Atos 27

Diiz kuu ndyaadno yalnaban (ZAONT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Leettsa mloo yek zha taal zha nee Italia, tsa mndaa zha Paba kon tedib net re zha kuu nzo tsib lo soldad Jul, kuu nabee lo thib gayoo soldad, grup Jul le Augusto.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Ne mke nee thib bark pwert kuu le Adramitio kuu mer thoz bi par Asia. Noga Aristarco ndo kon nee, zha kuu nak zha yez Tesalónica, yez kuu nzi yezlyu Macedonia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Ne lee tedib wiza mzin nee yez Sidón, tya kwathoz wen ngok Jul lo Paba ne mzhyal Jul ngwatwii Paba lo re amig Paba yeza, ne lee re zhaʼa mndaa kuu ndow Paba ne kuu ndeche Paba.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Leettsa mroo nee Sidón, tsa mriid nee cho yezlyu Chipre kuu nzi leen nitdoo, tsa tak nee lo mbi, tak kwathoz nax mbi nali ta nda nee ora.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ne mrendab nee lo nitdoo gax yezlyu Cilicia ne Panfilia, tsa mzin nee yez Mira kuu nzi yezlyu Licia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tya lee soldad kuu nabee lo thib gayoo soldad mzal thib bark chaan yez Alejandría kuu bi par Italia, ne mtsow zha ngoo nee leen barka.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Ne tyen wiz kwathoz xlaaz ndya nee, ne kwathoz nagan mzin nee thib ta le Gnido. Ne tak naxka mbi lad ta nda nee, kona ndya nee par Salmón, ne mndaa nee welt cho yezlyu Creta kuu nzi leen nitdoo.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Ne kwathoz nagan mriid nee dita roo nitdoo, asta mzin nee thib ta le Buenos Puertos, gax ta nzi thib yez kuu le Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Ne tak mtsana nee tyen wiz lo nit, ne nathoza yaka nee lo nitdoo, tak ndetsina tyemp nal, tsa mni Paba lo re zha,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 ne nzhab Paba:
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Per lee soldad kuu nabee lo thib gayoo soldad, mas ngwalaaz zha kuu nzhab bzhaan bark ne kuu nzhab zha kuu ntetee bark, nake kuu nzhab Paba.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Ne tak nagt tya ta wen par kwet nee tyemp nal, kona mer reta zha mtsow xgab wen roo nee tya, ne tsow nee par tsin nee Fenice, kuu nak pwert chaan yezlyu Creta, ta nzhaxt xa mbi ne tsa tya rid nee tyemp nal.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Tsa mndelo ngoth lutta mbi lad sur, tsa mtsow re zha xgab mtsowa zha gan kuu mtsow zha xgab, ne ndya re nee gax gax roo yezlyu Creta kuu nzi leen nitdoo.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Per lutta nda mroo nee, leettsa lee thib mbi thoz kuu le Euroclidón mndelo ngoth,
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 ne mndelo mbi mchop mbi bark, tak par ta nda nee ndyaad mbi, ngogt raa gatetee nee bark par ta nlaaz nee, kona mlaa nee mbe mbi bark.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Tsa mriid nee cho yezlyu Clauda, thib yezlyu lut kuu nzi leen nitdoo, tya naxtxa mbi, tya mxak nee kano lut kuu naliib xann bark ne mxap neey leen bark.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Or ngwalo mxap nee kanoʼa leen bark, tsa mliib re zha bark tsa luxte. Ne tak nzeb zha yetob bark lo gux kuu le Sirte, tsa mla zha re lon chaan bark, ne mlaa zha nda bark net ta nchoop mbi bark.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Ne lee tedib wiz tataka nathoz nax mbi lo nitdoo, tsa mndelo re zha mni zha re kuu nzo leen bark leen nitdoo,
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Ne lee myon wiz mlobi nee re kwaa nlortsin leen bark leen nitdoo.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ne tyen wiz mwiit raa nee lo wiz neeka lo re mbel kuu nzib lobee, ne tak kwathoz nathoz ngoth mbi lo nitdoo, tsa mtsow re nee xgab laat raa nee.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ne tak ndaʼa tyen wiz ndow nee, tsa mndeli Paba xid re nee ne mne Paba:
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Per lee nal yat leettsoo goo ne neeka tsebt goo, tak neeka thibaa gatht, beeta bark lux.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Tak lee Diox kuu nabee lon, Diox kuu ngetsowʼn tsiin lo, mtaal thib mandad chaan mloo lon naabtsiʼa,
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ne, mne lon: “Tsebta Paba, tak ndoblo yaʼa lo rey César, ne kwent chaana laat Diox gath re zha kuu ndyaad re goo leen bark”.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Ta mod bloney goo leettsoo goo, tsebt goo, tak nyelaazʼn Diox, ne wen nen lee reta kuu mne mandad chaan Diox lon tak.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Per lee bark ree teyetob roo thib yezlyu kuu nzi leen nitdoo.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Leettsa ndaʼa tsiin wiz nda nee lo nitdoo, yaala mzin nee nitdoo kuu le Adriático, ne thib lad tedib lad mndeno mbi bark lo nitdoo, ne teeka ngulal yaal lee re zha kuu nke tsiin leen bark myeen zha mera ndetsin nee lo yezlyu.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Tsa mchiix re zha naa plo naats nit tya, ne galbtsii xoop metr naatse. Ne mas delant mre zha mchiix zhay, ne naatslay galbgazka metr.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ne mzeb re zha cha diinn bark cho re ke, tsa mlobi zha thap ganch yiib par xann bark, tsa yetob bark. Ne lee re men ndak: “Malaay ngwaniʼa yezlyu”.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Ne lee re zha kuu nke tsiin leen bark mtsow zha xgab zhonn zha. Ne mndelo zha mla zha kano lut lo nit, mtsow re zha taxal zha kuu ngegobi yiib par yek bark leen nit, beeta par zhonn zha leen kanoʼa.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Per lee Paba mloo diiz lo soldad kuu nabee lo thib gayoo soldad ne lo re soldad, ne nzhab Paba:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Tsa lee re soldad mga doo kuu naliib kanoʼa ne mlaa zha mlowgwe lo nitdoo.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Leettsa ndeyeniʼa yezlyu, lee Paba nzhab lo re zha:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Na ni lo goo dow goo lut kwaa, tsa gatht goo, tak neeka thib goo luxt neeka thib yitsek.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Leettsa ngwalo tata nzhab Paba, mzhen Paba tsa pan ne mndaa Paba texkix lo Diox lo re zha, ne mtsow rol Paba pan ne mndelo Paba ndow.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Tsa reta zha ngoo ney leettsoo ne mdow re zha.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Chop gayoo tson galbtsii xoop nak re nee kuu nzo leen bark.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Ne leettsa ngwalo ndow re nee plotha kuu mze leettsoo nee, tsa mni re zha nzob xtil leen nitdoo, tsa xax bark.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Leettsa ngwani yezlyu, lee re zha kuu nke tsiin leen bark mlebeet zha yezlyuʼa, per mwii zha thib yaa nitdooʼa ta nzi gux re ladta, ne mtsow re zha xgab tsig zha bark par tya.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Tsa mga zha re doo kuu naliib re yiib ganch kuu nlortsin tsa yetob bark, ne mlaa zha mlay leen nitdoo, ne mxak zha ya kuu ntetee zha bark, tsa telo bark te bark. Ne mlap re zha lon kuu now yek bark, tsa tene mbi, tsa lee bark mndelo mbig lo gux roo nitdoo.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ne mndaab bark ta kwathoz nzi gux ne tya myaan bark. Ne ngwatob yek bark lo gux ne gagt raa wine, ne lee xanne mndelo mlux, tak kwathoz mdinke nitdooy.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Tsa lee re soldad ngwalaaz aguth re pres, tsa zhonnt re zha lii zha nadar lo nitdoo.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Per lee soldad kuu nabee lo thib gayoo soldad mzhyalt gagake tata, tak nlaazt zha gath Paba, tsa mnabee zha lo re zha kuu nzhaak nlii nadar, tsa ner re zhaʼa tab lo nit par roo zha leen nitdoo.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Tsaraa teke re zha kuu ten tabl o re ya byu kuu mroo cho bark. Ne tata mla reta nee mzin nee lo yu.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.