Atos 7
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NTLH
1 Nach ben' naquəch bx̱oz əblaonə' gože' Estebanṉə': ―¿Enaquən ca nga chəsə'əna beṉə' quinga?
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Nach Estebanṉə' gože' ḻega'aque': ―Le'e beṉə' golə na' le'e beṉə' xcuidə', ḻegwzenag c̱hia' len to c̱hopə de'e əṉia' le'e. Diozən' ben' naquə ḻe'ezelaogüe beṉə' zaque'e bloe' laogüe' de'e x̱axta'ocho Abraanṉə' catə'ən gwzoe' Mesopotamian' antslə ze'e žɉəsoe' Aranṉə'.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Na' Diozən' gože'ene': “Bchoɉ lažo'onə' na' ladɉo beṉə' famiḻy c̱hio' na' gwyeɉ ɉəso' latɉə gan' gwlo'ida' le'.”
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Nach de'e Abraanṉə' bchoɉe' gan' ža' beṉə' Caldea ca' na' ɉəsoe' Aranṉə'. Na' bžin ža got de'e x̱e'enə' na' gwdechlə Diozən' gwc̱he'e de'e Abraanṉə' nga gan' zocho.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Diozən' bito bnežɉue' de'e Abraanṉə' yežlyonə' gaquən c̱he', ni to pedas da'ozən', sino bene' lyebe de que gaquən c̱he beṉə' ca' ze'e za'ac lao dia c̱he'enə' catə' bagote', ḻa'aṉə'əczə cui no xi'iṉe' ṉe'e so catə'ən gož Diozən' ḻe' ca'.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Nach Diozən' ḻeczə gože'ene' de que xi'iṉ dia c̱he'enə' žɉəsə'ənite'e laž beṉə' zitə' tap gueyoa iz gan' əsa'aque' esclabos na' yesə'əžaglaochgüe'.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Nach Diozən' gože'ene': “Nada' gwnežɉua' castigw c̱he ṉasyonṉə' gan' so'one' xi'iṉ dia c̱hio' ca' esclabos na' gona' ca yesyə'əchoɉ xi'iṉ dia c̱hio'onə' na' da'aque' əso'elaogüe'e nada' nga.”
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Nach Diozən' bene' lyebe len de'e Abraanṉə' de que gone' güen len xi'iṉ dia c̱he'enə'. Na' bene' mendad so Abraanṉə' to señy de'en ne' sirconsision, ḻe' na' len beṉə' byo ca' za'ac lao dia c̱he'enə' par gacbia' de que chse'eɉḻe'e c̱he lyebe de'en bene'enə'. De'e na'anə' catə' golɉə xi'iṉe' Isaaquən' bzo'ebo' señyən' to xmanzebo', na' ḻeczə can' ben de'e Isaaquən' catə' golɉə xi'iṉe' Jacobən'. Na' ca'aczə ben de'e Jacobən' len de'e xi'iṉe' ca' šižiṉnə' beṉə' ca' gwsa'ac šižiṉ dia c̱he chio'o beṉə' Izrael.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 Na' xi'iṉ de'e Jacobən' be'en le Jwse, beṉə' biše'e ca' gwsa'acxi'ine' ḻe' na' gwso'ote'ene' gosə'əzi' beṉə' Egipto ca' ḻe'. Pero Diozən' gwzoe' len Jwsen'.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Na' goclene'ene' na' bebeɉe'ene' lao yoguə'əḻoḻ de'en bžaglaogüe'enə'. Na' Diozən' bene' par nic̱h de'e Rei Faraonṉə' ben' chnabia' Egipton' bebeine' ḻe' na' gwleɉe' ḻe' par goque' goberṉador c̱he Egipton' na' Faraonṉə' bzo'ene' bgüia bye' ližen'.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Na' gwche' to bgüin doxen Egipton' na' ḻeczə can' goquə Canaanṉə' na' de'e x̱axta'ocho ca' bito besə'əželene' de'e əsa'ogüe' na' besə'əžaglaochgüe'.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Pero na' bžin ža bene de'e Jacobən' rsonṉə' de trigw Egipton' na' bseḻe'e de'e x̱axta'ocho ca' tši'i ɉəsə'əxi'en.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Na' bec̱hop ši'i ɉa'aque' catə' ben Jwsen' ca besyə'əyombia' beṉə' biše'e ca' ḻe', na' gwṉeze Faraonṉə' ca zɉənaquə famiḻy c̱he Jwsen'.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Na' Jwsen' bene' mendad žɉəsyə'əxi'e x̱aga'aque' Jacobən' na' yoguə'əḻoḻ bišə' lɉuežɉe' ca', naquə ca do gyonšino'e.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Can' goquə gwyeɉ Jacobən' Egipton' na' Egipto na' gote', na' ḻeczə na' gwsa'at xi'iṉe' ca' beṉə' ca' zɉənaquə x̱axta'ocho.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Na' gwdechlə besyə'əyo'e cuerp c̱hega'aque'enə' na' ɉəsyə'əcuaše'ene' to ḻo'o bloɉ ba gan' nzi' Siquem, to yežlyo de'en gwxi' Abraanṉə' de'en gwso'otə' xi'iṉ Amor beṉə' Siquem.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 Na' catə' bazon əžin tyemp əgwnežɉo Diozən' ḻega'aque' yežlyon' can' bene' lyebe len de'e Abraanṉə', bazda chan beṉə' Izrael ca' ža' laž beṉə' Egipto ca'.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Na' ca' chac beža' rei c̱he Egipton' na' rei cobən' bito gwṉezene' can' goquəlen Jwsen' ṉasyon Egipton'.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Na' rei nga gwdilɉlaže'e bin' əbde'ine' par bene' mal len de'e x̱axta'ocho beṉə' Izrael ca', na' bene' mendad žɉəsə'əcho'on xi'iṉga'aque'enə' par nic̱h yenit dianə'.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Na' ca tyempən' golɉə de'e Moisezən' na' bebei Diozən' ḻe' na' x̱axne'enə' bosyo'osc̱ha'ogüe' ḻe' šoṉə bio'.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Pero na' bžin ža benən byen ɉəsə'əcho'one'ebo', na' xi'iṉ rein' to no'olə beželene'ebo' na' beyo'ebo' liže'enə' bosc̱ha'ogüe'ebo' ca xi'iṉe'.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Ca' goquən' bsed de'e Moisezən' tcho'a tšao' yeḻə' sin' c̱he beṉə' Egipto ca', na' bene' de'e zaque'e na' be'e dižə' de'e zaque'e.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 Na' c̱hoa ize de'e Moisezən' catə' gwnan žɉəlaṉe'e beṉə' Izrael gwlaž c̱he' ca'.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Na' ɉəle'ine' to beṉə' Egipton' chc̱hi' chsaque'e to beṉə' Izraelən', na' goclene' beṉə' Izraelən' na' bete' beṉə' Egipton'.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 De'e Moisezən' bene' xbab se'eɉni'i beṉə' Izrael gwlaž c̱he' ca' de que Diozən' gaquəlene'ene' par yosle' ḻega'aque' lao na' beṉə' Egipto ca', pero na' bito gwse'eɉni'i beṉə' Izrael ca'.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Na' beteyo gosə'ədiḻə c̱hopə beṉə' Izrael ca' entr ḻega'acze'. Na' bžin de'e Moisezən' goquene' gone' par nic̱h yenite'e binḻo, na' gože' ḻega'aque': “¿Bixc̱hen' chdiḻəlen lɉuežɉle ca' entr beṉə' gwlažzle?”
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Nach ben' napə doḻə'ənə' bžigue'e de'e Moisezən' ca'aḻə gože'ene': “¿No gwna le' gaco' beṉə' gwnabia' par gono' yeḻə' jostis c̱heto'onə'?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿Elezə che'endo' goto' nada' can' beto' beṉə' Egipton' ṉeɉen'?”
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 — ausente —
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 — ausente —
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Na' catə' ble'i de'e Moisezən' can' chaquən' bebanene', nach bgüigue'e yelatə' par ble'iša'ogüe'ene' na' benene' choḻgüiž X̱ancho Diozən' ḻe' che'ene':
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Nada' naca' Dioz na' de'e x̱axta'ogo'o Abraanṉə', Isaaquən' na' Jacobən' gwso'elaogüe'e nada'.” De'e Moisezən' bžebe', caguə cheyaxɉene' əggüie'.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Na' gož X̱anchon' ḻe': “Gwlec̱hɉ xelo'onə' par gapo' nada' respet la' latɉə gan' zecha'onə' naquən c̱hia'.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Nada' ble'ida' yeḻə' yašə' yeḻə' zi'inə' chde ṉasyon c̱hia' Izraelən' Egipton' na' babenda' can' chso'onyašə'əga'aque'. De'e na'anə' gaquəlenga'aca'ane'. Da nic̱h əseḻa'a le' Egipton'.”
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Diozən' gože'ene' ca' ḻa'aṉə'əczə antslə beṉə' Izrael ca' cui gosə'əzi'e c̱he' na' gwse'ene': “¿No gwna le' gaco' beṉə' gwnabia' par gono' yeḻə' jostis c̱heto'?” Diozən' bseḻe'e de'e Moisezən' par gwnabi'e de'e x̱axta'ocho ca' na' par nic̱h bebeɉe' ḻega'aque' lao na' beṉə' Egipto ca', na' angl c̱he Diozən' ben' gwyo'o ḻo'o yi' beḻən' gwzoe' goclene'ene'.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Na' de'e Moisezən' bebeɉe' ḻega'aque' Egipton' bene' zan miḻagr na' bichlə de'e zaquə' yebanecho Egipton', na' nisdao' Exṉan' na' latɉə dašən' lao c̱hoa iz.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Na' de'e Moisez na'anə' gože' de'e x̱axta'ocho ca': “X̱ancho Diozən' seḻe'e yeto beṉə' lao dia c̱hele par güe'elene' le'e xtiže'enə' can' bseḻe'e nada'. C̱he be'enan' əgwzenagle.”
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 De'e Moisezən' gwzoe' len de'e x̱axta'ocho ca' latɉə dašən'. Na' anglən' be'elene' ḻe' dižə' lao ya'a Sinain' gože' ḻe' dižə' de'e zaquə' əgwzenagcho c̱hei na' de'e cui te c̱hei. Na' de'e Moisezən' bzeɉni'ine'en de'e x̱axta'ocho ca' zɉəndopə zɉənžag gaḻə'əzə ya'anə'. na' Moisezən' bzoɉe' dižə'ənə' par chio'o.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 Pero na' de'e x̱axta'ocho ca' bito boso'ozenague' c̱he de'e Moisezən', boso'ozo'ene' ca'aḻə. Gwse'enene' žɉəya'aque' Egipton'.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Na' lao zda de'e Moisezən' lao ya'a Sinain', gwse'e beṉə' biše'e Ronṉə': “Ben lgua'a lsaquə' de'en šeɉṉi'alažə'əcho, de'e yesə'əbialao lao chio'o tnezən'. La' ca naquə Moisezən' ben' bebeɉ chio'o Egipton' cuili bin' bagoc c̱he'.”
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Nach gwso'one' to me'e go'oṉ dao' de or na' gwso'ote' no bia yix̱ə' par gwso'elaogüe'eb na' gwnite'e chesyə'əbeine' len de'en gwso'one' len ṉi'a na'aga'aque'enə'.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 De'e na'anə' Diozən' gwleɉyic̱hɉe' ṉasyon Izraelən' na' be'e latɉə gwse'eɉṉi'alaže'e bgüižən', bio'onə' na' belɉw ca'. Na' nyoɉ de'en gwna Diozən' can' gwso'one' nan:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Benḻe no lgua'a lsaquə'ən gwyeɉṉi'alažə'əle,
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Na' žlac chaše' latɉə dašən' de'e x̱axta'ocho ca' gwso'one' to yo'o de lachə' gan' ža' yeɉ ta'a ca' gan' nyoɉ ḻei c̱hega'aque'enə'. Na' gwso'one'en con can' gož Diozən' de'e Moisezən' na' con can' blo'ine' ḻe'.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 De'e x̱axta'ocho ca' boso'osa'ate' yo'o de'e lachə' c̱hega'aque'enə' na' yeɉ ta'a ca' gan' nyoɉ ḻei c̱hechonə' con ga ɉa'aque', gwzolaozən tyemp c̱he de'e Moisezən' na' gwzelaon tyemp c̱he de'e Rei Dabin'. Na' gwde got de'e Moisezən' de'e Josuen' gwc̱he'e ḻega'aque' yežlyon' de'en ben Diozən' lyebe gwnežɉue' ḻega'aque', na' Diozən' bene' beṉə' ca' ža' yež ca' lao na'aga'aque' catə' gosə'ədiḻəlene' ḻega'aque'.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Na' Diozən' bebeine' de'e Rei Dabin', na' de'e Dabin' gone'ene' gone' to yo'odao' par Diozən', Dioz ben' ḻeczə gwyeɉṉi'alažə' de'e Jacobən' cana'ate.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Pero na' Diozən' bito be'e latɉə gon de'e Dabin' yo'oda'onə', sino de'e xi'iṉe' Salomonṉə' bene'en.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Na' bito əṉacho de que Diozən' ben' chnabia' doxenḻə zoe' do ḻo'o yo'o de'e chon beṉac̱hən', sino chac can' gwna Diozən' de'en bzoɉ to profet beṉə' be' xtiže'enə' cana' nan:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 Nada' zoa' yoban' chnabia' na' guaquə gona' par nic̱h gaquə con bin' che'enda' lao yežlyon'.
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Nada' bena' yoguə'əte de'e zɉəde.
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 De'en cui chzenagle, de'en cui cheɉḻe'ele ḻo'o la'ažda'olen' naquəchguale beṉə' žod can' gwsa'ac de'e x̱axta'ocho ca'. Cuiczə chzenagle c̱he Spirit c̱he Diozən'.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 De'e x̱axta'ocho ca' ḻeczə boso'oc̱hi' boso'osaque'e de'e profet ca' beṉə' ca' gwso'e xtižə' Diozən' cana' na' gwso'ote' ḻega'aque' catə'ən gwso'e dižə' can' seḻə' Diozən' Xi'iṉe'enə' ben' naquə ḻe'ezelaogüe beṉə' güen. Na' catə' bide'enə' le'e əbdelene' lao na' beṉə' ca' gwso'ote'ene'.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Ḻa'aṉə'əczə nombi'ale ḻein de'en bnežɉw angl ca' de'e Moisezən' cana', bitoczə chzenagle c̱hei.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Na' catə' Estebanṉə' gože' ḻega'aque' ca' ḻechguaḻe besə'əloque' xte gwsa'oxoɉə leyga'aque'enə'.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Pero na' Estebanṉə' chnabi'achgua Spirit c̱he Diozən' ḻe', bcos laogüe'en chgüiachgüe' yobalən' na' ble'ine' yeḻə' chey che'eni' c̱he Diozən' na' ble'ine' zecha Jeso'osən' cuit Diozən' chnabi'e txen len ḻe'.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Nach Estebanṉə' gwne': ―Ḻe'e ggüiašc nḻa'axeɉə yoban' na' nḻa' zecha Jeso'osən' ben' golɉə beṉac̱h cuit Diozən' chnabi'e txen len ḻe'.
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Nach beṉə' ca' zɉənžaguən' chso'osya'adie' na' boso'oseyɉw nagga'aque'enə' nach tši'izə ɉa'acdoe' gan' ze' Estebanṉə'.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Nach gosə'əbeɉe' Estebanṉə' fuerlə syodan' na' boso'ošiže'ene' yeɉ. Na' beṉə' ca' boso'ošižə ḻe' yeɉən' boso'onežɉo xaga'aquen' de'en zɉənchele'enə' to beṉə' güego' beṉə' le Saul par nic̱h gwdape'en.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Na' žlac choso'ošiže'e Estebanṉə' yeɉən', Estebanṉə' bene' orasyonṉə' gwne': ―X̱ana' Jeso'os, bezi' nada' yoban'.
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Nach bzo xibe' lao yon' na' gwṉe' zižɉo gwne': ―X̱ana' bito gwnežɉo' castigw c̱he beṉə' quinga de'en bagwso'onene' nada'.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.