Marcos 5

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jeso'osən' na' disipl c̱he' ca' besə'əžine' yešḻa'alə nisda'onə' gan' naquə laž beṉə' Gadara ca'.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Na' catə' bechoɉ Jeso'osən' ḻo'o barcon', beza' to beṉə' Gadaran' capsantən' ɉəšague' ḻe'. Na' be'enə' yo'o yaz de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždaogüe'enə'.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Benga con gwzoe' do capsant. Na' notoch no goquə gwc̱heɉ ḻe' ni len do gual nic len gden.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Zan las boso'oc̱heɉe' ṉi'a ne'e ca' gden, pero syempr de'e x̱io' ca' gwso'onən ca bzoxɉ btine' gdenṉə', na' notono goquə ṉabia' ḻe'.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Do ža do yel gwde' do lao ya'a ca' na' do capsantən' bisye'e na' bene cuine' zi' len yeɉ.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Na' catə' ble'ine' zda Jeso'osən' zitə'ələ na' gwsa'adoe' ɉəšague'ene' na' bzo xibe'en lao Jeso'osən' be'elaogüe'ene'.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Nach de'e x̱io' ca' yo'o yaz yic̱hɉla'aždaogüe'enə' gosə'əṉen zižɉo gosə'ənan: —Partlə le', partlə neto' Jeso'os Xi'iṉ Dioz ben' naquə ḻe'ezelaogüe beṉə' blao. Diozən' naque' testigw c̱heto' chatə'əyoito' le' cui əgwc̱hi' əgwsaco'o neto'.
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Gosə'ənan ca' c̱hedə' Jeso'osən' bene' mendad gože' ḻega'aquən: —De'e x̱io' ḻe'e yechoɉ yic̱hɉla'aždao' benga.
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Nach gož Jeso'osən' ḻega'aquən: —¿Bi lele?
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Na' be'enə' gotə'əyoine' Jeso'osən' par cui əseḻe'e de'e x̱io' ca' fuerlə laž be'enə'.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Na' to ya'a de'e zo gaḻə'əzə chaš beṉə' choso'oye' coš zan.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Na' de'e x̱io' ca' gwsa'atə'əyoin ḻe' gwse'en: —Be'ešga latɉə žɉəyežo'oto' yic̱hɉla'aždao' coš ca'.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Nach Jeso'osən' be'e latɉə. Na' besyə'əchoɉ de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždao' be'enə' na' ɉəsyə'əžo'on yic̱hɉla'aždao' coš ca'. Nach besyə'ədiṉsesəb ḻe'e ya'anə' na' ɉesyə'əxopəb ḻo'o nisda'onə' na' gwsa'atəb gwse'eɉəb nisən'. Na' ca do c̱hopa mil coš can' zɉənaquə.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Na' beṉə' ca' chosə'əye' coš ca' besə'əle'ine' de'en bagoquən' na' de'en besə'əžebchgüe' besa'acdoe' nach ɉəsyə'ədix̱ɉue'ine' beṉə' lao' syodan' na' beṉə' nitə' do yoba. Na' beṉə' ca' catə' gwse'enene' xtižə' beṉə' goye coš ca' ɉa'aque' ɉəsə'əgüie' de'en bagoquən'.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Na' catə' besə'əžine' gan' zo Jeso'osən' besə'əle'ine' be'enə' gwyo'o gwyaz de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždaogüe'enə', bachi'e nyaz xalane'e, na' babezošao' yic̱hɉla'aždaogüe'enə', na' besə'əžebe' de'en goquən'.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Na' beṉə' ca' besə'əle'i de'en goquən', gwse'e beṉə' ca' yeḻa' can' beyaque ben' gwyo'o de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždaogüe'enə' na' can' goquə len coš ca'.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Nach beṉə' ca' ža' gan' mbane Gadaran' ɉse'etə'əyoine' Jeso'osən' yeze'e lažga'aque'enə'.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Na' catə' Jeso'osən' beyo'e ḻo'o barcon' par yeze'e len disipl c̱he' ca', ben' bechoɉ de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždaogüe'enə' gotə'əyoine' Jeso'osən' šeɉlene' ḻe'.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Pero Jeso'osən' bito be'e latɉə, gože'ene': —Beyeɉ ližo' gan' ža' famiḻy c̱hio' ca' na' ɉəyedix̱ɉue'iga'aquene' catec de'e mban' baben X̱ancho Diozən' len le', na' can' bacheyašə' cheži'ilaže'e le'.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Nach beza' be'enə' gwzolaogüe' ɉəyede' yoguə' syoda ca' gan' mbane Decapolisən' ɉəyezenene' catec de'e mban' baben Jeso'osən' len ḻe'. Na' yogue'e besyə'əbanene'.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Na' catə' besḻaguə' Jeso'osən' len disipl c̱he' ca' yešḻa'alə nisda'onə' besyə'əchoɉe' ḻo'o barcon'. Na' besə'əžin beṉə' zan gan' nite'e cho'a nisda'onə', na' besyə'əga'aṉe' na'azə.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Nach bžin to beṉə' le Jairo, naque' to beṉə' gwnabia' c̱he yo'odao' c̱he neto' beṉə' Izrael. Na' catə' ble'ine' Jeso'osən' bzo xibe' laogüe'enə'.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Na' gotə'əyoichgüeine' ḻe', gože'ene': —Xi'iṉa' no'olən' bachatbo'. Yo'ošga cano'obo' par nic̱h yeyaquebo' na' par nic̱h əbambo'.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Nach Jeso'osən' txen len disipl c̱he' ca' ɉa'aclene' beṉə' gwnabian'. Na' beṉə' zan ɉəsə'ənaogüe' ḻega'aque' xte boso'oc̱hi'ižoɉene'.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Na' entr beṉə' ca' len to no'olə beṉə' bagoc šižiṉ iz chzoe' bgua'a.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Na' babžaglaogüe' gwyeɉe' lao zan beṉə' güen rmech ca' na' babenditɉei zgade xmechen' len ḻega'aque' na' notono goquə yeyon ḻe'. Con byaḻə'əch yižgüe' c̱he'enə'.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Na' no'olən' babenene' xtižə' Jeso'osən', na' bgüigue'e cožə' Jeso'osən' gan' zde' ladɉo beṉə' ca' ɉəsə'ənao ḻe' nach gwdane' xadoṉ c̱he'enə'.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Bene' xbab ḻo'o yic̱hɉla'aždaogüe'enə', gwne': —Šə con cana' xadoṉ c̱he'enə', goyacczəda'.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Na' ḻe'e gwlezte bgua'a de'en chzo'enə' na' gocbe'ine' de que babeyaquene'.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Nach Jeso'osən' ḻeczə gocbe'ine' de que babeyone' to beṉə' len yeḻə' guac c̱he'enə', na' gwyec̱hɉe' bgüie' beṉə' ca' zɉəsə'ənao ḻe', nach gože' ḻega'aque': —¿Non' bagwdan xadoṉ c̱hia'anə'?
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Nach disipl c̱he' ca' gwse'ene': —Chle'ido' nitə' beṉə' zan nga, na' choso'oc̱hi'ižoɉe' le'. Na' nao': “¿Non' gwdan nada'?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Pero na' Jeso'osən' bgüie' yogue'e par nic̱h ḻe'ine' non' gwdan ḻe'.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Na' no'olən' de'en gocbe'ine' babeyaquene' na' do chaž chžebze' bgüigue'e bzo xiben' lao Jeso'osən' par gože'ene' doḻoḻ can' bagoc c̱he'.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Nach Jeso'osən' gože'ene': —Xi'iṉdaogua'a, babeyacdo' c̱hedə' chonḻilažo'o nada'. Beyeɉ to šao' to güen na' Diozən' gone' par nic̱h cuich gue'ido' yižgüen' nac ca'.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Ṉe'e cho'ete Jeso'osən' dižə'ən ca' catə' besə'əžin beṉə' gwsa'ac liž Jairon' ben' naquə x̱a bi'i no'olən' ɉse'eže'ene': —Bagot bi'i no'ol dao' c̱hio'onə'. Bitoch gondo' maestrən' zed.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Pero Jeso'osən' bito bene' cas c̱he de'enə' ɉež be'enə', con gože' Jairon': —Bito žebo'. Con benḻilažə' nada'.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Na' bito be' Jeso'osən' latɉə əžɉa'aquəch beṉə' ca' len ḻe', sino Bedən' len Jacobən' na' Juan beṉə' bišə' Jacob na'azən' ɉa'ac len ḻe'.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Na' catə' besə'əžine' liž beṉə' gwnabian', Jeso'osən' ble'ine' de que beṉə' ca' ža' cha'ašilən' bachso'one' scaṉdl na' bachesə'əbežchgüe'.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Nach catə' gwyo'e cha'ašilən', gože' ḻega'aque': —¿Bixc̱hen' bachonḻe scaṉdl na' chbežle? Bito nacbo' bi'i guat, con chtasbo'onə'.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Na' gosə'əzi'ic̱hižə' beṉə' ca' ža'anə' ḻe'. Nach Jeso'osən' bebeɉe' yoguə' beṉə' ca' ža'anə', na' gwc̱he'e x̱axna' bi'i guatən' na' beṉə' ca' zɉa'aclen ḻe' na' gwso'e ḻo'o cuartən' gan' debo'onə'.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Nach bex̱e'e na' bi'i no'olə guat da'onə' na' boḻgüiže'ebo' gože'ebo': —Talita comi—, zeɉe dižə': “No'ol dao', əchnia' le', beyas.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Nach ḻe'e beyaste bi'i no'ol daon' na' bedabo'. Nacbo' bi'i šižiṉ ize. Nach x̱axna'abo'on len beṉə' ca' yeḻa' ža' ḻo'o cuartən' besyə'əbanchgüeine'.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Jeso'osən' bene' mendad cui əso'e dižə' can' goquən', na' ḻeczə bene' mendad len x̱axna'abo'on əso'ebo' de'e gaobo'.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.