Mateus 20
Ka Tisa ge Tata Jesucristuha (ZAE) vs BKJ
1 ’Tata Do Yebáha, tti rinnabie ka benne, elha rinnabia geeha raxxína na len nu ben ttu nubiyú yadinna ka ya uva lo yu geniha. Nubiyúha dila tteba udána diana ugila ka nu kwenkana lo yu geni ata yadinna ka ya uvaha.
1 Porque o reino do céu é semelhante a um homem que é um chefe de família, que saiu de manhã cedo para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Unne lenna ka nu kwen sinaha kixana kana ttu denario nu anka lhiaxa ge ttu sá. Nianna tti udhelhana kana lhe'e ya uvaha.
2 E, tendo acordado com os trabalhadores um denário por dia, mandou-os para a sua vinha.
3 Atti chi ugwena retin jaa (9) dilaha nna bederiana attu libe nna bedelenna attu chupa ka nubiyú se'e nattibakana ata raka i'iyaha.
3 E ele saindo perto da hora terceira, viu outros que estavam ociosos no mercado,
4 Nianna tti rana ka nuha: “Anágaba lebi'i gwaltsiagaba kini kwenle sina lhe'e ya uva kiaha. Neti gwagixabaa le attiba ankaba geni.” Aníoka nna dia tteba ka nuha.
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram pelo caminho.
5 Aníha‑gaba bedeonna tti chi begwena retin tsi'inuha (12) lhe tti begwena retin tsunnaha lhe.
5 Ele saindo outra vez, cerca da hora sexta e da nona, fez da mesma forma.
6 Atti chi ugwena retin gayuha nna bederiana attu libe nna bedelenna adíru ka nubiyú se'e nattibakana niha. Nianna tti redeana ka nuha: “¿Beaka kwentaba se'ele betú sába nii?”
6 E, ele saindo cerca da hora undécima, encontrou outros que estavam ociosos, e disse-lhes: Por que estais ociosos todo o dia?
7 Ka nuha nna bekabikana geni, rákana: “Kumu lanú chi bedaxxuna ri'itu ki kwentu sina.” Nubiyúha nna rana kana: “Anágaba lebi'i gwaltsiagaba lhe'e ka ya uva kiaha ki kwenle sina, neti nna gwagixabaa le attiba ankaba geni.”
7 Eles disseram-lhe: Porque nenhum homem nos contratou. Ele disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e tudo quanto for justo, vós recebereis.
8 Atti chi ulha sáha nna ra xxana yuha nu baninna ka nu riben sinaha: “Beyaxi ka nu yu'u sina‑na nna begwekana lhiaxakani. Dhulolu len ka nu bisia bitoha nna ulhuxalu len ka nu bisia dila tteha.”
8 Assim, vindo a tarde, o senhor da vinha disse ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até aos primeiros.
9 Tti ubiga ka nu uta'a sina retin gayuha nna kua ttu ttubakana uxíkana ida'aba nu ankaba lhiaxa ge betú sá.
9 E, vindo os que foram cerca da hora undécima, receberam cada homem um denário.
10 Laxkala atti ubiga ka nu uta'a sina dila tteha nna ukakinna deki gaxarukana xxeni, ttaka kua ttu ttukana uxígabakana nu ankaba lhiaxa ge ttu sá.
10 Vindo, então, os primeiros, eles pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo recebeu cada homem um denário.
11 Tti chi uxíkana belhuha, nianna udulokana rinne lhákana ge xxana yuha, rákana:
11 E, recebendo-o, murmuravam contra o dono da casa,
12 “Ki ka nu se'e nii, deloliba bisia ka nuní, suna ttu uraruba urenkana. Delo nna ttúba utixalu ka nuní len ri'itu. Ri'itu betú sába bechíatu lo sina‑ni lhe uyu'utu lhe'e ubisa lhe.”
12 dizendo: Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os fizestes iguais a nós, que suportamos o fardo e o calor do dia.
13 Ttaka xxana yuha nna bekabina ge ttu ka nuha, rana na: “Biyúruga xa betsi to, neti labí runia nu abittu anka tse lenlu. ¿Laaba chiba beya'anri'i deki gwagixabaa lu nu ankaba lhiaxa ge ttu sá?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, eu não te faço injustiça; tu não combinastes comigo um denário?
14 Ne belhiu gelu tee nii nna beyya. Neti rakaba lasia kixaa ka nu bisia bito‑ni ttiba utixaa lu.
14 Toma o que é teu, e vai-te pelo caminho; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Kumu neti gwakaba kia unia len belhiu kia‑ni attiba rakaba lasia. Lu nna, ¿si ritisibinlu neti de ankaa benne redá lasia rutea?”
15 Não me é lícito fazer o que eu quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Nianna tti ra Jesús‑ni:
16 Assim os últimos serão os primeiros, e os primeiros os últimos; porque muitos são chamados, mas poucos os escolhidos.
17 Laka yu'u Jesús‑ni neda die lhe'esi Jerusalén‑ni, nianna uxie ka benne tsi'inu (12) rudhetinieha. Sun labake uxie attu ta subi, nianna rabie ke:
17 E, subindo Jesus para Jerusalém, tomou à parte os seus doze discípulos no caminho, e disse-lhes:
18 ―Gwaluyúruga, chiba diari'i isinri'i Jerusalén‑ni nna neti benne daya yebáha chiba dabigana utekana neti lasi ná ka nu loni ge ka bixxudiha lhe lasi ná ka nu rule'ekinna ka benne nu ra lo bia bennabi bodha'an Moisés‑ni lhe. Ka nuha ukinnibakana neti ki gattia.
18 Eis que nós subimos para Jerusalém, e o Filho do homem será traído aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Nianna tti utekana neti lasi ná ka nu dittu, ka nu abittu ankakana nu Israel. Ka nuha nna uxisilakana kia lhe ukulhakana neti lhe, nianna tti utákana neti lo ya kurusi. Ttaka ganna chi beyonna ubisaha nna eyaka benbaa.
19 e o entregarão aos gentios para que dele zombem, e o açoitem e crucifiquem, e ao terceiro dia ele ressuscitará.
20 Nan ge Santiago‑ni lhe Juan‑ni lhe ubige chebie ixpabakana arlo Jesús‑ni, nna bedú xibie, unnabe len benneha, ree:
20 Então se aproximou dele a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, adorando-o, e desejando uma certa coisa.
21 Jesús‑ni nna ree benneha:
21 E ele disse para ela: O que tu queres? Ela disse: Concede que estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Jesús‑ni nna ree kana:
22 Mas Jesus respondendo disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu hei de beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado? Dizem-lhe eles: Nós podemos.
23 Lee nna ree kana:
23 E diz-lhes ele: Na verdade bebereis o meu cálice e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado, mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence dá-lo, mas o será dado àqueles para quem meu Pai o tem preparado.
24 Tti biyienin a tsii ka benne rudhetini Jesús‑ni nu rinnaba ka benneha, nianna bisa'a ttebakanie len ixpa betsiba ka benneha.
24 E, quando os dez ouviram isso, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Jesús‑ni nna uxie iyába ka benneha nna ree ke:
25 Mas Jesus chamando-os, disse: Sabeis que os príncipes dos gentios exercem domínio sobre eles, e os seus grandes exercem autoridade sobre eles.
26 Ttaka lebi'i labí aná dika udhaka luesile. Lebi'i nu uinlale, ganna nuxa ttúle raka lele akale nu ra xxeni leni delo iyále, benne ra xxeni leeha, akalee benne ixúni adíle
26 Mas não será assim entre vós; mas quem dentre vós deseja ser grande, seja o vosso servidor;
27 nna benne raka lebie ake nu loni ge iyále, lalee nuha ake attiba ttu nu to'o lo sina, ixúbie kini ute nábie len adíle
27 e, quem deseja ser o primeiro, seja o vosso servo.
28 ttiba neti benne daya yebáha, laa dagaa yiesi lo yu‑ni kini ixúti le uinle nu innía, sinuki dalaa ki ixúa ute náya len nuxaba benne lhe anágaba daya kini gattia kixaa ge ka tulha daa ka benne, ki odiláya ixeke.
28 Assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Atti beria Jesús‑ni lenie ka benne rudhetinieha lhe'esi Jericó‑ni, ixe juisiru ka benne danalhake bie.
29 E, partindo eles de Jericó, uma grande multidão o seguia.
30 Chupa ka benne lo xua se'eke ro'o nedaha. Tti biyienkanie daa Jesús‑ni ritebie ata se'ekeha, nianna uresi'a ttebake, ráke:
30 E eis que dois homens cegos, assentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi!
31 Ka benne danalhaha nna rudhaka disalake ka benneha kini eyaka siike, ttaka ka benneha nna adíla idisa ribesi'ake, ráke:
31 E a multidão os repreendia, para que se calassem; mas eles gritavam ainda mais, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi.
32 Nianna tti gwalheda Jesús‑ni nna uxie ka benneha nna ree ke:
32 E Jesus, parando, chamou-os, e disse: O que quereis que eu vos faça?
33 Ka benneha nna ráke:
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que os nossos olhos possam ser abertos.
34 Nianna gwatua tteba le Jesús‑ni ke nna utane ka iyya lokeha. Looraha tteba nna belákanie. Nianna dia ttebake danalhake bie.
34 Então Jesus teve compaixão deles, e tocou seus olhos; e imediatamente seus olhos receberam visão, e eles o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.