xtoḻə'əchon'?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Pero ¿no naquə chio'on ža par gaquəyožcho Diozən'? ¿Egüe' to yesə' ben' ben ḻen: “¿Bixc̱he nga beno' nada' quinga?” Ṉezecho bito ye'en ḻe' ca'.
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Beṉə' güen yesə' xguaguən', chac gone' no yesə' par gonən žin len de'e naquə de'e xoche. Na' ḻe'e gon' na'atezə ḻeczə gone' yesə' par gonən žin len de'e cui naquə xoche.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Ca cheyaḻə'əczən' nžia' Diozən' bia' gwnežɉue' castigw zeɉlicaṉe c̱he beṉə' ca' cui choso'ozenag c̱he', na' can' nžie' bia' gone' bichlə par gwlo'ine' yeḻə' guac c̱he'enə'. Na' de'e cheyaḻə'əczən' can' nžia Diozən' bia' gone' c̱hedə' bagwzoine' bagwdape' yeḻə' chxenḻažə' len ḻega'aque' ḻa'aṉə'əczə zɉəzaque'e par yesə'əzi'e castigw zeɉḻicaṉen', na' yesyə'əžine' lao yi' gabiḻən'.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 — ausente —
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 — ausente —
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Can' na ḻe'e ḻibr de'en bzoɉ de'e profet Oseasən', Diozən' gwne':
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Na' ḻeczə nan:
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Ḻeczə can' gwna de'e profet Isaiazən' c̱he beṉə' Izrael ca': “Ḻa'aṉə'əczə chio'o beṉə' Izrael šancho ca yox de'e chi' cho'a nisdao' baḻgachon' yechoɉcho xni'a de'e malən'.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 La' X̱ancho Diozən' gone' can' banc̱hoglaogüe'en len chio'o beṉac̱h, na' to žalṉez gone' yoguə'əḻoḻ de'en bangüie' gone'.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ḻeczə de'e Isaiazən' gwne' antslə:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Quingan' naquən, beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael bito besyə'əyilɉe' naclən' so'one' par nic̱h Diozən' əṉe' de que zɉənaque' beṉə' güen laogüe'enə', pero baḻe' bac̱h chso'onḻilaže'e Cristən' na' Diozən' ne' c̱hega'aque' de que zɉənaque' beṉə' güen laogüe'enə'.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Na' beṉə' Izrael ca' ɉəsə'ənaogüe' to ḻei de'e chon mendad naclən' so'one' par nic̱h əsa'aque' beṉə' güen lao Diozən'. Pero bito gwso'one' can' nanṉə'. De'e nan' Diozən' gwc̱hoglaogüe'en c̱hega'aque' de que bito zɉənaque' beṉə' güen laogüe'enə'.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Na' gwc̱hoglaogüe'en c̱hega'aque' ca' c̱hedə' caguə gwso'onḻilaže'e Dioz na'anə' con gwsa'aquene' so'one' can' na ḻein' par nic̱h əsa'aque' beṉə' güen laogüe'enə'. De'e na'anə' gwxaquə'əlebəga'aquene' ca beṉə' ɉti'i to yeɉ.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Goc can' nyoɉczə Xtižə' Diozən' nan:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.