João 4
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NVI
1 Na' beṉə' fariseo ca' gwsa'acbe'ine' de que beṉə' zanch ɉəsə'ənaogüe' Jeso'osən' cle ca Juanṉə' na' de que beṉə' zanch chc̱hoe' nis cle ca Juanṉə'.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 Pero caguə cuin Jeso'osən' bc̱hoe' ḻega'aque' nis sino neto' disipl c̱he' bc̱ho'ato' beṉə' nis.
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Na' ca naquən' gwṉeze Jeso'osən' can' bagwsa'acbe'i beṉə' fariseo ca' de que beṉə' zan zɉəsə'ənao ḻe' nach beza'ato' distrit c̱he Jodean' na' beyeɉto' distrit c̱he Galilean'.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Par bežinto' Galilean' bedeto' distrit c̱he Samaria na'alə.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ca' goquən' bežinto' to yež de'e nzi' Sicar distrit c̱he Samarian'. Naquə yežən' gaḻə'əzə len yežlyon' de'en bnežɉw de'e Jacobən' de'e xi'iṉe' Jwsen'.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 — ausente —
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 — ausente —
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Na' no'olə Samarian' gože'ene': ―¿Nactecxan' le' naco' beṉə' Izrael chṉabdo' nada' nis ye'eɉo'? len no'olə Samaria nada'―. (Ca naquə beṉə' Izrael gwlaž c̱heto' ca' bito chəsə'əṉe' beṉə' Samaria ca'.)
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Na' Jeso'osən' gože'ene': ―Žalə' ṉezdo' de'en chene'e Diozən' goṉe' le' na' žalə' chacbe'ido' non' naca' nada' chapa'a le': “Doa' latə' nis ye'eɉa'”, le' əṉabdo'on nada' na' nada' goṉa' le' nis de'e choṉ yeḻə' mban zeɉḻicaṉe.
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Na' no'olən' gože'ene': ―Señor, caguə nox̱o'o bi gašə'ədo'onṉə' na' pos nga naquən zitɉw. ¿Gaxa si'o nis de'en choṉ yeḻə' mban zeɉḻicaṉe de'en nao' ca'?
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 ¿Echacdo' de que zaquə'əcho' le' ca de'e x̱axta'ocho Jacobən' ben' bocua'aṉ len neto' pos nga ga güe'eɉe' na' xi'iṉe' ca' na' bia yix̱ə' c̱he' ca'?
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Na' gož Jeso'osən' ḻe': ―Notə'ətezə beṉə' ye'eɉ nis nga bia'aczə əbiləchene'en de'e yoblə.
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 Pero na' notə'ətezə beṉə' ye'eɉ nisən' de'en əgwnežɉua' nada' cuatəch əbilene'en la' gatə' yeḻə' mban zeɉḻicaṉe c̱he'enə'. Na' nis de'en əgwnežɉua'ane' gaquən ḻo'o yic̱hɉla'aždaogüe'en ca to nis de'e chxitə' chžia chaldin na' de'e cuat yebižən.
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Na' no'olən' gože'ene': ―Señor, beṉ nada' nisən' nao' ca' par nic̱h cuich əbilda' na' cuich yida' dex̱ia'an nga.
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Jeso'osən' gože'ene': ―Beyeɉ ɉəyeṉe be'en c̱hio'onə' na' ḻe'e da nga.
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Nach gož no'olən' ḻe': ―Notono be'en c̱hia' zo.
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 la' gueyə' be'en c̱hio' bagwnitə' beṉə' nšagna'aleno', na' ca naquə ben' zoleno' ṉa'a caguə nšagna'aleno'one'enə'. De'e ḻi can' bagwnao'.
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Na' gož no'olən' ḻe': ―Señor, bachacbe'ida' de que le' chyix̱ɉue'ido' bi de'en na Diozən'.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 De'e x̱axta'o neto' beṉə' Samaria gwso'elaogüe'e Diozən' ya'an zo na', na' le'e nale de que Jerosalen na'anə' cheyaḻə' güe'ela'ocho Diozən'.
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Na' gož Jeso'osən' ḻe': ―No'olə, gwyeɉḻe' c̱hia' de que gwžin ža catə' bitoch gonən byen žɉe'ela'ole X̱acho Diozən' ya'an zo na' na' ni Jerosalenṉə'.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Le'e nacle beṉə' Samaria bito nombia'ale ben' cheɉṉi'alažə'əle. Neto' beṉə' Izrael nombi'ato' Diozən' ben' cheɉṉi'alažə'əto'. Na' entr neto' beṉə' Izrael əchoɉ ben' chac yebeɉ beṉac̱hən' xni'a de'e malən'.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Gwžin ža na' ṉa'a baza'an beṉə' ca' chse'eɉṉi'alaže'e X̱acho Diozən' can' chazlaže'enə' əso'elaogüe'ene' do yic̱hɉ do lažə'əga'aque' na' segon de'en naquə de'e ḻi, c̱hedə' X̱acho Diozən' chyilɉe' beṉə' əso'elao' ḻe' ca'.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Diozən' bito naque' beṉə' belə' chen. Na' beṉə' ca' chse'eɉṉi'alaže'e ḻe' cheyaḻə' so'elaogüe'ene' do yic̱hɉ do lažə'əga'aque' na' segon de'en naquə de'e ḻi.
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Na' gož no'olən' ḻe': ―Ṉezda' de que yidə ben' gwleɉ Diozən' par gaquəlene' chio'o, ben' nzi' Mesias o Crist. Catə' yide' na' c̱hix̱ɉue'ine' chio'o yoguə'əḻoḻ de'e quinga.
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Nach Jeso'osən' gože'ene': ―Nada'an naca' ben' nao' ca' na' cho'elena' le' dižə'.
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Na' ḻei cho'elene' no'olən' dižə' catə' bežin neto' disipl c̱he'. Na' bebaneto' de'en cho'elene' to no'olə dižə' pero ni toto' cui gwṉabeto'one' bi dižə'ən cho'elene' no'olən' o bixc̱hen' chšillene'ene'.
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Nach no'olən' bcua'aṉ che'e c̱he'enə' na' beyeɉe' yežən' ɉəyeže' beṉə' gwlaž c̱he' ca':
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 ―Ḻeda ḻegüia to beṉə' bagwne' nada' yoguə'əte de'en babena'. ¿Šə bengalizən' Cristən'?
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Na' besə'əžaše' yežən' ɉa'aque' gan' zo Jeso'osən'.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Žlac zɉəyeda no'olən' gotə'əyoito' Jeso'osən' che'eto'one': ―Maestr, gwdao.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Na' Jeso'osən' gože' neto': ―Bito ṉezele de to yeḻə' guao c̱hia'.
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Nach gwnato' entr neto': ―¿Šə nolizə babedegua' de'e gwdaogüe'enə'?
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Na' gož Jeso'osən' neto': ―Par nada' naquən ca to yeḻə' guao chona' can' chene'e ben' əbseḻə' nada' nic̱h gaquə yoguə' de'en chene'ene' gaquə.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Le'e nale: “Ṉe'e dech yetap bio' par yedobə cwsešən'.” Na' nada' əchnia' le'e, de yeto cwseš de'e cheyaḻə' yedobə, beṉə' ca' yoso'ozenag c̱he Diozən' šə güe'elenchga'acchone' xtiže'enə'. Ḻegon xbab de que bagoḻə gatə'əyoiga'aquechone' yoso'ozenague' c̱he'.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Ben' chon par nic̱h beṉə' choso'ozenague' c̱he Diozən' chaclene' beṉə' par nic̱h chəsə'əzi'e yeḻə' mban zeɉḻicaṉe. Na' Diozən' chone' ca zoe' mbalaz por ni c̱he de'en chaclene' ḻega'aque'. Can' chac, ben' chyix̱ɉui'e xtižə' Diozən' de'e neche na' ben' chon par nic̱h beṉə' choso'ozenague' c̱hei txenṉə' chəsyə'əbeine'.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 De'e ḻi can' na dižə'ən de'en de: “Beṉə' yoblən' chaz na' beṉə' yoblən' chelap.”
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Nada' bac̱h chseḻa'a le'e ca beṉə' yesyə'əlape' gan' cui gwso'one' žin. Beṉə' yoblə bagosə'əyix̱ɉui'e xtižə' Diozən' na' le'e gonḻe par nic̱h beṉə' ca' gwse'enene' xtiže'enə' yoso'ozenague' c̱hei.
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Na' zan beṉə' ža' lao' yež Sicarən' gan' mbane Samarian' gwso'onḻilaže'e Jeso'osən' por ni c̱he de'en gwna no'olən': “Bagwne' nada' yoguə'əte de'e babena'.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Na' catə' besə'əžin beṉə' Sicarən' gan' zoe'enə' gwsa'atə'əyoine' Jeso'osən' yega'aṉe' len ḻega'aque', na' bega'aṉe' c̱hopə ža.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Na' beṉə' zanch gwso'onḻilaže'ene' por ni c̱he dižə' de'en be' cuin Jeso'osən'.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Na' gwse'e no'olən': ―Ṉa'a chonḻilažə'əto'one' caguə por ni c̱he de'en gwnao' na'azən' sino por ni c̱he de'en babeneto' cho'e dižə' cuinczəto'. Baṉezeto' de que de'e ḻiczə bengan' Cristən' ben' gwleɉ Diozən' par yebeɉe' beṉac̱hən' xni'a de'e malən' con beṉə' se'eɉḻe'e c̱he'.
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Na' catə' goc c̱hopə ža zoto'onə', beza'ato' beyeɉto' Galilean'.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Na' cuin Jeso'osən' bagwnacze' de que beṉə' gwlaž c̱he notə'ətezə profet beṉə' cho'e xtižə' Diozən' bito chso'ene' yeḻə' bala'aṉ na' nic chse'eɉḻe'e c̱he'.
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Pero na' catə' bežinto' Galilean', beṉə' Galilea ca' besyə'əbeine' na' boso'ozenague' c̱he Jeso'osən' c̱hedə' ḻeczə ḻega'aque' ɉa'aque' Jerosalenṉə' par lṉi pascon' na' besə'əle'ine' yoguə' de'e güen de'en bene' bedote lao lṉinə'.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Na' gozeɉto' len Jeso'osən' yetši'i yež Canan' distrit c̱he Galilean' gan' bene' par nic̱h beyac nisən' bino. Na' yež Capernaunṉə' zo to beṉə' blao beṉə' chon žin c̱he rein' na' chacšenchgüei xi'iṉe'enə'.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 X̱a bi'inə' catə' benene' rson bežinto' Galilean' zeza'ato' Jodean', bide' lao Jeso'osən' na' gotə'əyoine' ḻe' šeɉe' žɉəyeyene' xi'iṉe'enə', c̱hedə' bazon gatbo'.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Na' Jeso'osən' gože'ene': ―Šə cui le'ile miḻagr na' bichlə de'e zaquə' yebanele, bito šeɉḻe'ele c̱hia'.
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Nach ben' chon žin c̱he rein' gože' ḻe': ―Señor, yo'ošga antslə cuiṉə' gat bi'i c̱hia'anə'.
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Na' Jeso'osən' gože'ene': ―Beyeɉ. Bito gat bi'i c̱hio'onə'.
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Na' lao bazengüe'e nezən' ɉəsə'əšag xmose' ca' ḻe' na' gwse'ene': ―Bacheyaque bi'i c̱hio'onə'.
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Nach gwṉabene' ḻega'aque' bi or gwzolao beša'alažə'əbo'. Na' ḻega'aque' gwse'ene': ―Ṉeɉe cheda to gobiž bechoɉbo' de'e ḻan'.
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Nach x̱abo'onə' gocbe'ine' or na'anə' gož Jeso'osən' ḻe' de que bito gat bi'i c̱he'enə'. Nach benḻilaže'e Jeso'osən', ḻe' na' famiḻy c̱he'enə' na' yoguə' beṉə' ža' liže'enə'.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 De'e nga goc c̱hop las ben Jeso'osən' miḻagr catə' ze'e beze'e Jodean' na' bežine' Galilean'.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.