Atos 7

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nach ben' naquəch bx̱oz əblaonə' gože' Estebanṉə': ―¿Enaquən ca nga chəsə'əna beṉə' quinga?
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Nach Estebanṉə' gože' ḻega'aque': ―Le'e beṉə' golə na' le'e beṉə' xcuidə', ḻegwzenag c̱hia' len to c̱hopə de'e əṉia' le'e. Diozən' ben' naquə ḻe'ezelaogüe beṉə' zaque'e bloe' laogüe' de'e x̱axta'ocho Abraanṉə' catə'ən gwzoe' Mesopotamian' antslə ze'e žɉəsoe' Aranṉə'.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Na' Diozən' gože'ene': “Bchoɉ lažo'onə' na' ladɉo beṉə' famiḻy c̱hio' na' gwyeɉ ɉəso' latɉə gan' gwlo'ida' le'.”
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Nach de'e Abraanṉə' bchoɉe' gan' ža' beṉə' Caldea ca' na' ɉəsoe' Aranṉə'. Na' bžin ža got de'e x̱e'enə' na' gwdechlə Diozən' gwc̱he'e de'e Abraanṉə' nga gan' zocho.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Diozən' bito bnežɉue' de'e Abraanṉə' yežlyonə' gaquən c̱he', ni to pedas da'ozən', sino bene' lyebe de que gaquən c̱he beṉə' ca' ze'e za'ac lao dia c̱he'enə' catə' bagote', ḻa'aṉə'əczə cui no xi'iṉe' ṉe'e so catə'ən gož Diozən' ḻe' ca'.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Nach Diozən' ḻeczə gože'ene' de que xi'iṉ dia c̱he'enə' žɉəsə'ənite'e laž beṉə' zitə' tap gueyoa iz gan' əsa'aque' esclabos na' yesə'əžaglaochgüe'.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Nach Diozən' gože'ene': “Nada' gwnežɉua' castigw c̱he ṉasyonṉə' gan' so'one' xi'iṉ dia c̱hio' ca' esclabos na' gona' ca yesyə'əchoɉ xi'iṉ dia c̱hio'onə' na' da'aque' əso'elaogüe'e nada' nga.”
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Nach Diozən' bene' lyebe len de'e Abraanṉə' de que gone' güen len xi'iṉ dia c̱he'enə'. Na' bene' mendad so Abraanṉə' to señy de'en ne' sirconsision, ḻe' na' len beṉə' byo ca' za'ac lao dia c̱he'enə' par gacbia' de que chse'eɉḻe'e c̱he lyebe de'en bene'enə'. De'e na'anə' catə' golɉə xi'iṉe' Isaaquən' bzo'ebo' señyən' to xmanzebo', na' ḻeczə can' ben de'e Isaaquən' catə' golɉə xi'iṉe' Jacobən'. Na' ca'aczə ben de'e Jacobən' len de'e xi'iṉe' ca' šižiṉnə' beṉə' ca' gwsa'ac šižiṉ dia c̱he chio'o beṉə' Izrael.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Na' xi'iṉ de'e Jacobən' be'en le Jwse, beṉə' biše'e ca' gwsa'acxi'ine' ḻe' na' gwso'ote'ene' gosə'əzi' beṉə' Egipto ca' ḻe'. Pero Diozən' gwzoe' len Jwsen'.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Na' goclene'ene' na' bebeɉe'ene' lao yoguə'əḻoḻ de'en bžaglaogüe'enə'. Na' Diozən' bene' par nic̱h de'e Rei Faraonṉə' ben' chnabia' Egipton' bebeine' ḻe' na' gwleɉe' ḻe' par goque' goberṉador c̱he Egipton' na' Faraonṉə' bzo'ene' bgüia bye' ližen'.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Na' gwche' to bgüin doxen Egipton' na' ḻeczə can' goquə Canaanṉə' na' de'e x̱axta'ocho ca' bito besə'əželene' de'e əsa'ogüe' na' besə'əžaglaochgüe'.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Pero na' bžin ža bene de'e Jacobən' rsonṉə' de trigw Egipton' na' bseḻe'e de'e x̱axta'ocho ca' tši'i ɉəsə'əxi'en.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Na' bec̱hop ši'i ɉa'aque' catə' ben Jwsen' ca besyə'əyombia' beṉə' biše'e ca' ḻe', na' gwṉeze Faraonṉə' ca zɉənaquə famiḻy c̱he Jwsen'.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Na' Jwsen' bene' mendad žɉəsyə'əxi'e x̱aga'aque' Jacobən' na' yoguə'əḻoḻ bišə' lɉuežɉe' ca', naquə ca do gyonšino'e.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Can' goquə gwyeɉ Jacobən' Egipton' na' Egipto na' gote', na' ḻeczə na' gwsa'at xi'iṉe' ca' beṉə' ca' zɉənaquə x̱axta'ocho.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Na' gwdechlə besyə'əyo'e cuerp c̱hega'aque'enə' na' ɉəsyə'əcuaše'ene' to ḻo'o bloɉ ba gan' nzi' Siquem, to yežlyo de'en gwxi' Abraanṉə' de'en gwso'otə' xi'iṉ Amor beṉə' Siquem.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Na' catə' bazon əžin tyemp əgwnežɉo Diozən' ḻega'aque' yežlyon' can' bene' lyebe len de'e Abraanṉə', bazda chan beṉə' Izrael ca' ža' laž beṉə' Egipto ca'.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Na' ca' chac beža' rei c̱he Egipton' na' rei cobən' bito gwṉezene' can' goquəlen Jwsen' ṉasyon Egipton'.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Na' rei nga gwdilɉlaže'e bin' əbde'ine' par bene' mal len de'e x̱axta'ocho beṉə' Izrael ca', na' bene' mendad žɉəsə'əcho'on xi'iṉga'aque'enə' par nic̱h yenit dianə'.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Na' ca tyempən' golɉə de'e Moisezən' na' bebei Diozən' ḻe' na' x̱axne'enə' bosyo'osc̱ha'ogüe' ḻe' šoṉə bio'.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Pero na' bžin ža benən byen ɉəsə'əcho'one'ebo', na' xi'iṉ rein' to no'olə beželene'ebo' na' beyo'ebo' liže'enə' bosc̱ha'ogüe'ebo' ca xi'iṉe'.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Ca' goquən' bsed de'e Moisezən' tcho'a tšao' yeḻə' sin' c̱he beṉə' Egipto ca', na' bene' de'e zaque'e na' be'e dižə' de'e zaque'e.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Na' c̱hoa ize de'e Moisezən' catə' gwnan žɉəlaṉe'e beṉə' Izrael gwlaž c̱he' ca'.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Na' ɉəle'ine' to beṉə' Egipton' chc̱hi' chsaque'e to beṉə' Izraelən', na' goclene' beṉə' Izraelən' na' bete' beṉə' Egipton'.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 De'e Moisezən' bene' xbab se'eɉni'i beṉə' Izrael gwlaž c̱he' ca' de que Diozən' gaquəlene'ene' par yosle' ḻega'aque' lao na' beṉə' Egipto ca', pero na' bito gwse'eɉni'i beṉə' Izrael ca'.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Na' beteyo gosə'ədiḻə c̱hopə beṉə' Izrael ca' entr ḻega'acze'. Na' bžin de'e Moisezən' goquene' gone' par nic̱h yenite'e binḻo, na' gože' ḻega'aque': “¿Bixc̱hen' chdiḻəlen lɉuežɉle ca' entr beṉə' gwlažzle?”
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Nach ben' napə doḻə'ənə' bžigue'e de'e Moisezən' ca'aḻə gože'ene': “¿No gwna le' gaco' beṉə' gwnabia' par gono' yeḻə' jostis c̱heto'onə'?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ¿Elezə che'endo' goto' nada' can' beto' beṉə' Egipton' ṉeɉen'?”
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 — ausente —
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 — ausente —
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Na' catə' ble'i de'e Moisezən' can' chaquən' bebanene', nach bgüigue'e yelatə' par ble'iša'ogüe'ene' na' benene' choḻgüiž X̱ancho Diozən' ḻe' che'ene':
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 “Nada' naca' Dioz na' de'e x̱axta'ogo'o Abraanṉə', Isaaquən' na' Jacobən' gwso'elaogüe'e nada'.” De'e Moisezən' bžebe', caguə cheyaxɉene' əggüie'.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Na' gož X̱anchon' ḻe': “Gwlec̱hɉ xelo'onə' par gapo' nada' respet la' latɉə gan' zecha'onə' naquən c̱hia'.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Nada' ble'ida' yeḻə' yašə' yeḻə' zi'inə' chde ṉasyon c̱hia' Izraelən' Egipton' na' babenda' can' chso'onyašə'əga'aque'. De'e na'anə' gaquəlenga'aca'ane'. Da nic̱h əseḻa'a le' Egipton'.”
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Diozən' gože'ene' ca' ḻa'aṉə'əczə antslə beṉə' Izrael ca' cui gosə'əzi'e c̱he' na' gwse'ene': “¿No gwna le' gaco' beṉə' gwnabia' par gono' yeḻə' jostis c̱heto'?” Diozən' bseḻe'e de'e Moisezən' par gwnabi'e de'e x̱axta'ocho ca' na' par nic̱h bebeɉe' ḻega'aque' lao na' beṉə' Egipto ca', na' angl c̱he Diozən' ben' gwyo'o ḻo'o yi' beḻən' gwzoe' goclene'ene'.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Na' de'e Moisezən' bebeɉe' ḻega'aque' Egipton' bene' zan miḻagr na' bichlə de'e zaquə' yebanecho Egipton', na' nisdao' Exṉan' na' latɉə dašən' lao c̱hoa iz.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Na' de'e Moisez na'anə' gože' de'e x̱axta'ocho ca': “X̱ancho Diozən' seḻe'e yeto beṉə' lao dia c̱hele par güe'elene' le'e xtiže'enə' can' bseḻe'e nada'. C̱he be'enan' əgwzenagle.”
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 De'e Moisezən' gwzoe' len de'e x̱axta'ocho ca' latɉə dašən'. Na' anglən' be'elene' ḻe' dižə' lao ya'a Sinain' gože' ḻe' dižə' de'e zaquə' əgwzenagcho c̱hei na' de'e cui te c̱hei. Na' de'e Moisezən' bzeɉni'ine'en de'e x̱axta'ocho ca' zɉəndopə zɉənžag gaḻə'əzə ya'anə'. na' Moisezən' bzoɉe' dižə'ənə' par chio'o.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Pero na' de'e x̱axta'ocho ca' bito boso'ozenague' c̱he de'e Moisezən', boso'ozo'ene' ca'aḻə. Gwse'enene' žɉəya'aque' Egipton'.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Na' lao zda de'e Moisezən' lao ya'a Sinain', gwse'e beṉə' biše'e Ronṉə': “Ben lgua'a lsaquə' de'en šeɉṉi'alažə'əcho, de'e yesə'əbialao lao chio'o tnezən'. La' ca naquə Moisezən' ben' bebeɉ chio'o Egipton' cuili bin' bagoc c̱he'.”
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Nach gwso'one' to me'e go'oṉ dao' de or na' gwso'ote' no bia yix̱ə' par gwso'elaogüe'eb na' gwnite'e chesyə'əbeine' len de'en gwso'one' len ṉi'a na'aga'aque'enə'.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 De'e na'anə' Diozən' gwleɉyic̱hɉe' ṉasyon Izraelən' na' be'e latɉə gwse'eɉṉi'alaže'e bgüižən', bio'onə' na' belɉw ca'. Na' nyoɉ de'en gwna Diozən' can' gwso'one' nan:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Benḻe no lgua'a lsaquə'ən gwyeɉṉi'alažə'əle,
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Na' žlac chaše' latɉə dašən' de'e x̱axta'ocho ca' gwso'one' to yo'o de lachə' gan' ža' yeɉ ta'a ca' gan' nyoɉ ḻei c̱hega'aque'enə'. Na' gwso'one'en con can' gož Diozən' de'e Moisezən' na' con can' blo'ine' ḻe'.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 De'e x̱axta'ocho ca' boso'osa'ate' yo'o de'e lachə' c̱hega'aque'enə' na' yeɉ ta'a ca' gan' nyoɉ ḻei c̱hechonə' con ga ɉa'aque', gwzolaozən tyemp c̱he de'e Moisezən' na' gwzelaon tyemp c̱he de'e Rei Dabin'. Na' gwde got de'e Moisezən' de'e Josuen' gwc̱he'e ḻega'aque' yežlyon' de'en ben Diozən' lyebe gwnežɉue' ḻega'aque', na' Diozən' bene' beṉə' ca' ža' yež ca' lao na'aga'aque' catə' gosə'ədiḻəlene' ḻega'aque'.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Na' Diozən' bebeine' de'e Rei Dabin', na' de'e Dabin' gone'ene' gone' to yo'odao' par Diozən', Dioz ben' ḻeczə gwyeɉṉi'alažə' de'e Jacobən' cana'ate.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Pero na' Diozən' bito be'e latɉə gon de'e Dabin' yo'oda'onə', sino de'e xi'iṉe' Salomonṉə' bene'en.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Na' bito əṉacho de que Diozən' ben' chnabia' doxenḻə zoe' do ḻo'o yo'o de'e chon beṉac̱hən', sino chac can' gwna Diozən' de'en bzoɉ to profet beṉə' be' xtiže'enə' cana' nan:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Nada' zoa' yoban' chnabia' na' guaquə gona' par nic̱h gaquə con bin' che'enda' lao yežlyon'.
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Nada' bena' yoguə'əte de'e zɉəde.
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 De'en cui chzenagle, de'en cui cheɉḻe'ele ḻo'o la'ažda'olen' naquəchguale beṉə' žod can' gwsa'ac de'e x̱axta'ocho ca'. Cuiczə chzenagle c̱he Spirit c̱he Diozən'.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 De'e x̱axta'ocho ca' ḻeczə boso'oc̱hi' boso'osaque'e de'e profet ca' beṉə' ca' gwso'e xtižə' Diozən' cana' na' gwso'ote' ḻega'aque' catə'ən gwso'e dižə' can' seḻə' Diozən' Xi'iṉe'enə' ben' naquə ḻe'ezelaogüe beṉə' güen. Na' catə' bide'enə' le'e əbdelene' lao na' beṉə' ca' gwso'ote'ene'.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Ḻa'aṉə'əczə nombi'ale ḻein de'en bnežɉw angl ca' de'e Moisezən' cana', bitoczə chzenagle c̱hei.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Na' catə' Estebanṉə' gože' ḻega'aque' ca' ḻechguaḻe besə'əloque' xte gwsa'oxoɉə leyga'aque'enə'.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Pero na' Estebanṉə' chnabi'achgua Spirit c̱he Diozən' ḻe', bcos laogüe'en chgüiachgüe' yobalən' na' ble'ine' yeḻə' chey che'eni' c̱he Diozən' na' ble'ine' zecha Jeso'osən' cuit Diozən' chnabi'e txen len ḻe'.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Nach Estebanṉə' gwne': ―Ḻe'e ggüiašc nḻa'axeɉə yoban' na' nḻa' zecha Jeso'osən' ben' golɉə beṉac̱h cuit Diozən' chnabi'e txen len ḻe'.
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Nach beṉə' ca' zɉənžaguən' chso'osya'adie' na' boso'oseyɉw nagga'aque'enə' nach tši'izə ɉa'acdoe' gan' ze' Estebanṉə'.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Nach gosə'əbeɉe' Estebanṉə' fuerlə syodan' na' boso'ošiže'ene' yeɉ. Na' beṉə' ca' boso'ošižə ḻe' yeɉən' boso'onežɉo xaga'aquen' de'en zɉənchele'enə' to beṉə' güego' beṉə' le Saul par nic̱h gwdape'en.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Na' žlac choso'ošiže'e Estebanṉə' yeɉən', Estebanṉə' bene' orasyonṉə' gwne': ―X̱ana' Jeso'os, bezi' nada' yoban'.
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Nach bzo xibe' lao yon' na' gwṉe' zižɉo gwne': ―X̱ana' bito gwnežɉo' castigw c̱he beṉə' quinga de'en bagwso'onene' nada'.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.