Atos 7
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NVT
1 Nach ben' naquəch bx̱oz əblaonə' gože' Estebanṉə': ―¿Enaquən ca nga chəsə'əna beṉə' quinga?
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Nach Estebanṉə' gože' ḻega'aque': ―Le'e beṉə' golə na' le'e beṉə' xcuidə', ḻegwzenag c̱hia' len to c̱hopə de'e əṉia' le'e. Diozən' ben' naquə ḻe'ezelaogüe beṉə' zaque'e bloe' laogüe' de'e x̱axta'ocho Abraanṉə' catə'ən gwzoe' Mesopotamian' antslə ze'e žɉəsoe' Aranṉə'.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Na' Diozən' gože'ene': “Bchoɉ lažo'onə' na' ladɉo beṉə' famiḻy c̱hio' na' gwyeɉ ɉəso' latɉə gan' gwlo'ida' le'.”
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Nach de'e Abraanṉə' bchoɉe' gan' ža' beṉə' Caldea ca' na' ɉəsoe' Aranṉə'. Na' bžin ža got de'e x̱e'enə' na' gwdechlə Diozən' gwc̱he'e de'e Abraanṉə' nga gan' zocho.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Diozən' bito bnežɉue' de'e Abraanṉə' yežlyonə' gaquən c̱he', ni to pedas da'ozən', sino bene' lyebe de que gaquən c̱he beṉə' ca' ze'e za'ac lao dia c̱he'enə' catə' bagote', ḻa'aṉə'əczə cui no xi'iṉe' ṉe'e so catə'ən gož Diozən' ḻe' ca'.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Nach Diozən' ḻeczə gože'ene' de que xi'iṉ dia c̱he'enə' žɉəsə'ənite'e laž beṉə' zitə' tap gueyoa iz gan' əsa'aque' esclabos na' yesə'əžaglaochgüe'.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Nach Diozən' gože'ene': “Nada' gwnežɉua' castigw c̱he ṉasyonṉə' gan' so'one' xi'iṉ dia c̱hio' ca' esclabos na' gona' ca yesyə'əchoɉ xi'iṉ dia c̱hio'onə' na' da'aque' əso'elaogüe'e nada' nga.”
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Nach Diozən' bene' lyebe len de'e Abraanṉə' de que gone' güen len xi'iṉ dia c̱he'enə'. Na' bene' mendad so Abraanṉə' to señy de'en ne' sirconsision, ḻe' na' len beṉə' byo ca' za'ac lao dia c̱he'enə' par gacbia' de que chse'eɉḻe'e c̱he lyebe de'en bene'enə'. De'e na'anə' catə' golɉə xi'iṉe' Isaaquən' bzo'ebo' señyən' to xmanzebo', na' ḻeczə can' ben de'e Isaaquən' catə' golɉə xi'iṉe' Jacobən'. Na' ca'aczə ben de'e Jacobən' len de'e xi'iṉe' ca' šižiṉnə' beṉə' ca' gwsa'ac šižiṉ dia c̱he chio'o beṉə' Izrael.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 Na' xi'iṉ de'e Jacobən' be'en le Jwse, beṉə' biše'e ca' gwsa'acxi'ine' ḻe' na' gwso'ote'ene' gosə'əzi' beṉə' Egipto ca' ḻe'. Pero Diozən' gwzoe' len Jwsen'.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Na' goclene'ene' na' bebeɉe'ene' lao yoguə'əḻoḻ de'en bžaglaogüe'enə'. Na' Diozən' bene' par nic̱h de'e Rei Faraonṉə' ben' chnabia' Egipton' bebeine' ḻe' na' gwleɉe' ḻe' par goque' goberṉador c̱he Egipton' na' Faraonṉə' bzo'ene' bgüia bye' ližen'.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Na' gwche' to bgüin doxen Egipton' na' ḻeczə can' goquə Canaanṉə' na' de'e x̱axta'ocho ca' bito besə'əželene' de'e əsa'ogüe' na' besə'əžaglaochgüe'.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Pero na' bžin ža bene de'e Jacobən' rsonṉə' de trigw Egipton' na' bseḻe'e de'e x̱axta'ocho ca' tši'i ɉəsə'əxi'en.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Na' bec̱hop ši'i ɉa'aque' catə' ben Jwsen' ca besyə'əyombia' beṉə' biše'e ca' ḻe', na' gwṉeze Faraonṉə' ca zɉənaquə famiḻy c̱he Jwsen'.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Na' Jwsen' bene' mendad žɉəsyə'əxi'e x̱aga'aque' Jacobən' na' yoguə'əḻoḻ bišə' lɉuežɉe' ca', naquə ca do gyonšino'e.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Can' goquə gwyeɉ Jacobən' Egipton' na' Egipto na' gote', na' ḻeczə na' gwsa'at xi'iṉe' ca' beṉə' ca' zɉənaquə x̱axta'ocho.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Na' gwdechlə besyə'əyo'e cuerp c̱hega'aque'enə' na' ɉəsyə'əcuaše'ene' to ḻo'o bloɉ ba gan' nzi' Siquem, to yežlyo de'en gwxi' Abraanṉə' de'en gwso'otə' xi'iṉ Amor beṉə' Siquem.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 Na' catə' bazon əžin tyemp əgwnežɉo Diozən' ḻega'aque' yežlyon' can' bene' lyebe len de'e Abraanṉə', bazda chan beṉə' Izrael ca' ža' laž beṉə' Egipto ca'.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Na' ca' chac beža' rei c̱he Egipton' na' rei cobən' bito gwṉezene' can' goquəlen Jwsen' ṉasyon Egipton'.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Na' rei nga gwdilɉlaže'e bin' əbde'ine' par bene' mal len de'e x̱axta'ocho beṉə' Izrael ca', na' bene' mendad žɉəsə'əcho'on xi'iṉga'aque'enə' par nic̱h yenit dianə'.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Na' ca tyempən' golɉə de'e Moisezən' na' bebei Diozən' ḻe' na' x̱axne'enə' bosyo'osc̱ha'ogüe' ḻe' šoṉə bio'.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Pero na' bžin ža benən byen ɉəsə'əcho'one'ebo', na' xi'iṉ rein' to no'olə beželene'ebo' na' beyo'ebo' liže'enə' bosc̱ha'ogüe'ebo' ca xi'iṉe'.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Ca' goquən' bsed de'e Moisezən' tcho'a tšao' yeḻə' sin' c̱he beṉə' Egipto ca', na' bene' de'e zaque'e na' be'e dižə' de'e zaque'e.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 Na' c̱hoa ize de'e Moisezən' catə' gwnan žɉəlaṉe'e beṉə' Izrael gwlaž c̱he' ca'.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Na' ɉəle'ine' to beṉə' Egipton' chc̱hi' chsaque'e to beṉə' Izraelən', na' goclene' beṉə' Izraelən' na' bete' beṉə' Egipton'.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 De'e Moisezən' bene' xbab se'eɉni'i beṉə' Izrael gwlaž c̱he' ca' de que Diozən' gaquəlene'ene' par yosle' ḻega'aque' lao na' beṉə' Egipto ca', pero na' bito gwse'eɉni'i beṉə' Izrael ca'.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Na' beteyo gosə'ədiḻə c̱hopə beṉə' Izrael ca' entr ḻega'acze'. Na' bžin de'e Moisezən' goquene' gone' par nic̱h yenite'e binḻo, na' gože' ḻega'aque': “¿Bixc̱hen' chdiḻəlen lɉuežɉle ca' entr beṉə' gwlažzle?”
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Nach ben' napə doḻə'ənə' bžigue'e de'e Moisezən' ca'aḻə gože'ene': “¿No gwna le' gaco' beṉə' gwnabia' par gono' yeḻə' jostis c̱heto'onə'?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Elezə che'endo' goto' nada' can' beto' beṉə' Egipton' ṉeɉen'?”
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 — ausente —
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 — ausente —
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Na' catə' ble'i de'e Moisezən' can' chaquən' bebanene', nach bgüigue'e yelatə' par ble'iša'ogüe'ene' na' benene' choḻgüiž X̱ancho Diozən' ḻe' che'ene':
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Nada' naca' Dioz na' de'e x̱axta'ogo'o Abraanṉə', Isaaquən' na' Jacobən' gwso'elaogüe'e nada'.” De'e Moisezən' bžebe', caguə cheyaxɉene' əggüie'.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Na' gož X̱anchon' ḻe': “Gwlec̱hɉ xelo'onə' par gapo' nada' respet la' latɉə gan' zecha'onə' naquən c̱hia'.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Nada' ble'ida' yeḻə' yašə' yeḻə' zi'inə' chde ṉasyon c̱hia' Izraelən' Egipton' na' babenda' can' chso'onyašə'əga'aque'. De'e na'anə' gaquəlenga'aca'ane'. Da nic̱h əseḻa'a le' Egipton'.”
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Diozən' gože'ene' ca' ḻa'aṉə'əczə antslə beṉə' Izrael ca' cui gosə'əzi'e c̱he' na' gwse'ene': “¿No gwna le' gaco' beṉə' gwnabia' par gono' yeḻə' jostis c̱heto'?” Diozən' bseḻe'e de'e Moisezən' par gwnabi'e de'e x̱axta'ocho ca' na' par nic̱h bebeɉe' ḻega'aque' lao na' beṉə' Egipto ca', na' angl c̱he Diozən' ben' gwyo'o ḻo'o yi' beḻən' gwzoe' goclene'ene'.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Na' de'e Moisezən' bebeɉe' ḻega'aque' Egipton' bene' zan miḻagr na' bichlə de'e zaquə' yebanecho Egipton', na' nisdao' Exṉan' na' latɉə dašən' lao c̱hoa iz.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Na' de'e Moisez na'anə' gože' de'e x̱axta'ocho ca': “X̱ancho Diozən' seḻe'e yeto beṉə' lao dia c̱hele par güe'elene' le'e xtiže'enə' can' bseḻe'e nada'. C̱he be'enan' əgwzenagle.”
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 De'e Moisezən' gwzoe' len de'e x̱axta'ocho ca' latɉə dašən'. Na' anglən' be'elene' ḻe' dižə' lao ya'a Sinain' gože' ḻe' dižə' de'e zaquə' əgwzenagcho c̱hei na' de'e cui te c̱hei. Na' de'e Moisezən' bzeɉni'ine'en de'e x̱axta'ocho ca' zɉəndopə zɉənžag gaḻə'əzə ya'anə'. na' Moisezən' bzoɉe' dižə'ənə' par chio'o.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 Pero na' de'e x̱axta'ocho ca' bito boso'ozenague' c̱he de'e Moisezən', boso'ozo'ene' ca'aḻə. Gwse'enene' žɉəya'aque' Egipton'.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Na' lao zda de'e Moisezən' lao ya'a Sinain', gwse'e beṉə' biše'e Ronṉə': “Ben lgua'a lsaquə' de'en šeɉṉi'alažə'əcho, de'e yesə'əbialao lao chio'o tnezən'. La' ca naquə Moisezən' ben' bebeɉ chio'o Egipton' cuili bin' bagoc c̱he'.”
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Nach gwso'one' to me'e go'oṉ dao' de or na' gwso'ote' no bia yix̱ə' par gwso'elaogüe'eb na' gwnite'e chesyə'əbeine' len de'en gwso'one' len ṉi'a na'aga'aque'enə'.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 De'e na'anə' Diozən' gwleɉyic̱hɉe' ṉasyon Izraelən' na' be'e latɉə gwse'eɉṉi'alaže'e bgüižən', bio'onə' na' belɉw ca'. Na' nyoɉ de'en gwna Diozən' can' gwso'one' nan:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Benḻe no lgua'a lsaquə'ən gwyeɉṉi'alažə'əle,
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Na' žlac chaše' latɉə dašən' de'e x̱axta'ocho ca' gwso'one' to yo'o de lachə' gan' ža' yeɉ ta'a ca' gan' nyoɉ ḻei c̱hega'aque'enə'. Na' gwso'one'en con can' gož Diozən' de'e Moisezən' na' con can' blo'ine' ḻe'.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 De'e x̱axta'ocho ca' boso'osa'ate' yo'o de'e lachə' c̱hega'aque'enə' na' yeɉ ta'a ca' gan' nyoɉ ḻei c̱hechonə' con ga ɉa'aque', gwzolaozən tyemp c̱he de'e Moisezən' na' gwzelaon tyemp c̱he de'e Rei Dabin'. Na' gwde got de'e Moisezən' de'e Josuen' gwc̱he'e ḻega'aque' yežlyon' de'en ben Diozən' lyebe gwnežɉue' ḻega'aque', na' Diozən' bene' beṉə' ca' ža' yež ca' lao na'aga'aque' catə' gosə'ədiḻəlene' ḻega'aque'.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Na' Diozən' bebeine' de'e Rei Dabin', na' de'e Dabin' gone'ene' gone' to yo'odao' par Diozən', Dioz ben' ḻeczə gwyeɉṉi'alažə' de'e Jacobən' cana'ate.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Pero na' Diozən' bito be'e latɉə gon de'e Dabin' yo'oda'onə', sino de'e xi'iṉe' Salomonṉə' bene'en.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Na' bito əṉacho de que Diozən' ben' chnabia' doxenḻə zoe' do ḻo'o yo'o de'e chon beṉac̱hən', sino chac can' gwna Diozən' de'en bzoɉ to profet beṉə' be' xtiže'enə' cana' nan:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Nada' zoa' yoban' chnabia' na' guaquə gona' par nic̱h gaquə con bin' che'enda' lao yežlyon'.
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Nada' bena' yoguə'əte de'e zɉəde.
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 De'en cui chzenagle, de'en cui cheɉḻe'ele ḻo'o la'ažda'olen' naquəchguale beṉə' žod can' gwsa'ac de'e x̱axta'ocho ca'. Cuiczə chzenagle c̱he Spirit c̱he Diozən'.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 De'e x̱axta'ocho ca' ḻeczə boso'oc̱hi' boso'osaque'e de'e profet ca' beṉə' ca' gwso'e xtižə' Diozən' cana' na' gwso'ote' ḻega'aque' catə'ən gwso'e dižə' can' seḻə' Diozən' Xi'iṉe'enə' ben' naquə ḻe'ezelaogüe beṉə' güen. Na' catə' bide'enə' le'e əbdelene' lao na' beṉə' ca' gwso'ote'ene'.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Ḻa'aṉə'əczə nombi'ale ḻein de'en bnežɉw angl ca' de'e Moisezən' cana', bitoczə chzenagle c̱hei.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Na' catə' Estebanṉə' gože' ḻega'aque' ca' ḻechguaḻe besə'əloque' xte gwsa'oxoɉə leyga'aque'enə'.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Pero na' Estebanṉə' chnabi'achgua Spirit c̱he Diozən' ḻe', bcos laogüe'en chgüiachgüe' yobalən' na' ble'ine' yeḻə' chey che'eni' c̱he Diozən' na' ble'ine' zecha Jeso'osən' cuit Diozən' chnabi'e txen len ḻe'.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Nach Estebanṉə' gwne': ―Ḻe'e ggüiašc nḻa'axeɉə yoban' na' nḻa' zecha Jeso'osən' ben' golɉə beṉac̱h cuit Diozən' chnabi'e txen len ḻe'.
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Nach beṉə' ca' zɉənžaguən' chso'osya'adie' na' boso'oseyɉw nagga'aque'enə' nach tši'izə ɉa'acdoe' gan' ze' Estebanṉə'.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Nach gosə'əbeɉe' Estebanṉə' fuerlə syodan' na' boso'ošiže'ene' yeɉ. Na' beṉə' ca' boso'ošižə ḻe' yeɉən' boso'onežɉo xaga'aquen' de'en zɉənchele'enə' to beṉə' güego' beṉə' le Saul par nic̱h gwdape'en.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Na' žlac choso'ošiže'e Estebanṉə' yeɉən', Estebanṉə' bene' orasyonṉə' gwne': ―X̱ana' Jeso'os, bezi' nada' yoban'.
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Nach bzo xibe' lao yon' na' gwṉe' zižɉo gwne': ―X̱ana' bito gwnežɉo' castigw c̱he beṉə' quinga de'en bagwso'onene' nada'.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.