Hebreus 11

Ka Tisa ge Tata Jesucristuha (ZAE) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nianna, ¿bí dienri'i tti rari'i: “Neti gwa ruxxenba lasia ge Tata Do Yebáha”? Laaba ganna dienri'i innári'i deki chiba yu xeabari'i deki gwadíbari'i nu se'eri'i ribedari'iha, meskiba labí chi rilenri'i nu dhiri'iha.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Laxkala ka benneola geri'iha, de gwa bexxenba leke ge Tata Do Yebáha, de nuha nna gwa uyu'uba lebie nu benke.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Anágaba ri'i, de gwa ruxxengaba leri'i gebie, de nuha nna chi yuri'i deki yiesi lo yu‑ni lhe yebáha lhe, len tisa nu unne Tata Do Yebáha‑ba ukakana. Labí bixúnie nu rilenri'i lhe nu riganri'i lhe, kini benie kana.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Abel‑ni, de gwa bexxenba leni ge Tata Do Yebáha, de nuha nna begwene ttu úna tseru tti úna bete Caín‑ni. Aníha uka nna tti uxí Tata Do Yebáha úna nu bete Abel‑ni, la'ania rabie na deki lana ankana ttu benne runi nu dika ixú. Laxkala nnanna meskiba chi uttina, ttaka kumu de gwa bexxen tsitsiba leni ge Tata Do Yebáha, de nuha nna beya'anba nu tse bennaha, kini ri'i nna ulanniri'i nu bennaha nna uxxen tsitsigaba leri'i gebie.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Enoc‑ni, de gwa bexxenba leni ge Tata Do Yebáha, de nuha nna labí uttina, deche benba Tata Do Yebáha na, laxkala lanúruna besela. Atti sa dona yiesi lo yu‑niha nna ra ka benne: “Enoc‑ni gwa ruinbana nu ru'u le Tata Do Yebáha.”
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Ttaka ri'i ganna abíba uxxen leri'i ge Tata Do Yebáha, la'ania nna labí dhaari'i uinri'i nu ru'u lebie. Kumu ttu benne ganna ibige len Tata Do Yebáha, teeki tsia lebie deki gwalíba do benneha lhe anágaba nna tsiagaba lebie deki guteba benneha nu dhi ka benne egilake bie.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Noé‑ni, de gwa bexxenba leni ge nu ra Tata Do Yebáha, de nuha nna tti rabie na deki aka ttu nu aka, meskiba labí chi rilenna bixa nuha aka la'ania, lana nna gwa bedoba nagani nna ben ttebana barcuha, kini aníha nna bodilána ka benne geni se'e lhe'e lisiniha. Laxkala de gwa ugíaba leni nu ra Tata Do Yebáha, de gwa ugía leniha nna benna kini biginni iyá ka benne abittu ugía lekeha. Aníha uka nna utua Tata Do Yebáha yua kwe'e Noé‑ni ge nu ruinnaha kumu de gwa ugíaba leni gebie.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Anágaba Abraham‑ni, de gwa bexxenba leni ge Tata Do Yebáha, de nuha nna tti uxie naha nna gwa bedobana tisa gebie, nianna biria ttebana diana ata dhina lo yu nu ugwe Tata Do Yebáha na. Biriabana diana, nigaba a yuna gaxa isinna.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 De bexxen leni ge nu ra Tata Do Yebáha, de nuha nna meskiba chi ga'anna dhina yu nu ugwebie naha, ttaka lana nna ttiba ttu nu dittu udona lo yuha. Udona lhe'e yo'o lari ttigaba udo Isaac‑ni lhe Jacob‑ni lhe, kumu anágaba ka nuha selagabakana dhíkana yu nu chi ra Tata Do Yebáha utebie gekani.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Abraham‑ni labí ben geni yuha, kumu de ribedana dhona lhe'e ttu yiesi re tsitsi, delába dhona lhe'e yiesi re yebáha nu biria iki Tata Do Yebáha benie.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Anágaba de bexxen leni ge Tata Do Yebáha, de nuha nna meskiba chi ankana benneola lhe anágaba nuila geni Sara‑ni labí aka uja xi'in nuha, ttaka Abraham‑ni, de gwa ugíaba leni deki Tata Do Yebáha gwinbe nu chi rabie naha, aníoka nna benie kini bisia ttu xi'inni.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Laxkala meskiba chi ankana tuttíru tatuxtoo to nna si bisiala ttu xi'inni. Xi'inniha nna ugwani xxattana. Ka benneha ixe juisiruke uka ttiba ka beli‑na lhe ttiba yuxi re ro'o indatoo‑na lhe, aníha‑ba ukake. Labí ribabinri'i ke.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Iyába ka benne chi bedettia lo yetsi‑ni use'ebake bexxen leke ge nu ra Tata Do Yebáha nna tti uttikeha nna labí chi uxíke nu chi rabie deki utebie gekeha. Ttaka tti sa se'e benkeha nna idittuliba bilákanie nu dhikeha nna bedeakakanie, nianna tti bokinni ikike nna ráke deki yiesi lo yu‑ni labí ankana geke, kumu ttiba ttu nu dittu ankake lhe ttiba ttu nu yu'u neda ankake lhe.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Ka benneha tti unneke aní, lhixxa rába benna liike deki sa rekibake ugila ttu lasike ata tse'eke.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Kumu ganna ttixka abittuba bidankanie lasike ata biriakeha, la'ania nna gwa ukala geke beyekike ganna ttixka.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Ttaka kumu de raka leke ttu yiesi tseru, delába yiesi nu anka ge yebáha, de nuha nna Tata Do Yebáha labí rettunie de tee lábie Diosi geke kumu de chi ulekie ttu lasike.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Abraham‑ni, de gwa bexxenba leni ge Tata Do Yebáha, de nuha nna tti ulu'ubie na pruebaha, tti ree na deki teeki uttina xi'inni Isaac‑ni kini utena nuha úna gebie, la'ania labí udú disana, gwa beriaba leni utena ttu túbiru xi'inniha len benneha,
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 meskiba ttuha chi ra Tata Do Yebáha na deki Isaac‑ni ujana ka benne akake ka xi'inni lhe ka xidhoni lhe, delába ka benne udaxxuke tia Abraham‑ni.
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Abraham‑ni gwa beriaba leni betena Isaac‑ni kumu ukinna, meskiba ganna gatti nuha, Tata Do Yebáha tsitsiba ra lebie nna gwelhidhabe Isaac‑ni lo elhuttiha. Laxkala atti chi ulaa Isaac‑ni abittu uxuana lo giha, la'ania nuha attisidiba beyadhabana lo elhuttiha kumu de gwa bedí adakaba Abraham‑ni na.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Anágaba Isaac‑ni, de gwa bexxenba leni ge Tata Do Yebáha, de nuha nna unnabana kini aka lenie Jacob‑ni lhe kini aka lenie Esaú‑ni lhe, aka lenie ka benne‑ni nu si daa.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Jacob‑ni, de gwa bexxenba leni ge Tata Do Yebáha, de nuha nna atti chi gattinaha nna unnabana aka len Tata Do Yebáha ka xi'in José‑ni. Nianna tti uxuana iki garroti geniha nna bedú xibini arloe.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Anágaba José‑ni, de gwa bexxenba leni ge Tata Do Yebáha, de nuha nna atti chi gattinaha nna unnena rana deki isia sá teeba ki eria ka nu Israel‑ni lo yu ge Egipto‑ni lhe anágaba nna utixxi'agabana gasina uinkana len ka sitta geniha ganna chi isia sá eriakana Egipto‑ni.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Aníha‑gaba ka tata nan ge Moisés‑ni, de gwa bexxenba leke ge Tata Do Yebáha, de nuha nna tti uli Moisés‑ni, labí usikanie tti bedhan nu rinnabia ge Egipto‑ni tisa rana deki teeki gatti iyá ka nuto biyú to. Moisés‑ni nna kumu de biyú ka tata nan geniha ankana ttu nuto latsi tte, de nuha nna bekatsibake na lhe'e yo'o gekeha tsunna beo.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Anágaba Moisés‑ni, de gwa bexxenba leni ge Tata Do Yebáha, de nuha nna iki de tti chi ukana xxeniha, labí uxielhana gatta láni xi'ini xi'iniunná Faraón, delába xi'iniunná nu rinnabiana Egipto‑ni,
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 sinuki tserula du leni dhi geni udhakakana na attiba rudhakakana ka benne chi ankake ge Tata Do Yebáha, a laa kila edí baana nu satsa raka yiesi lo yu‑ni ttu satti,
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 kumu la'ania bedhaka leni deki tserula anka ganna satena luesi nu sate Cristuha, a laa kila edí baana nu tse tee Egipto‑ni. Aníha benna kumu de ruxxen leni dhina ttu nu tse ute Tata Do Yebáha.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 De bexxen leni gebie, de nuha nna labí usinna beriana lo yu ge Egipto‑ni tti risa'ani nu rinnabia ge niha. Tsitsila uleki leni kumu attisidiba rilábinna Tata Do Yebaa benne abittu rilenri'iha.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Anágaba de gwa bexxenba leni ge Tata Do Yebáha, de nuha nna benna mandadu kini aka laní Pascua lhe bengabana kini ka nu Israel‑ni utabikana reni ge ka nimala lo puerta ge ka yo'o gekaniha. Aníha benna kini anjeli nu chi ga'anna uttina ka xi'in biyú ka nu Egipto‑ni, delába ka nu sisi'a tte uliha, nna abittu uttina ka xi'in biyú ka nu Israel‑ni.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Ka nu Israel‑ni nna de gwa bexxenba lekani ge Tata Do Yebáha, de nuha nna ttiba ttu nu bete lo yu bisi betekana lhe'e Indatoo Xináha, ttaka ka nu Egipto‑ni, tti benkana etekana lhe'e indatooha nna ugwapilakana indaha.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Lhe anágaba, de gwa bexxenba le ka nu Israel‑ni ge Tata Do Yebáha, de nuha nna tti ugwekikana abi'iba kwe'e yiesi Jericó‑ni gasi ubisaha, de'e nu rilhi kwe'e yiesiha, ure tinni ttebana.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Nuila nu tee láni Rahab nu ugwekina betto'o latini len ka nubiyú, nuha de gwa bexxenba leni ge Tata Do Yebáha, de nuha nna labí uttina tti utti adí ka nu se'e lhe'e yiesiha, delába ka nu abittu bedokana tisa ge Tata Do Yebáha. Nuilaha labí uttina kumu de tseba belabina ka benne diake gwelhatsi lhe'e yiesiha.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Si riyasala kixxi'aya ge Gedeón‑ni lhe ge Barac‑ni lhe ge Sansón‑ni lhe. Anágaba riyasagaba kixxi'aya ge Jefté‑ni lhe ge David‑ni lhe ge Samuel‑ni lhe, anágaba ge ka profeta ge Tata Do Yebáha lhe. Ttaka nna abíla nattiti kixxi'aya ge ka benne‑ni.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Ka benne‑ni, de gwa bexxenba leke ge Tata Do Yebáha, de nuha nna ttu chupake gwa udaabake lo ka yiesi bitilha lenkeha nna attu chupake nna unnabiabake attiba ankaba geni. Anágaba lhe gwa uxíbake nu chi ra Tata Do Yebáha utebie geke lhe bengabake kini ka beesi bitilha lenkeha abittu utokana ke.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Lhe anágaba ttu chupake gwa udaabake bodholake belha ge gi bartoha lhe gwa ulábake abittu uttike lo espadaha lhe. Anágaba nna meskiba abittu tsitsi re leke nna gwa uleki tsitsiba leke tti bitilhake len ka soldadu dittuha nna aloba gwa biri'aba lenke gwa bochesubake ka nuha.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 La'ania use'egaba ka nuila, de gwa bexxenba lekani ge Tata Do Yebáha, de nuha nna gwa benbe kini beyaka ben ka benne chi utti gekaniha lhe anágaba use'egaba ka benne meskiba bika begwekana ke elha disa tsitsi nna labí bedhanke neda ge Tata Do Yebáha. Meskiba gwateke aníha, labí uxielhake odilá ka benne ke lo nu ratekeha. Benke aníha kumu de raka leke saría tseruna ke ganna chi beyadha benke lo elhuttiha.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Adí ka benne nna bexisi xiilakana geke lhe anágaba nna uyalakana ke, axtaba bexxigakana ke lhe axtala utixxakana ke lisiyya lhe.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Anágaba nna besiagabakana ke íyya kini uttike lhe uchúkana chubaa lhe'eke len siarra lhe, anágaba ulu'ugabakana ke prueba kini bela'ana ganna si gwalíkanie ria tsitsi leke ge Tata Do Yebáha lhe bettigabakana ke len espada lhe, anágaba lhe, gattiba ugwekike suna xo ka neru toruba lhe xo ka chiva toruba bikuke, lhe anágaba ukagabake benne abittu geke tee lhe bedhaka disagabakana ke lhe bedhaka xiigabakana ke lhe.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Anágaba lhe ugwekigabake lo yu bisiha lhe ugwekigabake iki ka i'iya lhe bekatsiba loke lhe'e ka belea daa lhe'e ka íyya lhe lhe'e ka belea sia lhi'u yu lhe. De ankake benne ruin tse, de nuha nna adí ka benne se'e yiesi lo yu‑ni niru latti a ralhake tse'e lenke ka benneha.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Iyába ka benneha, meskiba gwa uyu'u le Tata Do Yebáha nu benke de bexxen leke gebie, meskiba gwa bexxen leke gebie nna labí uxíke nu chi rabie utebie gekeha,
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 kumu Tata Do Yebáha iyábari'i chi upe kwenta, de nuha nna chi ga'ananie utebie ttu nu tseru geri'i, kini anáchu nna itupa lenri'i ka benneha e'eyuri'i dhiri'i nu chi ga'ananie utebie geri'i.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.