1 Tessalonicenses 2

Testament Cobə deʼen choeʼ dižəʼ c̱he ancho Jesocristənʼ (ZAVNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Le'e ṉezczele beṉə' bišə', catə'ən bedəlaṉə'əto' le'e na' gwdix̱ɉue'ito' le'e dižə' güen dižə' cobə c̱he Diozən' zochgua yeḻə' guac c̱he'enə' len neto'.
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 Ṉezele can' gwdi' gwxaquə'əto' Filiposən', can' boso'ožia boso'onitə' beṉə' ca' neto' lao gwdix̱ɉue'ito' c̱he Jesocristən'. Pero na' Diozən' bene' ca cui bžebto' gwdix̱ɉue'ito' le'e dižə' güen dižə' cobə c̱he'enə' ḻa'aṉə'əczə de'e zan de'e besə'əžon par c̱hix̱ɉue'eto'on.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 De'en chatə'əyoito' le'e gwzenagle c̱he Diozən', bito ṉacho chonto' clelə na' nic chzelažə'əto' gonto' bi de'e mal, na' nic chene'eto' əx̱oayagto' le'e.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Diozən' ṉezene' de que zotezə zoto' chzenagto' c̱he', na' de'e na'anə' gwleɉe' neto' par chyix̱ɉue'eto' dižə' güen dižə' cobə c̱he'enə'. Ca' chaquən' chzeneto'on le'e. Chyix̱ɉue'ito'on le'e caguə par nic̱h yebei beṉə' de'en chonto' na'anə', sino par nic̱h yebei Diozən' can' chonto'onə'. Ḻe' ṉezene' yoguə'əte xbab de'en yo'o ḻo'o yic̱hɉla'ažda'ochon'.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Ṉezele can' chonto', ni šlinzə cuiṉə' gwpeito' le'e len dižə' de'en cho'eto'onə', na' niqueṉə' x̱oayagto' le'e par nic̱h goṉle neto' bi de'en de c̱hele. Cuin Diozən' ṉezene' de que can' naquən.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Na' nic chyilɉlažə'əto' naclə gonto' par nic̱h əso'elao' beṉə' neto'. Nique əṉacho chene'eto' par nic̱h le'e güe'ela'ole neto', na' nic chene'eto' yeziquə'əchlə beṉə' əso'ela'ogüe'e neto'. Zaquə'əto' par gonto' ca gwzenagle c̱heto' la fuers por ni c̱he de'en bseḻə' Cristən' neto' par cho'eto' xtiže'enə', pero bito chonto' ca gwzenagle c̱heto' la fuers.
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Nži'ito' le'e caczə nži'i to no'olə xi'iṉe' bi'i chosgol chosc̱ha'ogüe'.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 Na' de'en chaqueto' c̱hele, cho'elento' le'e dižə' güen dižə' cobə c̱he Diozən'. Na' caguə de'e na'azən' chonto', sino ḻeczə chsanḻažə' cuinto' chonto' xte ga zelao chzaque'eto' par chaclento' le'e c̱hedə' chaqueto' c̱hele.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 Za'alažə'əczle beṉə' bišə', catə'ən gwzoto' len le'e ḻechguaḻe bento' žin xte ɉx̱aque'eto' par ben cuinto' mantener. Bento' žin teža na' do še'elə par nic̱h cui bi gast əbzoto' le'e. Can' bento' gwdix̱ɉue'ito' le'e dižə' güen dižə' cobə c̱he Diozən'.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Txenczən' nacle len Diozən' ṉezele ca güenṉə' bento' catə'ən gwzolento' le'e chonḻilažə'əle Jesocristən'. Benczəto' con can' chazlažə' Diozən'. Bento' par nic̱h ni to cui no gwna de que napəto' doḻə'.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 Ṉezele can' gotə'əyoito' le'e gwzenagle c̱he Diozən' na' can' əbtipto' lažə' to tole can' chon to beṉə' byo len xi'iṉe'.
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 Bento' mendad de que gonšgaczle de'e güen can' cheyaḻə' gon chio'o bagwleɉ Diozən' par ṉabi'e chio'o na' par goṉe' chio'o yeḻə' bala'aṉ.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Bito chbezəto' cho'eto' yeḻə' chox̱cwlen c̱he Diozən' can' bzenagle xtiže'enə' catə'ən gwdix̱ɉue'ito'on le'e. Zacbe'iczele bito naquən xtižə' beṉac̱hən' sino naquən dižə' de'en chon Diozən' par cho'eto'. Na' de'en gwyeɉḻe'ele xtižə' Dioz na'anə' chša'an xbab de'en yo'o ḻo'o yic̱hɉla'ažda'olen'.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Beṉə' bišə', le'e bagoc c̱hele can' goc c̱he beṉə' ca' chəsə'ədopə chəsə'əžag cho'elaogüe'e Jesocristən' zan part Jodean', beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən' ca chio'o chonḻilažə'əchone'. Na' ḻe'egatezə ca' baboso'oc̱hi' boso'osaquə' beṉə' Izrael ca' beṉə' gwlaž c̱hega'aque' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən', na' can' boso'oc̱hi' boso'osaquə' beṉə' gwlaž c̱hele ca' le'e.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Beṉə' Izrael ca'anə' gwso'ote' X̱ancho Jeso'osən' can' gwso'ote' beṉə' ca' gwso'elene' ḻega'aque' xtižə' Diozən' cana'. Na' ḻeczə can' gwso'one' boso'olagzeɉə boso'olagzide' neto'. Na' xte ža ṉeža por de'e cui chazlažə' Diozən' chso'one', na' ḻeczə chso'one' contr yoguə'əḻoḻ beṉac̱hən'.
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 Beṉə' Izrael ca' choso'ožone' əgwzeɉni'ito' beṉə' cui zɉənaquə beṉə' Izrael bi de'en cheyaḻə' goncho par nic̱h cui yeyeɉcho lao yi' gabiḻən'. Can' chso'one' de'e na'anə' do tyemp choso'ozanch xtoḻə'əga'aque'enə'. Bagwc̱hoglao Diozən' c̱hega'aque' de que zeɉḻicaṉe yesə'əzi'e castigon'.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 — ausente —
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 — ausente —
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 Zoto' lez sotezə sole gonḻilažə'əle X̱ancho Jesocristən'. Na' ḻeczə chebeito' can' chonḻilažə'əlene' ṉa'a. Na' catə'ən yide' yeto, soto' mbalaz güe'eto' dižə' can' chonḻen'.
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 Le'e chonḻe ca si'ito' yeḻə' bala'aṉ na' le'e chonḻe ca zoto' mbalaz.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.