Atos 15

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ca tyempən' to c̱hopə beṉə' gwsa'ac Jodean' besə'əžine' Antioquian' na' gosə'əzolaogüe' boso'osed boso'olo'ine' beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən' de que cheyaḻə' yesə'əzoe' señy de'en ne' sirconsisionṉə' can' na ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən' par nic̱h cui žɉəya'aque' lao yi' gabiḻən'.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pero Pabən' len Bernaben' gwsa'acyože' beṉə' Jodea ca' de'en choso'osed choso'olo'ine' ca'. Nach beṉə' Antioquia ca' beṉə' ca' bachso'onḻilažə' Jesocristən' gosə'əc̱hoglaogüe'en de que Pabən' len Bernaben' na' len yeto c̱hopə beṉə' lɉuežɉga'aque' ca' əžɉa'aque' Jerosalenṉə' par žɉəsyə'ənite'e yeḻə' goxi'a len apostol ca' na' beṉə' golə blao c̱he beṉə' chso'onḻilažə' Jesocristən' Jerosalenṉə' naclə cheyaḻə' so'one' c̱he de'en choso'osed choso'olo'i beṉə' ca'.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Nach beṉə' ca' chəsə'ədopə chəsə'əžag chso'elaogüe'e Jesocristən' boso'oseḻe'e ḻega'aque' əžɉa'aque' Jerosalenṉə'. Na' gosə'ədie' Fenisia na' Samaria na' gwso'elene' beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən' dižə' de que ca naquə beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael baboso'oša' yic̱hɉla'ažda'oga'aque'enə' par choso'ozenague' c̱he Diozən'. Nach beṉə' Fenisia ca' na' beṉə' Samaria ca' besyə'əbeichgüeine'.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Na' catə' besə'əžin Pabən' len Bernaben' Jerosalenṉə' beṉə' ca' chəsə'ədopə chəsə'əžag chso'elao' Jesocristən' nach beṉə' golə beṉə' blao c̱hega'aque' ca' na' apostol ca' besə'əšaglaoga'aque'ene' choso'oguape' ḻega'aque' diox. Nach Pabən' len Bernaben' gwse'e ḻega'aque' yoguə'əḻoḻ can' bagoclen Diozən' ḻega'aque'.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Na' baḻə beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən' zɉənaque' beṉə' fariseo nach gosə'əzože'e gosə'əne': —Ca naquə beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən', cheyaḻə' ṉitə'əga'aque' señy de'en ne' sirconsisionṉə' na' cheyaḻə' so'one' can' na ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən' ḻa'aṉə'əczə cui zɉənaque' beṉə' Izrael.
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Nach besə'ədobə apostol ca' na' beṉə' golə blao ca' par boso'oxi'e naclə gaquəczən'.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Sša bagoc chso'e dižə' catə'əczla gwzoža' Bedən' gože' ḻega'aque': —Beṉə' bišə', le'e ṉezczele de que cana'ate gwleɉ Diozən' nada' par ɉətix̱ɉui'a dižə' güen dižə' cobə c̱he Jesocristən' len beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael nic̱h gwso'onḻilaže'ene'.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Na' ca naquə Diozən' ža, nombi'e yic̱hɉla'aždao' yoguə'əḻoḻte beṉə'. Na' de'en bseḻe'e Spirit c̱he'enə' zon ḻo'o yic̱hɉla'aždao' baḻə beṉə' cui zɉənaquə beṉə' Izrael can' zon ḻo'o yic̱hɉla'aždao' chio'o, blo'ine' chio'o de que chazlaže'e can' chso'onḻilaže'e Jesocristən'.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Na' bito ṉacho de que nža' bene' len chio'o na' nža' chone' len ḻega'aque', sino beya'a beyibcze' la'aždaoga'aque'enə' catə'ən gosə'əzolaogüe' chso'onḻilaže'e Jesocristən'.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Na' ža, ¿bixc̱hen' cui cheɉḻe'ele c̱he de'en bagož Diozən' nada'? ¿Bixc̱hen' chonḻene' prueb šə ḻeine' can' ne'enə'? Chene'ele gonḻe byen yesə'ənao beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael costombr c̱hecho ca'. Tant zdebə zɉənaquən xte ni chio'o na' ni x̱axta'ocho ca' cui goquə so'one' yoguə'əḻoḻ can' nanṉə'.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 De'e na'anə' bito naquən güen ye'ega'acchone' yesə'ənaogüe' costombr ca', c̱hedə' cuin X̱ancho Jeso'osən' babene' par nic̱h cui žɉəya'aque' lao yi' gabiḻən' laogüe de'en nži'ilaže'e ḻega'aque' ca'aczən' babene' len chio'o, na' bito ṉacho de que zaquə'əcho par bene' ca' len yoguə'əḻoḻcho.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Nach yoguə' beṉə' ca' ndopə nžaguən' gwnite'e žizə par boso'ozenague' gwsoe' Bernaben' len Pabən' dižə' ca naquə ben Diozən' par nic̱h gwso'one' miḻagr na' yeziquə'əchlə de'e zaquə' yebanecho entr beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Na' catə' beyož gwsoe' Bernaben' len Pabən' dižə'ənə', lao ṉe'e nitə' beṉə' ca' žizə gwzoža' Jacobən' gože' ḻega'aque': —Beṉə' bišə' ḻe'e gwzenag dižə' nga gua'a.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Simon Bedən' bac̱h be'e dižə' can' babloe' Diozən' yeḻə' guac c̱he'enə' len beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael na' can' bagwleɉe' baḻe' par chso'elaogüe'ene'.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Na' de'en chon Diozən' ca' chotiḻən de'e ca' boso'ozoɉ profet ca' beṉə' ca' gwso'e xtižə' Diozən' cana' can' na de'e nga:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Te na' yida' de'e yoblə na' gona' par nic̱h ṉabia' xi'iṉ dia c̱he de'e Rei Dabin',
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Na' zan beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael so'onḻilaže'e nada' X̱anga'aque'.
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Can' gwna X̱ancho Diozən', ben' chzeɉni'i chio'o can' gaquə dezd ža gwlasda'ote.
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Na' laogüe de'en nyoɉ Xtiže'enə' nan ca', nada' əchnia' le'e de que cabi cheyaḻə' gonecho beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael bichlə zed, beṉə' ca' bagosə'əbeɉyic̱hɉ costombr c̱hega'aque'enə' de'en gosə'ənaogüe' par chso'onḻilaže'e Diozən'.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Con gwzoɉga'acchone' ye'ega'acchone' de que bito sa'ogüe' no yeḻə' guao de'en chəsə'əne' naquən c̱he lgua'a lsaquə'ən chse'eɉṉi'alažə' beṉə', na' bito sa'ogüe' bia ca' chso'ote' choso'ošoque' do lba'abən', na' bito sa'ogüe' chen c̱hega'acobən'. Na' bito yesə'əzolene' no'olə cui naquə no'ol c̱hega'aque' na' nic no'ol ca' yesə'əzolene' beṉə' cui naquə be'en c̱hega'aque'.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Dezd gwlalte nitə' beṉə' to to syodan' choso'ozeɉni'ine' can' na ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən', na' choso'olabe'en ḻo'o yo'odao' əblao c̱hechon' yoguə' ža dezcanz. De'e na'anə' cheyaḻə' goncho mendad so'on beṉə' ca' cui zɉənaquə beṉə' Izrael ca cui əsa'aque beṉə' ca' chəsə'ənao de'en na ḻein' de que malən' chso'on beṉə' ca'.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Na' apostol ca' len beṉə' golə blao ca' na' yeziquə'əchlə beṉə' ca' chəsə'ədopə chəsə'əžag chso'elaogüe'e Jesocristən' gwsa'azlaže'e can' gwna Jacobən', na' boso'oxi'e əchoɉ c̱hopə beṉə' entr ḻega'aque' par əžɉa'aclene' Pabən' len Bernaben' Antioquian'. Nach gosə'əbeɉe' Jodas Barsabasən' na' Silasən' beṉə' zɉənaquə beṉə' blao entr beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən' Jerosalenṉə'.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Na' boso'ozoɉe' to cart de'e gwso'ox̱ə' beṉə' ca' na' ḻe'e cartən' gwse'e ḻega'aque':
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Bagwṉezeto' de que to c̱hopə beṉə' besə'əchoɉ entr neto' babla'aque' gan' nitə'əlen' chso'one' šeɉlažə'əle len dižə'ən baboso'oc̱hix̱ə boso'oṉize' yic̱hɉla'ažda'olen' chəsə'əne' de que cheyaḻə' sole señy de'en ne' sirconsisionṉə' na' gonḻe yoguə'əḻoḻ can' na ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən'. Bito ṉezeto'onə' gwsa'aque' na' caguə mendad c̱heto'onə' bedəsə'əyeže' le'e ca'.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Topə txen naquəto' gwyazlažə'əto' gwleɉto' c̱hopə beṉə' quinga chseḻə'əga'acto'one' gan' nitə'əlen' len apostol ca' chacchgüeito' c̱hei Bernaben' na' Pabən'.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 La' ḻega'aque' baboso'osanḻažə' yeḻə' mban c̱hega'aque'enə' par chso'one' xšin X̱ancho Jesocristən'.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Chseḻə'əto' Jodasən' na' Silasən' na' ḻega'aque' yoso'ozeɉni'ine' le'e dižə' cho'a c̱he yoguə' de'en nato' ḻe'e cart nga.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Chazlažə'əto' de'en babzeɉni'i Spirit c̱he Diozən' neto' de'en əṉato' cui gonḻe, na' de'e ca' chonən byen cui gonḻe zɉənaquə tapzən.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Bito cheyaḻə' gaole yeḻə' guao de'en chəsə'əne' c̱he lgua'a lsaquə'ən chse'eɉṉi'alažə' beṉə'. Na' bito gaole bia ca' chso'ote' choso'ošoque' do lba'abən'. Na' bito gaole chen c̱hega'acobən'. Na' bito solenḻe no'olə cui naquə no'ol c̱hele na' nic no'olən' solene' beṉə' cui naquə be'en c̱he'. Šə bito chonḻe de'e quinga chonto' mendad cui gonḻe, güenṉə' gonḻe šə ca'. De'e na'azən' chzoɉto' ḻe'e cart nga.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Nach boso'ozei beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən' apostol ca' na' beṉə' ca' yec̱hopə dižə' nach gwsa'aque' əzɉa'aque' Antioquian'. Na' catə' besə'əžine' Antioquian' bosyo'otobe' yoguə' beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən' na' boso'onežɉue' ḻega'aque' cartən' zɉənox̱e'enə' par boso'olabe'en.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Na' beyož boso'olabe' cartən' besyə'əbeine' ca naquə consejw de'en nyoɉ ḻe'inə'.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Na' ca naquə Jodasən' na' Silasən' ḻeczə choso'ozenene' beṉə' bi de'en bagož Diozən' ḻega'aque'. Nach gwso'elene' beṉə' Antioquia ca' dižə' na' boso'otipe' lažə'əga'aque' par nic̱h ṉitə'ətezə ṉite'e so'onḻilaže'e Jesocristən'.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Zan ža gwnite'e Antioquian' na' catə' bžin ža par yesa'aque' žɉəya'aque' gan' nitə' beṉə' ca' boso'oseḻə' ḻega'aque', beṉə' Antioquia ca' boso'ozeine' ḻega'aque' dižə' gwse'e de que to šao' to güen yesyə'əžine'.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Pero na' ca naquə Silasən' gwc̱hoglaže'e yega'aṉe' na'azə.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Nach ḻeczə Pabən' len Bernaben' gwnitə'əcze' Antioquia na'azə, na' txen len zan beṉə' Antioquia ca' boso'osed boso'olo'ine' beṉə' xtižə' Diozən' na' boso'ozeɉni'ine' ḻega'aque' bi zeɉen.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Na' catə' bagwde to tyemp Pabən' gože' Bernaben': —Šeɉcho yoguə'əḻoḻ syoda ca' gan' bac̱h ɉtix̱ɉue'echo xtižə' X̱ancho Jesocristən' par zɉəyecho nac chsa'ac beṉə' ca' chso'onḻilažə'ənə'.
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Nach Bernaben' goclaže'e yesə'əc̱he'e Juan ben' ḻeczə le' Marcos.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Pero Pabən' bene' xbab bito naquən güen yesə'əc̱he'ene', c̱hedə' Juan Marcosən' gwleɉyic̱hɉe' ḻega'aque' Panfilian', bito bega'aṉlene' ḻega'aque' par so'one' xšin Diozən'.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Na' gotə' to bžaš gual entr Pabən' na' Bernaben' xte gosə'əbeɉyic̱hɉ lɉuežɉga'aque'. Bernaben' gwze'e gwc̱he'e Marcosən' gwso'e to ḻo'o barcw par ɉa'aque' C̱hipren'.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Nach Pabən' gwze'e gwc̱he'e Silasən', na' beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən' Antioquian' gosə'əṉabe' lao X̱ancho Diozən' gaquəlene' Pabən' na' Silasən' gatə'ətezə žɉa'aque'.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Nach Pabən' len Silasən' gosə'ədie' Sirian' na' Silisian' par boso'otipe' lažə' beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən' to to yež.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.