1 Tessalonicenses 2

Ka Tisa ge Tata Jesucristuha (ZAE) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Lebi'i gwa yu xeabale xa betsi to kia, gwa bixúba nu bentu, labí kwentaba bitatu ata se'ele‑na.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Gwa yúgabale attili lani isiatu ata se'ele‑na, chila biyayatu lhe chila belisa xxattakana ri'itu tti se'etu lhe'esi Filipos‑ni, ttaka Tata Do Yebáha gwa uleki tsitsibe letu ki utixxi'entu le ka tisa tse betebie lentu, meskiba bika se'e ka nu rese'e disakana lotu lhe rusunakana lhe.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Kumu ka tisa utixxi'entu leha, nu gwalíba anka ka benneha, labí bixa nu satsa rulha letu tti utixxi'atu ka tisaha lhe nigaba labí len gwen lasi uxí yietu le kini ugía lele,
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 sinuki Tata Do Yebáha‑ba bexxen lebie ri'itu deki gwankabatu nu dika kixxi'atu ka tisa tse betebie lentu. Laxkala nna aníha‑ba ruintu, labí ruintu ki tsu'u le ka benne se'e yiesi lo yu‑ni nu rinnetu, sinuki ruinlatu ki tsu'u le Tata Do Yebáha nu rinnetu, kumu benneha gwa yube ttixa anka lhe'e lastotu.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Lebi'i gwa yúbale ri'itu labí bisiatu len elha ro'o lhe'e getu. Tata Do Yebáha gwa yu xeabe. Nigaba labí botsi'inu letu ttu bixa ki galhitu belhiu gele.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Nigaba labí bentu ki inne tsele ge nu ruintu, nigaba ki inne tse adíru ka benne ge nu ruintu.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Meskiba ri'itu gwa upabatu lo neda la'ania ki unnabatu lenle ki uinle nu raka letu de ankatu apóstol ge Cristuha, ttaka tti ugwekitu lagwi geleha ukalatu benne si'i lasi. Ttiba runi ttu ixná ruyú tsena ka xi'inniha, aníha‑ba biyútu le.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Yalhá raka xxattintu gele. Laxkala la'ania, laa sunruga ka tisa ge Tata Do Yebáha uka letu kixxi'entu le, sinuki tatisa ri'itu axtala elha nabani getu betetu len lebi'i kumu de raka si'i xxattintu le.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Lebi'i gwa rexxaba lele xa betsi to, atti utixxi'entu le ka tisa ge Tata Do Yebáha, tsitsiba urentu sina rela lhe resá lhe. Bentu aníha ki abittu betsetsintu le innabatu le nu riyasintu.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Lebi'i ka benne chi ria lele Jesús‑ni gwa yu xeabale lhe gwa yu xeagaba Tata Do Yebáha deki ri'itu benne tseba ankatu lhe ankagabatu benne ruintu nu dika ixú lhe, anágaba, labí bixa bala'ana getu bitua. Latsiruba biyútu le.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Anágaba nna gwa yúgabale gasina biyútu le la'ania; biyútu le attiba ruyú ttu xxudi ka xi'inniha.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Aníha‑ba belisatu le lhe bese'e tsitsitu le lhe anágaba bedú ittatu lele kini tse'ele uinle atti galába runi ka benne chi ankake ge Tata Do Yebáha, kumu labie chi uxie le kini akale benne edí baale elha tse tee ata rinnabieha.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 De nuha nna satíaba rugwetu Tata Do Yebáha ixkixaru, kumu lebi'i ka benne chi ria lele gebie, tti biyieninle ka tisa rigixxi'atu geeha, labí ukinle deki ka tisa utixxi'entu leha, nu anka gebatu ka benneha rinnetu, sinuki bedaxxubale ke atti galába tisa ge Tata Do Yebáha, kumu de gwalíba ankake tisa gebie. Ka tisa geeha nuha rotseake elha ruin gele.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Lebi'i xa betsi to, gwatebale attiba gwate ka benne chi ankake ge Tata Do Yebáha de ria leke Jesucristuha, delába ka benne se'e daka Judea. Ka benneha udú noo ka nu Israel‑ni ke. Aníha‑ba nuná gwatele udú noo ka nu lhe'esi geleha le.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Ka nu Israel‑ni bettibakana Jesús benne anke Xxanari'iha lhe ka profeta use'e itú nu reha lhe; ri'itu nna uleabakana ri'itu. Ka nu ben aníha niru latti a ru'u le Tata Do Yebáha nu benkana. Arlo iyába ka benne rese'e disakana.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Rusunagabakana kixxi'entu ka benne abittu ankake nu Israel ka tisa ge Jesús‑ni, ruinkana kini abittu odilá Tata Do Yebáha ka benneha. Tti ruinkana aníha rudien chiettirula tulha gekani, ttaka Tata Do Yebáha ugwebe kana elha disa tsitsi.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Betsi to, isá to chi biriesi luesiri'i, labíru chi bilen luesiri'i, ttaka satíaba yu'ule lhe'e lastotu lhe anágaba yalhá re letu edelentu le attu libe.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 De nuha nna chi bentu itatu ata se'ele‑na. Netiba Pablo ixe lidúru chi benia itaa, ttaka nu xxegwiha uttabana lo neda getu.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Bentu itatu kumu, ¿laaba ganna lebi'i nuná utele elha gwedeaka lasi getu arlo Jesucristu benne anke Xxanari'iha, lhe lebi'i nuná ankale attiba ttu corona ebana letu ku'u ikitu‑na de ben tsetu? Anágaba lebi'i nuná ruxxen letu utso dutu le arlo Jesucristuha ganna chi besiabie yiesi lo yu‑ni attu libe.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Gwalí galá, lebi'i nuná ankale elha gwedeaka lasi getu lhe anágaba lebi'i nuná ankale nu dika ebana letu gele lhe.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.