Marcos 5
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NVT
1 Jeso'osən' na' disipl c̱he' ca' besə'əžine' yešḻa'alə nisda'onə' gan' naquə laž beṉə' Gadara ca'.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Na' catə' bechoɉ Jeso'osən' ḻo'o barcon', beza' to beṉə' Gadaran' capsantən' ɉəšague' ḻe'. Na' be'enə' yo'o yaz de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždaogüe'enə'.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Benga con gwzoe' do capsant. Na' notoch no goquə gwc̱heɉ ḻe' ni len do gual nic len gden.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Zan las boso'oc̱heɉe' ṉi'a ne'e ca' gden, pero syempr de'e x̱io' ca' gwso'onən ca bzoxɉ btine' gdenṉə', na' notono goquə ṉabia' ḻe'.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Do ža do yel gwde' do lao ya'a ca' na' do capsantən' bisye'e na' bene cuine' zi' len yeɉ.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Na' catə' ble'ine' zda Jeso'osən' zitə'ələ na' gwsa'adoe' ɉəšague'ene' na' bzo xibe'en lao Jeso'osən' be'elaogüe'ene'.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Nach de'e x̱io' ca' yo'o yaz yic̱hɉla'aždaogüe'enə' gosə'əṉen zižɉo gosə'ənan: —Partlə le', partlə neto' Jeso'os Xi'iṉ Dioz ben' naquə ḻe'ezelaogüe beṉə' blao. Diozən' naque' testigw c̱heto' chatə'əyoito' le' cui əgwc̱hi' əgwsaco'o neto'.
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Gosə'ənan ca' c̱hedə' Jeso'osən' bene' mendad gože' ḻega'aquən: —De'e x̱io' ḻe'e yechoɉ yic̱hɉla'aždao' benga.
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Nach gož Jeso'osən' ḻega'aquən: —¿Bi lele?
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Na' be'enə' gotə'əyoine' Jeso'osən' par cui əseḻe'e de'e x̱io' ca' fuerlə laž be'enə'.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Na' to ya'a de'e zo gaḻə'əzə chaš beṉə' choso'oye' coš zan.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Na' de'e x̱io' ca' gwsa'atə'əyoin ḻe' gwse'en: —Be'ešga latɉə žɉəyežo'oto' yic̱hɉla'aždao' coš ca'.
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Nach Jeso'osən' be'e latɉə. Na' besyə'əchoɉ de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždao' be'enə' na' ɉəsyə'əžo'on yic̱hɉla'aždao' coš ca'. Nach besyə'ədiṉsesəb ḻe'e ya'anə' na' ɉesyə'əxopəb ḻo'o nisda'onə' na' gwsa'atəb gwse'eɉəb nisən'. Na' ca do c̱hopa mil coš can' zɉənaquə.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Na' beṉə' ca' chosə'əye' coš ca' besə'əle'ine' de'en bagoquən' na' de'en besə'əžebchgüe' besa'acdoe' nach ɉəsyə'ədix̱ɉue'ine' beṉə' lao' syodan' na' beṉə' nitə' do yoba. Na' beṉə' ca' catə' gwse'enene' xtižə' beṉə' goye coš ca' ɉa'aque' ɉəsə'əgüie' de'en bagoquən'.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Na' catə' besə'əžine' gan' zo Jeso'osən' besə'əle'ine' be'enə' gwyo'o gwyaz de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždaogüe'enə', bachi'e nyaz xalane'e, na' babezošao' yic̱hɉla'aždaogüe'enə', na' besə'əžebe' de'en goquən'.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Na' beṉə' ca' besə'əle'i de'en goquən', gwse'e beṉə' ca' yeḻa' can' beyaque ben' gwyo'o de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždaogüe'enə' na' can' goquə len coš ca'.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Nach beṉə' ca' ža' gan' mbane Gadaran' ɉse'etə'əyoine' Jeso'osən' yeze'e lažga'aque'enə'.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Na' catə' Jeso'osən' beyo'e ḻo'o barcon' par yeze'e len disipl c̱he' ca', ben' bechoɉ de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždaogüe'enə' gotə'əyoine' Jeso'osən' šeɉlene' ḻe'.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Pero Jeso'osən' bito be'e latɉə, gože'ene': —Beyeɉ ližo' gan' ža' famiḻy c̱hio' ca' na' ɉəyedix̱ɉue'iga'aquene' catec de'e mban' baben X̱ancho Diozən' len le', na' can' bacheyašə' cheži'ilaže'e le'.
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Nach beza' be'enə' gwzolaogüe' ɉəyede' yoguə' syoda ca' gan' mbane Decapolisən' ɉəyezenene' catec de'e mban' baben Jeso'osən' len ḻe'. Na' yogue'e besyə'əbanene'.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Na' catə' besḻaguə' Jeso'osən' len disipl c̱he' ca' yešḻa'alə nisda'onə' besyə'əchoɉe' ḻo'o barcon'. Na' besə'əžin beṉə' zan gan' nite'e cho'a nisda'onə', na' besyə'əga'aṉe' na'azə.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Nach bžin to beṉə' le Jairo, naque' to beṉə' gwnabia' c̱he yo'odao' c̱he neto' beṉə' Izrael. Na' catə' ble'ine' Jeso'osən' bzo xibe' laogüe'enə'.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Na' gotə'əyoichgüeine' ḻe', gože'ene': —Xi'iṉa' no'olən' bachatbo'. Yo'ošga cano'obo' par nic̱h yeyaquebo' na' par nic̱h əbambo'.
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Nach Jeso'osən' txen len disipl c̱he' ca' ɉa'aclene' beṉə' gwnabian'. Na' beṉə' zan ɉəsə'ənaogüe' ḻega'aque' xte boso'oc̱hi'ižoɉene'.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Na' entr beṉə' ca' len to no'olə beṉə' bagoc šižiṉ iz chzoe' bgua'a.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Na' babžaglaogüe' gwyeɉe' lao zan beṉə' güen rmech ca' na' babenditɉei zgade xmechen' len ḻega'aque' na' notono goquə yeyon ḻe'. Con byaḻə'əch yižgüe' c̱he'enə'.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Na' no'olən' babenene' xtižə' Jeso'osən', na' bgüigue'e cožə' Jeso'osən' gan' zde' ladɉo beṉə' ca' ɉəsə'ənao ḻe' nach gwdane' xadoṉ c̱he'enə'.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Bene' xbab ḻo'o yic̱hɉla'aždaogüe'enə', gwne': —Šə con cana' xadoṉ c̱he'enə', goyacczəda'.
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Na' ḻe'e gwlezte bgua'a de'en chzo'enə' na' gocbe'ine' de que babeyaquene'.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Nach Jeso'osən' ḻeczə gocbe'ine' de que babeyone' to beṉə' len yeḻə' guac c̱he'enə', na' gwyec̱hɉe' bgüie' beṉə' ca' zɉəsə'ənao ḻe', nach gože' ḻega'aque': —¿Non' bagwdan xadoṉ c̱hia'anə'?
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Nach disipl c̱he' ca' gwse'ene': —Chle'ido' nitə' beṉə' zan nga, na' choso'oc̱hi'ižoɉe' le'. Na' nao': “¿Non' gwdan nada'?”
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Pero na' Jeso'osən' bgüie' yogue'e par nic̱h ḻe'ine' non' gwdan ḻe'.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Na' no'olən' de'en gocbe'ine' babeyaquene' na' do chaž chžebze' bgüigue'e bzo xiben' lao Jeso'osən' par gože'ene' doḻoḻ can' bagoc c̱he'.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Nach Jeso'osən' gože'ene': —Xi'iṉdaogua'a, babeyacdo' c̱hedə' chonḻilažo'o nada'. Beyeɉ to šao' to güen na' Diozən' gone' par nic̱h cuich gue'ido' yižgüen' nac ca'.
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Ṉe'e cho'ete Jeso'osən' dižə'ən ca' catə' besə'əžin beṉə' gwsa'ac liž Jairon' ben' naquə x̱a bi'i no'olən' ɉse'eže'ene': —Bagot bi'i no'ol dao' c̱hio'onə'. Bitoch gondo' maestrən' zed.
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Pero Jeso'osən' bito bene' cas c̱he de'enə' ɉež be'enə', con gože' Jairon': —Bito žebo'. Con benḻilažə' nada'.
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Na' bito be' Jeso'osən' latɉə əžɉa'aquəch beṉə' ca' len ḻe', sino Bedən' len Jacobən' na' Juan beṉə' bišə' Jacob na'azən' ɉa'ac len ḻe'.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Na' catə' besə'əžine' liž beṉə' gwnabian', Jeso'osən' ble'ine' de que beṉə' ca' ža' cha'ašilən' bachso'one' scaṉdl na' bachesə'əbežchgüe'.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Nach catə' gwyo'e cha'ašilən', gože' ḻega'aque': —¿Bixc̱hen' bachonḻe scaṉdl na' chbežle? Bito nacbo' bi'i guat, con chtasbo'onə'.
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Na' gosə'əzi'ic̱hižə' beṉə' ca' ža'anə' ḻe'. Nach Jeso'osən' bebeɉe' yoguə' beṉə' ca' ža'anə', na' gwc̱he'e x̱axna' bi'i guatən' na' beṉə' ca' zɉa'aclen ḻe' na' gwso'e ḻo'o cuartən' gan' debo'onə'.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Nach bex̱e'e na' bi'i no'olə guat da'onə' na' boḻgüiže'ebo' gože'ebo': —Talita comi—, zeɉe dižə': “No'ol dao', əchnia' le', beyas.”
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Nach ḻe'e beyaste bi'i no'ol daon' na' bedabo'. Nacbo' bi'i šižiṉ ize. Nach x̱axna'abo'on len beṉə' ca' yeḻa' ža' ḻo'o cuartən' besyə'əbanchgüeine'.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Jeso'osən' bene' mendad cui əso'e dižə' can' goquən', na' ḻeczə bene' mendad len x̱axna'abo'on əso'ebo' de'e gaobo'.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.