Romanos 4
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NVT
1 De'e x̱axta'ocho Abraam be'enə' naccho dia, ¿bixa əṉacho c̱he'enə'?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Žalə' por ni c̱he de'e güen de'en bene' na'anə' gwna Diozən' de que naque' beṉə' güen laogüe'enə', zaquə'əcze' par be'elao' cuine' žalə' ca'. Pero bito be'elao' cuine' lao Diozən'.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Ḻe'e Xtižə' Diozən' de'en nyoɉən nan: “Abraanṉə' benḻilaže'e Diozən' na' de'e nan' gwc̱hoglaon c̱he' de que naque' beṉə' güen lao Diozən'.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Catə' to beṉə' chone' žin chone' gan laxɉue'enə' na' bito ṉacho de que x̱an žinṉə' chone' to goclen catə'ən chnežɉue'ene' laxɉue'enə'. Na' ca'aczən' naquən len chio'o, žalə' babencho cayaṉə'ən non Diozən' mendad goncho bito naquən to goclen de'en chon Diozən' len chio'o catə'ən ne' naccho beṉə' güen laogüe'enə' žalə' ca'.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Pero naquəczən to goclen. Diozən' ne' de que naccho beṉə' güen laogüe'enə' šə chonḻilažə'əchone' sin cui choncho xbab de que de'e güen de'en choncho chaclenən par əṉe' de que naccho beṉə' güen laogüe'enə'. Na' Diozən' chone' par nic̱h chio'o cui be'ela'ochone' antslə chaccho beṉə' güen laogüe'enə' catə' chonḻilažə'əchone'.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ḻeczə de'e Dabin' be'e dižə' c̱he goclenṉə' de'en chon Diozən' len chio'o chonḻilažə'əchone' ca de'en ne' naccho beṉə' güen laogüe'enə' sin cui chone' cuent šə bichlə de'e güen de'en choncho.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 De'e Dabin' gwne':
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Mba zocho šə chc̱hoglao Diozən' c̱hecho de que caguə bi xtoḻə'əcho denə'.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Chio'o nsa'acho señy de'en ne' sirconsisionṉə' bito cheyaḻə' goncho xbab de que chio'ozən' gaquə socho mba can' gwne'enə'. Lenczə beṉə' ca' cui zɉənsa' señyən' guaquə ṉite'e mba can' gwne'enə'. Ṉezecho de'en benḻilažə' de'e Abraanṉə' Diozən' de'e na'anə' gwne' c̱he' de que naque' beṉə' güen laogüe'enə'.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Na' gwne' c̱he de'e Abraanṉə' de que naque' beṉə' güen laogüe'enə' antslə ze'e soe' señy de'en ne' sirconsisionṉə', caguə beyožlən'.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Na' gwdechlə gwzoe' señyən' par gwṉezene' de que Diozən' bagwne' ca' c̱he'. De'e Abraanṉə' gwzolaogüe' chonḻilaže'e Diozən' catə'ən ze'e sole' señyən' na' cana' gwna Diozən' naque' beṉə' güen laogüe'enə'. De'e na'anə' ṉezecho de que Diozən' ne' ca' c̱he notə'ətezə beṉə' cui zɉəzo señy de'en ne' sirconsisionṉə' con šə chso'onḻilaže'ene'. Na' lao Diozən' de'e Abraanṉə' naque' x̱axtao' yoguə' chio'o chonḻilažə'əcho Diozən'.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Na' ḻeczə ṉezecho de que Diozən' ne' c̱he chio'o nsa'acho señyən' de que naccho beṉə' güen laogüe'enə' šə chonḻilažə'əchone'. Na' ne' ca' caguə por ni c̱he de'en zocho señyən' sino por ni c̱he de'en chonḻilažə'əchone' can' benḻilažə' de'e Abraanṉə' ḻe'.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 De'e Abraanṉə' benḻilaže'e Diozən', na' de'e na'anə' Diozən' bene' lyebe gone' par nic̱h Abraanṉə' len xi'iṉ dia c̱he' ca' yesə'ənabi'e doxenḻə yežlyon'. Bito ben Diozən' cuent c̱he Abraanṉə' šə bene' complir can' na ḻei c̱he'enə' sino de'en benḻilaže'e Dioz na'anə' gwne' de que naque' beṉə' güen laogüe'enə' na' ḻeczə de'e na'anə' bene' lyebe yesə'ənabi'e yežlyon'.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Nitə' beṉə' chsa'aquene' por ni c̱he de'en zɉənaoga'aque' ḻein' yesə'ənabi'e yežlyon'. Žalə' na'aclə ḻega'aque' yesə'ənabi'e yežlyonə', bito bi zaquə' de'en chso'onḻilažə' beṉə' Diozən', na' ḻeczə ca' bito gon Diozən' complir can' bene' lyebe len xi'iṉ dia c̱he de'e Abraanṉə' žalə' chac ca'.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 De'en gwdix̱ɉw Diozən' ḻei c̱he'enə' na' beṉac̱hən' cui choso'ozenague' c̱hei, Diozən' gwnežɉue' ḻega'aque' castigw zeɉḻicaṉe c̱he xtoḻə'əga'aque'enə'. Žalə' cui zɉəṉezene' bi de'e ca' cheyaḻə' so'one', bitobi xtoḻə'əga'aque' de, pero zɉəṉezczene'en.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Ca' chaquən', chio'o chonḻilažə'əcho Diozən' ṉabi'acho yežlyon'. Tant nži'ilažə' Diozən' chio'o chone' ca ṉabi'achon par nic̱h gaquə can' bene' lyebe len yoguə' chio'o chone' cuent ca xi'iṉ dia c̱he de'e Abraanṉə'. Caguə gaquə ca' len beṉə' ca' zɉəsə'ənao ḻei na'azən' sino ḻeczə len notə'ətezə beṉə' chso'onḻilažə' Diozən' can' benḻilažə' de'e Abraanṉə' ḻe', la' lao Diozən' de'e Abraanṉə' naque' x̱axtao' yoguə' chio'o chonḻilažə'əcho Diozən'.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Can' nyoɉczə de'en gwna Diozən': “Banzoa' le' gaco' x̱axtao' beṉə' ša' ṉasyon zan.” Na' Diozən' nape' yeḻə' guac par yosbane' beṉə' guat ca' na' Diozən' chone' par nic̱h chac bitə'ətezən' ne'enə'. De'e na'anə' cho'e dižə' c̱he beṉə' ze'e za'ac ca chio'o beṉac̱h cho'echo dižə' c̱he beṉə' banitə'.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Bito gwṉeze Abraanṉə' nacxa gaquən' gaquə can' gwna Diozən'. Pero gwyeɉḻe'e c̱he Diozən' na' gwzoe' lez de que Diozən' goncze' ḻe' x̱axtao' beṉə' ša' ṉasyon zan. Con gwyeɉḻe'e de que gaquə can' gož Diozən' ḻe': “Beṉə' zan əsa'ac xi'iṉ dia c̱hio'.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Con gwzocze' benḻilaže'e Diozən' ḻa'aṉə'əczə gocbe'ine' banaque' beṉə' golə par so xi'iṉe'. Bazoe' casi to gueyoa iz, na' no'ol c̱he' Saran' bitoch zoe' xlaogüe'e sane'.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Gwzoteze' benḻilaže'e Diozən' na' bito goquə šeɉlaže'e c̱he lyebe de'en ben Diozən' len ḻe', sino que gwzoe' c̱hec̱h benḻilaže'ene' na' be'elaogüe'ene'.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Abraanṉə' gwṉezene' de que Diozən' guac gone' ca de'en bene' lyeben'.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Na' laogüe de'en benḻilaže'e Diozən' de'e nan' gwchoglaon c̱he' de que naque' beṉə' güen lao Diozən'.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Na' nyoɉən de que de'en benḻilaže'ene' na'anə' gwchoglaon c̱he' de que naque' beṉə' güen lao Diozən'. Pero caguə nyoɉən par de'e Abraam na'azənə'.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 — ausente —
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 — ausente —
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.