Mateus 22

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Na' de'e yoblə bsed blo'i Jeso'osən' beṉə' ca' len jemplən', gozne':
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 —Yeḻə' gwnabia' c̱he Diozən' gwxaquə'əleben ca de'e nga goquən'. Zo to rei, beṉə' ben gast catə' bšagna' xi'iṉe'enə'.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Na' bene' combid beṉə' zan əžɉa'aque' liže'enə' par əsa'ogüe'. Na' catə' bžin or par solao lṉin', rein' bseḻe'e xmose' ca' par ɉəsə'əxi'e beṉə' ca' babene' combidən'. Pero notono no gwse'ene əžɉa'ac lao yeḻə' gošagna' c̱he xi'iṉe'enə'.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Nach gože' yex̱oṉɉ xmose' ca': “Ḻe'e žɉež beṉə' ca' zɉənaquə combidən' de que babsi'ini'a de'en gaochonə'. Babeta' xco'oṉa' ca' na' xme'edaogua'a ca' bia ca' chsa'aṉə', na' yoguə' de'e ca' yeḻa' babsi'ini'a par gaocho. Na' ye'ega'aclene' sa'aque' gaocho de'en babsi'ini'anə'.” Nach ɉa'ac mos ca' ɉse'eže' ḻega'aque' ca'.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Pero beṉə' ca' bito gwso'one' cas. Toe' gwyeɉe' ɉəgüie' yežlyo c̱he'enə', na' yetoe' gwyeɉe' ɉene' ṉegosy.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Na' yebaḻe' bosə'əṉize' mos ca' bseḻə' rein' na' gosə'əzi'ic̱hiže'e ḻega'aque' na' gwso'ote' baḻe'.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Na' ḻechguaḻe bža'a rein', na' bseḻe'e soḻdad c̱he' ca' ɉse'ete' ḻega'aque' na' bosə'əzeye' syoda c̱hega'aque'enə'.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Nach rein' gože' xmose' ca': “Babsi'ini'a de'en gaocho lao lṉin', pero ca naquə beṉə' ca' bena' combidən' nacbia' bito zɉəzaque'e par la'aque' liža' nga əsa'ogüe'.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Ḻe'e žɉa'ac yež ca' yeḻa' na' ḻe'e žɉəta yoguə' lquey ca' na' gonḻe combid yoguə' beṉə' chaš par da'aque' sa'ogüe'.”
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Na' mos ca' ɉa'aque' yoguə' nez ca' na' ɉəsə'ətobe' con yoguə' beṉə' besə'əžague', no beṉə' naquə beṉə' güen na' no beṉə' naquə beṉə' mal, par nic̱h beža' liž rein' xte cuich bi latɉə gotə'.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 Pero na' catə' gwyo'o rein' ɉəgüie' beṉə' ca' bazɉənžaguən', na' entr ḻega'aque' ble'ine' to beṉə' cui nyaze' lachə' de'en chnežɉo rein' de'en chsa'aze' lao lṉinə'.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Nach gož rein' ḻe': “Migw c̱hia' ¿nac goquən' gwyo'o nga? la' bito nyazo' lachə' de'en cheyaḻə' c̱hazo'.” Na' be'enə' bito bželene' bi ye'e rein'.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Nach rein' bene' mendad yoso'oc̱heɉ xmose' ca' ṉi'ana' be'enə' na' yesyə'əbeɉe'ene' fuerlə, gan' ḻechguaḻe naquə žc̱hoḻ, gan' cuežyaše'e na' gan' gaoyeɉə leye' zeɉḻicaṉe.
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Can' naquən, Diozən' chaxe' yoguə' beṉə' par əse'eɉḻe'e c̱he', pero baḻgue'en choso'ozenague' c̱he', na' chque'e ḻega'aque' ca xi'iṉe'.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Nach beṉə' fariseo ca' besə'əžague' par bosə'əxi'e naclə so'one' par nic̱h yesə'əcueɉe' Jeso'osən' dižə' de'en yesə'əc̱hine' par əsa'ogüe' xya c̱he'.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Na' beṉə' fariseo ca' boso'oseḻe'e baḻə beṉə' zɉənaquə cuent len ḻega'aque' lao Jeso'osən' na ḻeczə boso'oseḻe'e baḻə beṉə' chso'on txen len Erodən' par ɉse'eže'ene': —Maestr, ṉezeto' de que cho'o dižə' ḻi. Ṉezeto' de'en chsed chlo'ido' beṉə' can' chene'e Diozən' goncho naquən dižə' ḻi. Na' ṉezeto' bito chžebo' bin' yesə'əna beṉə', la' bito chono' cuent c̱he beṉə' šə naque' blao o šə bito naque'.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 De'e na'anə' zedeṉabeto' le' par ənao' neto' naquən' cheyaḻə' gonto'. ¿Enaquən güen c̱hixɉwto' impuest c̱he gobierṉ roman', o šə bito cheyaḻə' c̱hixɉwto'on?
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Jeso'osən' gocbe'ine' caguə do lažə'əga'aque'enə' gwse'ene' ca', nach gože' ḻega'aque': —¡Nacle beṉə' gox̱oayag! ¿Bixc̱hen' chene'ele cueɉle nada' dižə' de'en gwc̱hinḻe contr nada'?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Ḻe'e gwlo'i nada' xmechlen' de'en chyixɉwle c̱he impuestən'.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Jeso'osən' gože' ḻega'aque': —¿No diboj c̱heinə' da' laogüenṉə', na' no lein' nyoɉ laogüenṉə'?
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Nach gwse'ene': —C̱he Rei Sesar.
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Nach beṉə' ca' catə' gwse'enene' xtižə' Jeso'osən' besyə'əbanene'. Na' besa'aque' gan' zoe'enə'.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Na' ḻe'e ža na'atezəczə besə'əzžin baḻə beṉə' sadoseo beṉə' ca' cui chse'eɉḻe' de que yesyə'əban beṉə' guat ca', na' de'e na'anə' ɉse'eže'ene':
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 —Maestr, de'e Moisezən' bzoɉe' de que šə to beṉə' byo beṉə' nšagna' gate' na' yega'aṉ no'olə c̱he'enə' sin cui no xi'iṉe' gwzo, beṉə' bišə' be'enə' bagotən' cheyaḻə' yeque'e no'olənə' par nic̱h nitə' xi'iṉ dia c̱he de'e beṉə' biše'enə'.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Bac̱h bembi'ato' gažə bišə'əga'aque'. Na' beṉə' nechən' bšagne'e, na' gote', na' notono xi'iṉe' gwzo. Na' biše'e əgwchopən' beque'e no'olən'.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Na' ḻeczə got beṉə' əgwchopən' na' notono xi'iṉe' gwzo. Nach ḻe'egatezə ca' goquə len beṉə' biše'e əgwyoṉe, nach beṉə' bišə'əga'aque' ca' yeḻa', xte besyə'əyatega'aque' besyə'əque'e no'olən' na' besyə'əyatega'aque' gwsa'at, na' notoczə no xi'iṉga'aque' gwnitə'.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Na' gwde gwsa'at beṉə' ca' ḻeczə got no'olən'.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Na' catə' yesyə'əban beṉə' guat ca', ¿noe' entr beṉə' gažə ca' gaquə be'en c̱he no'olən'? la' yogue'en bosyo'ošagna'alene' ḻe'.
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Nach gož Jeso'osən' ḻega'aque': —Bito chonḻe xbab šao' de'en nale ca', la' bito ṉezele can' na Xtižə' Diozən' de'en nyoɉən na' nic ṉezele naquən' naquə yeḻə' guac c̱he Diozən'.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Catə'ən yesyə'əban beṉə' guat ca', bito gacbia' šə zoso'ošagne'e o šə cui, na' cana' caguə no yosyo'ošagna'ach. Lebzen' əsa'aque' len angl c̱he Diozən' beṉə' ca' nitə' yoban'.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Na' ca naquən' chaquele bito yesyə'əban beṉə' guat ca', ¿əbito za'alažə'əle can' nyoɉ Xtižə' Diozən', nan:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 “Nada' naca' Dioz c̱he de'e x̱axta'ole Abraanṉə', na' Dioz c̱he de'e x̱axta'ole Isaaquən', na' Dioz c̱he de'e x̱axta'ole Jacobən'.” Na' ṉezecho beṉə' ca' nite'e len Diozən' c̱hedə' Diozən' bito naque' Dioz c̱he beṉə' guat, sino naque' Dioz c̱he beṉə' ca' zɉəmban.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Na' beṉə' zan ca' zɉənžaguən' besyə'əbanene' catə' gwse'enene' dižə'ən de'en bsed blo'ine' ḻega'aque'.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Na' catə' gwse'ene beṉə' fariseo ca' de que Jeso'osən' bzožie' beṉə' sadoseo ca', nach ɉeza'aque' lao Jeso'osən'.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Na' to ben' chsed chlo'i ḻein' ḻeczə gone'ene' cueɉe' Jeso'osən' dižə' de'e gwc̱hine' contr ḻe'. Na' gože'ene':
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 —Maestr, lao ḻei c̱he Diozən' ¿non' de'en none' mendad goncho naquən de'e blaoch?
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 — ausente —
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 — ausente —
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Na' de'e əgwchopen' lebze nan len de'e nechen': “Cheyaḻə' gaquecho c̱he sa'alɉuežɉcho catg chaquecho c̱he cuincho.”
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 C̱hopə de'e ca' non Diozən' mendad goncho zɉənox̱ə'ən doxen de'en bzoɉ de'e Moisezən' na' de'en boso'ozoɉ beṉə' ca' gwso'e xtižə' Diozən' cana'.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Na' lao ṉe'e zɉənžag beṉə' fariseo ca' lao Jeso'osən',
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 gože' ḻega'aque': —¿Bin' chontguale xbab c̱he Cristən' ben' əseḻə' Diozən' par gaquəlene' ṉasyon c̱hechon'? ¿No xi'iṉ dia c̱hei gaque'?
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 — ausente —
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 — ausente —
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Na' de'en gwna de'e Rei Dabin' de que Cristən' naque' X̱ane', ¿əcabi zeɉen de que Cristən' naque' mazəchlə ca xi'iṉ dia c̱he' na'anə' ža?
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Na' notoch no goquə yosyo'oži'i xtiže'enə'. Na' dezd ža na' bitoch besyə'əyaxɉene' bi yesə'əṉabene' Jeso'osən'.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.