Mateus 21
Ka Tisa ge Tata Jesucristuha (ZAE) vs NVT
1 Tti chi dabiga Jesús‑ni len ka benne rudhetinieha lhe'esi Jerusalén‑ni, nianna bisinke lhe'esi Betfagé ata do i'iya ata daa ka ya olivuha. Nianna tti udhelhe chupa ka benne rudhetinieha,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 nna ree ka benneha:
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Ganna nuxa gana le bixa, gwaligasi na: “Jesús benne anke Xxanari'iha‑ba riyasanie ka nuní nna gweteka'an ttebe kana.”
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Aníha uka ki gwado tisa ge nu unne benne uke profeta ge Tata Do Yebáha, tti ree:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 Gwaligasi ka benne lhe'esi Sión‑ni:
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Ka benne rudhetinieha nna ugíake lhe'esiha nna benbake atti tteba ra Jesús‑ni ke.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Gwaxxíbake burruha lenna xi'inniha, nianna tti uxxuake ka xokeha kwe'e ka nuha, nianna tti udoe.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Ixe juisiru ka benne ribeake ka xokeha nna ritsilake lo nedaha kini ritebie, adíke nna lo ka yaga daa niha‑ba rigitsake nna ritsilake lo nedaha.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Ka benne danalhaha lhe ka benne daneruha lhe ribesi'abake ráke:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Tti chi uta'a Jesús‑ni lhe'esi Jerusalén‑ni nna bisatsa tteba iyába ka benne lhe'esiha nna rinnaba tisa luesike, ráke:
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Ka benne danalhake bieha nna ráke:
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Atti uta'a Jesús‑ni lali'a yotu ge Tata Do Yebáha, bochesue ka nu se'e gwetto'o lali'a ge yotuha lhe ka nu yu'u ugo'oha lhe. Nianna berixxi loe ka mexa ge ka nu se'e gwetsea belhuha lhe ka xxila rise'e ka nu rutto'o ka bechaha lhe.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Labie nna ree kana:
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Ro'o yotuha ubiga ka benne xua loke lhe ka benne ridá natsa lhe, ubigake ata do Jesús‑ni. Lee nna gwa beyoinbe ke.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Ttaka ka nu loni ge ka bixxudiha lhe ka nu rule'ekinna ka benne nu ra lo bia bennabi bodha'an Moisés‑ni, yalhá bisa'akinna tti bilákinna ka nu rebaninri'i geni ruin Jesús‑ni lhe tti biyienkinna ge ka nuto yu'u ro'o yotuha ribesi'akana, rákana: “¡Xxeniba ra le Benne datie David‑ni!”
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Nianna tti rákane:
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Niha‑ba bese'e Jesús‑ni kana nna bedábie lhe'esi Jerusalén‑ni nna die bisine lhe'esi Betania. Lhe'esi Betania‑ba beya'ane loolhaha.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Ugwani dilaha tti beyeki Jesús‑ni deyu'e neda deyye lhe'esi Jerusalén‑ni, nianna tti ugwetti bitunie.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Ro'o nedaha bilánie du ttu ya higu. Nianna ubige ata du nuha, ttaka labí gwaxxake higu loni, sunruba lhaga geni sia. Nianna tti belise ya higuha, ree na:
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Ka benne rudhetinieha nna tti bilákanie nu ukaha nna bebanabakanie. Nianna tti ráke:
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Jesús‑ni nna bekabie ree:
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Laxkala iyába nu innabale atti innele len Tata Do Yebáha, ganna gwalíga ruxxen tsitsi lele ge benneha deki gwadíbale nu rinnabaleha, la'ania nna gwadíbale nuha.
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Jesús‑ni bisine ro'o yotuha nna laka due rule'enie ka benne, nianna tti bisin ka nu loni ge ka bixxudiha lhe ka benneola ge ka nu Israel‑ni lhe, nianna rákane:
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Jesús‑ni nna bekabie, ree kana:
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Gwalinná sanga, ¿nú iki biria ki begadi Juan‑ni ka benne inda? ¿Si iki Tata Do Yebáha ak? ¿Iki ka benne se'e yiesi lo yu‑ni ak?
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Nna ganna innári'i: Ka benne se'e yiesi lo yu‑niba udhelhake benneha, ttaka rasibinri'i ka ebi'i noo ka benne ri'i, kumu iyábake ráke deki Juan‑ni uke ttu profeta ge Tata Do Yebáha.
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Nianna tti bekabikana ge Jesús‑ni, rákana:
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Rágaba Jesús‑ni ka nu loni ge ka bixxudiha lhe ka benneola ge ka nu Israel‑ni lhe:
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Nu kwitiha nna bekabina rana: “Labí tsia neti.” Ttaka delola nna beleninna nna gwa ugíabana.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Nianna tti ubiga xxudiha nna nuha‑gaba redeana attu xi'in biyúniha. Nuha nna bekabina rana: “Gwaya'abaa xa tata.” Ttaka labí ugíana.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Nianna tti redea Jesús‑ni ka bixxudiha lhe ka benneolaha lhe:
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Aná ria, kumu Juan benne begadi indaha gwa bitaba benneha bele'enie le ttu neda tse, ttaka lebi'i nna labí ugía lele gebie. Ka gwekixa‑na lhe ka nuila rutto'o latikinna nna gwa ugíaba lekani gebie. Lebi'i nna meskiba gwa bilenle iyá nu ben benneha nna labí bodúna le ge nu ruinle kini tsia lele gebie.
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 ’Gwaludoruga nagale kixxi'aya attu nu raka lasia unale ge ttu benne beyade ka ya uva lo yu geeha. Nianna bedheabie abi'iba ro'o yuha nna tti ulekie ttu xieru lagwi ge yuha ata idhie uvaha. Bedogabe ttu yo'o ttu nu yadha kini dho benne ulatsie ki anuttu nu salhidana uvaha. Nianna bete ganne yuha len ka nu kwenkana nuha, nna tti biriabie diabie idittu.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Tti chi bisia sá exú uvaha nna udhelha ttebe ka benne riben lo sina geeha, udhelhe ke ata se'e ka nu riben lo yu geeha kini utekana nu ralhe dhie ge yuha.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Ttaka ka nu riben lo yuha nna bedaxxulakana ka benne udhelheha: ttu ka benneha benkane gwe, attue nna tsa ttela bettikane nna benne beyonnaha nna besiakane íyya.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Iki de nuha nna benne anka xxana yuha udhelharue adí ka benne riben lo sina geeha. Adírula ixeke udhelhe attichula ka benne udhelhe sisi'a tteha, ttaka ka nu riben lo yuha nna aníha‑gaba bododhakakana ka benneha.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 ’Iki deliba nuha nna tti udhelhe kwinaga xi'in biyúeha, kumu rakanie: “Xi'inia‑niligaba nna gweyya lekanie.”
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Ttaka tti bilákin nu riben lo yuha xi'in biyúeha, nianna ra luesikani: “Lana nuná eya'anna lo yu‑ni. Uttiri'i na kini eya'anri'i len yu‑ni.”
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Nianna tti bedaxxukana benne kwitiha, uleakane ro'o yuha nna bettikane.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Nianna tti ra Jesús‑ni ka nu loni ge ka bixxudiha lhe ka benneola ge ka nu Israel‑ni lhe:
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Lakana nna rákana:
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Jesús‑ni nna ree kana:
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 De nuha nna neti ria le, Tata Do Yebáha kuabe lo neda gele kini abitturu akale ka nu innabie. Ka benne uinke nu tsu'u lebie, ka benneha nuha gwa ralhake akake ka benne innabie.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Laxkala nuxaba benne ganna ibixxie iki íyya nu ulu'u ni'akaniha, tuttíruba iyuya benneha lhe anágaba ganna ttixka íyyaha iginnina iki ttu benne, utsutsa tábana benneha.
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Tti biyienin ka nu loni ge ka bixxudiha lhe ka fariseo‑ni lhe nu ra Jesús‑ni, nianna tti ute dákinna deki labakana nuha rutanie nu reeha.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Nianna benkana deki udaxxukane, ttaka usibakinna ge ka benne, kumu iyába ka benne rakakanie deki Jesús‑ni anke ttu profeta ge Tata Do Yebáha.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.