Atos 28
Diiz kuu ndyaadno yalnaban (ZAONT) vs NAA
1 Leettsa ngwalo mroo reta nee leen nitdoo, tsa myeen nee lee yezlyu ta mzin nee le Malta, thib yezlyu kuu nzi leen nitdoo.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Lee re zha kuu nzo yezlyuʼa kwathoz wen ngok zha lo nee. Ne mtee zha thib bel thoz mbiz nee, tak kwathoz nal ne ndo yi.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Tsa lee Paba ngwakwaan thib zhuk ya, ne or ngego Paba ya lo ki, ora lee thib mbeel kuu mroo xid yaʼa por xlee ki, mkee maay ne mkengiinka maa yaa Paba.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Or mwii re zha Malta lee mbeel nkegaa yaa Paba, tsa nzhab zha lo altaa zha:
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Per lee Paba mtsib yaa, tsa ngob mbeela lo bel, ne yent kwan mzhaak Paba.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Reta men ngebet la ki yaa Paba o cha gab Paba ne gath Paba. Per leettsa ndaʼa or ngewii re men yentka kwan mzhaak Paba, tsa mtsee re men xgab men, ne mndelo re men nzhab lee Paba nak thib re diox.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Gax ta mrin nee nax re yu chaan thib mbyi kuu nataak yezlyu Malta, zha ree le Publio, ne mne zha ya nee liz zha, kwathoz wen mkayaa zha re nee, ne mlet nee liz zha tson wiz.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Ne lee xut Publio nax ndak xlee ne yiz bren. Tsa mbig Paba ta nax zha, ne or ngwalo mnaab Paba lo Diox tsa mxoob Paba yaa Paba yek zha, ne lee zha mgwe.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Ne or mbin re mbyiz kuu nzo tya kona, tsa myaad re zha lo Paba ne mtegwe Paba re zha.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Kwaro kwaa mndelaaz re zha lo nee. Ne leettsa mndaab nee leen bark par roo nee tya, mndaa zha reta kuu ndeche nee net.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Tson mbee ngoo nee Malta yezlyu kuu nzi leen nitdoo, tsaraa ngoo nee leen thib bark kuu mlet tya tyemp nal, kuu nak chaan yez Alejandría. Ne lad loy nke chop diox kuu nak Cástor ne Pólux.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Tsa mzin nee pwert kuu le Siracusa, tya mlet nee tson wiz,
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 ne tya mroo nee ndya nee dita roo nitdoo, asta mzin nee thib yez kuu le Regio. Ne lee tedib wiz kuu mroo nee tya, ngoth thib mbi kuu ndyaad lad sur, ne asta wiz mrop tsaraa mzin nee yez Puteoli.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Ne tya mzaal nee chop tson zha kuu nyelaaz Jesús, re zha ree mnaab lo nee kwet nee lo re zha thib sman, tsa mlet nee lo re zha. Bluz tsaraa ndya nee par Roma.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Ne lee re wets zha Roma mne zha lee re nee tsin, ngoo cho zha myaadxii net zha nee, asta yez kuu le Foro chaan Apio ne cho zha myaad asta yez kuu le Tres Tabernas. Or mwii Paba re zha kwaro naley ngoo leettsoo Paba ne mndaa Paba texkix lo Diox ne ngoo ney leettsoo Paba.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Leettsa mzin nee Roma, tsa lee soldad kuu nabee lo thib gayoo soldad, mndaa re zha kuu ndyaad yo tsib tya, lo zha kuu nabee roo tsib tya, per lee Paba mlaa zha yo thib yuu zhaata, ta thibka soldad mkenap Paba.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Leettsa ndaʼa tson wiz mzin nee Roma, tsa mrez Paba re zha Israel kuu nabee xid re zha Israel kuu nzo tya. Leettsa mkaltaa re zha, tsa nzhab Paba lo re zha:
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Ne leettsa mnaabdiz re zha lon, ngwalaaz zha gatelaa zha na, tak mne re zha yent kwan mtsow par ndoblon gathʼn.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Per lee re zha Israel ngok bi, kona mnaabʼn mteriid zha na lo César, tsa texnet César kwent da, per nagte tak nlazʼn kekin re tawlazaa.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Ta mod mrezʼn goo yaadtwii goo lon tsa tedizaa, ne tak nyelazʼn lee re zha nguth roban, leeka taxal nyelaaz re tawlazaa zha Israel, kona naliibʼn kon kaden ree.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Tsa lee re zha nzhab lo Paba:
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Per nlaaz nee gon nee kuu neʼa, tak ne nee reta ta went ndediz re men kwent Net Kub chaan Jesús kuu ndyaad loʼa.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Tsa mto re zha thib wiz kuu kaltaa re zha. Ne leettsa mzin wiza kwathoz zha mkaltaa ta nzo Paba. Asta til ne asta mziy yezlyu mndaa Paba kwent lo re zha naa xomod nak yalnabee chaan Diox. Ne tata mtsow Paba tsa yelaaz re zha Jesús, ne mteteed Paba re zha kon re kuu nzhab lo ley chaan Moisés ne kuu mkee re profet ta mbez kwent chaan Jesús.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Thib net zha ngwalaaz kuu nzhab Paba, per lee tedib net zha ngwalaazte.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Ne tak mbyodiz re zha, mndelo re zha mbi zha. Tsa lee Paba nzhab lo re zha:
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Gwa ne guz lo re zha yez ree:
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Tak kwathoz mtsow nad goo leettsoo goo,
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 ’Kona byen goo desde nalor, lee yalnaban kuu ndaa Diox, kuu ndan kwent, leey taa zha kwent lo re zha kuu nagt zha Israel ne re zha ree si teyelaaze.
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Leettsa tata nzhab Paba, lee re zha Israel ndya ne kwathoz mbyodiz re altaa zha.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Chop liin nter ngoo Paba yuu kuu ngozh ngoo Paba, ne tya nkayaa Paba re zha kuu nyatwii lo Paba.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Ne mzebt Paba mndaa Paba kwent chaan ta nabee Diox ne kwent chaan Jesucrist Zha Nabee lo reʼaa lo re men, ne yent cho gatow lo Paba par gatsowt Paba.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.