Hebreus 6
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NVT
1 Na' ca bidao' ca' chəsə'əzolao chsa'obo' yeḻə' guao catə' bazɉəncha'obo' ca'aczən' chio'o cheyaḻə' solaocho cue' yic̱hɉcho c̱he xtižə' Diozən' de'en naquəch zdebə par nic̱h gaquəch yic̱hɉla'ažda'ochon' can' naquə yic̱hɉla'aždao' Cristən'. Catə'ən gwzolao benḻilažə'əcho Cristən' gwyeɉni'icho can' yediṉɉecho xtoḻə'əchon' na' bediṉɉechon. Na' ṉa'a bitoch chyažɉən yediṉɉecho c̱he de'e ca' de'e yoblə, na' nic chyažɉən yezolaocho gonḻilažə'əchone' de'e yoblə.
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 Baṉezczecho bi zeɉen catə'ən chcho'acho nisən', na' ḻeczə can' baṉezecho bi zeɉen catə'ən chx̱oa na'achon' yic̱hɉ beṉə' yoblə chṉabcho yeḻə' chaclen c̱he Diozən' par ḻega'aque' na' bitoch chyažɉən no gwzeɉni'iche chio'o bi zeɉe de'e ca'. Ḻe'egatezə ca' bitoch chyažɉecho no gwzeɉni'iche chio'o can' yoḻis yosban Diozən' beṉə' guat ca' o can' gone' yeḻə' jostis c̱he beṉə' ca' chso'on de'e malən'. Baṉezczega'aquechonṉə'.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Pero ṉa'a ža, šə Diozən' güe'e latɉə yeyilɉlažə'əcho nac goncho par nic̱h gaquə yic̱hɉla'ažda'ochon' can' naquə yic̱hɉla'aždao' Cristən'.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 Ṉitə' beṉə' bachse'eɉni'i xtižə' Diozən' na' bazɉənape' yeḻə' mban zeɉḻicaṉe de'en choṉ Diozən' chio'o chonḻilažə'əchone', na' ḻeczə ca' bazo Spirit c̱he Diozən' ḻo'o yic̱hɉla'ažda'oga'aque'enə'.
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 Bazɉəṉezene' ca güenṉə' naquə xtižə' Diozən' na' bazɉənombi'e miḻagr na' bichlə yeḻə' guac c̱he Diozən' ḻa'aṉə'əczə ze'e yesə'əle'ichene' yeḻə' guac de'en gwlo'eche' catə' əžin ža gatə' yežlyo cobə.
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 Na' šə gwžinclə ža yesə'əgue'i beṉə' ca' Diozən' šə yesə'əbeɉyic̱hɉcle' xtiže'enə', bitoch gaquə yesyə'ədiṉɉene' xtoḻə'əga'aque'enə' de'e yoblə, c̱hedə' ḻo'o yic̱hɉla'ažda'oga'aque'enə' so'one' txen len beṉə' ca' boso'oda' Xi'iṉ Diozən' ḻe'e yag corozən', na' so'one' par nic̱h beṉə' yeziquə'əchlə ḻeczə yesə'əgue'ine' ḻe'.
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Ca naquə yežlyo güen gan' chsa'az beṉə', šə chacchgua yeɉon', nach chac de'en chsa'aze'enə' na' chatə' de'en chəsə'əyažɉene', na' Diozən' chebeine' de'e chac cwseš c̱hega'aque'enə'. Can' gwxaquə'əlebecho šə zotezə zocho chzenagcho c̱he Diozən'.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 Pero šə bagwleɉyic̱hɉcho cuich chzenagcho c̱he Diozən' gwxaquə'əlebecho ca yežlyon' gan' chḻa'ac por yag yešə' na' no yix̱ə' cuan de'e cui chac gaocho. Yežlyon' de'en nac ca' bito bi bi zaquə'ən par x̱an yežlyon', nach chbeɉyic̱hɉe'en na' chžin ža catə' chzeye' de'e ca' chla'ac laogüenṉə'.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Na' ca naquə le'e, ḻa'aṉə'əczə babi'a dižə'ən ca', chacda' c̱hele, na' zoa' segor bito gonḻe can' bagwnia' chso'on beṉə' ca'. Ṉezda' gonšgaczle can' cheyaḻə' goncho laogüe de'en babebeɉ Diozən' chio'o xni'a de'e malən'.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Diozən' naque' beṉə' güen. Na' bito ganḻaže'e can' babenḻe xšine'enə', na' can' ṉe'e chonczlen ṉa'a chaclenḻe yeziquə'əchlə beṉə bagwleɉe' par zɉənaque' lažə' ne'enə', chonḻen laogüe de'en chaquele c̱he'enə'.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Ṉezele žɉəyezole len Cristən'. Na' de'e na'anə' yedote žlac cuiṉə' yide' de'e yoblə cheyaḻə' cue' yic̱hɉle de'en žɉəyezole len ḻe', can' bachi' yic̱hɉle ṉa'a par chaclen lɉuežɉle.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Bito gacle beṉə' godenag len xtižə' Diozən'. Ḻegonḻilažə' Diozən' can' bagwso'on beṉə' ca' bagwnitə', beṉə' ca' gosə'əzi' de'en ben Diozən' lyebe əgwnežɉue' ḻega'aque'. Ḻa'aṉə'əczə cui gosə'əzi'en cate, con gwso'onḻilažə'əteze'ene'.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Diozən' bene' lyebe de que xi'iṉ dia c̱he de'e Abraanṉə' əsa'aque' beṉə' zan. Na' de'en naque' Dioz na' notoch no no nḻa' beṉə' yoblə beṉə' napəch yeḻə' gwnabia' cle ca ḻe', de'e na'anə' bzo cuine' testigw gwne': “Guaquəczə can' nia'anə' c̱hedə' zoa' naca' Dioz.”
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 Gwne': “De'e ḻi goncza' par nic̱h gaquə güen c̱hio'. Na' de'e ḻi goncza' par nic̱h xi'iṉ dia c̱hio'onə' əsa'aque' beṉə' zan.”
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Na' sša gwzo de'e Abraanṉə' benḻilažə'əteze' Diozən' xte que bžin ža goc can' ben Diozən' lyebe len ḻe'.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Beṉac̱hən' chəsə'əzoe' jorament chəsə'əne' de que be'enə' chnabia'ach ca ḻega'aque' gwnežɉue' castigw c̱hega'aque' šə cui so'one' complir can' choso'ozoe' jorament. Chso'one' ca' par nic̱h beṉə' ca' chsa'acyožə ḻega'aque' se'eɉḻe'e c̱hega'aque' na' yesyə'əyacxenḻaže'e.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Beṉə' ca' chon Diozən' cuent zɉənaque' xi'iṉ dia c̱he de'e Abraanṉə' laogüe de'en chso'onḻilaže'e Diozən', Diozən' bene' par nic̱h nitə'əchgüe' segor de que guaquəczə can' bene' lyebe, na' bito chše'e can' bansi'e xṉeze gone'. De'e na'anə' bzo cuine' testigw gwne': “Guaquəczən c̱hedə' zoa' naca' Dioz.”
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Ca naquə Diozən' bene' lyebe na' ḻeczə bzo cuine' testigw gwne': “Guaquəczə can' nia'anə' c̱hedə' zoa' naca' Dioz”, bene' ca' par nic̱h ṉezecho de que caguə de'e te can' gwne'enə'. Na' bito chac güe'e dižə' güenḻažə'. Diozən' bene' lyebe na' bzo cuine' testigw par nic̱h bito žebcho sino yebeicho de'en ṉezecho žɉəyezocho len ḻe', chio'o bagwṉabechone' bezi'ixene' xtoḻə'əchon'.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 Na' de'en ṉezecho žɉəyezocho len Diozən' bito chac c̱hop lažə'əcho sino zotezə zocho chonḻilažə'əchone' c̱hedə' la' ṉezecho de que Jeso'osən' chṉe' fabor chio'o lao Diozən' ca bx̱oz əblao c̱hecho.
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 Jeso'osən' bazɉəyezoe' gan' zo Diozən' na' chone' par nic̱h ḻeczə chio'o žɉəyezocho len ḻe'. Na' Jeso'osən' naque' bx̱oz əblao c̱hecho, ben' gwxaquə'əlebe ca bx̱oz Melquisedequən'.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.