Mateus 22
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NTLH
1 Na' de'e yoblə bsed blo'i Jeso'osən' beṉə' ca' len jemplən', gozne':
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 —Yeḻə' gwnabia' c̱he Diozən' gwxaquə'əleben ca de'e nga goquən'. Zo to rei, beṉə' ben gast catə' bšagna' xi'iṉe'enə'.
2 — O
3 Na' bene' combid beṉə' zan əžɉa'aque' liže'enə' par əsa'ogüe'. Na' catə' bžin or par solao lṉin', rein' bseḻe'e xmose' ca' par ɉəsə'əxi'e beṉə' ca' babene' combidən'. Pero notono no gwse'ene əžɉa'ac lao yeḻə' gošagna' c̱he xi'iṉe'enə'.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Nach gože' yex̱oṉɉ xmose' ca': “Ḻe'e žɉež beṉə' ca' zɉənaquə combidən' de que babsi'ini'a de'en gaochonə'. Babeta' xco'oṉa' ca' na' xme'edaogua'a ca' bia ca' chsa'aṉə', na' yoguə' de'e ca' yeḻa' babsi'ini'a par gaocho. Na' ye'ega'aclene' sa'aque' gaocho de'en babsi'ini'anə'.” Nach ɉa'ac mos ca' ɉse'eže' ḻega'aque' ca'.
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Pero beṉə' ca' bito gwso'one' cas. Toe' gwyeɉe' ɉəgüie' yežlyo c̱he'enə', na' yetoe' gwyeɉe' ɉene' ṉegosy.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Na' yebaḻe' bosə'əṉize' mos ca' bseḻə' rein' na' gosə'əzi'ic̱hiže'e ḻega'aque' na' gwso'ote' baḻe'.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Na' ḻechguaḻe bža'a rein', na' bseḻe'e soḻdad c̱he' ca' ɉse'ete' ḻega'aque' na' bosə'əzeye' syoda c̱hega'aque'enə'.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Nach rein' gože' xmose' ca': “Babsi'ini'a de'en gaocho lao lṉin', pero ca naquə beṉə' ca' bena' combidən' nacbia' bito zɉəzaque'e par la'aque' liža' nga əsa'ogüe'.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Ḻe'e žɉa'ac yež ca' yeḻa' na' ḻe'e žɉəta yoguə' lquey ca' na' gonḻe combid yoguə' beṉə' chaš par da'aque' sa'ogüe'.”
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Na' mos ca' ɉa'aque' yoguə' nez ca' na' ɉəsə'ətobe' con yoguə' beṉə' besə'əžague', no beṉə' naquə beṉə' güen na' no beṉə' naquə beṉə' mal, par nic̱h beža' liž rein' xte cuich bi latɉə gotə'.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 Pero na' catə' gwyo'o rein' ɉəgüie' beṉə' ca' bazɉənžaguən', na' entr ḻega'aque' ble'ine' to beṉə' cui nyaze' lachə' de'en chnežɉo rein' de'en chsa'aze' lao lṉinə'.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Nach gož rein' ḻe': “Migw c̱hia' ¿nac goquən' gwyo'o nga? la' bito nyazo' lachə' de'en cheyaḻə' c̱hazo'.” Na' be'enə' bito bželene' bi ye'e rein'.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Nach rein' bene' mendad yoso'oc̱heɉ xmose' ca' ṉi'ana' be'enə' na' yesyə'əbeɉe'ene' fuerlə, gan' ḻechguaḻe naquə žc̱hoḻ, gan' cuežyaše'e na' gan' gaoyeɉə leye' zeɉḻicaṉe.
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Can' naquən, Diozən' chaxe' yoguə' beṉə' par əse'eɉḻe'e c̱he', pero baḻgue'en choso'ozenague' c̱he', na' chque'e ḻega'aque' ca xi'iṉe'.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Nach beṉə' fariseo ca' besə'əžague' par bosə'əxi'e naclə so'one' par nic̱h yesə'əcueɉe' Jeso'osən' dižə' de'en yesə'əc̱hine' par əsa'ogüe' xya c̱he'.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Na' beṉə' fariseo ca' boso'oseḻe'e baḻə beṉə' zɉənaquə cuent len ḻega'aque' lao Jeso'osən' na ḻeczə boso'oseḻe'e baḻə beṉə' chso'on txen len Erodən' par ɉse'eže'ene': —Maestr, ṉezeto' de que cho'o dižə' ḻi. Ṉezeto' de'en chsed chlo'ido' beṉə' can' chene'e Diozən' goncho naquən dižə' ḻi. Na' ṉezeto' bito chžebo' bin' yesə'əna beṉə', la' bito chono' cuent c̱he beṉə' šə naque' blao o šə bito naque'.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 De'e na'anə' zedeṉabeto' le' par ənao' neto' naquən' cheyaḻə' gonto'. ¿Enaquən güen c̱hixɉwto' impuest c̱he gobierṉ roman', o šə bito cheyaḻə' c̱hixɉwto'on?
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Jeso'osən' gocbe'ine' caguə do lažə'əga'aque'enə' gwse'ene' ca', nach gože' ḻega'aque': —¡Nacle beṉə' gox̱oayag! ¿Bixc̱hen' chene'ele cueɉle nada' dižə' de'en gwc̱hinḻe contr nada'?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Ḻe'e gwlo'i nada' xmechlen' de'en chyixɉwle c̱he impuestən'.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Jeso'osən' gože' ḻega'aque': —¿No diboj c̱heinə' da' laogüenṉə', na' no lein' nyoɉ laogüenṉə'?
20 e ele perguntou:
21 Nach gwse'ene': —C̱he Rei Sesar.
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Nach beṉə' ca' catə' gwse'enene' xtižə' Jeso'osən' besyə'əbanene'. Na' besa'aque' gan' zoe'enə'.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Na' ḻe'e ža na'atezəczə besə'əzžin baḻə beṉə' sadoseo beṉə' ca' cui chse'eɉḻe' de que yesyə'əban beṉə' guat ca', na' de'e na'anə' ɉse'eže'ene':
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 —Maestr, de'e Moisezən' bzoɉe' de que šə to beṉə' byo beṉə' nšagna' gate' na' yega'aṉ no'olə c̱he'enə' sin cui no xi'iṉe' gwzo, beṉə' bišə' be'enə' bagotən' cheyaḻə' yeque'e no'olənə' par nic̱h nitə' xi'iṉ dia c̱he de'e beṉə' biše'enə'.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Bac̱h bembi'ato' gažə bišə'əga'aque'. Na' beṉə' nechən' bšagne'e, na' gote', na' notono xi'iṉe' gwzo. Na' biše'e əgwchopən' beque'e no'olən'.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Na' ḻeczə got beṉə' əgwchopən' na' notono xi'iṉe' gwzo. Nach ḻe'egatezə ca' goquə len beṉə' biše'e əgwyoṉe, nach beṉə' bišə'əga'aque' ca' yeḻa', xte besyə'əyatega'aque' besyə'əque'e no'olən' na' besyə'əyatega'aque' gwsa'at, na' notoczə no xi'iṉga'aque' gwnitə'.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Na' gwde gwsa'at beṉə' ca' ḻeczə got no'olən'.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Na' catə' yesyə'əban beṉə' guat ca', ¿noe' entr beṉə' gažə ca' gaquə be'en c̱he no'olən'? la' yogue'en bosyo'ošagna'alene' ḻe'.
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Nach gož Jeso'osən' ḻega'aque': —Bito chonḻe xbab šao' de'en nale ca', la' bito ṉezele can' na Xtižə' Diozən' de'en nyoɉən na' nic ṉezele naquən' naquə yeḻə' guac c̱he Diozən'.
29 Jesus respondeu:
30 Catə'ən yesyə'əban beṉə' guat ca', bito gacbia' šə zoso'ošagne'e o šə cui, na' cana' caguə no yosyo'ošagna'ach. Lebzen' əsa'aque' len angl c̱he Diozən' beṉə' ca' nitə' yoban'.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Na' ca naquən' chaquele bito yesyə'əban beṉə' guat ca', ¿əbito za'alažə'əle can' nyoɉ Xtižə' Diozən', nan:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 “Nada' naca' Dioz c̱he de'e x̱axta'ole Abraanṉə', na' Dioz c̱he de'e x̱axta'ole Isaaquən', na' Dioz c̱he de'e x̱axta'ole Jacobən'.” Na' ṉezecho beṉə' ca' nite'e len Diozən' c̱hedə' Diozən' bito naque' Dioz c̱he beṉə' guat, sino naque' Dioz c̱he beṉə' ca' zɉəmban.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Na' beṉə' zan ca' zɉənžaguən' besyə'əbanene' catə' gwse'enene' dižə'ən de'en bsed blo'ine' ḻega'aque'.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Na' catə' gwse'ene beṉə' fariseo ca' de que Jeso'osən' bzožie' beṉə' sadoseo ca', nach ɉeza'aque' lao Jeso'osən'.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Na' to ben' chsed chlo'i ḻein' ḻeczə gone'ene' cueɉe' Jeso'osən' dižə' de'e gwc̱hine' contr ḻe'. Na' gože'ene':
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 —Maestr, lao ḻei c̱he Diozən' ¿non' de'en none' mendad goncho naquən de'e blaoch?
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 — ausente —
37 Jesus respondeu:
38 — ausente —
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Na' de'e əgwchopen' lebze nan len de'e nechen': “Cheyaḻə' gaquecho c̱he sa'alɉuežɉcho catg chaquecho c̱he cuincho.”
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 C̱hopə de'e ca' non Diozən' mendad goncho zɉənox̱ə'ən doxen de'en bzoɉ de'e Moisezən' na' de'en boso'ozoɉ beṉə' ca' gwso'e xtižə' Diozən' cana'.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Na' lao ṉe'e zɉənžag beṉə' fariseo ca' lao Jeso'osən',
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 gože' ḻega'aque': —¿Bin' chontguale xbab c̱he Cristən' ben' əseḻə' Diozən' par gaquəlene' ṉasyon c̱hechon'? ¿No xi'iṉ dia c̱hei gaque'?
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 — ausente —
43 Jesus tornou a perguntar:
44 — ausente —
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Na' de'en gwna de'e Rei Dabin' de que Cristən' naque' X̱ane', ¿əcabi zeɉen de que Cristən' naque' mazəchlə ca xi'iṉ dia c̱he' na'anə' ža?
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Na' notoch no goquə yosyo'oži'i xtiže'enə'. Na' dezd ža na' bitoch besyə'əyaxɉene' bi yesə'əṉabene' Jeso'osən'.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.