1 Tessalonicenses 2

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Le'e ṉezczele beṉə' bišə', catə'ən bedəlaṉə'əto' le'e na' gwdix̱ɉue'ito' le'e dižə' güen dižə' cobə c̱he Diozən' zochgua yeḻə' guac c̱he'enə' len neto'.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Ṉezele can' gwdi' gwxaquə'əto' Filiposən', can' boso'ožia boso'onitə' beṉə' ca' neto' lao gwdix̱ɉue'ito' c̱he Jesocristən'. Pero na' Diozən' bene' ca cui bžebto' gwdix̱ɉue'ito' le'e dižə' güen dižə' cobə c̱he'enə' ḻa'aṉə'əczə de'e zan de'e besə'əžon par c̱hix̱ɉue'eto'on.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 De'en chatə'əyoito' le'e gwzenagle c̱he Diozən', bito ṉacho chonto' clelə na' nic chzelažə'əto' gonto' bi de'e mal, na' nic chene'eto' əx̱oayagto' le'e.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Diozən' ṉezene' de que zotezə zoto' chzenagto' c̱he', na' de'e na'anə' gwleɉe' neto' par chyix̱ɉue'eto' dižə' güen dižə' cobə c̱he'enə'. Ca' chaquən' chzeneto'on le'e. Chyix̱ɉue'ito'on le'e caguə par nic̱h yebei beṉə' de'en chonto' na'anə', sino par nic̱h yebei Diozən' can' chonto'onə'. Ḻe' ṉezene' yoguə'əte xbab de'en yo'o ḻo'o yic̱hɉla'ažda'ochon'.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Ṉezele can' chonto', ni šlinzə cuiṉə' gwpeito' le'e len dižə' de'en cho'eto'onə', na' niqueṉə' x̱oayagto' le'e par nic̱h goṉle neto' bi de'en de c̱hele. Cuin Diozən' ṉezene' de que can' naquən.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Na' nic chyilɉlažə'əto' naclə gonto' par nic̱h əso'elao' beṉə' neto'. Nique əṉacho chene'eto' par nic̱h le'e güe'ela'ole neto', na' nic chene'eto' yeziquə'əchlə beṉə' əso'ela'ogüe'e neto'. Zaquə'əto' par gonto' ca gwzenagle c̱heto' la fuers por ni c̱he de'en bseḻə' Cristən' neto' par cho'eto' xtiže'enə', pero bito chonto' ca gwzenagle c̱heto' la fuers.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Nži'ito' le'e caczə nži'i to no'olə xi'iṉe' bi'i chosgol chosc̱ha'ogüe'.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Na' de'en chaqueto' c̱hele, cho'elento' le'e dižə' güen dižə' cobə c̱he Diozən'. Na' caguə de'e na'azən' chonto', sino ḻeczə chsanḻažə' cuinto' chonto' xte ga zelao chzaque'eto' par chaclento' le'e c̱hedə' chaqueto' c̱hele.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Za'alažə'əczle beṉə' bišə', catə'ən gwzoto' len le'e ḻechguaḻe bento' žin xte ɉx̱aque'eto' par ben cuinto' mantener. Bento' žin teža na' do še'elə par nic̱h cui bi gast əbzoto' le'e. Can' bento' gwdix̱ɉue'ito' le'e dižə' güen dižə' cobə c̱he Diozən'.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Txenczən' nacle len Diozən' ṉezele ca güenṉə' bento' catə'ən gwzolento' le'e chonḻilažə'əle Jesocristən'. Benczəto' con can' chazlažə' Diozən'. Bento' par nic̱h ni to cui no gwna de que napəto' doḻə'.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Ṉezele can' gotə'əyoito' le'e gwzenagle c̱he Diozən' na' can' əbtipto' lažə' to tole can' chon to beṉə' byo len xi'iṉe'.
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 Bento' mendad de que gonšgaczle de'e güen can' cheyaḻə' gon chio'o bagwleɉ Diozən' par ṉabi'e chio'o na' par goṉe' chio'o yeḻə' bala'aṉ.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Bito chbezəto' cho'eto' yeḻə' chox̱cwlen c̱he Diozən' can' bzenagle xtiže'enə' catə'ən gwdix̱ɉue'ito'on le'e. Zacbe'iczele bito naquən xtižə' beṉac̱hən' sino naquən dižə' de'en chon Diozən' par cho'eto'. Na' de'en gwyeɉḻe'ele xtižə' Dioz na'anə' chša'an xbab de'en yo'o ḻo'o yic̱hɉla'ažda'olen'.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Beṉə' bišə', le'e bagoc c̱hele can' goc c̱he beṉə' ca' chəsə'ədopə chəsə'əžag cho'elaogüe'e Jesocristən' zan part Jodean', beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən' ca chio'o chonḻilažə'əchone'. Na' ḻe'egatezə ca' baboso'oc̱hi' boso'osaquə' beṉə' Izrael ca' beṉə' gwlaž c̱hega'aque' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən', na' can' boso'oc̱hi' boso'osaquə' beṉə' gwlaž c̱hele ca' le'e.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Beṉə' Izrael ca'anə' gwso'ote' X̱ancho Jeso'osən' can' gwso'ote' beṉə' ca' gwso'elene' ḻega'aque' xtižə' Diozən' cana'. Na' ḻeczə can' gwso'one' boso'olagzeɉə boso'olagzide' neto'. Na' xte ža ṉeža por de'e cui chazlažə' Diozən' chso'one', na' ḻeczə chso'one' contr yoguə'əḻoḻ beṉac̱hən'.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Beṉə' Izrael ca' choso'ožone' əgwzeɉni'ito' beṉə' cui zɉənaquə beṉə' Izrael bi de'en cheyaḻə' goncho par nic̱h cui yeyeɉcho lao yi' gabiḻən'. Can' chso'one' de'e na'anə' do tyemp choso'ozanch xtoḻə'əga'aque'enə'. Bagwc̱hoglao Diozən' c̱hega'aque' de que zeɉḻicaṉe yesə'əzi'e castigon'.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 — ausente —
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 — ausente —
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Zoto' lez sotezə sole gonḻilažə'əle X̱ancho Jesocristən'. Na' ḻeczə chebeito' can' chonḻilažə'əlene' ṉa'a. Na' catə'ən yide' yeto, soto' mbalaz güe'eto' dižə' can' chonḻen'.
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Le'e chonḻe ca si'ito' yeḻə' bala'aṉ na' le'e chonḻe ca zoto' mbalaz.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.