Marcos 5
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs VC
1 Jeso'osən' na' disipl c̱he' ca' besə'əžine' yešḻa'alə nisda'onə' gan' naquə laž beṉə' Gadara ca'.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Na' catə' bechoɉ Jeso'osən' ḻo'o barcon', beza' to beṉə' Gadaran' capsantən' ɉəšague' ḻe'. Na' be'enə' yo'o yaz de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždaogüe'enə'.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Benga con gwzoe' do capsant. Na' notoch no goquə gwc̱heɉ ḻe' ni len do gual nic len gden.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Zan las boso'oc̱heɉe' ṉi'a ne'e ca' gden, pero syempr de'e x̱io' ca' gwso'onən ca bzoxɉ btine' gdenṉə', na' notono goquə ṉabia' ḻe'.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Do ža do yel gwde' do lao ya'a ca' na' do capsantən' bisye'e na' bene cuine' zi' len yeɉ.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Na' catə' ble'ine' zda Jeso'osən' zitə'ələ na' gwsa'adoe' ɉəšague'ene' na' bzo xibe'en lao Jeso'osən' be'elaogüe'ene'.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Nach de'e x̱io' ca' yo'o yaz yic̱hɉla'aždaogüe'enə' gosə'əṉen zižɉo gosə'ənan: —Partlə le', partlə neto' Jeso'os Xi'iṉ Dioz ben' naquə ḻe'ezelaogüe beṉə' blao. Diozən' naque' testigw c̱heto' chatə'əyoito' le' cui əgwc̱hi' əgwsaco'o neto'.
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Gosə'ənan ca' c̱hedə' Jeso'osən' bene' mendad gože' ḻega'aquən: —De'e x̱io' ḻe'e yechoɉ yic̱hɉla'aždao' benga.
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Nach gož Jeso'osən' ḻega'aquən: —¿Bi lele?
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Na' be'enə' gotə'əyoine' Jeso'osən' par cui əseḻe'e de'e x̱io' ca' fuerlə laž be'enə'.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Na' to ya'a de'e zo gaḻə'əzə chaš beṉə' choso'oye' coš zan.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Na' de'e x̱io' ca' gwsa'atə'əyoin ḻe' gwse'en: —Be'ešga latɉə žɉəyežo'oto' yic̱hɉla'aždao' coš ca'.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Nach Jeso'osən' be'e latɉə. Na' besyə'əchoɉ de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždao' be'enə' na' ɉəsyə'əžo'on yic̱hɉla'aždao' coš ca'. Nach besyə'ədiṉsesəb ḻe'e ya'anə' na' ɉesyə'əxopəb ḻo'o nisda'onə' na' gwsa'atəb gwse'eɉəb nisən'. Na' ca do c̱hopa mil coš can' zɉənaquə.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Na' beṉə' ca' chosə'əye' coš ca' besə'əle'ine' de'en bagoquən' na' de'en besə'əžebchgüe' besa'acdoe' nach ɉəsyə'ədix̱ɉue'ine' beṉə' lao' syodan' na' beṉə' nitə' do yoba. Na' beṉə' ca' catə' gwse'enene' xtižə' beṉə' goye coš ca' ɉa'aque' ɉəsə'əgüie' de'en bagoquən'.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Na' catə' besə'əžine' gan' zo Jeso'osən' besə'əle'ine' be'enə' gwyo'o gwyaz de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždaogüe'enə', bachi'e nyaz xalane'e, na' babezošao' yic̱hɉla'aždaogüe'enə', na' besə'əžebe' de'en goquən'.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Na' beṉə' ca' besə'əle'i de'en goquən', gwse'e beṉə' ca' yeḻa' can' beyaque ben' gwyo'o de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždaogüe'enə' na' can' goquə len coš ca'.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Nach beṉə' ca' ža' gan' mbane Gadaran' ɉse'etə'əyoine' Jeso'osən' yeze'e lažga'aque'enə'.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Na' catə' Jeso'osən' beyo'e ḻo'o barcon' par yeze'e len disipl c̱he' ca', ben' bechoɉ de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždaogüe'enə' gotə'əyoine' Jeso'osən' šeɉlene' ḻe'.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Pero Jeso'osən' bito be'e latɉə, gože'ene': —Beyeɉ ližo' gan' ža' famiḻy c̱hio' ca' na' ɉəyedix̱ɉue'iga'aquene' catec de'e mban' baben X̱ancho Diozən' len le', na' can' bacheyašə' cheži'ilaže'e le'.
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Nach beza' be'enə' gwzolaogüe' ɉəyede' yoguə' syoda ca' gan' mbane Decapolisən' ɉəyezenene' catec de'e mban' baben Jeso'osən' len ḻe'. Na' yogue'e besyə'əbanene'.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Na' catə' besḻaguə' Jeso'osən' len disipl c̱he' ca' yešḻa'alə nisda'onə' besyə'əchoɉe' ḻo'o barcon'. Na' besə'əžin beṉə' zan gan' nite'e cho'a nisda'onə', na' besyə'əga'aṉe' na'azə.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Nach bžin to beṉə' le Jairo, naque' to beṉə' gwnabia' c̱he yo'odao' c̱he neto' beṉə' Izrael. Na' catə' ble'ine' Jeso'osən' bzo xibe' laogüe'enə'.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Na' gotə'əyoichgüeine' ḻe', gože'ene': —Xi'iṉa' no'olən' bachatbo'. Yo'ošga cano'obo' par nic̱h yeyaquebo' na' par nic̱h əbambo'.
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Nach Jeso'osən' txen len disipl c̱he' ca' ɉa'aclene' beṉə' gwnabian'. Na' beṉə' zan ɉəsə'ənaogüe' ḻega'aque' xte boso'oc̱hi'ižoɉene'.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Na' entr beṉə' ca' len to no'olə beṉə' bagoc šižiṉ iz chzoe' bgua'a.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Na' babžaglaogüe' gwyeɉe' lao zan beṉə' güen rmech ca' na' babenditɉei zgade xmechen' len ḻega'aque' na' notono goquə yeyon ḻe'. Con byaḻə'əch yižgüe' c̱he'enə'.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Na' no'olən' babenene' xtižə' Jeso'osən', na' bgüigue'e cožə' Jeso'osən' gan' zde' ladɉo beṉə' ca' ɉəsə'ənao ḻe' nach gwdane' xadoṉ c̱he'enə'.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Bene' xbab ḻo'o yic̱hɉla'aždaogüe'enə', gwne': —Šə con cana' xadoṉ c̱he'enə', goyacczəda'.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Na' ḻe'e gwlezte bgua'a de'en chzo'enə' na' gocbe'ine' de que babeyaquene'.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Nach Jeso'osən' ḻeczə gocbe'ine' de que babeyone' to beṉə' len yeḻə' guac c̱he'enə', na' gwyec̱hɉe' bgüie' beṉə' ca' zɉəsə'ənao ḻe', nach gože' ḻega'aque': —¿Non' bagwdan xadoṉ c̱hia'anə'?
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Nach disipl c̱he' ca' gwse'ene': —Chle'ido' nitə' beṉə' zan nga, na' choso'oc̱hi'ižoɉe' le'. Na' nao': “¿Non' gwdan nada'?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Pero na' Jeso'osən' bgüie' yogue'e par nic̱h ḻe'ine' non' gwdan ḻe'.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Na' no'olən' de'en gocbe'ine' babeyaquene' na' do chaž chžebze' bgüigue'e bzo xiben' lao Jeso'osən' par gože'ene' doḻoḻ can' bagoc c̱he'.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Nach Jeso'osən' gože'ene': —Xi'iṉdaogua'a, babeyacdo' c̱hedə' chonḻilažo'o nada'. Beyeɉ to šao' to güen na' Diozən' gone' par nic̱h cuich gue'ido' yižgüen' nac ca'.
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Ṉe'e cho'ete Jeso'osən' dižə'ən ca' catə' besə'əžin beṉə' gwsa'ac liž Jairon' ben' naquə x̱a bi'i no'olən' ɉse'eže'ene': —Bagot bi'i no'ol dao' c̱hio'onə'. Bitoch gondo' maestrən' zed.
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Pero Jeso'osən' bito bene' cas c̱he de'enə' ɉež be'enə', con gože' Jairon': —Bito žebo'. Con benḻilažə' nada'.
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Na' bito be' Jeso'osən' latɉə əžɉa'aquəch beṉə' ca' len ḻe', sino Bedən' len Jacobən' na' Juan beṉə' bišə' Jacob na'azən' ɉa'ac len ḻe'.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Na' catə' besə'əžine' liž beṉə' gwnabian', Jeso'osən' ble'ine' de que beṉə' ca' ža' cha'ašilən' bachso'one' scaṉdl na' bachesə'əbežchgüe'.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Nach catə' gwyo'e cha'ašilən', gože' ḻega'aque': —¿Bixc̱hen' bachonḻe scaṉdl na' chbežle? Bito nacbo' bi'i guat, con chtasbo'onə'.
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Na' gosə'əzi'ic̱hižə' beṉə' ca' ža'anə' ḻe'. Nach Jeso'osən' bebeɉe' yoguə' beṉə' ca' ža'anə', na' gwc̱he'e x̱axna' bi'i guatən' na' beṉə' ca' zɉa'aclen ḻe' na' gwso'e ḻo'o cuartən' gan' debo'onə'.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Nach bex̱e'e na' bi'i no'olə guat da'onə' na' boḻgüiže'ebo' gože'ebo': —Talita comi—, zeɉe dižə': “No'ol dao', əchnia' le', beyas.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Nach ḻe'e beyaste bi'i no'ol daon' na' bedabo'. Nacbo' bi'i šižiṉ ize. Nach x̱axna'abo'on len beṉə' ca' yeḻa' ža' ḻo'o cuartən' besyə'əbanchgüeine'.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Jeso'osən' bene' mendad cui əso'e dižə' can' goquən', na' ḻeczə bene' mendad len x̱axna'abo'on əso'ebo' de'e gaobo'.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.