Atos 22
Ka Tisa ge Tata Jesucristuha (ZAE) vs ARIB
1 ―Xa betsi to lhe xa tata benneola lhe, gwaludoruga nagale nu ekabia gele ge nu rusiale ikia‑ni.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Tti chi biyienkinna rinne Pabluha tisa hebreo, la'aniala nna beyaka siirukana, nianna tti rana kana:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 ―Neti ankaa benne Israel nna ulia lhe'esi Tarso. Yiesiha rena lo yu ge Cilicia. Ttaka lhe'esi Jerusalén‑niba bixenia nna Gamaliel‑ni bedhetinna neti tti tteba ra lo bia bennabi ge ka benne uka xuttori'iha. Neti bedo xxattana lasia bedoa tisa ge Tata Do Yebaa geri'iha ttiba ruin iyábale nnanna.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Itú ttuha udú nooa ka benne chi bedaxxuke neda ge Jesús‑ni, benia uttia ke. Nuila lhe nubiyú ka benneha rudaxxua ruxxigaa ke nna raga'aya ke lhe'e lisiyya.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Bixxudi xeniha lhe iyába ka benneola geri'iha gwa biyúbake nu benia. Lagabake beteke yetsi denia diaya kini ule'enia ka benne geri'i se'e lhe'esi Damasco‑ni, kini sadaxxua ka nu chi bedaxxukana neda ge Jesús‑ni nna esia lania kana Jerusalén‑ni kini iyayakana.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 ’Ttaka laka yu'a neda diaya, tti chi isinaa lhe'esi Damasco‑ni, gaxa ttiba tu retin tsi'inu (12) resá nuha chi anka, ttiruba ttu nnelaba chi uyu'u ttu xiani xeni dana yebáha uyu'una abi'iba kwe'a.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Nianna tti ubixxi lo ttebaa lo yu nna tti biyienti tsi'i ttu benne unnebie, ree neti: “¡Saulo! ¡Saulo! ¿Beaka neti danalhalu rudhaka disalu?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Neti nna bekabia, ria: “¿Núle nuná xa tata?” Benneha nna bekabie ree: “Netiba nuní Jesús ge Nazaret benne danalhalu rudhaka disalu.”
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Ka nu dia lania nna bilábakinna xianiha, ttaka labí biyienkinna tsi'i benne rulise netiha.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Neti nna xpeya benneha: “¿Bí raka lelu unia xa tata?” Labie nna bekabie, ree neti: “Beyadha nna uta'a lhe'esi Damasco‑na. Naa kixxi'akana iyá nu chi ga'anati uinlu.”
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ttaka kumu de uyu'u xianiha loa, de nuha nna lo xuaba beya'anaa. Laxkala ka nu dia laniaha itú nalhibakana náya chibuka bisinaa lhe'esi Damasco‑ni.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 ’Niha do ttu benne biyú tee lábie Ananías. Benneha anke ttu benne rudo tsitsie tisa ge nu ra lo bia bennabi bodha'an Tata Do Yebáha len Moisés‑ni nna iyába ka benne Israel se'e niha ráke tseba runie.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Benneha bitee ata doaha. Tti bisie niha nna rabie neti: “¡Saulo, betsi to, chinka bedhali ka iyya lolu‑na, chiba aka elenlu!” Neti nna la'ania tteba beyali ka iyya loa‑ni nna bilá ttebati benneha.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Nianna unnebie, ree: “Tata Do Yebaa benne anke Diosi ge ka benne ukake xuttori'iha, benneha chi bekwebie lu kini unalu bí raka lebie uinlu lhe anágaba kini ilenlu Jesús benne runie attiba ankaba geniha lhe kini iyieninlu ka tisa ka nu inne kwinaga benneha.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Kumu lu akalu nu kixxi'alu gebie arlo iyába ka benne, kixxi'alu ge nu chi bilenlu lhe ge nu chi biyieninlu rabie lhe.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 De nuha nna, ¿bíla ribedalu? Kanna udú lii nna udi inda nna unnaba len Tata Do Yebáha kini ocharie yua ge ka tulha gelu‑na.”
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Atti chi beyekia besiaya Jerusalén‑ni nna bita ttebaa lhe'e yotu‑ni. Dubaa gwelhapi tisa len Tata Do Yebáha nna ttiruba ttu nnelaba chi bela'ati
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Jesús benne anke Xxanari'iha, rabie neti: “Jeru tte begwe lelu beria lhe'esi Jerusalén‑ni kumu ka nu se'e nii labí ulabikana nu kixxi'alu kia.”
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Neti nna xpeye: “Tata xisi to, ka nuní yúbakana deki neti lhe'e iyába ka yo'o ata rudhetiri'i ka tisa ge Tata Do Yebáha rata'aya nna raayaa ka benne chi ria leke gelu lhe rudheaya ke lisiyya lhe.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Anágaba lhe tti bettikana Esteban benne utixxi'e ka tisa gelu‑na, neti la'ania niha‑gaba dua nna gwa uyu'ugaba lasia nu bedhakana benneha. Axtala udúa biyúa ka xo ka nu bettikana benneha.”
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Ttaka benne bela'atiha nna rabie neti: “Ugía, kumu neti idhelhaa lu lhe'e ka yiesi dittu‑na ata se'e ka nu abittu ankakana nu Israel.”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Debá ttaníaruba gwa bedo nagakani ge Pabluha. Nianna tti chi unnekana idisa, rákana:
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Ttaka kumu de ribesi'a xxattakana lhe de ribeaniba xokani rigu'una kana lhe de rudaxxukana yu rudelhakana lo be lhe,
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 de nuha nna ben nu loni ge ka soldaduha mandadu kini uga'akana Pabluha lhi'u ata ru'ukanaha nna gayakana na, kini ixxe'e ro'oni beaka ribesi'a ka nuha rebi'i nookana na.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Ttaka tti chi xigakinna Pabluha kini gayakana na, nianna unnaba tisana nu du niha, delába soldadu nu baninna ttu gayua (100) ka soldaduha, rana nuha:
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Tti biyienin soldaduha nu ra Pabluha, nianna tti ugíana gwattixxi'enna nu loni ge ka soldaduha, rana nuha:
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Nianna tti dia nu loni ge ka soldaduha ata du Pabluha nna unnaba tisana na, rana na:
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Nu loni ge ka soldaduha nna rana na:
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Nuha‑ba biyienin ka nu chi se'ekana kini gayakana Pabluha, nianna bebi'etta ttebakana kwe'eni. Anágaba nna nu loni ge ka soldaduha, tti chi binana deki Pabluha ankana benne romanu, usigabinna kumu de chi xikakinna Pabluha cadena.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Beyeki sáha nna nu loni ge ka soldaduha, de raka leni una tsena bí lo ni'a ge nna rebi'i noo ka nu Israel‑ni Pabluha, de nuha nna bedhasina Pabluha nna benna mandadu kini bottupakana ka nu loni ge ka bixxudiha lhe adíru ka nu ruin elhuxtisi ge ka nu Israel‑ni lhe, nianna tti betso duna Pabluha arlo ka nuha.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.