Atos 7

Ka Tisa ge Tata Jesucristuha (ZAE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nianna tti unnaba tisa bixxudi xeniha Esteban‑ni, rana na:
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Lana nna bekabina, rana:
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 La'ania unnebie ree Abraham‑ni: “Bedhá ikilu lhe'esi gelu‑na lhe ka benne raka luesilu‑na lhe, biria nna ugía lo yu ata ule'enia lu.”
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Aníha uka nna biria Abraham‑ni lo yu ge ka nu Caldea‑ni nna die gwadhoe daka Harán. Iki de chi utti tata geeha, nianna che Tata Do Yebáha bie kini bisiabie nna udoe lo yu ata se'ele nnanna.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 La'ania labí begwe tte Tata Do Yebáha bie niru latti lo yu ata dhobie. Ttaka bodha'an tsitsi tisa gebie len benneha, ree bie: “Gutebaa lo yu‑ni gelu lhe ge ka xi'inlu lhe ge ka xidholu ka nu si daa.” Aníha ra Tata Do Yebáha Abraham‑ni la'ania, meskiba tti ree benneha aníha lanú xi'in Abraham‑ni chi tee.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Anágaba lhe rágabe Abraham‑ni deki ka xi'inie lhe ka xidhoe lhe, delába ka benne datiake bie, ka benneha akake benne dittu tse'eke lo yu ge ka nu dittu. Ka nuha nna urenkana ke sina lhe uyú satsakana ke delo ttapa gayua (400) ida.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Ttaka rágaba Tata Do Yebáha bie: “Neti utea elha disa ge yiesi nu urenna ka benne geluha sina. Iki de nuha‑liba nna tti eriake niha, nianna tti esiake nii nna uinke le'a kia.”
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Bodha'angaba Tata Do Yebáha len Abraham‑ni kini ichúe lo bela lati ka benne biyú. Aníha kini eya'an tsitsi tisa nu begwekeha. Laxkala atti chi uli xi'in biyú Abraham‑ni, delába Isaac‑ni, atti chi ankinna xxunu ubisaha, la'ania nna uchú Abraham‑ni lo bela latibi. Aníha‑gaba bedhaka Isaac‑ni xi'inni Jacob‑ni. Jacob‑ni nna aníha‑gaba bedeonna len ka xi'inniha, delába ka benne tsi'inu (12) ukake xxudi ka benne uka xuttori'iha.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 ’Ka xi'in Jacob‑ni, delába ka benne uka xuttori'iha, ka benneha betía di leke betsike José‑ni, nna betto'oke benneha len ka nu chekane daka Egipto. Ttaka Tata Do Yebáha nna gwa udúbe len José‑ni
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 lhe gwa bodilágabe benneha lo iyába nu gwateeha lhe begwegabe bie elha rieni lhe. Bengabe kini Faraón nu unnabiana Egipto‑ni uyu'u leni nu ben José‑ni. De nuha nna Faraón‑ni bedúna José‑ni kini innabie ka yiesi se'e daka Egipto‑ni lhe innabiagabe ka nu riben sina lhe'e yo'o ge Faraón‑ni lhe.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 ’La'ania nuha bisia ttu ubina itúba lo yu ge Egipto‑ni lhe ge Canaán‑ni lhe. Ttu elha disa tsitsi nuha biyú ka benne la'ania. Laxkala ka benne uka xuttori'iha labíru nu goke tee.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Tti bina Jacob‑ni deki daka Egipto, niha tee xuxtila, nianna udhelhe ka xi'in biyúeha kini ugíake niha, delába ka benne ukake xuttori'iha.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Ka benneha ttiliba chi diake Egipto‑ni nu berupa libeha, la'anialiba nna chi utixxi'en José‑ni ke deki labana nuha anka betsike. La'anialiba nna tti ubina Faraón‑ni gá daka daa José‑ni lhe nú benne raka luesini lhe.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Iki de nuha nna tti ben José‑ni doelha gwaxí ka betsiniha tata gekeha, delába Jacob‑ni, itupa lenie iyá ka benne raka luesieha. Gayuna bixxi tsinu (75) anka de iyáke.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Aníoka nna bisin Jacob‑ni daka Egipto nna niha‑ba uttie, lhe niha‑gaba utti ka xuttori'iha lhe.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Nianna dechekana ka sitta gekeha nna besin lenkana ka sittaha daka Siquem. Niha‑ba bigatsike lhe'e baa ata uyo'o Abraham‑ni, delába baa nu betto'o ka xi'in benne tee lábie Hamor.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 ’Atti chi dabigana aka nu chi ra Tata Do Yebáha Abraham‑ni, la'ania yalhá chi ugwani ka benne geri'i se'e Egipto‑ni. Ixebake chi raka.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Tti chi uta'a attu nu unnabiana Egipto‑ni, nuha labíru benbiana José‑ni.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Nu rinnabiaha besi'inuna nna bedhaka xiina ka benne uka xuttori'iha, bedo doelhana ke kini udhá ikike ka nuto chichi to gekeha kini gattikabi.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 La'ania nuha uli Moisés‑ni. Labi ukabi ttu binto nu uyu'u le Tata Do Yebáha. Ka tata nan gebiha gatsiba biyúke bi lhe'e yo'o gekeha delo tsunna beaha.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Ttaka tti abitturu uka igatsibi lhe'e yo'o gekeha, nianna bedhába ikike bi. Nianna tti bedí xi'iniunná Faraón‑ni bi kini bodixenna bi attisidiba xi'inbani ukabi.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Aníha uka nna bideti Moisés‑ni nna uxína elha rieni ge ka nu Egipto‑ni. De nuha nna tsitsiba unnena lhe tsitsiba uka elha ruin geni lhe.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 ’Tti chi ukinna chua (40) idaha, la'ania bebeki leni salannina ka benne geniha, delába ka benne Israel‑ni.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Ttaka tti bilenna daa ttu nu Egipto rayana ttu ka benne geniha, nianna diana gwadilána benneha nna bettibana nu Egiptoha.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Aníha benna kumu rakinna kini ka benne Israel‑ni tte dákanie deki lana ixúni Tata Do Yebáha kini odilána ke. Ttaka lake nna labí belaba leke aníha.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Beyeki sáha nna gwadixxakagaba Moisés‑ni a chupa ka benne Israel yu'uke utilha. Lana nna latsiruba betsilana ke. Nianna tti rana ke: “Ki betsi to gebale raka, ¿beaka yu'ule ritilhale?”
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Ttaka nu rayana attu benneha nna besigalana Moisés‑ni nna rana na: “Ttinka lu, ¿nú bedúna lu kini innabialu lhe uinlu elhuxtisi getu lhe?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Si redeongabalu edeottilu neti attigaba benlu len nu Egipto bettilu nnayaha?”
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Tti biyienin Moisés‑ni nu ra nuha, nianna bexunni ttebana diana lo yu tee láni Madián, ttiba ttu nu dittu ukana udona niha. Niha uka chupa xi'inni.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 ’Iki de tti chi bedeaka chua (40) idaha, la'ania nna bele'e lo ttu anjeli ge Tata Do Yebáha len Moisés‑ni lo yu bisi ata do i'iya Sinaí‑ni. Bele'e loe lhe'e ttu belha ge gi riria lhe'e ttu xxiti re niha.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Moisés‑ni nna bebanabinna tti bilenna belhaha. Nianna tti ubigana kini ilá tsenna nu raka niha. Nianna tti biyieninna tsi'i Tata Xisiha rabie na:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Neti ankaa Diosi ge ka benne ukake xuttoluha. Neti ankaa Diosi ge Abraham‑ni lhe ge Isaac‑ni lhe ge Jacob‑ni lhe.” Moisés‑ni nna bixidi ttebana kumu de usi xxattinna nna birua beyaxinna ulannina lhe'e xxitiha.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Nianna ra Tata Xisiha na: “Ulea ni'alu ka gwaracha gelu‑na, kumu ata dulu‑ni, yu le'aba anka benne‑ni.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Neti chi biláti elha disa nu ruyú ka benne kia se'e Egiptoha lhe chi biyienti ribesi gweke lhe. Nnanna nna chi ugwadia kini odiláya ke. De nuha nna utá kini idhelhaa lu kini tsialu Egipto‑ni.”
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 ’La Moisés‑nigaba nuha bedú disakana loni tti rákana na: “Ttinka lu, ¿nú bodúna lu kini innabialu ri'itu lhe uinlu elhuxtisi getu lhe?” La lagabana nuha udhelha Tata Do Yebáha kini akana nu innabiana ka benne Israel‑ni lhe odilána ke lhe. Anjeli bele'e loe lhe'e xxitiha, benneha nuha bixúni Tata Do Yebáha kini uka Moisés‑ni nu innabia lhe nu odilána ka benne lhe.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Lana nuha benna ka milagru lhe adíru ka nu rebaninri'i geni tti bebeana ke lo yu ge Egipto‑ni lhe tti beteke lo indatoo nu tee láni Indatoo Xiná lhe tti ugwekike lo yu bisiha delo chua (40) idaha lhe.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 ’Moisés‑nigaba nuha rana ka benne Israel‑ni: “Tata Do Yebaa benne anke Xxanari'iha, benneha unie kini iria ttu profeta lagwi gele attiba neti. [Ge benneha udo nagale.]”
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 La Moisés‑nigaba nuha udúna len ka benne ukake xuttori'iha tti bitupake kwe'e i'iya Sinaí‑ni lo yu bisiha, delába tti unne len anjeli ge Tata Do Yebáha na iki i'iyaha nna begwebie na ka tisa ka nu dika uinke kini aka benri'i ttu dia lii. Lana nna bettena ka tisaha lenri'i.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 ’Ttaka ka xuttori'iha labí uka leke udoke tisa ge Moisés‑ni, sinuki ulu'ula ni'ake na nna ukala leke eyekike Egiptoha.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Nianna tti ráke Aarón‑ni: “Beni ka diosi geri'i kini enerukana lori'i eya'ari'i, kumu Moisés nu bebeana ri'i Egiptoha, labí yuri'i bí gwatena.”
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Nianna ben ttebakana ttu gwirri ge oru nna bettikana ka nimala kini betekana úna ge gwirriha. Ttu laní xxeniba benkana de elha gwedeaka lasi ge gwirri nu ben labakanaha.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 De nuha nna bedhába iki Tata Do Yebáha kana lhe begwelhabe kana benkana le'a ge ka beli sia gwetsá. Benbakana attiba ra lo ka yetsi bodha'ana ka profetaha. Lo ka yetsiha bodha'an ka benneha ka tisa unne Tata Do Yebáha, tti ree:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Betse'e loona, yo'o lari ge diosi nu tee láni Moloc, nuha‑la dechele,
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ’Ka benne uka xuttori'iha tti ugwekike lo yu bisiha gwa udoba yotu nu ukana ge lariha lenke. Nuha benna liina deki gwa udoba Tata Do Yebáha lenke la'ania. Yotu nu ukana ge lariha, ukabana atti tteba ra Tata Do Yebáha Moisés‑ni tti rabie na deki teeki uinna nuha atti tteba anka nu chi bilennaha.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 La yotu lariha‑gaba nuha deche ka benne uka xuttori'iha tti deyyake len Josué‑ni nna beta'ake lo yu ge ka nu abittu ankakana nu Israel. Ka nuha‑gaba nuha bebea Tata Do Yebáha arlo ka benne ukake xuttori'iha. Yotu lariha debá atti udo David‑ni gwa udoruna.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Kumu David‑ni de ukana benne uyu'u le Tata Do Yebáha, de nuha nna unnabana lenie kini ugwelhe na udona ttu lisie ata dika uin ka benne datiake Jacob‑ni le'a gebie, ttaka labí benna yotuha.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Salomón‑niliba bedona lisieha.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Meskigaba udo yotuha, ttaka Tata Do Yebaa benne ra xxeni leeha, labí dika dho benneha lhe'e yo'o nu runi ka benne len ni'a náke, ttiba ra profeta geeha:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Yebáha ankana ata doa rinnabiaya, ra Tata Xisiha,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Ki kwinaba neti benia iyá nu se'e yiesi lo yu‑ni.
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 ’Ttaka lebi'i nna labí rieninle ―ra Esteban‑ni―. Yietiba ruinle abittuba ria lele. Lebi'i ruinbale attiba ben ka xuttoleha, rese'e disalale lo Espíritu ge Tata Do Yebáha.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Ttiba ben ka xuttoleha, iyába ka benne uka profetaha gwanalhakana ke berio lákana ke lhe bettibakana ka profeta ka benne utixxi'ake deki isia ttu benne unie attiba ankaba geni. Nnanna nna benne utixxi'ake geeha, chiba bita benneha yiesi lo yu‑ni, lebi'i nna betelalee lasi ná ka nu bedaxxukaneha lhe benlale kini bettikane lhe.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Lebi'igaba nuha uxíle bia bennabi ge Tata Do Yebáha nu bete ka anjeli geeha len lebi'i, ttaka nna abígaba rudole tisa geni.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Tti biyienkin nu ruin elhuxtisiha iyá nu ra Esteban‑ni, nianna bisa'a xxattakinna, roniba lo layakani.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Ttaka Esteban‑ni yu'u galába Espíritu ge Tata Do Yebáha itúba latini. Nianna tti belhidha loni belannina yebáha nna bilenna xiani ge Tata Do Yebáha lhe bilágabinna Jesús‑ni due daka ná ben ge Tata Do Yebáha.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Nianna tti unnena, rana:
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Ttaka lakana nna bettola nagakani, nianna tti uresi'akana idisa nna bebi'i noo iyábakana Esteban‑ni.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Uleakana Esteban‑ni ro'esiha nna besiakana na íyya, nna ka nu rusiakana ikini deki bixa bennaha, ka nuha uleaniba xokani nna bese'ekana ka xokaniha arlo ttu nu kwiti tee láni Saulo,
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 nianna tti besiakana Esteban‑ni íyya. Laka yu'ukana rusiakana na íyyaha, lana nna duna rinnena, rana:
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Nianna tti bedú xibini nna unnena idisa, rana:
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.