Atos 7
Ka Tisa ge Tata Jesucristuha (ZAE) vs ARIB
1 Nianna tti unnaba tisa bixxudi xeniha Esteban‑ni, rana na:
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Lana nna bekabina, rana:
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 La'ania unnebie ree Abraham‑ni: “Bedhá ikilu lhe'esi gelu‑na lhe ka benne raka luesilu‑na lhe, biria nna ugía lo yu ata ule'enia lu.”
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Aníha uka nna biria Abraham‑ni lo yu ge ka nu Caldea‑ni nna die gwadhoe daka Harán. Iki de chi utti tata geeha, nianna che Tata Do Yebáha bie kini bisiabie nna udoe lo yu ata se'ele nnanna.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 La'ania labí begwe tte Tata Do Yebáha bie niru latti lo yu ata dhobie. Ttaka bodha'an tsitsi tisa gebie len benneha, ree bie: “Gutebaa lo yu‑ni gelu lhe ge ka xi'inlu lhe ge ka xidholu ka nu si daa.” Aníha ra Tata Do Yebáha Abraham‑ni la'ania, meskiba tti ree benneha aníha lanú xi'in Abraham‑ni chi tee.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Anágaba lhe rágabe Abraham‑ni deki ka xi'inie lhe ka xidhoe lhe, delába ka benne datiake bie, ka benneha akake benne dittu tse'eke lo yu ge ka nu dittu. Ka nuha nna urenkana ke sina lhe uyú satsakana ke delo ttapa gayua (400) ida.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Ttaka rágaba Tata Do Yebáha bie: “Neti utea elha disa ge yiesi nu urenna ka benne geluha sina. Iki de nuha‑liba nna tti eriake niha, nianna tti esiake nii nna uinke le'a kia.”
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Bodha'angaba Tata Do Yebáha len Abraham‑ni kini ichúe lo bela lati ka benne biyú. Aníha kini eya'an tsitsi tisa nu begwekeha. Laxkala atti chi uli xi'in biyú Abraham‑ni, delába Isaac‑ni, atti chi ankinna xxunu ubisaha, la'ania nna uchú Abraham‑ni lo bela latibi. Aníha‑gaba bedhaka Isaac‑ni xi'inni Jacob‑ni. Jacob‑ni nna aníha‑gaba bedeonna len ka xi'inniha, delába ka benne tsi'inu (12) ukake xxudi ka benne uka xuttori'iha.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 ’Ka xi'in Jacob‑ni, delába ka benne uka xuttori'iha, ka benneha betía di leke betsike José‑ni, nna betto'oke benneha len ka nu chekane daka Egipto. Ttaka Tata Do Yebáha nna gwa udúbe len José‑ni
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 lhe gwa bodilágabe benneha lo iyába nu gwateeha lhe begwegabe bie elha rieni lhe. Bengabe kini Faraón nu unnabiana Egipto‑ni uyu'u leni nu ben José‑ni. De nuha nna Faraón‑ni bedúna José‑ni kini innabie ka yiesi se'e daka Egipto‑ni lhe innabiagabe ka nu riben sina lhe'e yo'o ge Faraón‑ni lhe.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 ’La'ania nuha bisia ttu ubina itúba lo yu ge Egipto‑ni lhe ge Canaán‑ni lhe. Ttu elha disa tsitsi nuha biyú ka benne la'ania. Laxkala ka benne uka xuttori'iha labíru nu goke tee.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Tti bina Jacob‑ni deki daka Egipto, niha tee xuxtila, nianna udhelhe ka xi'in biyúeha kini ugíake niha, delába ka benne ukake xuttori'iha.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Ka benneha ttiliba chi diake Egipto‑ni nu berupa libeha, la'anialiba nna chi utixxi'en José‑ni ke deki labana nuha anka betsike. La'anialiba nna tti ubina Faraón‑ni gá daka daa José‑ni lhe nú benne raka luesini lhe.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Iki de nuha nna tti ben José‑ni doelha gwaxí ka betsiniha tata gekeha, delába Jacob‑ni, itupa lenie iyá ka benne raka luesieha. Gayuna bixxi tsinu (75) anka de iyáke.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Aníoka nna bisin Jacob‑ni daka Egipto nna niha‑ba uttie, lhe niha‑gaba utti ka xuttori'iha lhe.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Nianna dechekana ka sitta gekeha nna besin lenkana ka sittaha daka Siquem. Niha‑ba bigatsike lhe'e baa ata uyo'o Abraham‑ni, delába baa nu betto'o ka xi'in benne tee lábie Hamor.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 ’Atti chi dabigana aka nu chi ra Tata Do Yebáha Abraham‑ni, la'ania yalhá chi ugwani ka benne geri'i se'e Egipto‑ni. Ixebake chi raka.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Tti chi uta'a attu nu unnabiana Egipto‑ni, nuha labíru benbiana José‑ni.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Nu rinnabiaha besi'inuna nna bedhaka xiina ka benne uka xuttori'iha, bedo doelhana ke kini udhá ikike ka nuto chichi to gekeha kini gattikabi.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 La'ania nuha uli Moisés‑ni. Labi ukabi ttu binto nu uyu'u le Tata Do Yebáha. Ka tata nan gebiha gatsiba biyúke bi lhe'e yo'o gekeha delo tsunna beaha.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Ttaka tti abitturu uka igatsibi lhe'e yo'o gekeha, nianna bedhába ikike bi. Nianna tti bedí xi'iniunná Faraón‑ni bi kini bodixenna bi attisidiba xi'inbani ukabi.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Aníha uka nna bideti Moisés‑ni nna uxína elha rieni ge ka nu Egipto‑ni. De nuha nna tsitsiba unnena lhe tsitsiba uka elha ruin geni lhe.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 ’Tti chi ukinna chua (40) idaha, la'ania bebeki leni salannina ka benne geniha, delába ka benne Israel‑ni.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ttaka tti bilenna daa ttu nu Egipto rayana ttu ka benne geniha, nianna diana gwadilána benneha nna bettibana nu Egiptoha.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Aníha benna kumu rakinna kini ka benne Israel‑ni tte dákanie deki lana ixúni Tata Do Yebáha kini odilána ke. Ttaka lake nna labí belaba leke aníha.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Beyeki sáha nna gwadixxakagaba Moisés‑ni a chupa ka benne Israel yu'uke utilha. Lana nna latsiruba betsilana ke. Nianna tti rana ke: “Ki betsi to gebale raka, ¿beaka yu'ule ritilhale?”
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Ttaka nu rayana attu benneha nna besigalana Moisés‑ni nna rana na: “Ttinka lu, ¿nú bedúna lu kini innabialu lhe uinlu elhuxtisi getu lhe?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 ¿Si redeongabalu edeottilu neti attigaba benlu len nu Egipto bettilu nnayaha?”
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Tti biyienin Moisés‑ni nu ra nuha, nianna bexunni ttebana diana lo yu tee láni Madián, ttiba ttu nu dittu ukana udona niha. Niha uka chupa xi'inni.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 ’Iki de tti chi bedeaka chua (40) idaha, la'ania nna bele'e lo ttu anjeli ge Tata Do Yebáha len Moisés‑ni lo yu bisi ata do i'iya Sinaí‑ni. Bele'e loe lhe'e ttu belha ge gi riria lhe'e ttu xxiti re niha.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Moisés‑ni nna bebanabinna tti bilenna belhaha. Nianna tti ubigana kini ilá tsenna nu raka niha. Nianna tti biyieninna tsi'i Tata Xisiha rabie na:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 “Neti ankaa Diosi ge ka benne ukake xuttoluha. Neti ankaa Diosi ge Abraham‑ni lhe ge Isaac‑ni lhe ge Jacob‑ni lhe.” Moisés‑ni nna bixidi ttebana kumu de usi xxattinna nna birua beyaxinna ulannina lhe'e xxitiha.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Nianna ra Tata Xisiha na: “Ulea ni'alu ka gwaracha gelu‑na, kumu ata dulu‑ni, yu le'aba anka benne‑ni.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Neti chi biláti elha disa nu ruyú ka benne kia se'e Egiptoha lhe chi biyienti ribesi gweke lhe. Nnanna nna chi ugwadia kini odiláya ke. De nuha nna utá kini idhelhaa lu kini tsialu Egipto‑ni.”
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 ’La Moisés‑nigaba nuha bedú disakana loni tti rákana na: “Ttinka lu, ¿nú bodúna lu kini innabialu ri'itu lhe uinlu elhuxtisi getu lhe?” La lagabana nuha udhelha Tata Do Yebáha kini akana nu innabiana ka benne Israel‑ni lhe odilána ke lhe. Anjeli bele'e loe lhe'e xxitiha, benneha nuha bixúni Tata Do Yebáha kini uka Moisés‑ni nu innabia lhe nu odilána ka benne lhe.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Lana nuha benna ka milagru lhe adíru ka nu rebaninri'i geni tti bebeana ke lo yu ge Egipto‑ni lhe tti beteke lo indatoo nu tee láni Indatoo Xiná lhe tti ugwekike lo yu bisiha delo chua (40) idaha lhe.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 ’Moisés‑nigaba nuha rana ka benne Israel‑ni: “Tata Do Yebaa benne anke Xxanari'iha, benneha unie kini iria ttu profeta lagwi gele attiba neti. [Ge benneha udo nagale.]”
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 La Moisés‑nigaba nuha udúna len ka benne ukake xuttori'iha tti bitupake kwe'e i'iya Sinaí‑ni lo yu bisiha, delába tti unne len anjeli ge Tata Do Yebáha na iki i'iyaha nna begwebie na ka tisa ka nu dika uinke kini aka benri'i ttu dia lii. Lana nna bettena ka tisaha lenri'i.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 ’Ttaka ka xuttori'iha labí uka leke udoke tisa ge Moisés‑ni, sinuki ulu'ula ni'ake na nna ukala leke eyekike Egiptoha.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Nianna tti ráke Aarón‑ni: “Beni ka diosi geri'i kini enerukana lori'i eya'ari'i, kumu Moisés nu bebeana ri'i Egiptoha, labí yuri'i bí gwatena.”
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Nianna ben ttebakana ttu gwirri ge oru nna bettikana ka nimala kini betekana úna ge gwirriha. Ttu laní xxeniba benkana de elha gwedeaka lasi ge gwirri nu ben labakanaha.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 De nuha nna bedhába iki Tata Do Yebáha kana lhe begwelhabe kana benkana le'a ge ka beli sia gwetsá. Benbakana attiba ra lo ka yetsi bodha'ana ka profetaha. Lo ka yetsiha bodha'an ka benneha ka tisa unne Tata Do Yebáha, tti ree:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Betse'e loona, yo'o lari ge diosi nu tee láni Moloc, nuha‑la dechele,
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 ’Ka benne uka xuttori'iha tti ugwekike lo yu bisiha gwa udoba yotu nu ukana ge lariha lenke. Nuha benna liina deki gwa udoba Tata Do Yebáha lenke la'ania. Yotu nu ukana ge lariha, ukabana atti tteba ra Tata Do Yebáha Moisés‑ni tti rabie na deki teeki uinna nuha atti tteba anka nu chi bilennaha.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 La yotu lariha‑gaba nuha deche ka benne uka xuttori'iha tti deyyake len Josué‑ni nna beta'ake lo yu ge ka nu abittu ankakana nu Israel. Ka nuha‑gaba nuha bebea Tata Do Yebáha arlo ka benne ukake xuttori'iha. Yotu lariha debá atti udo David‑ni gwa udoruna.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Kumu David‑ni de ukana benne uyu'u le Tata Do Yebáha, de nuha nna unnabana lenie kini ugwelhe na udona ttu lisie ata dika uin ka benne datiake Jacob‑ni le'a gebie, ttaka labí benna yotuha.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Salomón‑niliba bedona lisieha.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Meskigaba udo yotuha, ttaka Tata Do Yebaa benne ra xxeni leeha, labí dika dho benneha lhe'e yo'o nu runi ka benne len ni'a náke, ttiba ra profeta geeha:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Yebáha ankana ata doa rinnabiaya, ra Tata Xisiha,
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Ki kwinaba neti benia iyá nu se'e yiesi lo yu‑ni.
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 ’Ttaka lebi'i nna labí rieninle ―ra Esteban‑ni―. Yietiba ruinle abittuba ria lele. Lebi'i ruinbale attiba ben ka xuttoleha, rese'e disalale lo Espíritu ge Tata Do Yebáha.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Ttiba ben ka xuttoleha, iyába ka benne uka profetaha gwanalhakana ke berio lákana ke lhe bettibakana ka profeta ka benne utixxi'ake deki isia ttu benne unie attiba ankaba geni. Nnanna nna benne utixxi'ake geeha, chiba bita benneha yiesi lo yu‑ni, lebi'i nna betelalee lasi ná ka nu bedaxxukaneha lhe benlale kini bettikane lhe.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Lebi'igaba nuha uxíle bia bennabi ge Tata Do Yebáha nu bete ka anjeli geeha len lebi'i, ttaka nna abígaba rudole tisa geni.
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Tti biyienkin nu ruin elhuxtisiha iyá nu ra Esteban‑ni, nianna bisa'a xxattakinna, roniba lo layakani.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Ttaka Esteban‑ni yu'u galába Espíritu ge Tata Do Yebáha itúba latini. Nianna tti belhidha loni belannina yebáha nna bilenna xiani ge Tata Do Yebáha lhe bilágabinna Jesús‑ni due daka ná ben ge Tata Do Yebáha.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Nianna tti unnena, rana:
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Ttaka lakana nna bettola nagakani, nianna tti uresi'akana idisa nna bebi'i noo iyábakana Esteban‑ni.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Uleakana Esteban‑ni ro'esiha nna besiakana na íyya, nna ka nu rusiakana ikini deki bixa bennaha, ka nuha uleaniba xokani nna bese'ekana ka xokaniha arlo ttu nu kwiti tee láni Saulo,
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 nianna tti besiakana Esteban‑ni íyya. Laka yu'ukana rusiakana na íyyaha, lana nna duna rinnena, rana:
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Nianna tti bedú xibini nna unnena idisa, rana:
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.