1 Tessalonicenses 2

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Le'e ṉezczele beṉə' bišə', catə'ən bedəlaṉə'əto' le'e na' gwdix̱ɉue'ito' le'e dižə' güen dižə' cobə c̱he Diozən' zochgua yeḻə' guac c̱he'enə' len neto'.
1 Porque vós mesmos, irmãos, bem sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Ṉezele can' gwdi' gwxaquə'əto' Filiposən', can' boso'ožia boso'onitə' beṉə' ca' neto' lao gwdix̱ɉue'ito' c̱he Jesocristən'. Pero na' Diozən' bene' ca cui bžebto' gwdix̱ɉue'ito' le'e dižə' güen dižə' cobə c̱he'enə' ḻa'aṉə'əczə de'e zan de'e besə'əžon par c̱hix̱ɉue'eto'on.
2 mas, havendo primeiro padecido e sido agravados em Filipos, como sabeis, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 De'en chatə'əyoito' le'e gwzenagle c̱he Diozən', bito ṉacho chonto' clelə na' nic chzelažə'əto' gonto' bi de'e mal, na' nic chene'eto' əx̱oayagto' le'e.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com fraudulência;
4 Diozən' ṉezene' de que zotezə zoto' chzenagto' c̱he', na' de'e na'anə' gwleɉe' neto' par chyix̱ɉue'eto' dižə' güen dižə' cobə c̱he'enə'. Ca' chaquən' chzeneto'on le'e. Chyix̱ɉue'ito'on le'e caguə par nic̱h yebei beṉə' de'en chonto' na'anə', sino par nic̱h yebei Diozən' can' chonto'onə'. Ḻe' ṉezene' yoguə'əte xbab de'en yo'o ḻo'o yic̱hɉla'ažda'ochon'.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ṉezele can' chonto', ni šlinzə cuiṉə' gwpeito' le'e len dižə' de'en cho'eto'onə', na' niqueṉə' x̱oayagto' le'e par nic̱h goṉle neto' bi de'en de c̱hele. Cuin Diozən' ṉezene' de que can' naquən.
5 Porque, como bem sabeis, nunca usamos de palavras lisonjeiras, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 Na' nic chyilɉlažə'əto' naclə gonto' par nic̱h əso'elao' beṉə' neto'. Nique əṉacho chene'eto' par nic̱h le'e güe'ela'ole neto', na' nic chene'eto' yeziquə'əchlə beṉə' əso'ela'ogüe'e neto'. Zaquə'əto' par gonto' ca gwzenagle c̱heto' la fuers por ni c̱he de'en bseḻə' Cristən' neto' par cho'eto' xtiže'enə', pero bito chonto' ca gwzenagle c̱heto' la fuers.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem de outros, ainda que podíamos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Nži'ito' le'e caczə nži'i to no'olə xi'iṉe' bi'i chosgol chosc̱ha'ogüe'.
7 antes, fomos brandos entre vós, como a ama que cria seus filhos.
8 Na' de'en chaqueto' c̱hele, cho'elento' le'e dižə' güen dižə' cobə c̱he Diozən'. Na' caguə de'e na'azən' chonto', sino ḻeczə chsanḻažə' cuinto' chonto' xte ga zelao chzaque'eto' par chaclento' le'e c̱hedə' chaqueto' c̱hele.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não somente o evangelho de Deus, mas ainda a nossa própria alma; porquanto nos éreis muito queridos.
9 Za'alažə'əczle beṉə' bišə', catə'ən gwzoto' len le'e ḻechguaḻe bento' žin xte ɉx̱aque'eto' par ben cuinto' mantener. Bento' žin teža na' do še'elə par nic̱h cui bi gast əbzoto' le'e. Can' bento' gwdix̱ɉue'ito' le'e dižə' güen dižə' cobə c̱he Diozən'.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Txenczən' nacle len Diozən' ṉezele ca güenṉə' bento' catə'ən gwzolento' le'e chonḻilažə'əle Jesocristən'. Benczəto' con can' chazlažə' Diozən'. Bento' par nic̱h ni to cui no gwna de que napəto' doḻə'.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos houvemos para convosco, os que crestes.
11 Ṉezele can' gotə'əyoito' le'e gwzenagle c̱he Diozən' na' can' əbtipto' lažə' to tole can' chon to beṉə' byo len xi'iṉe'.
11 Assim como bem sabeis de que modo vos exortávamos e consolávamos, a cada um de vós, como o pai a seus filhos,
12 Bento' mendad de que gonšgaczle de'e güen can' cheyaḻə' gon chio'o bagwleɉ Diozən' par ṉabi'e chio'o na' par goṉe' chio'o yeḻə' bala'aṉ.
12 para que vos conduzísseis dignamente para com Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Bito chbezəto' cho'eto' yeḻə' chox̱cwlen c̱he Diozən' can' bzenagle xtiže'enə' catə'ən gwdix̱ɉue'ito'on le'e. Zacbe'iczele bito naquən xtižə' beṉac̱hən' sino naquən dižə' de'en chon Diozən' par cho'eto'. Na' de'en gwyeɉḻe'ele xtižə' Dioz na'anə' chša'an xbab de'en yo'o ḻo'o yic̱hɉla'ažda'olen'.
13 Pelo que também damos, sem cessar, graças a Deus, pois, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não como palavra de homens, mas (segundo é, na verdade) como palavra de Deus, a qual também opera em vós, os que crestes.
14 Beṉə' bišə', le'e bagoc c̱hele can' goc c̱he beṉə' ca' chəsə'ədopə chəsə'əžag cho'elaogüe'e Jesocristən' zan part Jodean', beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən' ca chio'o chonḻilažə'əchone'. Na' ḻe'egatezə ca' baboso'oc̱hi' boso'osaquə' beṉə' Izrael ca' beṉə' gwlaž c̱hega'aque' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən', na' can' boso'oc̱hi' boso'osaquə' beṉə' gwlaž c̱hele ca' le'e.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos imitadores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Jesus Cristo; porquanto também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram a eles,
15 Beṉə' Izrael ca'anə' gwso'ote' X̱ancho Jeso'osən' can' gwso'ote' beṉə' ca' gwso'elene' ḻega'aque' xtižə' Diozən' cana'. Na' ḻeczə can' gwso'one' boso'olagzeɉə boso'olagzide' neto'. Na' xte ža ṉeža por de'e cui chazlažə' Diozən' chso'one', na' ḻeczə chso'one' contr yoguə'əḻoḻ beṉac̱hən'.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 Beṉə' Izrael ca' choso'ožone' əgwzeɉni'ito' beṉə' cui zɉənaquə beṉə' Izrael bi de'en cheyaḻə' goncho par nic̱h cui yeyeɉcho lao yi' gabiḻən'. Can' chso'one' de'e na'anə' do tyemp choso'ozanch xtoḻə'əga'aque'enə'. Bagwc̱hoglao Diozən' c̱hega'aque' de que zeɉḻicaṉe yesə'əzi'e castigon'.
16 E nos impedem de pregar aos gentios as palavras da salvação, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até ao fim.
17 — ausente —
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por um momento de tempo, de vista, mas não do coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto.
18 — ausente —
18 Pelo que bem quisemos, uma e outra vez, ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, mas Satanás no-lo impediu.
19 Zoto' lez sotezə sole gonḻilažə'əle X̱ancho Jesocristən'. Na' ḻeczə chebeito' can' chonḻilažə'əlene' ṉa'a. Na' catə'ən yide' yeto, soto' mbalaz güe'eto' dižə' can' chonḻen'.
19 Porque qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória? Porventura, não o sois vós também diante de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Le'e chonḻe ca si'ito' yeḻə' bala'aṉ na' le'e chonḻe ca zoto' mbalaz.
20 Na verdade, vós sois a nossa glória e gozo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.