Mateus 22
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs ARA
1 Na' de'e yoblə bsed blo'i Jeso'osən' beṉə' ca' len jemplən', gozne':
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 —Yeḻə' gwnabia' c̱he Diozən' gwxaquə'əleben ca de'e nga goquən'. Zo to rei, beṉə' ben gast catə' bšagna' xi'iṉe'enə'.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Na' bene' combid beṉə' zan əžɉa'aque' liže'enə' par əsa'ogüe'. Na' catə' bžin or par solao lṉin', rein' bseḻe'e xmose' ca' par ɉəsə'əxi'e beṉə' ca' babene' combidən'. Pero notono no gwse'ene əžɉa'ac lao yeḻə' gošagna' c̱he xi'iṉe'enə'.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 Nach gože' yex̱oṉɉ xmose' ca': “Ḻe'e žɉež beṉə' ca' zɉənaquə combidən' de que babsi'ini'a de'en gaochonə'. Babeta' xco'oṉa' ca' na' xme'edaogua'a ca' bia ca' chsa'aṉə', na' yoguə' de'e ca' yeḻa' babsi'ini'a par gaocho. Na' ye'ega'aclene' sa'aque' gaocho de'en babsi'ini'anə'.” Nach ɉa'ac mos ca' ɉse'eže' ḻega'aque' ca'.
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 Pero beṉə' ca' bito gwso'one' cas. Toe' gwyeɉe' ɉəgüie' yežlyo c̱he'enə', na' yetoe' gwyeɉe' ɉene' ṉegosy.
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Na' yebaḻe' bosə'əṉize' mos ca' bseḻə' rein' na' gosə'əzi'ic̱hiže'e ḻega'aque' na' gwso'ote' baḻe'.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Na' ḻechguaḻe bža'a rein', na' bseḻe'e soḻdad c̱he' ca' ɉse'ete' ḻega'aque' na' bosə'əzeye' syoda c̱hega'aque'enə'.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 Nach rein' gože' xmose' ca': “Babsi'ini'a de'en gaocho lao lṉin', pero ca naquə beṉə' ca' bena' combidən' nacbia' bito zɉəzaque'e par la'aque' liža' nga əsa'ogüe'.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Ḻe'e žɉa'ac yež ca' yeḻa' na' ḻe'e žɉəta yoguə' lquey ca' na' gonḻe combid yoguə' beṉə' chaš par da'aque' sa'ogüe'.”
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Na' mos ca' ɉa'aque' yoguə' nez ca' na' ɉəsə'ətobe' con yoguə' beṉə' besə'əžague', no beṉə' naquə beṉə' güen na' no beṉə' naquə beṉə' mal, par nic̱h beža' liž rein' xte cuich bi latɉə gotə'.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 Pero na' catə' gwyo'o rein' ɉəgüie' beṉə' ca' bazɉənžaguən', na' entr ḻega'aque' ble'ine' to beṉə' cui nyaze' lachə' de'en chnežɉo rein' de'en chsa'aze' lao lṉinə'.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Nach gož rein' ḻe': “Migw c̱hia' ¿nac goquən' gwyo'o nga? la' bito nyazo' lachə' de'en cheyaḻə' c̱hazo'.” Na' be'enə' bito bželene' bi ye'e rein'.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Nach rein' bene' mendad yoso'oc̱heɉ xmose' ca' ṉi'ana' be'enə' na' yesyə'əbeɉe'ene' fuerlə, gan' ḻechguaḻe naquə žc̱hoḻ, gan' cuežyaše'e na' gan' gaoyeɉə leye' zeɉḻicaṉe.
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Can' naquən, Diozən' chaxe' yoguə' beṉə' par əse'eɉḻe'e c̱he', pero baḻgue'en choso'ozenague' c̱he', na' chque'e ḻega'aque' ca xi'iṉe'.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Nach beṉə' fariseo ca' besə'əžague' par bosə'əxi'e naclə so'one' par nic̱h yesə'əcueɉe' Jeso'osən' dižə' de'en yesə'əc̱hine' par əsa'ogüe' xya c̱he'.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Na' beṉə' fariseo ca' boso'oseḻe'e baḻə beṉə' zɉənaquə cuent len ḻega'aque' lao Jeso'osən' na ḻeczə boso'oseḻe'e baḻə beṉə' chso'on txen len Erodən' par ɉse'eže'ene': —Maestr, ṉezeto' de que cho'o dižə' ḻi. Ṉezeto' de'en chsed chlo'ido' beṉə' can' chene'e Diozən' goncho naquən dižə' ḻi. Na' ṉezeto' bito chžebo' bin' yesə'əna beṉə', la' bito chono' cuent c̱he beṉə' šə naque' blao o šə bito naque'.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 De'e na'anə' zedeṉabeto' le' par ənao' neto' naquən' cheyaḻə' gonto'. ¿Enaquən güen c̱hixɉwto' impuest c̱he gobierṉ roman', o šə bito cheyaḻə' c̱hixɉwto'on?
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Jeso'osən' gocbe'ine' caguə do lažə'əga'aque'enə' gwse'ene' ca', nach gože' ḻega'aque': —¡Nacle beṉə' gox̱oayag! ¿Bixc̱hen' chene'ele cueɉle nada' dižə' de'en gwc̱hinḻe contr nada'?
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Ḻe'e gwlo'i nada' xmechlen' de'en chyixɉwle c̱he impuestən'.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Jeso'osən' gože' ḻega'aque': —¿No diboj c̱heinə' da' laogüenṉə', na' no lein' nyoɉ laogüenṉə'?
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Nach gwse'ene': —C̱he Rei Sesar.
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Nach beṉə' ca' catə' gwse'enene' xtižə' Jeso'osən' besyə'əbanene'. Na' besa'aque' gan' zoe'enə'.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Na' ḻe'e ža na'atezəczə besə'əzžin baḻə beṉə' sadoseo beṉə' ca' cui chse'eɉḻe' de que yesyə'əban beṉə' guat ca', na' de'e na'anə' ɉse'eže'ene':
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 —Maestr, de'e Moisezən' bzoɉe' de que šə to beṉə' byo beṉə' nšagna' gate' na' yega'aṉ no'olə c̱he'enə' sin cui no xi'iṉe' gwzo, beṉə' bišə' be'enə' bagotən' cheyaḻə' yeque'e no'olənə' par nic̱h nitə' xi'iṉ dia c̱he de'e beṉə' biše'enə'.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Bac̱h bembi'ato' gažə bišə'əga'aque'. Na' beṉə' nechən' bšagne'e, na' gote', na' notono xi'iṉe' gwzo. Na' biše'e əgwchopən' beque'e no'olən'.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Na' ḻeczə got beṉə' əgwchopən' na' notono xi'iṉe' gwzo. Nach ḻe'egatezə ca' goquə len beṉə' biše'e əgwyoṉe, nach beṉə' bišə'əga'aque' ca' yeḻa', xte besyə'əyatega'aque' besyə'əque'e no'olən' na' besyə'əyatega'aque' gwsa'at, na' notoczə no xi'iṉga'aque' gwnitə'.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Na' gwde gwsa'at beṉə' ca' ḻeczə got no'olən'.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Na' catə' yesyə'əban beṉə' guat ca', ¿noe' entr beṉə' gažə ca' gaquə be'en c̱he no'olən'? la' yogue'en bosyo'ošagna'alene' ḻe'.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Nach gož Jeso'osən' ḻega'aque': —Bito chonḻe xbab šao' de'en nale ca', la' bito ṉezele can' na Xtižə' Diozən' de'en nyoɉən na' nic ṉezele naquən' naquə yeḻə' guac c̱he Diozən'.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Catə'ən yesyə'əban beṉə' guat ca', bito gacbia' šə zoso'ošagne'e o šə cui, na' cana' caguə no yosyo'ošagna'ach. Lebzen' əsa'aque' len angl c̱he Diozən' beṉə' ca' nitə' yoban'.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Na' ca naquən' chaquele bito yesyə'əban beṉə' guat ca', ¿əbito za'alažə'əle can' nyoɉ Xtižə' Diozən', nan:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 “Nada' naca' Dioz c̱he de'e x̱axta'ole Abraanṉə', na' Dioz c̱he de'e x̱axta'ole Isaaquən', na' Dioz c̱he de'e x̱axta'ole Jacobən'.” Na' ṉezecho beṉə' ca' nite'e len Diozən' c̱hedə' Diozən' bito naque' Dioz c̱he beṉə' guat, sino naque' Dioz c̱he beṉə' ca' zɉəmban.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Na' beṉə' zan ca' zɉənžaguən' besyə'əbanene' catə' gwse'enene' dižə'ən de'en bsed blo'ine' ḻega'aque'.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Na' catə' gwse'ene beṉə' fariseo ca' de que Jeso'osən' bzožie' beṉə' sadoseo ca', nach ɉeza'aque' lao Jeso'osən'.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Na' to ben' chsed chlo'i ḻein' ḻeczə gone'ene' cueɉe' Jeso'osən' dižə' de'e gwc̱hine' contr ḻe'. Na' gože'ene':
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 —Maestr, lao ḻei c̱he Diozən' ¿non' de'en none' mendad goncho naquən de'e blaoch?
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 — ausente —
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 — ausente —
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Na' de'e əgwchopen' lebze nan len de'e nechen': “Cheyaḻə' gaquecho c̱he sa'alɉuežɉcho catg chaquecho c̱he cuincho.”
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 C̱hopə de'e ca' non Diozən' mendad goncho zɉənox̱ə'ən doxen de'en bzoɉ de'e Moisezən' na' de'en boso'ozoɉ beṉə' ca' gwso'e xtižə' Diozən' cana'.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Na' lao ṉe'e zɉənžag beṉə' fariseo ca' lao Jeso'osən',
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 gože' ḻega'aque': —¿Bin' chontguale xbab c̱he Cristən' ben' əseḻə' Diozən' par gaquəlene' ṉasyon c̱hechon'? ¿No xi'iṉ dia c̱hei gaque'?
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 — ausente —
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 — ausente —
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 Na' de'en gwna de'e Rei Dabin' de que Cristən' naque' X̱ane', ¿əcabi zeɉen de que Cristən' naque' mazəchlə ca xi'iṉ dia c̱he' na'anə' ža?
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Na' notoch no goquə yosyo'oži'i xtiže'enə'. Na' dezd ža na' bitoch besyə'əyaxɉene' bi yesə'əṉabene' Jeso'osən'.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.