Lucas 18
Ka Tisa ge Tata Jesucristuha (ZAE) vs VC
1 Jesús‑ni utixxi'anie ka benne rudhetinieha ttu tisa. Aníha benie kini utte dáke deki satía teeki ilhapike tisa len Tata Do Yebáha, abittu edí lireke.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 Nianna tti rabie ke:
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Lhe'e yiesiha‑gaba nna udo ttu benne nuila bidabi riabie lo xuedaha, ree na: “Benchi lo ni'a gelu xa tata. Beni elhuxtisi ge nu ritilha laniaha.”
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Isába gwadána, labí bedo naga xuedaha ge benne nuilaha. Ttaka delola nna belaba leni, rana: “Meskiba a ria lasia Tata Do Yebáha lhe meskiba a ria lasia ka benne lhe,
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 ttaka nuila bidabi‑ni birula ribi'ettana, dudi dúbana. Tserula ganna udo nagaa geni. Uinlaa elhuxtisi geni kini ibi'ettana nii, kini guttisinna neti.”
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Jesús benne anke Xxanari'iha nna ree:
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Anágaba Tata Do Yebáha, ¿katte gwalu abí gwa unie elhuxtisi ge ka benne chi bekwebie ki akake gebie, ganna ttixka ka benneha rela resába se'eke rinnabake lenie? Lhe anágaba, ¿katte gwalu abí gwa udiuba lebie aka lenie ke?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Neti ria, nnela unie elhuxtisi ge ka benneha. Sun tteba nna neti benne daya yebáha ganna chi besiayaha, la'ania nna yiesi lo yu‑ni, ¿si gwetexxakarua ka benne ria leke neti?
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Ka nu rákana deki ankakana ka nu ruin tseru tti adí ka benne de nuha nna rigu'u ni'akani ke, ka nuha nuní utixxi'ani Jesús‑ni kana ttu tisa, benie kini utte dákana bí diani nu raka lebie kixxi'anie kanaha. Nianna ree:
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 ―Chupa ka nubiyú ugíakana ata do yotu ge Tata Do Yebáha gwalhapikana tisa lenie. Ttu nuha ankana fariseo, attu nuha nna ankana gwekixa.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Fariseo‑ni nna udúna rana: “Tata Do Yebáha kia, ixkixaru rugwea kwinalu kumu neti labí ankaa tti anka adí ka benne. Ka nuná ankakana ubana lhe ankakana ka nu abittu runi nu dika ixú lhe. Anágaba nna ankakana ka nu rido lenkana ka nuila subi subi lhe nigaba labí ankaa tti anka gwekixa du naa.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Neti rutte ubina lhe'a chupa lidú lhe'e ttuxmanu lhe rutegabaa len kwinalu tsii por ciento ge iyá belhiu ridía.”
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Ttaka gwekixaha nna idittuliba duna nna nigaba a reyaxinna elhidha loni gwetsá. Sunruba rudhen ro'o lastoni nna rana: “¡Tata Do Yebáha kia, gwatuachi lelu neti de ankaa benne runi nu satsa!”
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Netiru ria, gwekixaha gwa bixúla elha xen lasi ge nuha deyyana besinna lisini; ttaka fariseo‑ni nna labí bixú elha xen lasi geni. Kumu ttu nu ruinna inná xxeni leni, elhida gaala Tata Do Yebáha nuha nna ttu nu rorexxa gaa leni nna uinlee kini inná xxeni leni.
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Bisingaba ka benne cheke ka nuto geke kini ixxua ná Jesús‑ni ikikabi. Ttaka tti bilani ka benne rudhetinieha, nianna bedhaka disake ka benneha.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Nianna tti uxi Jesús‑ni ke, ree ke:
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Netiru ria, ganna ttu benne abíba unie tti runi ttu nuto, ugwelhe innabia Tata Do Yebáha bie, benneha labí ake nu innabia Tata Do Yebáha bie.
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Ttu ka nu loni ge ka nu Israel‑ni unnaba tisana Jesús‑ni, rane:
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Jesús‑ni nna bekabie geni, ree na:
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Lu chiba yulu nu boka'an Tata Do Yebáha uinri'i tti ree: “Bittu dho lenlu nu abittu anka latselalu. Bittu akalu nu runi elhutti lhe bittu lhanalu lhe. Anágaba nna bittu kwentaba usialu iki ttu benne deki benie ttu bixa lhe anágaba nna tsia lelu ka tata nan gelu lhe.”
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Nubiyúha nna rane:
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Tti biyieninie nu ra nuha, nianna bekabie geni, ree:
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Ttaka tti biyienin nubiyúha nu reeha, nianna yalhá si'i bedúna leni kumu yalhá tee xxatta geni.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Tti bilani Jesús‑ni deki si'iba udú le nubiyúha, nianna ree:
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Adírula satti ga'a ttu camellu lhe'e yieru do xan ttu yoxa attichula ttu nu tee geni ga'ana akana nu innabia Tata Do Yebáha.
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Ka nu biyienkinna nu reeha nna rákana:
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Jesús‑ni nna bekabie geni, ree:
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Pedro‑ni nna rane:
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Labie nna bekabie gekani, ree:
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 benneha xxenirula dhie yiesi lo yu‑ni nnanna, nu si daa nna satíaba aka benbie arlo Tata Do Yebáha.
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jesús‑ni uxie ka benne tsi'inu (12) rudhetinieha attu ta subi, nianna ree ke:
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Kumu teeki taga'akana neti lo ná ka nu abittu ankakana nu Israel nna udhaka xiikana neti lhe ulisakana neti lhe. Anágaba uttuttu xxenkani loa lhe
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 ukulhakana neti lhe uttikana neti lhe. Ttaka ganna chi beyonna ubisaha nna eyaka benbaa.
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Ka benne tsi'inuha (12) nna labí yuke bixa ge nuha rinnebie, kumu tee ttu nu rusuna na kini abittu rite dákanie nu reeha.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Uka nuha, tti chi dabiga Jesús‑ni isine lhe'esi Jericó, ro'o nedaha do ttu benne anke lo xua rinnabe belhiu.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Tti biyieninie rite xxatta ka benne lo nedaha, nianna tti unnaba tise bixa nuha raka.
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Ka benneha nna ráke bie:
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Benneha nna uresi'a ttebe, ree:
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Ka benne daneruha nna rudhaka disalake benneha ki eyaka siibie, ttaka benneha nna adírula idisa uresi'e, ree:
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Nianna uleda Jesús‑ni nna udhelhe kini gwaxxíkana benneha. Tti chi bisine ata du Jesús‑ni, nianna unnaba tise benneha, ree bie:
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 ―¿Bí raka lelu udhakaa lu?
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Jesús‑ni nna rabie benneha:
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Looraha nna belá ttebanie nna gwanalha ttebe Jesús‑ni. Nianna rinnebie ree:
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.