Romanos 7
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs VC
1 Beṉə' bišə' le'e nombi'ale ḻein' na' ṉezele de que ḻein' chnabi'an chio'o žlac mbancho na'azə.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 To no'olə csad, žlac mban be'en c̱he'enə' cheyaḻə' soe' len ḻe', la' can' chon ḻein' mendad. Xte catə'əch gat be'en c̱he'enə' cana'achən' babechoɉ latɉe' len ḻei de'en chon mendad soe' len be'en c̱he'enə'.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Na' šə no'olən' yeque'e beṉə' yoblə len mban be'en c̱he'enə', beṉə' ggo'o xtoin' naque'. Pero šə bagot be'en c̱he'enə' babechoɉ latɉe' len ḻein'. Guaquə yošagna'alene' beṉə' yoblə, na' bito ṉacho naque' beṉə' ggo'o xtoi laogüe de'en yošagne'e de'e yoblə.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Can' naquən beṉə' bišə', ngodə'əcho txen len Cristən', na' de'e bnežɉw cuine' gwso'ote'ene', de'e na'anə' baṉezecho bito chaccho beṉə' güen lao Diozən' por ni c̱he choncho bi de'en na ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən'. Cristən' beyas bebane' ladɉo beṉə' guat ca' na' chio'o baben cuincho lao ne'enə' par nic̱h goncho can' chene'e Diozən'.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Antslə ṉezocho chzenagcho c̱he la'ažda'omalchon'. Na' catə'ən gwṉezecho ca de'en non ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən' mendad goncho, nachlə be'elažə'əchcho bzenagcho c̱he de'e malən' de'en yo'o yic̱hɉla'ažda'ochonə' na' bencho con can' gone'echo. Žalə' ṉe'e choncho ca' bito žɉəyezocho len Diozən'.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Pero ṉa'a babocobə Spirit c̱he Diozən' yic̱hɉla'ažda'ochon' na' ṉezecho bito chaccho beṉə' güen lao Diozən' por ni c̱he choncho bi de'en na ḻein'. Antslə bencho bi de'e güen parzə nic̱h goncho complir can' byoɉ ḻein' gwlalte nan naquən cheyaḻə' goncho. Pero ṉa'a choncho can' chene'e Diozən' c̱hedə' babocobə Spirit c̱he'enə' yic̱hɉla'ažda'ochon'.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Bito cheyaḻə' goncho xbab de que ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən' naquən de'e mal. Bito gocbe'ida' nda' chona' de'e malən' žalə' cui bzeɉni'i ḻein' nada' bi de'en cui cheyaḻə' gona'. Na' bito əgwṉezda' de que de'e malən' chona' chzelaža'a bitə'ətezə de'e de c̱he beṉə' žalə' que ḻein' nan: “Bito selažə'əle bitə'ətezə de'e de c̱he beṉə'.”
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Nach catə' gwṉezda' can' na ḻein, de'e mal de'en yo'o yic̱hɉla'aždaogua'anə' nachle benən ca gwzelažə'əcha'. Na' bito gocbe'ida' de xtoḻa'a žalə' cui bembi'a ḻein'.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Gwzoa' to tyemp sin cui bembi'a ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən'. Pero catə' gwṉezda' bin' nonən mendad gona', nachle bzenaguəcha' c̱he de'e malən' de'en yo'o yic̱hɉla'ažda'ogua'anə'. De'e na'anə' gwṉezda' si'a castigw zeɉḻicaṉe c̱he xtoḻa'a.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Na' ca naquə ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən', naquən par gwzenaga' c̱hei nic̱h ca' gatə' yeḻə' mban zeɉḻicaṉe c̱hia'. Pero de'en cui bzenaga' c̱hei de'e na'anə' gwṉezda' si'a castigw zeɉḻicaṉe.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Ca de'en nombi'a ḻein', de'e malən' de'en yo'o yic̱hɉla'aždaogua'anə' bx̱oayaguən nada', benən ca bito bzenaga' c̱he de'en nonən mendad gona'. Na' de'e na'anə' gwṉezda' si'a castigw zeɉḻicaṉe c̱he xtoḻa'anə'.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Ca naquə ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən', za'an c̱he Diozən'. To to de'en nonən mendad goncho za'an c̱he Diozən' na' zɉənaquən de'e ḻicha na' de'e güen.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 ¿Eḻei de'en naquə de'e güenṉə' benən par nic̱h si'a castigw zeɉḻicaṉe c̱he xtoḻa'anə'? Bito naquə ḻen. De'e malən' de'en yo'o yic̱hɉla'aždaogua'anə' bito be'en latɉə gona' can' cheyaḻə' gona'. Na' de'en cui chona' can' na ḻein', de'e nan' gwṉezda' si'a castigw zeɉḻicaṉe c̱he xtoḻa'anə'. Ca chac nan' nḻa'alaon naca' beṉə' mal de'en cui chona' can' na ḻein', na' nḻa'alao de que de'e mal juisyən' chona' cui chona' can' none' mendad gona'.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Naquən clar de que ḻein' guaquəlenən nada' len xbab de'en yo'o ḻo'o yic̱hɉla'aždaogua'anə' žalə' chzenaga' c̱hei. Pero nada' naca' beṉə' la'aždao' mal, zoa' yo'o yaza' de'e malən'.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Bito chona' de'e güen de'en che'enda' gona'. De'e mal de'en cui che'enda' gona' ḻelənṉə' chona'. Bito cheyacbe'ida' c̱hia' bixc̱hen' chona' ca'.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Che'enda' gona' can' na ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən', pero bito chona'an yoguə' las. Na' catə' cui chona' can' nanṉə' ḻechguaḻe de'e chacda', c̱hedə' ṉezda' ḻein' naquən de'e güen.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Caguə nada'anə' chona' de'en cui che'enda' gona'. De'e mal de'en yo'o yic̱hɉla'aždaogua'a nan' chonən par nic̱h chona' de'en cui che'enda' gona'.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 — ausente —
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 — ausente —
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Na' ca de'en chona' de'en cui che'enda' gona', caguə chona'an nada'anə'. De'e mal de'en yo'o yic̱hɉla'aždaogua'a nan' nžiguə'ən nada' chona' de'e mal de'en cui che'enda' gona'.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Na' syempr catə'ən che'enda' gona' de'e güenṉə', de'e mal de'en yo'o yic̱hɉla'aždaogua'anə' chžonən gona'an.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Chebeida' ḻei c̱he Diozən' ḻo'o yic̱hɉla'aždaogua'anə'.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Pero na' chacbe'ida' de de'en yo'o yic̱hɉla'aždaogua'anə' de'en cui cho'en latɉə gona' can' ṉezda' cheyaḻə' gona'. De'e mal de'en yo'o yaz cuerp c̱hia'anə' chnabi'an nada'.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 — ausente —
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 — ausente —
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.