Marcos 5
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs ARIB
1 Jeso'osən' na' disipl c̱he' ca' besə'əžine' yešḻa'alə nisda'onə' gan' naquə laž beṉə' Gadara ca'.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Na' catə' bechoɉ Jeso'osən' ḻo'o barcon', beza' to beṉə' Gadaran' capsantən' ɉəšague' ḻe'. Na' be'enə' yo'o yaz de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždaogüe'enə'.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Benga con gwzoe' do capsant. Na' notoch no goquə gwc̱heɉ ḻe' ni len do gual nic len gden.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Zan las boso'oc̱heɉe' ṉi'a ne'e ca' gden, pero syempr de'e x̱io' ca' gwso'onən ca bzoxɉ btine' gdenṉə', na' notono goquə ṉabia' ḻe'.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Do ža do yel gwde' do lao ya'a ca' na' do capsantən' bisye'e na' bene cuine' zi' len yeɉ.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Na' catə' ble'ine' zda Jeso'osən' zitə'ələ na' gwsa'adoe' ɉəšague'ene' na' bzo xibe'en lao Jeso'osən' be'elaogüe'ene'.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Nach de'e x̱io' ca' yo'o yaz yic̱hɉla'aždaogüe'enə' gosə'əṉen zižɉo gosə'ənan: —Partlə le', partlə neto' Jeso'os Xi'iṉ Dioz ben' naquə ḻe'ezelaogüe beṉə' blao. Diozən' naque' testigw c̱heto' chatə'əyoito' le' cui əgwc̱hi' əgwsaco'o neto'.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Gosə'ənan ca' c̱hedə' Jeso'osən' bene' mendad gože' ḻega'aquən: —De'e x̱io' ḻe'e yechoɉ yic̱hɉla'aždao' benga.
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Nach gož Jeso'osən' ḻega'aquən: —¿Bi lele?
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Na' be'enə' gotə'əyoine' Jeso'osən' par cui əseḻe'e de'e x̱io' ca' fuerlə laž be'enə'.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Na' to ya'a de'e zo gaḻə'əzə chaš beṉə' choso'oye' coš zan.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Na' de'e x̱io' ca' gwsa'atə'əyoin ḻe' gwse'en: —Be'ešga latɉə žɉəyežo'oto' yic̱hɉla'aždao' coš ca'.
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Nach Jeso'osən' be'e latɉə. Na' besyə'əchoɉ de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždao' be'enə' na' ɉəsyə'əžo'on yic̱hɉla'aždao' coš ca'. Nach besyə'ədiṉsesəb ḻe'e ya'anə' na' ɉesyə'əxopəb ḻo'o nisda'onə' na' gwsa'atəb gwse'eɉəb nisən'. Na' ca do c̱hopa mil coš can' zɉənaquə.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Na' beṉə' ca' chosə'əye' coš ca' besə'əle'ine' de'en bagoquən' na' de'en besə'əžebchgüe' besa'acdoe' nach ɉəsyə'ədix̱ɉue'ine' beṉə' lao' syodan' na' beṉə' nitə' do yoba. Na' beṉə' ca' catə' gwse'enene' xtižə' beṉə' goye coš ca' ɉa'aque' ɉəsə'əgüie' de'en bagoquən'.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Na' catə' besə'əžine' gan' zo Jeso'osən' besə'əle'ine' be'enə' gwyo'o gwyaz de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždaogüe'enə', bachi'e nyaz xalane'e, na' babezošao' yic̱hɉla'aždaogüe'enə', na' besə'əžebe' de'en goquən'.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Na' beṉə' ca' besə'əle'i de'en goquən', gwse'e beṉə' ca' yeḻa' can' beyaque ben' gwyo'o de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždaogüe'enə' na' can' goquə len coš ca'.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Nach beṉə' ca' ža' gan' mbane Gadaran' ɉse'etə'əyoine' Jeso'osən' yeze'e lažga'aque'enə'.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Na' catə' Jeso'osən' beyo'e ḻo'o barcon' par yeze'e len disipl c̱he' ca', ben' bechoɉ de'e x̱io' ca' yic̱hɉla'aždaogüe'enə' gotə'əyoine' Jeso'osən' šeɉlene' ḻe'.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Pero Jeso'osən' bito be'e latɉə, gože'ene': —Beyeɉ ližo' gan' ža' famiḻy c̱hio' ca' na' ɉəyedix̱ɉue'iga'aquene' catec de'e mban' baben X̱ancho Diozən' len le', na' can' bacheyašə' cheži'ilaže'e le'.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Nach beza' be'enə' gwzolaogüe' ɉəyede' yoguə' syoda ca' gan' mbane Decapolisən' ɉəyezenene' catec de'e mban' baben Jeso'osən' len ḻe'. Na' yogue'e besyə'əbanene'.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Na' catə' besḻaguə' Jeso'osən' len disipl c̱he' ca' yešḻa'alə nisda'onə' besyə'əchoɉe' ḻo'o barcon'. Na' besə'əžin beṉə' zan gan' nite'e cho'a nisda'onə', na' besyə'əga'aṉe' na'azə.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Nach bžin to beṉə' le Jairo, naque' to beṉə' gwnabia' c̱he yo'odao' c̱he neto' beṉə' Izrael. Na' catə' ble'ine' Jeso'osən' bzo xibe' laogüe'enə'.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Na' gotə'əyoichgüeine' ḻe', gože'ene': —Xi'iṉa' no'olən' bachatbo'. Yo'ošga cano'obo' par nic̱h yeyaquebo' na' par nic̱h əbambo'.
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Nach Jeso'osən' txen len disipl c̱he' ca' ɉa'aclene' beṉə' gwnabian'. Na' beṉə' zan ɉəsə'ənaogüe' ḻega'aque' xte boso'oc̱hi'ižoɉene'.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Na' entr beṉə' ca' len to no'olə beṉə' bagoc šižiṉ iz chzoe' bgua'a.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Na' babžaglaogüe' gwyeɉe' lao zan beṉə' güen rmech ca' na' babenditɉei zgade xmechen' len ḻega'aque' na' notono goquə yeyon ḻe'. Con byaḻə'əch yižgüe' c̱he'enə'.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Na' no'olən' babenene' xtižə' Jeso'osən', na' bgüigue'e cožə' Jeso'osən' gan' zde' ladɉo beṉə' ca' ɉəsə'ənao ḻe' nach gwdane' xadoṉ c̱he'enə'.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Bene' xbab ḻo'o yic̱hɉla'aždaogüe'enə', gwne': —Šə con cana' xadoṉ c̱he'enə', goyacczəda'.
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Na' ḻe'e gwlezte bgua'a de'en chzo'enə' na' gocbe'ine' de que babeyaquene'.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Nach Jeso'osən' ḻeczə gocbe'ine' de que babeyone' to beṉə' len yeḻə' guac c̱he'enə', na' gwyec̱hɉe' bgüie' beṉə' ca' zɉəsə'ənao ḻe', nach gože' ḻega'aque': —¿Non' bagwdan xadoṉ c̱hia'anə'?
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Nach disipl c̱he' ca' gwse'ene': —Chle'ido' nitə' beṉə' zan nga, na' choso'oc̱hi'ižoɉe' le'. Na' nao': “¿Non' gwdan nada'?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Pero na' Jeso'osən' bgüie' yogue'e par nic̱h ḻe'ine' non' gwdan ḻe'.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Na' no'olən' de'en gocbe'ine' babeyaquene' na' do chaž chžebze' bgüigue'e bzo xiben' lao Jeso'osən' par gože'ene' doḻoḻ can' bagoc c̱he'.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Nach Jeso'osən' gože'ene': —Xi'iṉdaogua'a, babeyacdo' c̱hedə' chonḻilažo'o nada'. Beyeɉ to šao' to güen na' Diozən' gone' par nic̱h cuich gue'ido' yižgüen' nac ca'.
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Ṉe'e cho'ete Jeso'osən' dižə'ən ca' catə' besə'əžin beṉə' gwsa'ac liž Jairon' ben' naquə x̱a bi'i no'olən' ɉse'eže'ene': —Bagot bi'i no'ol dao' c̱hio'onə'. Bitoch gondo' maestrən' zed.
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Pero Jeso'osən' bito bene' cas c̱he de'enə' ɉež be'enə', con gože' Jairon': —Bito žebo'. Con benḻilažə' nada'.
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Na' bito be' Jeso'osən' latɉə əžɉa'aquəch beṉə' ca' len ḻe', sino Bedən' len Jacobən' na' Juan beṉə' bišə' Jacob na'azən' ɉa'ac len ḻe'.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Na' catə' besə'əžine' liž beṉə' gwnabian', Jeso'osən' ble'ine' de que beṉə' ca' ža' cha'ašilən' bachso'one' scaṉdl na' bachesə'əbežchgüe'.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Nach catə' gwyo'e cha'ašilən', gože' ḻega'aque': —¿Bixc̱hen' bachonḻe scaṉdl na' chbežle? Bito nacbo' bi'i guat, con chtasbo'onə'.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Na' gosə'əzi'ic̱hižə' beṉə' ca' ža'anə' ḻe'. Nach Jeso'osən' bebeɉe' yoguə' beṉə' ca' ža'anə', na' gwc̱he'e x̱axna' bi'i guatən' na' beṉə' ca' zɉa'aclen ḻe' na' gwso'e ḻo'o cuartən' gan' debo'onə'.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Nach bex̱e'e na' bi'i no'olə guat da'onə' na' boḻgüiže'ebo' gože'ebo': —Talita comi—, zeɉe dižə': “No'ol dao', əchnia' le', beyas.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Nach ḻe'e beyaste bi'i no'ol daon' na' bedabo'. Nacbo' bi'i šižiṉ ize. Nach x̱axna'abo'on len beṉə' ca' yeḻa' ža' ḻo'o cuartən' besyə'əbanchgüeine'.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Jeso'osən' bene' mendad cui əso'e dižə' can' goquən', na' ḻeczə bene' mendad len x̱axna'abo'on əso'ebo' de'e gaobo'.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.