Atos 12
Ka Tisa ge Tata Jesucristuha (ZAE) vs ARA
1 La'aniagaba nuha ben Herodes nu rinnabiaha mandadu kini bedaxxukana ttu chupa ka benne chi ria leke ge Jesús‑ni kini gayakana ke,
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 nna benna mandadu kini bettikana Jacobo betsi Juan‑ni, len espada.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Tti bilani Herodes‑ni deki gwa uyu'uba le ka nu Israel‑ni nu bennaha, nianna bedaxxugabana Pedruha bedheana na lisiyya. Nuní uka tti bisia laní nu tee láni Pascua, delába tti ro ka benne Israel‑ni yettaxtila nu abittu kua dii dia ikini.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Tti bedaxxukana Pedruha nna bedheakana na lisiyya, nianna bodha'ankana na lasi ná ttapa kwe ka soldadu kini ka nuha nna uyú tsitsikana na. Ttapa ttapa ka soldaduha se'e lhe'e ttu ttu kweha. Aníha ben Herodes‑ni kumu rakinna ebeana Pedruha lo benne ganna chi ute laníha.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Laxkala ruyú tsitsibakana Pedruha lhe'e lisiyyaha kini abittu eriana, ttaka ka benne chi ria leke ge Jesús‑ni labí rudú siike rinnabake geni len Tata Do Yebáha.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Loolha atti chi tsani dila ebea Herodes‑ni Pedruha lhe'e lisiyyaha, loolha tebana te'adhina lagwi ge chupa ka soldaduha xigana chupa ka cadena. Adí ka soldaduha nna se'ebakana gweyú ro'o lisiyyaha.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Ttiruba chi uka xxe ttu anjeli ge Tata Xisiha lhe'e lisiyyaha nna uyu'u chába xiani lhe'e nuha. Anjeliha nna begalhe kwitta Pedruha bodibenie na nna ree na:
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Anjeliha nna ree na:
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Pedruha nna danalhabana anjeliha beriana, ttaka labí yu tsena si gwalíttiga rebea anjeliha na lhe'e lisiyyaha, kumu rakinna ganna rula'abinna nuha.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Betebake lo soldadu nu du gweyú ro'o lisiyyaha lhe betegabake lo nu berupaha lhe. Nianna tti besinke ata du puerta iyya nu du ro'o nedaha nna titúba nuha biyalina. Iki de tti chi beriakeha nna deyyake belháke lo ttu neda tee niha. Niha‑liba nna tti chi bekwitta anjeliha len Pedruha.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 La'anialiba nna tti bete da tsenna nna rana:
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Tti ute den Pedruha nu gwatenaha, nianna tti deyyana besinna lisi María nan ge Juan nu tegaba láni Marcos. Niha se'e ixeru ka benne rilhapike tisa len Tata Do Yebáha.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Tti unnena ro'o puerta nu du ro'o nedaha, nianna biria ttu nuila riben sina lhe'e yo'o ge María‑ni, kini ugía nuha gwado nagani nuxa nuha rinnee ro'o yo'oha. Nuilaha tee láni Rode.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Tti beyakabienna tsi'i Pedruha nna, de elha gwedeaka lasi nna labí udhali ttena puertaha. Lade'axala beyekina nna gwexunniba gwattixxi'ana deki Pedruha‑ba nuha rinne ro'o yo'oha.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Ttaka ka benneha nna ráke na:
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Ttaka Pedruha nna ttu dúbana rinnena ro'o yo'oha. Tti udhalikeha nna bilákanie na nna rugía ya'abake.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Lana nna bettá ttebin náni ke kini eyaka siike, nianna tti utixxi'enna ke gasina uka bebea Tata Xisiha na lhe'e lisiyyaha. Iki de nuha nna tti rana ke:
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Tti chi ugwani dilaha nna bisatsa tteruba ka soldaduha, kumu de labí yúkana bí uka len Pedruha.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Herodes‑ni nna iki de chi begilakana Pedruha nna tti anúbana gwaxxakakana, nianna benna mandadu kini biso du ka soldadu use'e gweyú ro'o lisiyyaha arloni, ttaka kumu labí biria ni'akinna bixa uka len Pedruha, nianna tti udhelhana kini bettikana ka soldaduha.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Herodes‑ni yalhá rise'enna len ka benne ge Tiro‑ni lhe ge Sidón‑ni lhe. Ttaka ka benneha nna ttúba belaba leke kini tsiake sanne lenke na. Blasto nu rido gaxxaba kwe'eniha, nuha‑ruba nuha gwa udaake bixú yiekanie na kini utso duna ke arlo Herodes‑ni. Laxkala de Blastoha‑ruba nuha nna gwa biri'a lenke unnabake kini bese'e tse lenke Herodes‑ni kumu lo ka yu se'e daka ata rinnabianaha, niha‑ruba nuha gwa rixú lena kini roke.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Tti chi gwadona sá inne len Herodes‑ni ka benneha, nianna biku xo tseni nna udona lo ata rinnabianaha. Nianna tti udulona ulu'una libana arlo ka benneha.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Ka benne saa niha nna ribesi'abake, ráke:
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Looraha tteba nna ben ttu anjeli ge Tata Xisiha kini uyu'u Herodes‑ni ttu isagwe, kumu de labí begwena lidhaka Tata Do Yebáha, sinuki la labana benna kini uná xxeni leni. De nuha nna uttina uto ka beduha latini.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Ka tisa ge Tata Do Yebáha nna ttu diaba ka benneha radhike nna ka benne chi ria leke ge Jesús‑ni nna diarugabake ranike.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Sauloha lhe Bernabé‑ni lhe, tti chi uluxakinna sina nu daa lokani uinkanaha, nianna bedákana Jerusalén‑ni nna deyyakana Antioquía‑ni, dechegabakana Juan nu tegaba láni Marcos.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.