Romanos 4

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 De'e x̱axta'ocho Abraam be'enə' naccho dia, ¿bixa əṉacho c̱he'enə'?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Žalə' por ni c̱he de'e güen de'en bene' na'anə' gwna Diozən' de que naque' beṉə' güen laogüe'enə', zaquə'əcze' par be'elao' cuine' žalə' ca'. Pero bito be'elao' cuine' lao Diozən'.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Ḻe'e Xtižə' Diozən' de'en nyoɉən nan: “Abraanṉə' benḻilaže'e Diozən' na' de'e nan' gwc̱hoglaon c̱he' de que naque' beṉə' güen lao Diozən'.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Catə' to beṉə' chone' žin chone' gan laxɉue'enə' na' bito ṉacho de que x̱an žinṉə' chone' to goclen catə'ən chnežɉue'ene' laxɉue'enə'. Na' ca'aczən' naquən len chio'o, žalə' babencho cayaṉə'ən non Diozən' mendad goncho bito naquən to goclen de'en chon Diozən' len chio'o catə'ən ne' naccho beṉə' güen laogüe'enə' žalə' ca'.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Pero naquəczən to goclen. Diozən' ne' de que naccho beṉə' güen laogüe'enə' šə chonḻilažə'əchone' sin cui choncho xbab de que de'e güen de'en choncho chaclenən par əṉe' de que naccho beṉə' güen laogüe'enə'. Na' Diozən' chone' par nic̱h chio'o cui be'ela'ochone' antslə chaccho beṉə' güen laogüe'enə' catə' chonḻilažə'əchone'.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ḻeczə de'e Dabin' be'e dižə' c̱he goclenṉə' de'en chon Diozən' len chio'o chonḻilažə'əchone' ca de'en ne' naccho beṉə' güen laogüe'enə' sin cui chone' cuent šə bichlə de'e güen de'en choncho.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 De'e Dabin' gwne':
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Mba zocho šə chc̱hoglao Diozən' c̱hecho de que caguə bi xtoḻə'əcho denə'.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Chio'o nsa'acho señy de'en ne' sirconsisionṉə' bito cheyaḻə' goncho xbab de que chio'ozən' gaquə socho mba can' gwne'enə'. Lenczə beṉə' ca' cui zɉənsa' señyən' guaquə ṉite'e mba can' gwne'enə'. Ṉezecho de'en benḻilažə' de'e Abraanṉə' Diozən' de'e na'anə' gwne' c̱he' de que naque' beṉə' güen laogüe'enə'.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Na' gwne' c̱he de'e Abraanṉə' de que naque' beṉə' güen laogüe'enə' antslə ze'e soe' señy de'en ne' sirconsisionṉə', caguə beyožlən'.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Na' gwdechlə gwzoe' señyən' par gwṉezene' de que Diozən' bagwne' ca' c̱he'. De'e Abraanṉə' gwzolaogüe' chonḻilaže'e Diozən' catə'ən ze'e sole' señyən' na' cana' gwna Diozən' naque' beṉə' güen laogüe'enə'. De'e na'anə' ṉezecho de que Diozən' ne' ca' c̱he notə'ətezə beṉə' cui zɉəzo señy de'en ne' sirconsisionṉə' con šə chso'onḻilaže'ene'. Na' lao Diozən' de'e Abraanṉə' naque' x̱axtao' yoguə' chio'o chonḻilažə'əcho Diozən'.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Na' ḻeczə ṉezecho de que Diozən' ne' c̱he chio'o nsa'acho señyən' de que naccho beṉə' güen laogüe'enə' šə chonḻilažə'əchone'. Na' ne' ca' caguə por ni c̱he de'en zocho señyən' sino por ni c̱he de'en chonḻilažə'əchone' can' benḻilažə' de'e Abraanṉə' ḻe'.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 De'e Abraanṉə' benḻilaže'e Diozən', na' de'e na'anə' Diozən' bene' lyebe gone' par nic̱h Abraanṉə' len xi'iṉ dia c̱he' ca' yesə'ənabi'e doxenḻə yežlyon'. Bito ben Diozən' cuent c̱he Abraanṉə' šə bene' complir can' na ḻei c̱he'enə' sino de'en benḻilaže'e Dioz na'anə' gwne' de que naque' beṉə' güen laogüe'enə' na' ḻeczə de'e na'anə' bene' lyebe yesə'ənabi'e yežlyon'.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Nitə' beṉə' chsa'aquene' por ni c̱he de'en zɉənaoga'aque' ḻein' yesə'ənabi'e yežlyon'. Žalə' na'aclə ḻega'aque' yesə'ənabi'e yežlyonə', bito bi zaquə' de'en chso'onḻilažə' beṉə' Diozən', na' ḻeczə ca' bito gon Diozən' complir can' bene' lyebe len xi'iṉ dia c̱he de'e Abraanṉə' žalə' chac ca'.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 De'en gwdix̱ɉw Diozən' ḻei c̱he'enə' na' beṉac̱hən' cui choso'ozenague' c̱hei, Diozən' gwnežɉue' ḻega'aque' castigw zeɉḻicaṉe c̱he xtoḻə'əga'aque'enə'. Žalə' cui zɉəṉezene' bi de'e ca' cheyaḻə' so'one', bitobi xtoḻə'əga'aque' de, pero zɉəṉezczene'en.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ca' chaquən', chio'o chonḻilažə'əcho Diozən' ṉabi'acho yežlyon'. Tant nži'ilažə' Diozən' chio'o chone' ca ṉabi'achon par nic̱h gaquə can' bene' lyebe len yoguə' chio'o chone' cuent ca xi'iṉ dia c̱he de'e Abraanṉə'. Caguə gaquə ca' len beṉə' ca' zɉəsə'ənao ḻei na'azən' sino ḻeczə len notə'ətezə beṉə' chso'onḻilažə' Diozən' can' benḻilažə' de'e Abraanṉə' ḻe', la' lao Diozən' de'e Abraanṉə' naque' x̱axtao' yoguə' chio'o chonḻilažə'əcho Diozən'.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Can' nyoɉczə de'en gwna Diozən': “Banzoa' le' gaco' x̱axtao' beṉə' ša' ṉasyon zan.” Na' Diozən' nape' yeḻə' guac par yosbane' beṉə' guat ca' na' Diozən' chone' par nic̱h chac bitə'ətezən' ne'enə'. De'e na'anə' cho'e dižə' c̱he beṉə' ze'e za'ac ca chio'o beṉac̱h cho'echo dižə' c̱he beṉə' banitə'.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Bito gwṉeze Abraanṉə' nacxa gaquən' gaquə can' gwna Diozən'. Pero gwyeɉḻe'e c̱he Diozən' na' gwzoe' lez de que Diozən' goncze' ḻe' x̱axtao' beṉə' ša' ṉasyon zan. Con gwyeɉḻe'e de que gaquə can' gož Diozən' ḻe': “Beṉə' zan əsa'ac xi'iṉ dia c̱hio'.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Con gwzocze' benḻilaže'e Diozən' ḻa'aṉə'əczə gocbe'ine' banaque' beṉə' golə par so xi'iṉe'. Bazoe' casi to gueyoa iz, na' no'ol c̱he' Saran' bitoch zoe' xlaogüe'e sane'.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Gwzoteze' benḻilaže'e Diozən' na' bito goquə šeɉlaže'e c̱he lyebe de'en ben Diozən' len ḻe', sino que gwzoe' c̱hec̱h benḻilaže'ene' na' be'elaogüe'ene'.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Abraanṉə' gwṉezene' de que Diozən' guac gone' ca de'en bene' lyeben'.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Na' laogüe de'en benḻilaže'e Diozən' de'e nan' gwchoglaon c̱he' de que naque' beṉə' güen lao Diozən'.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Na' nyoɉən de que de'en benḻilaže'ene' na'anə' gwchoglaon c̱he' de que naque' beṉə' güen lao Diozən'. Pero caguə nyoɉən par de'e Abraam na'azənə'.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 — ausente —
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 — ausente —
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.