Atos 7
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs VC
1 Nach ben' naquəch bx̱oz əblaonə' gože' Estebanṉə': ―¿Enaquən ca nga chəsə'əna beṉə' quinga?
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Nach Estebanṉə' gože' ḻega'aque': ―Le'e beṉə' golə na' le'e beṉə' xcuidə', ḻegwzenag c̱hia' len to c̱hopə de'e əṉia' le'e. Diozən' ben' naquə ḻe'ezelaogüe beṉə' zaque'e bloe' laogüe' de'e x̱axta'ocho Abraanṉə' catə'ən gwzoe' Mesopotamian' antslə ze'e žɉəsoe' Aranṉə'.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Na' Diozən' gože'ene': “Bchoɉ lažo'onə' na' ladɉo beṉə' famiḻy c̱hio' na' gwyeɉ ɉəso' latɉə gan' gwlo'ida' le'.”
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Nach de'e Abraanṉə' bchoɉe' gan' ža' beṉə' Caldea ca' na' ɉəsoe' Aranṉə'. Na' bžin ža got de'e x̱e'enə' na' gwdechlə Diozən' gwc̱he'e de'e Abraanṉə' nga gan' zocho.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Diozən' bito bnežɉue' de'e Abraanṉə' yežlyonə' gaquən c̱he', ni to pedas da'ozən', sino bene' lyebe de que gaquən c̱he beṉə' ca' ze'e za'ac lao dia c̱he'enə' catə' bagote', ḻa'aṉə'əczə cui no xi'iṉe' ṉe'e so catə'ən gož Diozən' ḻe' ca'.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Nach Diozən' ḻeczə gože'ene' de que xi'iṉ dia c̱he'enə' žɉəsə'ənite'e laž beṉə' zitə' tap gueyoa iz gan' əsa'aque' esclabos na' yesə'əžaglaochgüe'.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Nach Diozən' gože'ene': “Nada' gwnežɉua' castigw c̱he ṉasyonṉə' gan' so'one' xi'iṉ dia c̱hio' ca' esclabos na' gona' ca yesyə'əchoɉ xi'iṉ dia c̱hio'onə' na' da'aque' əso'elaogüe'e nada' nga.”
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Nach Diozən' bene' lyebe len de'e Abraanṉə' de que gone' güen len xi'iṉ dia c̱he'enə'. Na' bene' mendad so Abraanṉə' to señy de'en ne' sirconsision, ḻe' na' len beṉə' byo ca' za'ac lao dia c̱he'enə' par gacbia' de que chse'eɉḻe'e c̱he lyebe de'en bene'enə'. De'e na'anə' catə' golɉə xi'iṉe' Isaaquən' bzo'ebo' señyən' to xmanzebo', na' ḻeczə can' ben de'e Isaaquən' catə' golɉə xi'iṉe' Jacobən'. Na' ca'aczə ben de'e Jacobən' len de'e xi'iṉe' ca' šižiṉnə' beṉə' ca' gwsa'ac šižiṉ dia c̱he chio'o beṉə' Izrael.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 Na' xi'iṉ de'e Jacobən' be'en le Jwse, beṉə' biše'e ca' gwsa'acxi'ine' ḻe' na' gwso'ote'ene' gosə'əzi' beṉə' Egipto ca' ḻe'. Pero Diozən' gwzoe' len Jwsen'.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Na' goclene'ene' na' bebeɉe'ene' lao yoguə'əḻoḻ de'en bžaglaogüe'enə'. Na' Diozən' bene' par nic̱h de'e Rei Faraonṉə' ben' chnabia' Egipton' bebeine' ḻe' na' gwleɉe' ḻe' par goque' goberṉador c̱he Egipton' na' Faraonṉə' bzo'ene' bgüia bye' ližen'.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Na' gwche' to bgüin doxen Egipton' na' ḻeczə can' goquə Canaanṉə' na' de'e x̱axta'ocho ca' bito besə'əželene' de'e əsa'ogüe' na' besə'əžaglaochgüe'.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Pero na' bžin ža bene de'e Jacobən' rsonṉə' de trigw Egipton' na' bseḻe'e de'e x̱axta'ocho ca' tši'i ɉəsə'əxi'en.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Na' bec̱hop ši'i ɉa'aque' catə' ben Jwsen' ca besyə'əyombia' beṉə' biše'e ca' ḻe', na' gwṉeze Faraonṉə' ca zɉənaquə famiḻy c̱he Jwsen'.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Na' Jwsen' bene' mendad žɉəsyə'əxi'e x̱aga'aque' Jacobən' na' yoguə'əḻoḻ bišə' lɉuežɉe' ca', naquə ca do gyonšino'e.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Can' goquə gwyeɉ Jacobən' Egipton' na' Egipto na' gote', na' ḻeczə na' gwsa'at xi'iṉe' ca' beṉə' ca' zɉənaquə x̱axta'ocho.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Na' gwdechlə besyə'əyo'e cuerp c̱hega'aque'enə' na' ɉəsyə'əcuaše'ene' to ḻo'o bloɉ ba gan' nzi' Siquem, to yežlyo de'en gwxi' Abraanṉə' de'en gwso'otə' xi'iṉ Amor beṉə' Siquem.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Na' catə' bazon əžin tyemp əgwnežɉo Diozən' ḻega'aque' yežlyon' can' bene' lyebe len de'e Abraanṉə', bazda chan beṉə' Izrael ca' ža' laž beṉə' Egipto ca'.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Na' ca' chac beža' rei c̱he Egipton' na' rei cobən' bito gwṉezene' can' goquəlen Jwsen' ṉasyon Egipton'.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Na' rei nga gwdilɉlaže'e bin' əbde'ine' par bene' mal len de'e x̱axta'ocho beṉə' Izrael ca', na' bene' mendad žɉəsə'əcho'on xi'iṉga'aque'enə' par nic̱h yenit dianə'.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Na' ca tyempən' golɉə de'e Moisezən' na' bebei Diozən' ḻe' na' x̱axne'enə' bosyo'osc̱ha'ogüe' ḻe' šoṉə bio'.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Pero na' bžin ža benən byen ɉəsə'əcho'one'ebo', na' xi'iṉ rein' to no'olə beželene'ebo' na' beyo'ebo' liže'enə' bosc̱ha'ogüe'ebo' ca xi'iṉe'.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Ca' goquən' bsed de'e Moisezən' tcho'a tšao' yeḻə' sin' c̱he beṉə' Egipto ca', na' bene' de'e zaque'e na' be'e dižə' de'e zaque'e.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 Na' c̱hoa ize de'e Moisezən' catə' gwnan žɉəlaṉe'e beṉə' Izrael gwlaž c̱he' ca'.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Na' ɉəle'ine' to beṉə' Egipton' chc̱hi' chsaque'e to beṉə' Izraelən', na' goclene' beṉə' Izraelən' na' bete' beṉə' Egipton'.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 De'e Moisezən' bene' xbab se'eɉni'i beṉə' Izrael gwlaž c̱he' ca' de que Diozən' gaquəlene'ene' par yosle' ḻega'aque' lao na' beṉə' Egipto ca', pero na' bito gwse'eɉni'i beṉə' Izrael ca'.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Na' beteyo gosə'ədiḻə c̱hopə beṉə' Izrael ca' entr ḻega'acze'. Na' bžin de'e Moisezən' goquene' gone' par nic̱h yenite'e binḻo, na' gože' ḻega'aque': “¿Bixc̱hen' chdiḻəlen lɉuežɉle ca' entr beṉə' gwlažzle?”
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Nach ben' napə doḻə'ənə' bžigue'e de'e Moisezən' ca'aḻə gože'ene': “¿No gwna le' gaco' beṉə' gwnabia' par gono' yeḻə' jostis c̱heto'onə'?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 ¿Elezə che'endo' goto' nada' can' beto' beṉə' Egipton' ṉeɉen'?”
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 — ausente —
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 — ausente —
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Na' catə' ble'i de'e Moisezən' can' chaquən' bebanene', nach bgüigue'e yelatə' par ble'iša'ogüe'ene' na' benene' choḻgüiž X̱ancho Diozən' ḻe' che'ene':
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 “Nada' naca' Dioz na' de'e x̱axta'ogo'o Abraanṉə', Isaaquən' na' Jacobən' gwso'elaogüe'e nada'.” De'e Moisezən' bžebe', caguə cheyaxɉene' əggüie'.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Na' gož X̱anchon' ḻe': “Gwlec̱hɉ xelo'onə' par gapo' nada' respet la' latɉə gan' zecha'onə' naquən c̱hia'.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Nada' ble'ida' yeḻə' yašə' yeḻə' zi'inə' chde ṉasyon c̱hia' Izraelən' Egipton' na' babenda' can' chso'onyašə'əga'aque'. De'e na'anə' gaquəlenga'aca'ane'. Da nic̱h əseḻa'a le' Egipton'.”
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 Diozən' gože'ene' ca' ḻa'aṉə'əczə antslə beṉə' Izrael ca' cui gosə'əzi'e c̱he' na' gwse'ene': “¿No gwna le' gaco' beṉə' gwnabia' par gono' yeḻə' jostis c̱heto'?” Diozən' bseḻe'e de'e Moisezən' par gwnabi'e de'e x̱axta'ocho ca' na' par nic̱h bebeɉe' ḻega'aque' lao na' beṉə' Egipto ca', na' angl c̱he Diozən' ben' gwyo'o ḻo'o yi' beḻən' gwzoe' goclene'ene'.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Na' de'e Moisezən' bebeɉe' ḻega'aque' Egipton' bene' zan miḻagr na' bichlə de'e zaquə' yebanecho Egipton', na' nisdao' Exṉan' na' latɉə dašən' lao c̱hoa iz.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Na' de'e Moisez na'anə' gože' de'e x̱axta'ocho ca': “X̱ancho Diozən' seḻe'e yeto beṉə' lao dia c̱hele par güe'elene' le'e xtiže'enə' can' bseḻe'e nada'. C̱he be'enan' əgwzenagle.”
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 De'e Moisezən' gwzoe' len de'e x̱axta'ocho ca' latɉə dašən'. Na' anglən' be'elene' ḻe' dižə' lao ya'a Sinain' gože' ḻe' dižə' de'e zaquə' əgwzenagcho c̱hei na' de'e cui te c̱hei. Na' de'e Moisezən' bzeɉni'ine'en de'e x̱axta'ocho ca' zɉəndopə zɉənžag gaḻə'əzə ya'anə'. na' Moisezən' bzoɉe' dižə'ənə' par chio'o.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Pero na' de'e x̱axta'ocho ca' bito boso'ozenague' c̱he de'e Moisezən', boso'ozo'ene' ca'aḻə. Gwse'enene' žɉəya'aque' Egipton'.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Na' lao zda de'e Moisezən' lao ya'a Sinain', gwse'e beṉə' biše'e Ronṉə': “Ben lgua'a lsaquə' de'en šeɉṉi'alažə'əcho, de'e yesə'əbialao lao chio'o tnezən'. La' ca naquə Moisezən' ben' bebeɉ chio'o Egipton' cuili bin' bagoc c̱he'.”
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Nach gwso'one' to me'e go'oṉ dao' de or na' gwso'ote' no bia yix̱ə' par gwso'elaogüe'eb na' gwnite'e chesyə'əbeine' len de'en gwso'one' len ṉi'a na'aga'aque'enə'.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 De'e na'anə' Diozən' gwleɉyic̱hɉe' ṉasyon Izraelən' na' be'e latɉə gwse'eɉṉi'alaže'e bgüižən', bio'onə' na' belɉw ca'. Na' nyoɉ de'en gwna Diozən' can' gwso'one' nan:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Benḻe no lgua'a lsaquə'ən gwyeɉṉi'alažə'əle,
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Na' žlac chaše' latɉə dašən' de'e x̱axta'ocho ca' gwso'one' to yo'o de lachə' gan' ža' yeɉ ta'a ca' gan' nyoɉ ḻei c̱hega'aque'enə'. Na' gwso'one'en con can' gož Diozən' de'e Moisezən' na' con can' blo'ine' ḻe'.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 De'e x̱axta'ocho ca' boso'osa'ate' yo'o de'e lachə' c̱hega'aque'enə' na' yeɉ ta'a ca' gan' nyoɉ ḻei c̱hechonə' con ga ɉa'aque', gwzolaozən tyemp c̱he de'e Moisezən' na' gwzelaon tyemp c̱he de'e Rei Dabin'. Na' gwde got de'e Moisezən' de'e Josuen' gwc̱he'e ḻega'aque' yežlyon' de'en ben Diozən' lyebe gwnežɉue' ḻega'aque', na' Diozən' bene' beṉə' ca' ža' yež ca' lao na'aga'aque' catə' gosə'ədiḻəlene' ḻega'aque'.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Na' Diozən' bebeine' de'e Rei Dabin', na' de'e Dabin' gone'ene' gone' to yo'odao' par Diozən', Dioz ben' ḻeczə gwyeɉṉi'alažə' de'e Jacobən' cana'ate.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Pero na' Diozən' bito be'e latɉə gon de'e Dabin' yo'oda'onə', sino de'e xi'iṉe' Salomonṉə' bene'en.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Na' bito əṉacho de que Diozən' ben' chnabia' doxenḻə zoe' do ḻo'o yo'o de'e chon beṉac̱hən', sino chac can' gwna Diozən' de'en bzoɉ to profet beṉə' be' xtiže'enə' cana' nan:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Nada' zoa' yoban' chnabia' na' guaquə gona' par nic̱h gaquə con bin' che'enda' lao yežlyon'.
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Nada' bena' yoguə'əte de'e zɉəde.
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 De'en cui chzenagle, de'en cui cheɉḻe'ele ḻo'o la'ažda'olen' naquəchguale beṉə' žod can' gwsa'ac de'e x̱axta'ocho ca'. Cuiczə chzenagle c̱he Spirit c̱he Diozən'.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 De'e x̱axta'ocho ca' ḻeczə boso'oc̱hi' boso'osaque'e de'e profet ca' beṉə' ca' gwso'e xtižə' Diozən' cana' na' gwso'ote' ḻega'aque' catə'ən gwso'e dižə' can' seḻə' Diozən' Xi'iṉe'enə' ben' naquə ḻe'ezelaogüe beṉə' güen. Na' catə' bide'enə' le'e əbdelene' lao na' beṉə' ca' gwso'ote'ene'.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Ḻa'aṉə'əczə nombi'ale ḻein de'en bnežɉw angl ca' de'e Moisezən' cana', bitoczə chzenagle c̱hei.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Na' catə' Estebanṉə' gože' ḻega'aque' ca' ḻechguaḻe besə'əloque' xte gwsa'oxoɉə leyga'aque'enə'.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Pero na' Estebanṉə' chnabi'achgua Spirit c̱he Diozən' ḻe', bcos laogüe'en chgüiachgüe' yobalən' na' ble'ine' yeḻə' chey che'eni' c̱he Diozən' na' ble'ine' zecha Jeso'osən' cuit Diozən' chnabi'e txen len ḻe'.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Nach Estebanṉə' gwne': ―Ḻe'e ggüiašc nḻa'axeɉə yoban' na' nḻa' zecha Jeso'osən' ben' golɉə beṉac̱h cuit Diozən' chnabi'e txen len ḻe'.
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Nach beṉə' ca' zɉənžaguən' chso'osya'adie' na' boso'oseyɉw nagga'aque'enə' nach tši'izə ɉa'acdoe' gan' ze' Estebanṉə'.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Nach gosə'əbeɉe' Estebanṉə' fuerlə syodan' na' boso'ošiže'ene' yeɉ. Na' beṉə' ca' boso'ošižə ḻe' yeɉən' boso'onežɉo xaga'aquen' de'en zɉənchele'enə' to beṉə' güego' beṉə' le Saul par nic̱h gwdape'en.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Na' žlac choso'ošiže'e Estebanṉə' yeɉən', Estebanṉə' bene' orasyonṉə' gwne': ―X̱ana' Jeso'os, bezi' nada' yoban'.
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Nach bzo xibe' lao yon' na' gwṉe' zižɉo gwne': ―X̱ana' bito gwnežɉo' castigw c̱he beṉə' quinga de'en bagwso'onene' nada'.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.