João 4
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NAA
1 Na' beṉə' fariseo ca' gwsa'acbe'ine' de que beṉə' zanch ɉəsə'ənaogüe' Jeso'osən' cle ca Juanṉə' na' de que beṉə' zanch chc̱hoe' nis cle ca Juanṉə'.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Pero caguə cuin Jeso'osən' bc̱hoe' ḻega'aque' nis sino neto' disipl c̱he' bc̱ho'ato' beṉə' nis.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Na' ca naquən' gwṉeze Jeso'osən' can' bagwsa'acbe'i beṉə' fariseo ca' de que beṉə' zan zɉəsə'ənao ḻe' nach beza'ato' distrit c̱he Jodean' na' beyeɉto' distrit c̱he Galilean'.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Par bežinto' Galilean' bedeto' distrit c̱he Samaria na'alə.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Ca' goquən' bežinto' to yež de'e nzi' Sicar distrit c̱he Samarian'. Naquə yežən' gaḻə'əzə len yežlyon' de'en bnežɉw de'e Jacobən' de'e xi'iṉe' Jwsen'.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Na' no'olə Samarian' gože'ene': ―¿Nactecxan' le' naco' beṉə' Izrael chṉabdo' nada' nis ye'eɉo'? len no'olə Samaria nada'―. (Ca naquə beṉə' Izrael gwlaž c̱heto' ca' bito chəsə'əṉe' beṉə' Samaria ca'.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Na' Jeso'osən' gože'ene': ―Žalə' ṉezdo' de'en chene'e Diozən' goṉe' le' na' žalə' chacbe'ido' non' naca' nada' chapa'a le': “Doa' latə' nis ye'eɉa'”, le' əṉabdo'on nada' na' nada' goṉa' le' nis de'e choṉ yeḻə' mban zeɉḻicaṉe.
10 Jesus respondeu:
11 Na' no'olən' gože'ene': ―Señor, caguə nox̱o'o bi gašə'ədo'onṉə' na' pos nga naquən zitɉw. ¿Gaxa si'o nis de'en choṉ yeḻə' mban zeɉḻicaṉe de'en nao' ca'?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 ¿Echacdo' de que zaquə'əcho' le' ca de'e x̱axta'ocho Jacobən' ben' bocua'aṉ len neto' pos nga ga güe'eɉe' na' xi'iṉe' ca' na' bia yix̱ə' c̱he' ca'?
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Na' gož Jeso'osən' ḻe': ―Notə'ətezə beṉə' ye'eɉ nis nga bia'aczə əbiləchene'en de'e yoblə.
13 Jesus respondeu:
14 Pero na' notə'ətezə beṉə' ye'eɉ nisən' de'en əgwnežɉua' nada' cuatəch əbilene'en la' gatə' yeḻə' mban zeɉḻicaṉe c̱he'enə'. Na' nis de'en əgwnežɉua'ane' gaquən ḻo'o yic̱hɉla'aždaogüe'en ca to nis de'e chxitə' chžia chaldin na' de'e cuat yebižən.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Na' no'olən' gože'ene': ―Señor, beṉ nada' nisən' nao' ca' par nic̱h cuich əbilda' na' cuich yida' dex̱ia'an nga.
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Jeso'osən' gože'ene': ―Beyeɉ ɉəyeṉe be'en c̱hio'onə' na' ḻe'e da nga.
16 Jesus disse:
17 Nach gož no'olən' ḻe': ―Notono be'en c̱hia' zo.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 la' gueyə' be'en c̱hio' bagwnitə' beṉə' nšagna'aleno', na' ca naquə ben' zoleno' ṉa'a caguə nšagna'aleno'one'enə'. De'e ḻi can' bagwnao'.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Na' gož no'olən' ḻe': ―Señor, bachacbe'ida' de que le' chyix̱ɉue'ido' bi de'en na Diozən'.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 De'e x̱axta'o neto' beṉə' Samaria gwso'elaogüe'e Diozən' ya'an zo na', na' le'e nale de que Jerosalen na'anə' cheyaḻə' güe'ela'ocho Diozən'.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Na' gož Jeso'osən' ḻe': ―No'olə, gwyeɉḻe' c̱hia' de que gwžin ža catə' bitoch gonən byen žɉe'ela'ole X̱acho Diozən' ya'an zo na' na' ni Jerosalenṉə'.
21 Jesus respondeu:
22 Le'e nacle beṉə' Samaria bito nombia'ale ben' cheɉṉi'alažə'əle. Neto' beṉə' Izrael nombi'ato' Diozən' ben' cheɉṉi'alažə'əto'. Na' entr neto' beṉə' Izrael əchoɉ ben' chac yebeɉ beṉac̱hən' xni'a de'e malən'.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Gwžin ža na' ṉa'a baza'an beṉə' ca' chse'eɉṉi'alaže'e X̱acho Diozən' can' chazlaže'enə' əso'elaogüe'ene' do yic̱hɉ do lažə'əga'aque' na' segon de'en naquə de'e ḻi, c̱hedə' X̱acho Diozən' chyilɉe' beṉə' əso'elao' ḻe' ca'.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Diozən' bito naque' beṉə' belə' chen. Na' beṉə' ca' chse'eɉṉi'alaže'e ḻe' cheyaḻə' so'elaogüe'ene' do yic̱hɉ do lažə'əga'aque' na' segon de'en naquə de'e ḻi.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Na' gož no'olən' ḻe': ―Ṉezda' de que yidə ben' gwleɉ Diozən' par gaquəlene' chio'o, ben' nzi' Mesias o Crist. Catə' yide' na' c̱hix̱ɉue'ine' chio'o yoguə'əḻoḻ de'e quinga.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Nach Jeso'osən' gože'ene': ―Nada'an naca' ben' nao' ca' na' cho'elena' le' dižə'.
26 Então Jesus disse:
27 Na' ḻei cho'elene' no'olən' dižə' catə' bežin neto' disipl c̱he'. Na' bebaneto' de'en cho'elene' to no'olə dižə' pero ni toto' cui gwṉabeto'one' bi dižə'ən cho'elene' no'olən' o bixc̱hen' chšillene'ene'.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Nach no'olən' bcua'aṉ che'e c̱he'enə' na' beyeɉe' yežən' ɉəyeže' beṉə' gwlaž c̱he' ca':
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 ―Ḻeda ḻegüia to beṉə' bagwne' nada' yoguə'əte de'en babena'. ¿Šə bengalizən' Cristən'?
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Na' besə'əžaše' yežən' ɉa'aque' gan' zo Jeso'osən'.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Žlac zɉəyeda no'olən' gotə'əyoito' Jeso'osən' che'eto'one': ―Maestr, gwdao.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Na' Jeso'osən' gože' neto': ―Bito ṉezele de to yeḻə' guao c̱hia'.
32 Mas ele lhes disse:
33 Nach gwnato' entr neto': ―¿Šə nolizə babedegua' de'e gwdaogüe'enə'?
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Na' gož Jeso'osən' neto': ―Par nada' naquən ca to yeḻə' guao chona' can' chene'e ben' əbseḻə' nada' nic̱h gaquə yoguə' de'en chene'ene' gaquə.
34 Jesus lhes declarou:
35 Le'e nale: “Ṉe'e dech yetap bio' par yedobə cwsešən'.” Na' nada' əchnia' le'e, de yeto cwseš de'e cheyaḻə' yedobə, beṉə' ca' yoso'ozenag c̱he Diozən' šə güe'elenchga'acchone' xtiže'enə'. Ḻegon xbab de que bagoḻə gatə'əyoiga'aquechone' yoso'ozenague' c̱he'.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Ben' chon par nic̱h beṉə' choso'ozenague' c̱he Diozən' chaclene' beṉə' par nic̱h chəsə'əzi'e yeḻə' mban zeɉḻicaṉe. Na' Diozən' chone' ca zoe' mbalaz por ni c̱he de'en chaclene' ḻega'aque'. Can' chac, ben' chyix̱ɉui'e xtižə' Diozən' de'e neche na' ben' chon par nic̱h beṉə' choso'ozenague' c̱hei txenṉə' chəsyə'əbeine'.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 De'e ḻi can' na dižə'ən de'en de: “Beṉə' yoblən' chaz na' beṉə' yoblən' chelap.”
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Nada' bac̱h chseḻa'a le'e ca beṉə' yesyə'əlape' gan' cui gwso'one' žin. Beṉə' yoblə bagosə'əyix̱ɉui'e xtižə' Diozən' na' le'e gonḻe par nic̱h beṉə' ca' gwse'enene' xtiže'enə' yoso'ozenague' c̱hei.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Na' zan beṉə' ža' lao' yež Sicarən' gan' mbane Samarian' gwso'onḻilaže'e Jeso'osən' por ni c̱he de'en gwna no'olən': “Bagwne' nada' yoguə'əte de'e babena'.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Na' catə' besə'əžin beṉə' Sicarən' gan' zoe'enə' gwsa'atə'əyoine' Jeso'osən' yega'aṉe' len ḻega'aque', na' bega'aṉe' c̱hopə ža.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Na' beṉə' zanch gwso'onḻilaže'ene' por ni c̱he dižə' de'en be' cuin Jeso'osən'.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Na' gwse'e no'olən': ―Ṉa'a chonḻilažə'əto'one' caguə por ni c̱he de'en gwnao' na'azən' sino por ni c̱he de'en babeneto' cho'e dižə' cuinczəto'. Baṉezeto' de que de'e ḻiczə bengan' Cristən' ben' gwleɉ Diozən' par yebeɉe' beṉac̱hən' xni'a de'e malən' con beṉə' se'eɉḻe'e c̱he'.
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Na' catə' goc c̱hopə ža zoto'onə', beza'ato' beyeɉto' Galilean'.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Na' cuin Jeso'osən' bagwnacze' de que beṉə' gwlaž c̱he notə'ətezə profet beṉə' cho'e xtižə' Diozən' bito chso'ene' yeḻə' bala'aṉ na' nic chse'eɉḻe'e c̱he'.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Pero na' catə' bežinto' Galilean', beṉə' Galilea ca' besyə'əbeine' na' boso'ozenague' c̱he Jeso'osən' c̱hedə' ḻeczə ḻega'aque' ɉa'aque' Jerosalenṉə' par lṉi pascon' na' besə'əle'ine' yoguə' de'e güen de'en bene' bedote lao lṉinə'.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Na' gozeɉto' len Jeso'osən' yetši'i yež Canan' distrit c̱he Galilean' gan' bene' par nic̱h beyac nisən' bino. Na' yež Capernaunṉə' zo to beṉə' blao beṉə' chon žin c̱he rein' na' chacšenchgüei xi'iṉe'enə'.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 X̱a bi'inə' catə' benene' rson bežinto' Galilean' zeza'ato' Jodean', bide' lao Jeso'osən' na' gotə'əyoine' ḻe' šeɉe' žɉəyeyene' xi'iṉe'enə', c̱hedə' bazon gatbo'.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Na' Jeso'osən' gože'ene': ―Šə cui le'ile miḻagr na' bichlə de'e zaquə' yebanele, bito šeɉḻe'ele c̱hia'.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Nach ben' chon žin c̱he rein' gože' ḻe': ―Señor, yo'ošga antslə cuiṉə' gat bi'i c̱hia'anə'.
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Na' Jeso'osən' gože'ene': ―Beyeɉ. Bito gat bi'i c̱hio'onə'.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Na' lao bazengüe'e nezən' ɉəsə'əšag xmose' ca' ḻe' na' gwse'ene': ―Bacheyaque bi'i c̱hio'onə'.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Nach gwṉabene' ḻega'aque' bi or gwzolao beša'alažə'əbo'. Na' ḻega'aque' gwse'ene': ―Ṉeɉe cheda to gobiž bechoɉbo' de'e ḻan'.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Nach x̱abo'onə' gocbe'ine' or na'anə' gož Jeso'osən' ḻe' de que bito gat bi'i c̱he'enə'. Nach benḻilaže'e Jeso'osən', ḻe' na' famiḻy c̱he'enə' na' yoguə' beṉə' ža' liže'enə'.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 De'e nga goc c̱hop las ben Jeso'osən' miḻagr catə' ze'e beze'e Jodean' na' bežine' Galilean'.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.