João 4
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs BKJ
1 Na' beṉə' fariseo ca' gwsa'acbe'ine' de que beṉə' zanch ɉəsə'ənaogüe' Jeso'osən' cle ca Juanṉə' na' de que beṉə' zanch chc̱hoe' nis cle ca Juanṉə'.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Pero caguə cuin Jeso'osən' bc̱hoe' ḻega'aque' nis sino neto' disipl c̱he' bc̱ho'ato' beṉə' nis.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Na' ca naquən' gwṉeze Jeso'osən' can' bagwsa'acbe'i beṉə' fariseo ca' de que beṉə' zan zɉəsə'ənao ḻe' nach beza'ato' distrit c̱he Jodean' na' beyeɉto' distrit c̱he Galilean'.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Par bežinto' Galilean' bedeto' distrit c̱he Samaria na'alə.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ca' goquən' bežinto' to yež de'e nzi' Sicar distrit c̱he Samarian'. Naquə yežən' gaḻə'əzə len yežlyon' de'en bnežɉw de'e Jacobən' de'e xi'iṉe' Jwsen'.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 — ausente —
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Na' no'olə Samarian' gože'ene': ―¿Nactecxan' le' naco' beṉə' Izrael chṉabdo' nada' nis ye'eɉo'? len no'olə Samaria nada'―. (Ca naquə beṉə' Izrael gwlaž c̱heto' ca' bito chəsə'əṉe' beṉə' Samaria ca'.)
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Na' Jeso'osən' gože'ene': ―Žalə' ṉezdo' de'en chene'e Diozən' goṉe' le' na' žalə' chacbe'ido' non' naca' nada' chapa'a le': “Doa' latə' nis ye'eɉa'”, le' əṉabdo'on nada' na' nada' goṉa' le' nis de'e choṉ yeḻə' mban zeɉḻicaṉe.
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Na' no'olən' gože'ene': ―Señor, caguə nox̱o'o bi gašə'ədo'onṉə' na' pos nga naquən zitɉw. ¿Gaxa si'o nis de'en choṉ yeḻə' mban zeɉḻicaṉe de'en nao' ca'?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 ¿Echacdo' de que zaquə'əcho' le' ca de'e x̱axta'ocho Jacobən' ben' bocua'aṉ len neto' pos nga ga güe'eɉe' na' xi'iṉe' ca' na' bia yix̱ə' c̱he' ca'?
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Na' gož Jeso'osən' ḻe': ―Notə'ətezə beṉə' ye'eɉ nis nga bia'aczə əbiləchene'en de'e yoblə.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Pero na' notə'ətezə beṉə' ye'eɉ nisən' de'en əgwnežɉua' nada' cuatəch əbilene'en la' gatə' yeḻə' mban zeɉḻicaṉe c̱he'enə'. Na' nis de'en əgwnežɉua'ane' gaquən ḻo'o yic̱hɉla'aždaogüe'en ca to nis de'e chxitə' chžia chaldin na' de'e cuat yebižən.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Na' no'olən' gože'ene': ―Señor, beṉ nada' nisən' nao' ca' par nic̱h cuich əbilda' na' cuich yida' dex̱ia'an nga.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Jeso'osən' gože'ene': ―Beyeɉ ɉəyeṉe be'en c̱hio'onə' na' ḻe'e da nga.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Nach gož no'olən' ḻe': ―Notono be'en c̱hia' zo.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 la' gueyə' be'en c̱hio' bagwnitə' beṉə' nšagna'aleno', na' ca naquə ben' zoleno' ṉa'a caguə nšagna'aleno'one'enə'. De'e ḻi can' bagwnao'.
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Na' gož no'olən' ḻe': ―Señor, bachacbe'ida' de que le' chyix̱ɉue'ido' bi de'en na Diozən'.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 De'e x̱axta'o neto' beṉə' Samaria gwso'elaogüe'e Diozən' ya'an zo na', na' le'e nale de que Jerosalen na'anə' cheyaḻə' güe'ela'ocho Diozən'.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Na' gož Jeso'osən' ḻe': ―No'olə, gwyeɉḻe' c̱hia' de que gwžin ža catə' bitoch gonən byen žɉe'ela'ole X̱acho Diozən' ya'an zo na' na' ni Jerosalenṉə'.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Le'e nacle beṉə' Samaria bito nombia'ale ben' cheɉṉi'alažə'əle. Neto' beṉə' Izrael nombi'ato' Diozən' ben' cheɉṉi'alažə'əto'. Na' entr neto' beṉə' Izrael əchoɉ ben' chac yebeɉ beṉac̱hən' xni'a de'e malən'.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Gwžin ža na' ṉa'a baza'an beṉə' ca' chse'eɉṉi'alaže'e X̱acho Diozən' can' chazlaže'enə' əso'elaogüe'ene' do yic̱hɉ do lažə'əga'aque' na' segon de'en naquə de'e ḻi, c̱hedə' X̱acho Diozən' chyilɉe' beṉə' əso'elao' ḻe' ca'.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Diozən' bito naque' beṉə' belə' chen. Na' beṉə' ca' chse'eɉṉi'alaže'e ḻe' cheyaḻə' so'elaogüe'ene' do yic̱hɉ do lažə'əga'aque' na' segon de'en naquə de'e ḻi.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Na' gož no'olən' ḻe': ―Ṉezda' de que yidə ben' gwleɉ Diozən' par gaquəlene' chio'o, ben' nzi' Mesias o Crist. Catə' yide' na' c̱hix̱ɉue'ine' chio'o yoguə'əḻoḻ de'e quinga.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Nach Jeso'osən' gože'ene': ―Nada'an naca' ben' nao' ca' na' cho'elena' le' dižə'.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Na' ḻei cho'elene' no'olən' dižə' catə' bežin neto' disipl c̱he'. Na' bebaneto' de'en cho'elene' to no'olə dižə' pero ni toto' cui gwṉabeto'one' bi dižə'ən cho'elene' no'olən' o bixc̱hen' chšillene'ene'.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Nach no'olən' bcua'aṉ che'e c̱he'enə' na' beyeɉe' yežən' ɉəyeže' beṉə' gwlaž c̱he' ca':
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 ―Ḻeda ḻegüia to beṉə' bagwne' nada' yoguə'əte de'en babena'. ¿Šə bengalizən' Cristən'?
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Na' besə'əžaše' yežən' ɉa'aque' gan' zo Jeso'osən'.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Žlac zɉəyeda no'olən' gotə'əyoito' Jeso'osən' che'eto'one': ―Maestr, gwdao.
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Na' Jeso'osən' gože' neto': ―Bito ṉezele de to yeḻə' guao c̱hia'.
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Nach gwnato' entr neto': ―¿Šə nolizə babedegua' de'e gwdaogüe'enə'?
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Na' gož Jeso'osən' neto': ―Par nada' naquən ca to yeḻə' guao chona' can' chene'e ben' əbseḻə' nada' nic̱h gaquə yoguə' de'en chene'ene' gaquə.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Le'e nale: “Ṉe'e dech yetap bio' par yedobə cwsešən'.” Na' nada' əchnia' le'e, de yeto cwseš de'e cheyaḻə' yedobə, beṉə' ca' yoso'ozenag c̱he Diozən' šə güe'elenchga'acchone' xtiže'enə'. Ḻegon xbab de que bagoḻə gatə'əyoiga'aquechone' yoso'ozenague' c̱he'.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Ben' chon par nic̱h beṉə' choso'ozenague' c̱he Diozən' chaclene' beṉə' par nic̱h chəsə'əzi'e yeḻə' mban zeɉḻicaṉe. Na' Diozən' chone' ca zoe' mbalaz por ni c̱he de'en chaclene' ḻega'aque'. Can' chac, ben' chyix̱ɉui'e xtižə' Diozən' de'e neche na' ben' chon par nic̱h beṉə' choso'ozenague' c̱hei txenṉə' chəsyə'əbeine'.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 De'e ḻi can' na dižə'ən de'en de: “Beṉə' yoblən' chaz na' beṉə' yoblən' chelap.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Nada' bac̱h chseḻa'a le'e ca beṉə' yesyə'əlape' gan' cui gwso'one' žin. Beṉə' yoblə bagosə'əyix̱ɉui'e xtižə' Diozən' na' le'e gonḻe par nic̱h beṉə' ca' gwse'enene' xtiže'enə' yoso'ozenague' c̱hei.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Na' zan beṉə' ža' lao' yež Sicarən' gan' mbane Samarian' gwso'onḻilaže'e Jeso'osən' por ni c̱he de'en gwna no'olən': “Bagwne' nada' yoguə'əte de'e babena'.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Na' catə' besə'əžin beṉə' Sicarən' gan' zoe'enə' gwsa'atə'əyoine' Jeso'osən' yega'aṉe' len ḻega'aque', na' bega'aṉe' c̱hopə ža.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Na' beṉə' zanch gwso'onḻilaže'ene' por ni c̱he dižə' de'en be' cuin Jeso'osən'.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Na' gwse'e no'olən': ―Ṉa'a chonḻilažə'əto'one' caguə por ni c̱he de'en gwnao' na'azən' sino por ni c̱he de'en babeneto' cho'e dižə' cuinczəto'. Baṉezeto' de que de'e ḻiczə bengan' Cristən' ben' gwleɉ Diozən' par yebeɉe' beṉac̱hən' xni'a de'e malən' con beṉə' se'eɉḻe'e c̱he'.
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Na' catə' goc c̱hopə ža zoto'onə', beza'ato' beyeɉto' Galilean'.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Na' cuin Jeso'osən' bagwnacze' de que beṉə' gwlaž c̱he notə'ətezə profet beṉə' cho'e xtižə' Diozən' bito chso'ene' yeḻə' bala'aṉ na' nic chse'eɉḻe'e c̱he'.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Pero na' catə' bežinto' Galilean', beṉə' Galilea ca' besyə'əbeine' na' boso'ozenague' c̱he Jeso'osən' c̱hedə' ḻeczə ḻega'aque' ɉa'aque' Jerosalenṉə' par lṉi pascon' na' besə'əle'ine' yoguə' de'e güen de'en bene' bedote lao lṉinə'.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Na' gozeɉto' len Jeso'osən' yetši'i yež Canan' distrit c̱he Galilean' gan' bene' par nic̱h beyac nisən' bino. Na' yež Capernaunṉə' zo to beṉə' blao beṉə' chon žin c̱he rein' na' chacšenchgüei xi'iṉe'enə'.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 X̱a bi'inə' catə' benene' rson bežinto' Galilean' zeza'ato' Jodean', bide' lao Jeso'osən' na' gotə'əyoine' ḻe' šeɉe' žɉəyeyene' xi'iṉe'enə', c̱hedə' bazon gatbo'.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Na' Jeso'osən' gože'ene': ―Šə cui le'ile miḻagr na' bichlə de'e zaquə' yebanele, bito šeɉḻe'ele c̱hia'.
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Nach ben' chon žin c̱he rein' gože' ḻe': ―Señor, yo'ošga antslə cuiṉə' gat bi'i c̱hia'anə'.
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Na' Jeso'osən' gože'ene': ―Beyeɉ. Bito gat bi'i c̱hio'onə'.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Na' lao bazengüe'e nezən' ɉəsə'əšag xmose' ca' ḻe' na' gwse'ene': ―Bacheyaque bi'i c̱hio'onə'.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Nach gwṉabene' ḻega'aque' bi or gwzolao beša'alažə'əbo'. Na' ḻega'aque' gwse'ene': ―Ṉeɉe cheda to gobiž bechoɉbo' de'e ḻan'.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Nach x̱abo'onə' gocbe'ine' or na'anə' gož Jeso'osən' ḻe' de que bito gat bi'i c̱he'enə'. Nach benḻilaže'e Jeso'osən', ḻe' na' famiḻy c̱he'enə' na' yoguə' beṉə' ža' liže'enə'.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 De'e nga goc c̱hop las ben Jeso'osən' miḻagr catə' ze'e beze'e Jodean' na' bežine' Galilean'.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.