2 Coríntios 12
Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs VC
1 Chonən byen gua'a dižə' c̱he cuina' ḻa'aṉə'əczə cui gaquəlenən nada'. Na' gua'a dižə' c̱he baḻə de'en bable'idaogüe'eda' na' c̱he baḻə de'en babzeɉni'i X̱ancho Jesocristən' nada'.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 — ausente —
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Con ṉezda' de que bžina' mer gan' zo Diozən' na' benda' chsoe' beṉə' ca' ža' na' dižə' de'e cui chsa'ac beṉac̱hən' yežlyo nga na' naquən dižə' de'en cui de lsens əgwzeɉni'ida' beṉə'.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Žalə' nan c̱hia' güe'elao' cuina' güe'elao' cuina' de'en baben Diozən' len nada'. Pero con gua'a dižə' c̱he de'e ca' choso'olo'e' can' bito zaca'a bi gona' žalə' cui zo Diozən' len nada'.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Žalə' gua'a dižə' ca mban' baben Diozən' len nada' catə'ən gwya'a yoban' naquən dižə' ḻi, pero so'onḻɉa beṉə' xbab de que naquəcha' beṉə' zaque'e mazəchlə can' naca'. Bito gue'echa' dižə' c̱he de'enə' c̱hedə' la' che'enda' yoguə' beṉə' so'one' xbab c̱hia' segon bin' chəsə'əle'ine' chona' na' segon can' chyix̱ɉui'a xtižə' Diozən'.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Diozən' bito chene'ene' gon cuina' xen por ni c̱he de'e ca' ble'idaogüe'eda' na' de'e ca' bzeɉni'ine' nada' de'e cuiṉə' se'en yesə'əle'i yeziquə'əchlə beṉə'. De'e na'anə' bene' par nic̱h chžaglaogua' len to de'en chac c̱he cuerp c̱hia' nga. De'en chžaglaogua' len ḻen gwxaquə'əleben caczə ga cha'a to yešə'. Na' ḻechguaḻe chon gwxiye'en ca gaquəda' tolə de'en chac c̱hia' ca'. Dioz nan' chone' par nic̱h chac c̱hia' ca' nic̱h cui gona' xbab de que ḻechguaḻe zaca'a.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Šoṉ las gwṉabda' X̱ancho Cristən' gone' par nic̱h yega'a de'en chžaglaogua' len cuerp c̱hi'anə'.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Nach X̱anchon' gwne': “Bito gona' ca cuich əžaglaogo'. Con sotezə soa' gaquəlena' le'. Lezən de'en chyažɉdo'. Na' ca naquən' cui chac bi gono', nada' gaquəlena' le' len yeḻə' guac c̱hia'anə'.” Ca' gože' nada'. De'e na'anə' chebeiləda' cho'a dižə' can' cui chac bi gona', c̱hedə' de'en chac c̱hia' ca' chlo'en ca yeḻə' guaquən' napə Cristən' par chaclene' nada'.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 De'en chonḻilaža'a Cristən' chebeida' bitə'ətezə de'en chloe' can' chyažɉda' yeḻə' chaclen c̱he'enə'. Chebeida' catə' choso'ožia choso'onitə' beṉə' nada'. Chebeida' catə' chac faḻt bi de'en chyažɉda'. Chebeida' catə' choso'olagzeɉə choso'olagzidə beṉə' nada'. Chebeida' catə' bichlə de'e chžaglaogua'. Chebeida' c̱hedə' catə' chac c̱hia' ca' chaclench Cristən' nada' len yeḻə' guac c̱he'enə'.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Babenḻe byen bi'a dižə' c̱he cuina' ḻa'aṉə'əczə ṉezda' bitotec bi zaquə'ən güe'echo dižə'ən ca'. Žalə' le'e cho'ele dižə' de que nada' naca' beṉə' zaque'e, bito benən byen bi'a dižə' quinga. Ṉezda' bitobi zaca'a žalə' cui zo Diozən' len nada', pero ḻechguaḻe zaquə'əcha' cle ca beṉə' ca' banonele apostol c̱hele, beṉə' ca' chonḻe xen.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Diozən' bablo'e de que naca' doalɉe apostol c̱he'enə'. Bagoclene' nada' bguo'o bc̱heɉlaža'a bena' xšine'enə' entr le'e ḻa'aṉə'əczə de'e zan de'e bagoc c̱hia'. Goclene' nada' bena' xšine'enə' len yeḻə' guac c̱he'enə' na' ḻeczə len yeḻə' guac c̱he'enə' bena' miḻagr na' bichlə de'e zaquə' yesyə'əbane beṉə'.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Tozə ca güenṉə' bena' len le'e na' can' bena' len beṉə' ca' chəsə'ədopə chəsə'əžag chso'ela'ogüe'e Cristən' ga yoblə. ¿Echaquele bencha' güen len ḻega'aque' cle ca can' bena' len le'e de'en cui gwṉabda' le'e gonḻe nada' mantener? Ḻesi'ixen c̱hia' šə malən' bena'.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Bazoa' probnid par yida' dezlaṉa'a le'e de'e gwyoṉ lase. Na' catə' yida' bito gua'a latɉə gonḻe nada' mantener. Bito che'enda' goṉle nada' bi de'en de c̱hele, che'enda' gon cuinḻe lažə' na' Cristən'. Bito naquən par bidao' ca' so'ombo' mantener x̱axna'aga'acbo', sino x̱axna'aga'acbo' nan' cheyaḻə' so'one' ḻega'acbo' mantener.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ca'aczən' naquən len nada' ža, yebeida' əzanda' bitə'ətezə de'en de c̱hia' na' lente cuina' par gaquəlencha' le'e gwzenagle c̱he Cristən'. Ḻa'aṉə'əczə ḻechguaḻe chacda' c̱hele, pero nachle bitotec chaquele c̱hia'.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Baḻle chṉelaole c̱hia' nale de que chx̱oayaga' le'e de'en bito bi'a latɉə gonḻe nada' mantener parzə nic̱h cueɉəlana' mechən' de'en chtoble par gaquəlenḻe beṉə' bišə'əcho ca' zɉənaque' beṉə' yašə'.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 ¿Ecabi ṉezele bito bx̱oayaga' le'e len notə'ətezə beṉə' babseḻa'a gan' zolen'?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Gwṉeyoida' Titon' bide' bedəlaṉe'e le'e na' bseḻa'a beṉə' bišə'əchon' yeto len ḻe'. ¿Ecabi ṉezele de que bito bx̱oayag Titon' le'e? Na'alɉe ¿əcabi tozə can' chona' len can' bene'enə'? Na' can' che'enda' gaquəlena' le'e ca'aczən' gone'ene'.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 De repent chaquele cho'a dižə' quinga parzə nic̱h le'e cui gonḻe xbab de que chona' bi de'e mal. Pero caguə ca'anə'. Ṉezda' ngoda'a txen len Cristən' na' de que Diozən' ṉeze nḻe'ine' naquən' chona' na' bin' ənia'. De'e na'anə' cho'a dižə' quinga, beṉə' bišə' dao', par nic̱h chaquəlena' le'e.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Chžeba' əželda' šə bi de'en cui chonḻe güen can' che'enda' gonḻe catə'ən yida' gan' zolen', na' šə əželda' chonḻe de'e malən' bito šo'olažə'əle can' gona' castigw c̱helen'. Chona' xbab, c̱hexa šə chdiḻə chšašle na' chgue'i lɉuežɉle, o šə əchloc lɉuežɉle na' chonḻe parzə nic̱h gaquə güen c̱he cuinzle. Na' c̱hexa šə chṉele mal c̱he lɉuežɉle na' c̱hexa šə nacle beṉə' goc̱hitɉ dižə' o šə chon cuinḻe xen o šə ža'ale chac yazə.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Chžeba' de que catə'ən yida' dezlaṉa'a le'e zanḻe cuiṉə' cueɉyic̱hɉle ca de'en chgo'o xtole na' chbeɉyic̱hɉle be'en c̱hele o no'ol c̱hele par chzolenḻe beṉə' yoblə na' bitə'ətezəchlə yeḻə' zto' de'en chonḻe len cuerp c̱helen'. Na' Dioz c̱hia'an gone' par nic̱h yeto'ida' na' yegüi'inda' c̱he nolen' cui gwleɉyic̱hɉle de'e malən' chonḻe.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.