Atos 27
Diiz kuu ndyaadno yalnaban (ZAONT) vs ARIB
1 Leettsa mloo yek zha taal zha nee Italia, tsa mndaa zha Paba kon tedib net re zha kuu nzo tsib lo soldad Jul, kuu nabee lo thib gayoo soldad, grup Jul le Augusto.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Ne mke nee thib bark pwert kuu le Adramitio kuu mer thoz bi par Asia. Noga Aristarco ndo kon nee, zha kuu nak zha yez Tesalónica, yez kuu nzi yezlyu Macedonia.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ne lee tedib wiza mzin nee yez Sidón, tya kwathoz wen ngok Jul lo Paba ne mzhyal Jul ngwatwii Paba lo re amig Paba yeza, ne lee re zhaʼa mndaa kuu ndow Paba ne kuu ndeche Paba.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Leettsa mroo nee Sidón, tsa mriid nee cho yezlyu Chipre kuu nzi leen nitdoo, tsa tak nee lo mbi, tak kwathoz nax mbi nali ta nda nee ora.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ne mrendab nee lo nitdoo gax yezlyu Cilicia ne Panfilia, tsa mzin nee yez Mira kuu nzi yezlyu Licia.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tya lee soldad kuu nabee lo thib gayoo soldad mzal thib bark chaan yez Alejandría kuu bi par Italia, ne mtsow zha ngoo nee leen barka.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ne tyen wiz kwathoz xlaaz ndya nee, ne kwathoz nagan mzin nee thib ta le Gnido. Ne tak naxka mbi lad ta nda nee, kona ndya nee par Salmón, ne mndaa nee welt cho yezlyu Creta kuu nzi leen nitdoo.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Ne kwathoz nagan mriid nee dita roo nitdoo, asta mzin nee thib ta le Buenos Puertos, gax ta nzi thib yez kuu le Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Ne tak mtsana nee tyen wiz lo nit, ne nathoza yaka nee lo nitdoo, tak ndetsina tyemp nal, tsa mni Paba lo re zha,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 ne nzhab Paba:
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Per lee soldad kuu nabee lo thib gayoo soldad, mas ngwalaaz zha kuu nzhab bzhaan bark ne kuu nzhab zha kuu ntetee bark, nake kuu nzhab Paba.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Ne tak nagt tya ta wen par kwet nee tyemp nal, kona mer reta zha mtsow xgab wen roo nee tya, ne tsow nee par tsin nee Fenice, kuu nak pwert chaan yezlyu Creta, ta nzhaxt xa mbi ne tsa tya rid nee tyemp nal.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Tsa mndelo ngoth lutta mbi lad sur, tsa mtsow re zha xgab mtsowa zha gan kuu mtsow zha xgab, ne ndya re nee gax gax roo yezlyu Creta kuu nzi leen nitdoo.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Per lutta nda mroo nee, leettsa lee thib mbi thoz kuu le Euroclidón mndelo ngoth,
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 ne mndelo mbi mchop mbi bark, tak par ta nda nee ndyaad mbi, ngogt raa gatetee nee bark par ta nlaaz nee, kona mlaa nee mbe mbi bark.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Tsa mriid nee cho yezlyu Clauda, thib yezlyu lut kuu nzi leen nitdoo, tya naxtxa mbi, tya mxak nee kano lut kuu naliib xann bark ne mxap neey leen bark.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Or ngwalo mxap nee kanoʼa leen bark, tsa mliib re zha bark tsa luxte. Ne tak nzeb zha yetob bark lo gux kuu le Sirte, tsa mla zha re lon chaan bark, ne mlaa zha nda bark net ta nchoop mbi bark.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Ne lee tedib wiz tataka nathoz nax mbi lo nitdoo, tsa mndelo re zha mni zha re kuu nzo leen bark leen nitdoo,
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Ne lee myon wiz mlobi nee re kwaa nlortsin leen bark leen nitdoo.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Ne tyen wiz mwiit raa nee lo wiz neeka lo re mbel kuu nzib lobee, ne tak kwathoz nathoz ngoth mbi lo nitdoo, tsa mtsow re nee xgab laat raa nee.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Ne tak ndaʼa tyen wiz ndow nee, tsa mndeli Paba xid re nee ne mne Paba:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Per lee nal yat leettsoo goo ne neeka tsebt goo, tak neeka thibaa gatht, beeta bark lux.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Tak lee Diox kuu nabee lon, Diox kuu ngetsowʼn tsiin lo, mtaal thib mandad chaan mloo lon naabtsiʼa,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 ne, mne lon: “Tsebta Paba, tak ndoblo yaʼa lo rey César, ne kwent chaana laat Diox gath re zha kuu ndyaad re goo leen bark”.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Ta mod bloney goo leettsoo goo, tsebt goo, tak nyelaazʼn Diox, ne wen nen lee reta kuu mne mandad chaan Diox lon tak.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Per lee bark ree teyetob roo thib yezlyu kuu nzi leen nitdoo.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Leettsa ndaʼa tsiin wiz nda nee lo nitdoo, yaala mzin nee nitdoo kuu le Adriático, ne thib lad tedib lad mndeno mbi bark lo nitdoo, ne teeka ngulal yaal lee re zha kuu nke tsiin leen bark myeen zha mera ndetsin nee lo yezlyu.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Tsa mchiix re zha naa plo naats nit tya, ne galbtsii xoop metr naatse. Ne mas delant mre zha mchiix zhay, ne naatslay galbgazka metr.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Ne mzeb re zha cha diinn bark cho re ke, tsa mlobi zha thap ganch yiib par xann bark, tsa yetob bark. Ne lee re men ndak: “Malaay ngwaniʼa yezlyu”.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Ne lee re zha kuu nke tsiin leen bark mtsow zha xgab zhonn zha. Ne mndelo zha mla zha kano lut lo nit, mtsow re zha taxal zha kuu ngegobi yiib par yek bark leen nit, beeta par zhonn zha leen kanoʼa.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Per lee Paba mloo diiz lo soldad kuu nabee lo thib gayoo soldad ne lo re soldad, ne nzhab Paba:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Tsa lee re soldad mga doo kuu naliib kanoʼa ne mlaa zha mlowgwe lo nitdoo.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Leettsa ndeyeniʼa yezlyu, lee Paba nzhab lo re zha:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Na ni lo goo dow goo lut kwaa, tsa gatht goo, tak neeka thib goo luxt neeka thib yitsek.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Leettsa ngwalo tata nzhab Paba, mzhen Paba tsa pan ne mndaa Paba texkix lo Diox lo re zha, ne mtsow rol Paba pan ne mndelo Paba ndow.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Tsa reta zha ngoo ney leettsoo ne mdow re zha.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Chop gayoo tson galbtsii xoop nak re nee kuu nzo leen bark.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Ne leettsa ngwalo ndow re nee plotha kuu mze leettsoo nee, tsa mni re zha nzob xtil leen nitdoo, tsa xax bark.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Leettsa ngwani yezlyu, lee re zha kuu nke tsiin leen bark mlebeet zha yezlyuʼa, per mwii zha thib yaa nitdooʼa ta nzi gux re ladta, ne mtsow re zha xgab tsig zha bark par tya.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Tsa mga zha re doo kuu naliib re yiib ganch kuu nlortsin tsa yetob bark, ne mlaa zha mlay leen nitdoo, ne mxak zha ya kuu ntetee zha bark, tsa telo bark te bark. Ne mlap re zha lon kuu now yek bark, tsa tene mbi, tsa lee bark mndelo mbig lo gux roo nitdoo.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Ne mndaab bark ta kwathoz nzi gux ne tya myaan bark. Ne ngwatob yek bark lo gux ne gagt raa wine, ne lee xanne mndelo mlux, tak kwathoz mdinke nitdooy.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Tsa lee re soldad ngwalaaz aguth re pres, tsa zhonnt re zha lii zha nadar lo nitdoo.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Per lee soldad kuu nabee lo thib gayoo soldad mzhyalt gagake tata, tak nlaazt zha gath Paba, tsa mnabee zha lo re zha kuu nzhaak nlii nadar, tsa ner re zhaʼa tab lo nit par roo zha leen nitdoo.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Tsaraa teke re zha kuu ten tabl o re ya byu kuu mroo cho bark. Ne tata mla reta nee mzin nee lo yu.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.