João 4
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NVT
1 Na' beṉə' fariseo ca' gwsa'acbe'ine' de que beṉə' zanch ɉəsə'ənaogüe' Jeso'osən' cle ca Juanṉə' na' de que beṉə' zanch chc̱hoe' nis cle ca Juanṉə'.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Pero caguə cuin Jeso'osən' bc̱hoe' ḻega'aque' nis sino neto' disipl c̱he' bc̱ho'ato' beṉə' nis.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Na' ca naquən' gwṉeze Jeso'osən' can' bagwsa'acbe'i beṉə' fariseo ca' de que beṉə' zan zɉəsə'ənao ḻe' nach beza'ato' distrit c̱he Jodean' na' beyeɉto' distrit c̱he Galilean'.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Par bežinto' Galilean' bedeto' distrit c̱he Samaria na'alə.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Ca' goquən' bežinto' to yež de'e nzi' Sicar distrit c̱he Samarian'. Naquə yežən' gaḻə'əzə len yežlyon' de'en bnežɉw de'e Jacobən' de'e xi'iṉe' Jwsen'.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Na' no'olə Samarian' gože'ene': ―¿Nactecxan' le' naco' beṉə' Izrael chṉabdo' nada' nis ye'eɉo'? len no'olə Samaria nada'―. (Ca naquə beṉə' Izrael gwlaž c̱heto' ca' bito chəsə'əṉe' beṉə' Samaria ca'.)
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Na' Jeso'osən' gože'ene': ―Žalə' ṉezdo' de'en chene'e Diozən' goṉe' le' na' žalə' chacbe'ido' non' naca' nada' chapa'a le': “Doa' latə' nis ye'eɉa'”, le' əṉabdo'on nada' na' nada' goṉa' le' nis de'e choṉ yeḻə' mban zeɉḻicaṉe.
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Na' no'olən' gože'ene': ―Señor, caguə nox̱o'o bi gašə'ədo'onṉə' na' pos nga naquən zitɉw. ¿Gaxa si'o nis de'en choṉ yeḻə' mban zeɉḻicaṉe de'en nao' ca'?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 ¿Echacdo' de que zaquə'əcho' le' ca de'e x̱axta'ocho Jacobən' ben' bocua'aṉ len neto' pos nga ga güe'eɉe' na' xi'iṉe' ca' na' bia yix̱ə' c̱he' ca'?
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Na' gož Jeso'osən' ḻe': ―Notə'ətezə beṉə' ye'eɉ nis nga bia'aczə əbiləchene'en de'e yoblə.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Pero na' notə'ətezə beṉə' ye'eɉ nisən' de'en əgwnežɉua' nada' cuatəch əbilene'en la' gatə' yeḻə' mban zeɉḻicaṉe c̱he'enə'. Na' nis de'en əgwnežɉua'ane' gaquən ḻo'o yic̱hɉla'aždaogüe'en ca to nis de'e chxitə' chžia chaldin na' de'e cuat yebižən.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Na' no'olən' gože'ene': ―Señor, beṉ nada' nisən' nao' ca' par nic̱h cuich əbilda' na' cuich yida' dex̱ia'an nga.
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Jeso'osən' gože'ene': ―Beyeɉ ɉəyeṉe be'en c̱hio'onə' na' ḻe'e da nga.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Nach gož no'olən' ḻe': ―Notono be'en c̱hia' zo.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 la' gueyə' be'en c̱hio' bagwnitə' beṉə' nšagna'aleno', na' ca naquə ben' zoleno' ṉa'a caguə nšagna'aleno'one'enə'. De'e ḻi can' bagwnao'.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Na' gož no'olən' ḻe': ―Señor, bachacbe'ida' de que le' chyix̱ɉue'ido' bi de'en na Diozən'.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 De'e x̱axta'o neto' beṉə' Samaria gwso'elaogüe'e Diozən' ya'an zo na', na' le'e nale de que Jerosalen na'anə' cheyaḻə' güe'ela'ocho Diozən'.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Na' gož Jeso'osən' ḻe': ―No'olə, gwyeɉḻe' c̱hia' de que gwžin ža catə' bitoch gonən byen žɉe'ela'ole X̱acho Diozən' ya'an zo na' na' ni Jerosalenṉə'.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Le'e nacle beṉə' Samaria bito nombia'ale ben' cheɉṉi'alažə'əle. Neto' beṉə' Izrael nombi'ato' Diozən' ben' cheɉṉi'alažə'əto'. Na' entr neto' beṉə' Izrael əchoɉ ben' chac yebeɉ beṉac̱hən' xni'a de'e malən'.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Gwžin ža na' ṉa'a baza'an beṉə' ca' chse'eɉṉi'alaže'e X̱acho Diozən' can' chazlaže'enə' əso'elaogüe'ene' do yic̱hɉ do lažə'əga'aque' na' segon de'en naquə de'e ḻi, c̱hedə' X̱acho Diozən' chyilɉe' beṉə' əso'elao' ḻe' ca'.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Diozən' bito naque' beṉə' belə' chen. Na' beṉə' ca' chse'eɉṉi'alaže'e ḻe' cheyaḻə' so'elaogüe'ene' do yic̱hɉ do lažə'əga'aque' na' segon de'en naquə de'e ḻi.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Na' gož no'olən' ḻe': ―Ṉezda' de que yidə ben' gwleɉ Diozən' par gaquəlene' chio'o, ben' nzi' Mesias o Crist. Catə' yide' na' c̱hix̱ɉue'ine' chio'o yoguə'əḻoḻ de'e quinga.
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Nach Jeso'osən' gože'ene': ―Nada'an naca' ben' nao' ca' na' cho'elena' le' dižə'.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Na' ḻei cho'elene' no'olən' dižə' catə' bežin neto' disipl c̱he'. Na' bebaneto' de'en cho'elene' to no'olə dižə' pero ni toto' cui gwṉabeto'one' bi dižə'ən cho'elene' no'olən' o bixc̱hen' chšillene'ene'.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Nach no'olən' bcua'aṉ che'e c̱he'enə' na' beyeɉe' yežən' ɉəyeže' beṉə' gwlaž c̱he' ca':
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 ―Ḻeda ḻegüia to beṉə' bagwne' nada' yoguə'əte de'en babena'. ¿Šə bengalizən' Cristən'?
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Na' besə'əžaše' yežən' ɉa'aque' gan' zo Jeso'osən'.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Žlac zɉəyeda no'olən' gotə'əyoito' Jeso'osən' che'eto'one': ―Maestr, gwdao.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Na' Jeso'osən' gože' neto': ―Bito ṉezele de to yeḻə' guao c̱hia'.
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Nach gwnato' entr neto': ―¿Šə nolizə babedegua' de'e gwdaogüe'enə'?
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Na' gož Jeso'osən' neto': ―Par nada' naquən ca to yeḻə' guao chona' can' chene'e ben' əbseḻə' nada' nic̱h gaquə yoguə' de'en chene'ene' gaquə.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Le'e nale: “Ṉe'e dech yetap bio' par yedobə cwsešən'.” Na' nada' əchnia' le'e, de yeto cwseš de'e cheyaḻə' yedobə, beṉə' ca' yoso'ozenag c̱he Diozən' šə güe'elenchga'acchone' xtiže'enə'. Ḻegon xbab de que bagoḻə gatə'əyoiga'aquechone' yoso'ozenague' c̱he'.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Ben' chon par nic̱h beṉə' choso'ozenague' c̱he Diozən' chaclene' beṉə' par nic̱h chəsə'əzi'e yeḻə' mban zeɉḻicaṉe. Na' Diozən' chone' ca zoe' mbalaz por ni c̱he de'en chaclene' ḻega'aque'. Can' chac, ben' chyix̱ɉui'e xtižə' Diozən' de'e neche na' ben' chon par nic̱h beṉə' choso'ozenague' c̱hei txenṉə' chəsyə'əbeine'.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 De'e ḻi can' na dižə'ən de'en de: “Beṉə' yoblən' chaz na' beṉə' yoblən' chelap.”
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Nada' bac̱h chseḻa'a le'e ca beṉə' yesyə'əlape' gan' cui gwso'one' žin. Beṉə' yoblə bagosə'əyix̱ɉui'e xtižə' Diozən' na' le'e gonḻe par nic̱h beṉə' ca' gwse'enene' xtiže'enə' yoso'ozenague' c̱hei.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Na' zan beṉə' ža' lao' yež Sicarən' gan' mbane Samarian' gwso'onḻilaže'e Jeso'osən' por ni c̱he de'en gwna no'olən': “Bagwne' nada' yoguə'əte de'e babena'.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Na' catə' besə'əžin beṉə' Sicarən' gan' zoe'enə' gwsa'atə'əyoine' Jeso'osən' yega'aṉe' len ḻega'aque', na' bega'aṉe' c̱hopə ža.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Na' beṉə' zanch gwso'onḻilaže'ene' por ni c̱he dižə' de'en be' cuin Jeso'osən'.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Na' gwse'e no'olən': ―Ṉa'a chonḻilažə'əto'one' caguə por ni c̱he de'en gwnao' na'azən' sino por ni c̱he de'en babeneto' cho'e dižə' cuinczəto'. Baṉezeto' de que de'e ḻiczə bengan' Cristən' ben' gwleɉ Diozən' par yebeɉe' beṉac̱hən' xni'a de'e malən' con beṉə' se'eɉḻe'e c̱he'.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Na' catə' goc c̱hopə ža zoto'onə', beza'ato' beyeɉto' Galilean'.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Na' cuin Jeso'osən' bagwnacze' de que beṉə' gwlaž c̱he notə'ətezə profet beṉə' cho'e xtižə' Diozən' bito chso'ene' yeḻə' bala'aṉ na' nic chse'eɉḻe'e c̱he'.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Pero na' catə' bežinto' Galilean', beṉə' Galilea ca' besyə'əbeine' na' boso'ozenague' c̱he Jeso'osən' c̱hedə' ḻeczə ḻega'aque' ɉa'aque' Jerosalenṉə' par lṉi pascon' na' besə'əle'ine' yoguə' de'e güen de'en bene' bedote lao lṉinə'.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Na' gozeɉto' len Jeso'osən' yetši'i yež Canan' distrit c̱he Galilean' gan' bene' par nic̱h beyac nisən' bino. Na' yež Capernaunṉə' zo to beṉə' blao beṉə' chon žin c̱he rein' na' chacšenchgüei xi'iṉe'enə'.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 X̱a bi'inə' catə' benene' rson bežinto' Galilean' zeza'ato' Jodean', bide' lao Jeso'osən' na' gotə'əyoine' ḻe' šeɉe' žɉəyeyene' xi'iṉe'enə', c̱hedə' bazon gatbo'.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Na' Jeso'osən' gože'ene': ―Šə cui le'ile miḻagr na' bichlə de'e zaquə' yebanele, bito šeɉḻe'ele c̱hia'.
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Nach ben' chon žin c̱he rein' gože' ḻe': ―Señor, yo'ošga antslə cuiṉə' gat bi'i c̱hia'anə'.
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Na' Jeso'osən' gože'ene': ―Beyeɉ. Bito gat bi'i c̱hio'onə'.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Na' lao bazengüe'e nezən' ɉəsə'əšag xmose' ca' ḻe' na' gwse'ene': ―Bacheyaque bi'i c̱hio'onə'.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Nach gwṉabene' ḻega'aque' bi or gwzolao beša'alažə'əbo'. Na' ḻega'aque' gwse'ene': ―Ṉeɉe cheda to gobiž bechoɉbo' de'e ḻan'.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Nach x̱abo'onə' gocbe'ine' or na'anə' gož Jeso'osən' ḻe' de que bito gat bi'i c̱he'enə'. Nach benḻilaže'e Jeso'osən', ḻe' na' famiḻy c̱he'enə' na' yoguə' beṉə' ža' liže'enə'.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 De'e nga goc c̱hop las ben Jeso'osən' miḻagr catə' ze'e beze'e Jodean' na' bežine' Galilean'.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.