Mateus 22
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NVI
1 Na' de'e yoblə bsed blo'i Jeso'osən' beṉə' ca' len jemplən', gozne':
1 Jesus lhes falou novamente por parábolas, dizendo:
2 —Yeḻə' gwnabia' c̱he Diozən' gwxaquə'əleben ca de'e nga goquən'. Zo to rei, beṉə' ben gast catə' bšagna' xi'iṉe'enə'.
2 "O Reino dos céus é como um rei que preparou um banquete de casamento para seu filho.
3 Na' bene' combid beṉə' zan əžɉa'aque' liže'enə' par əsa'ogüe'. Na' catə' bžin or par solao lṉin', rein' bseḻe'e xmose' ca' par ɉəsə'əxi'e beṉə' ca' babene' combidən'. Pero notono no gwse'ene əžɉa'ac lao yeḻə' gošagna' c̱he xi'iṉe'enə'.
3 Enviou seus servos aos que tinham sido convidados para o banquete, dizendo-lhes que viessem; mas eles não quiseram vir.
4 Nach gože' yex̱oṉɉ xmose' ca': “Ḻe'e žɉež beṉə' ca' zɉənaquə combidən' de que babsi'ini'a de'en gaochonə'. Babeta' xco'oṉa' ca' na' xme'edaogua'a ca' bia ca' chsa'aṉə', na' yoguə' de'e ca' yeḻa' babsi'ini'a par gaocho. Na' ye'ega'aclene' sa'aque' gaocho de'en babsi'ini'anə'.” Nach ɉa'ac mos ca' ɉse'eže' ḻega'aque' ca'.
4 "De novo enviou outros servos e disse: ‘Digam aos que foram convidados que preparei meu banquete: meus bois e meus novilhos gordos foram abatidos, e tudo está preparado. Venham para o banquete de casamento! ’
5 Pero beṉə' ca' bito gwso'one' cas. Toe' gwyeɉe' ɉəgüie' yežlyo c̱he'enə', na' yetoe' gwyeɉe' ɉene' ṉegosy.
5 "Mas eles não lhes deram atenção e saíram, um para o seu campo, outro para os seus negócios.
6 Na' yebaḻe' bosə'əṉize' mos ca' bseḻə' rein' na' gosə'əzi'ic̱hiže'e ḻega'aque' na' gwso'ote' baḻe'.
6 Os restantes, agarrando os servos, maltrataram-nos e os mataram.
7 Na' ḻechguaḻe bža'a rein', na' bseḻe'e soḻdad c̱he' ca' ɉse'ete' ḻega'aque' na' bosə'əzeye' syoda c̱hega'aque'enə'.
7 O rei ficou irado e, enviando o seu exército, destruiu aqueles assassinos e queimou a cidade deles.
8 Nach rein' gože' xmose' ca': “Babsi'ini'a de'en gaocho lao lṉin', pero ca naquə beṉə' ca' bena' combidən' nacbia' bito zɉəzaque'e par la'aque' liža' nga əsa'ogüe'.
8 "Então disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, mas os meus convidados não eram dignos.
9 Ḻe'e žɉa'ac yež ca' yeḻa' na' ḻe'e žɉəta yoguə' lquey ca' na' gonḻe combid yoguə' beṉə' chaš par da'aque' sa'ogüe'.”
9 Vão às esquinas e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem’.
10 Na' mos ca' ɉa'aque' yoguə' nez ca' na' ɉəsə'ətobe' con yoguə' beṉə' besə'əžague', no beṉə' naquə beṉə' güen na' no beṉə' naquə beṉə' mal, par nic̱h beža' liž rein' xte cuich bi latɉə gotə'.
10 Então os servos saíram para as ruas e reuniram todas as pessoas que puderam encontrar, gente boa e gente má, e a sala do banquete de casamento ficou cheia de convidados.
11 Pero na' catə' gwyo'o rein' ɉəgüie' beṉə' ca' bazɉənžaguən', na' entr ḻega'aque' ble'ine' to beṉə' cui nyaze' lachə' de'en chnežɉo rein' de'en chsa'aze' lao lṉinə'.
11 "Mas quando o rei entrou para ver os convidados, notou ali um homem que não estava usando veste nupcial.
12 Nach gož rein' ḻe': “Migw c̱hia' ¿nac goquən' gwyo'o nga? la' bito nyazo' lachə' de'en cheyaḻə' c̱hazo'.” Na' be'enə' bito bželene' bi ye'e rein'.
12 E lhe perguntou: ‘Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial? ’ O homem emudeceu.
13 Nach rein' bene' mendad yoso'oc̱heɉ xmose' ca' ṉi'ana' be'enə' na' yesyə'əbeɉe'ene' fuerlə, gan' ḻechguaḻe naquə žc̱hoḻ, gan' cuežyaše'e na' gan' gaoyeɉə leye' zeɉḻicaṉe.
13 "Então o rei disse aos que serviam: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés, e lancem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes’.
14 Can' naquən, Diozən' chaxe' yoguə' beṉə' par əse'eɉḻe'e c̱he', pero baḻgue'en choso'ozenague' c̱he', na' chque'e ḻega'aque' ca xi'iṉe'.
14 "Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos".
15 Nach beṉə' fariseo ca' besə'əžague' par bosə'əxi'e naclə so'one' par nic̱h yesə'əcueɉe' Jeso'osən' dižə' de'en yesə'əc̱hine' par əsa'ogüe' xya c̱he'.
15 Então os fariseus saíram e começaram a planejar um meio de enredá-lo em suas próprias palavras.
16 Na' beṉə' fariseo ca' boso'oseḻe'e baḻə beṉə' zɉənaquə cuent len ḻega'aque' lao Jeso'osən' na ḻeczə boso'oseḻe'e baḻə beṉə' chso'on txen len Erodən' par ɉse'eže'ene': —Maestr, ṉezeto' de que cho'o dižə' ḻi. Ṉezeto' de'en chsed chlo'ido' beṉə' can' chene'e Diozən' goncho naquən dižə' ḻi. Na' ṉezeto' bito chžebo' bin' yesə'əna beṉə', la' bito chono' cuent c̱he beṉə' šə naque' blao o šə bito naque'.
16 Enviaram-lhe seus discípulos juntamente com os herodianos que lhe disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. Tu não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens.
17 De'e na'anə' zedeṉabeto' le' par ənao' neto' naquən' cheyaḻə' gonto'. ¿Enaquən güen c̱hixɉwto' impuest c̱he gobierṉ roman', o šə bito cheyaḻə' c̱hixɉwto'on?
17 Dize-nos, pois: Qual é a tua opinião? É certo pagar imposto a César ou não? "
18 Jeso'osən' gocbe'ine' caguə do lažə'əga'aque'enə' gwse'ene' ca', nach gože' ḻega'aque': —¡Nacle beṉə' gox̱oayag! ¿Bixc̱hen' chene'ele cueɉle nada' dižə' de'en gwc̱hinḻe contr nada'?
18 Mas Jesus, percebendo a má intenção deles, perguntou: "Hipócritas! Por que vocês estão me pondo à prova?
19 Ḻe'e gwlo'i nada' xmechlen' de'en chyixɉwle c̱he impuestən'.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto". Eles lhe mostraram um denário,
20 Jeso'osən' gože' ḻega'aque': —¿No diboj c̱heinə' da' laogüenṉə', na' no lein' nyoɉ laogüenṉə'?
20 e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? "
21 Nach gwse'ene': —C̱he Rei Sesar.
21 "De César", responderam eles. E ele lhes disse: "Então, dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus".
22 Nach beṉə' ca' catə' gwse'enene' xtižə' Jeso'osən' besyə'əbanene'. Na' besa'aque' gan' zoe'enə'.
22 Ao ouvirem isso, eles ficaram admirados; e, deixando-o, retiraram-se.
23 Na' ḻe'e ža na'atezəczə besə'əzžin baḻə beṉə' sadoseo beṉə' ca' cui chse'eɉḻe' de que yesyə'əban beṉə' guat ca', na' de'e na'anə' ɉse'eže'ene':
23 Naquele mesmo dia, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
24 —Maestr, de'e Moisezən' bzoɉe' de que šə to beṉə' byo beṉə' nšagna' gate' na' yega'aṉ no'olə c̱he'enə' sin cui no xi'iṉe' gwzo, beṉə' bišə' be'enə' bagotən' cheyaḻə' yeque'e no'olənə' par nic̱h nitə' xi'iṉ dia c̱he de'e beṉə' biše'enə'.
24 "Mestre, Moisés disse que se um homem morrer sem deixar filhos, seu irmão deverá casar-se com a viúva e dar-lhe descendência.
25 Bac̱h bembi'ato' gažə bišə'əga'aque'. Na' beṉə' nechən' bšagne'e, na' gote', na' notono xi'iṉe' gwzo. Na' biše'e əgwchopən' beque'e no'olən'.
25 Entre nós havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu. Como não teve filhos, deixou a mulher para seu irmão.
26 Na' ḻeczə got beṉə' əgwchopən' na' notono xi'iṉe' gwzo. Nach ḻe'egatezə ca' goquə len beṉə' biše'e əgwyoṉe, nach beṉə' bišə'əga'aque' ca' yeḻa', xte besyə'əyatega'aque' besyə'əque'e no'olən' na' besyə'əyatega'aque' gwsa'at, na' notoczə no xi'iṉga'aque' gwnitə'.
26 A mesma coisa aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Na' gwde gwsa'at beṉə' ca' ḻeczə got no'olən'.
27 Finalmente, depois de todos, morreu a mulher.
28 Na' catə' yesyə'əban beṉə' guat ca', ¿noe' entr beṉə' gažə ca' gaquə be'en c̱he no'olən'? la' yogue'en bosyo'ošagna'alene' ḻe'.
28 Pois bem, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa, visto que todos foram casados com ela? "
29 Nach gož Jeso'osən' ḻega'aque': —Bito chonḻe xbab šao' de'en nale ca', la' bito ṉezele can' na Xtižə' Diozən' de'en nyoɉən na' nic ṉezele naquən' naquə yeḻə' guac c̱he Diozən'.
29 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados porque não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
30 Catə'ən yesyə'əban beṉə' guat ca', bito gacbia' šə zoso'ošagne'e o šə cui, na' cana' caguə no yosyo'ošagna'ach. Lebzen' əsa'aque' len angl c̱he Diozən' beṉə' ca' nitə' yoban'.
30 Na ressurreição, as pessoas não se casam nem são dadas em casamento; mas são como os anjos no céu.
31 Na' ca naquən' chaquele bito yesyə'əban beṉə' guat ca', ¿əbito za'alažə'əle can' nyoɉ Xtižə' Diozən', nan:
31 E quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram o que Deus lhes disse:
32 “Nada' naca' Dioz c̱he de'e x̱axta'ole Abraanṉə', na' Dioz c̱he de'e x̱axta'ole Isaaquən', na' Dioz c̱he de'e x̱axta'ole Jacobən'.” Na' ṉezecho beṉə' ca' nite'e len Diozən' c̱hedə' Diozən' bito naque' Dioz c̱he beṉə' guat, sino naque' Dioz c̱he beṉə' ca' zɉəmban.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’? Ele não é Deus de mortos, mas de vivos! "
33 Na' beṉə' zan ca' zɉənžaguən' besyə'əbanene' catə' gwse'enene' dižə'ən de'en bsed blo'ine' ḻega'aque'.
33 Ouvindo isso, a multidão ficou admirada com o seu ensino.
34 Na' catə' gwse'ene beṉə' fariseo ca' de que Jeso'osən' bzožie' beṉə' sadoseo ca', nach ɉeza'aque' lao Jeso'osən'.
34 Ao ouvirem dizer que Jesus havia deixado os saduceus sem resposta, os fariseus se reuniram.
35 Na' to ben' chsed chlo'i ḻein' ḻeczə gone'ene' cueɉe' Jeso'osən' dižə' de'e gwc̱hine' contr ḻe'. Na' gože'ene':
35 Um deles, perito na lei, o pôs à prova com esta pergunta:
36 —Maestr, lao ḻei c̱he Diozən' ¿non' de'en none' mendad goncho naquən de'e blaoch?
36 "Mestre, qual é o maior mandamento da Lei? "
37 — ausente —
37 Respondeu Jesus: " ‘Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma e de todo o seu entendimento’.
38 — ausente —
38 Este é o primeiro e maior mandamento.
39 Na' de'e əgwchopen' lebze nan len de'e nechen': “Cheyaḻə' gaquecho c̱he sa'alɉuežɉcho catg chaquecho c̱he cuincho.”
39 E o segundo é semelhante a ele: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 C̱hopə de'e ca' non Diozən' mendad goncho zɉənox̱ə'ən doxen de'en bzoɉ de'e Moisezən' na' de'en boso'ozoɉ beṉə' ca' gwso'e xtižə' Diozən' cana'.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas".
41 Na' lao ṉe'e zɉənžag beṉə' fariseo ca' lao Jeso'osən',
41 Estando os fariseus reunidos, Jesus lhes perguntou:
42 gože' ḻega'aque': —¿Bin' chontguale xbab c̱he Cristən' ben' əseḻə' Diozən' par gaquəlene' ṉasyon c̱hechon'? ¿No xi'iṉ dia c̱hei gaque'?
42 "O que vocês pensam a respeito do Cristo? De quem ele é filho? " "É filho de Davi", responderam eles.
43 — ausente —
43 Ele lhes disse: "Então, como é que Davi, falando pelo Espírito, o chama ‘Senhor’? Pois ele afirma:
44 — ausente —
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés" ’.
45 Na' de'en gwna de'e Rei Dabin' de que Cristən' naque' X̱ane', ¿əcabi zeɉen de que Cristən' naque' mazəchlə ca xi'iṉ dia c̱he' na'anə' ža?
45 Se, pois, Davi o chama ‘Senhor’, como pode ser ele seu filho? "
46 Na' notoch no goquə yosyo'oži'i xtiže'enə'. Na' dezd ža na' bitoch besyə'əyaxɉene' bi yesə'əṉabene' Jeso'osən'.
46 Ninguém conseguia responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante, ninguém jamais se atreveu a lhe fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.