Atos 27

Diiz kuu ndyaadno yalnaban (ZAONT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Leettsa mloo yek zha taal zha nee Italia, tsa mndaa zha Paba kon tedib net re zha kuu nzo tsib lo soldad Jul, kuu nabee lo thib gayoo soldad, grup Jul le Augusto.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Ne mke nee thib bark pwert kuu le Adramitio kuu mer thoz bi par Asia. Noga Aristarco ndo kon nee, zha kuu nak zha yez Tesalónica, yez kuu nzi yezlyu Macedonia.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ne lee tedib wiza mzin nee yez Sidón, tya kwathoz wen ngok Jul lo Paba ne mzhyal Jul ngwatwii Paba lo re amig Paba yeza, ne lee re zhaʼa mndaa kuu ndow Paba ne kuu ndeche Paba.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Leettsa mroo nee Sidón, tsa mriid nee cho yezlyu Chipre kuu nzi leen nitdoo, tsa tak nee lo mbi, tak kwathoz nax mbi nali ta nda nee ora.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Ne mrendab nee lo nitdoo gax yezlyu Cilicia ne Panfilia, tsa mzin nee yez Mira kuu nzi yezlyu Licia.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tya lee soldad kuu nabee lo thib gayoo soldad mzal thib bark chaan yez Alejandría kuu bi par Italia, ne mtsow zha ngoo nee leen barka.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Ne tyen wiz kwathoz xlaaz ndya nee, ne kwathoz nagan mzin nee thib ta le Gnido. Ne tak naxka mbi lad ta nda nee, kona ndya nee par Salmón, ne mndaa nee welt cho yezlyu Creta kuu nzi leen nitdoo.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Ne kwathoz nagan mriid nee dita roo nitdoo, asta mzin nee thib ta le Buenos Puertos, gax ta nzi thib yez kuu le Lasea.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Ne tak mtsana nee tyen wiz lo nit, ne nathoza yaka nee lo nitdoo, tak ndetsina tyemp nal, tsa mni Paba lo re zha,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 ne nzhab Paba:
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Per lee soldad kuu nabee lo thib gayoo soldad, mas ngwalaaz zha kuu nzhab bzhaan bark ne kuu nzhab zha kuu ntetee bark, nake kuu nzhab Paba.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Ne tak nagt tya ta wen par kwet nee tyemp nal, kona mer reta zha mtsow xgab wen roo nee tya, ne tsow nee par tsin nee Fenice, kuu nak pwert chaan yezlyu Creta, ta nzhaxt xa mbi ne tsa tya rid nee tyemp nal.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Tsa mndelo ngoth lutta mbi lad sur, tsa mtsow re zha xgab mtsowa zha gan kuu mtsow zha xgab, ne ndya re nee gax gax roo yezlyu Creta kuu nzi leen nitdoo.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Per lutta nda mroo nee, leettsa lee thib mbi thoz kuu le Euroclidón mndelo ngoth,
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 ne mndelo mbi mchop mbi bark, tak par ta nda nee ndyaad mbi, ngogt raa gatetee nee bark par ta nlaaz nee, kona mlaa nee mbe mbi bark.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Tsa mriid nee cho yezlyu Clauda, thib yezlyu lut kuu nzi leen nitdoo, tya naxtxa mbi, tya mxak nee kano lut kuu naliib xann bark ne mxap neey leen bark.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Or ngwalo mxap nee kanoʼa leen bark, tsa mliib re zha bark tsa luxte. Ne tak nzeb zha yetob bark lo gux kuu le Sirte, tsa mla zha re lon chaan bark, ne mlaa zha nda bark net ta nchoop mbi bark.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Ne lee tedib wiz tataka nathoz nax mbi lo nitdoo, tsa mndelo re zha mni zha re kuu nzo leen bark leen nitdoo,
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Ne lee myon wiz mlobi nee re kwaa nlortsin leen bark leen nitdoo.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ne tyen wiz mwiit raa nee lo wiz neeka lo re mbel kuu nzib lobee, ne tak kwathoz nathoz ngoth mbi lo nitdoo, tsa mtsow re nee xgab laat raa nee.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Ne tak ndaʼa tyen wiz ndow nee, tsa mndeli Paba xid re nee ne mne Paba:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Per lee nal yat leettsoo goo ne neeka tsebt goo, tak neeka thibaa gatht, beeta bark lux.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Tak lee Diox kuu nabee lon, Diox kuu ngetsowʼn tsiin lo, mtaal thib mandad chaan mloo lon naabtsiʼa,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ne, mne lon: “Tsebta Paba, tak ndoblo yaʼa lo rey César, ne kwent chaana laat Diox gath re zha kuu ndyaad re goo leen bark”.
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Ta mod bloney goo leettsoo goo, tsebt goo, tak nyelaazʼn Diox, ne wen nen lee reta kuu mne mandad chaan Diox lon tak.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Per lee bark ree teyetob roo thib yezlyu kuu nzi leen nitdoo.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Leettsa ndaʼa tsiin wiz nda nee lo nitdoo, yaala mzin nee nitdoo kuu le Adriático, ne thib lad tedib lad mndeno mbi bark lo nitdoo, ne teeka ngulal yaal lee re zha kuu nke tsiin leen bark myeen zha mera ndetsin nee lo yezlyu.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Tsa mchiix re zha naa plo naats nit tya, ne galbtsii xoop metr naatse. Ne mas delant mre zha mchiix zhay, ne naatslay galbgazka metr.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ne mzeb re zha cha diinn bark cho re ke, tsa mlobi zha thap ganch yiib par xann bark, tsa yetob bark. Ne lee re men ndak: “Malaay ngwaniʼa yezlyu”.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Ne lee re zha kuu nke tsiin leen bark mtsow zha xgab zhonn zha. Ne mndelo zha mla zha kano lut lo nit, mtsow re zha taxal zha kuu ngegobi yiib par yek bark leen nit, beeta par zhonn zha leen kanoʼa.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Per lee Paba mloo diiz lo soldad kuu nabee lo thib gayoo soldad ne lo re soldad, ne nzhab Paba:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Tsa lee re soldad mga doo kuu naliib kanoʼa ne mlaa zha mlowgwe lo nitdoo.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Leettsa ndeyeniʼa yezlyu, lee Paba nzhab lo re zha:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Na ni lo goo dow goo lut kwaa, tsa gatht goo, tak neeka thib goo luxt neeka thib yitsek.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Leettsa ngwalo tata nzhab Paba, mzhen Paba tsa pan ne mndaa Paba texkix lo Diox lo re zha, ne mtsow rol Paba pan ne mndelo Paba ndow.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Tsa reta zha ngoo ney leettsoo ne mdow re zha.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Chop gayoo tson galbtsii xoop nak re nee kuu nzo leen bark.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Ne leettsa ngwalo ndow re nee plotha kuu mze leettsoo nee, tsa mni re zha nzob xtil leen nitdoo, tsa xax bark.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Leettsa ngwani yezlyu, lee re zha kuu nke tsiin leen bark mlebeet zha yezlyuʼa, per mwii zha thib yaa nitdooʼa ta nzi gux re ladta, ne mtsow re zha xgab tsig zha bark par tya.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Tsa mga zha re doo kuu naliib re yiib ganch kuu nlortsin tsa yetob bark, ne mlaa zha mlay leen nitdoo, ne mxak zha ya kuu ntetee zha bark, tsa telo bark te bark. Ne mlap re zha lon kuu now yek bark, tsa tene mbi, tsa lee bark mndelo mbig lo gux roo nitdoo.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ne mndaab bark ta kwathoz nzi gux ne tya myaan bark. Ne ngwatob yek bark lo gux ne gagt raa wine, ne lee xanne mndelo mlux, tak kwathoz mdinke nitdooy.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Tsa lee re soldad ngwalaaz aguth re pres, tsa zhonnt re zha lii zha nadar lo nitdoo.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Per lee soldad kuu nabee lo thib gayoo soldad mzhyalt gagake tata, tak nlaazt zha gath Paba, tsa mnabee zha lo re zha kuu nzhaak nlii nadar, tsa ner re zhaʼa tab lo nit par roo zha leen nitdoo.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Tsaraa teke re zha kuu ten tabl o re ya byu kuu mroo cho bark. Ne tata mla reta nee mzin nee lo yu.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.